Solar eclipse roadtrip part 3: detour on the way home to Sequioa NP

Het originele plan was om na de zonsverduistering via Great Basin national park en Yosemite terug te keren,... maar we hadden de duur van de rit een beetje onderschat en beslisten het laatste moment om langs dezelfde weg terug te keren.

Maandag 21 mei 2012

In de voormiddag spenderen we nog een paar uur in Bryce canyon. We wandelen de 'Navajo loop' die ons tussen de hoodoo's brengt en door de fameuze 'Wall street' canyon terug omhoog.

Wanneer we terug bovenaan de rim staan, pikken we ook nog snel een ranger talk mee over de geologie van Bryce en weten we dan ook weeral hoe deze bizarre structuren ontstaan. Zand en erosie kunnen inderdaad heel mooie dingen creëren.

Ookal hebben we eerder met de shuttle bus al heel de scenic drive afgereden tot Rainbow point, toch rijden we nog een keertje met de auto en stoppen we aan de uitkijkpunten om o.a. te kijken of we het under-the-rim trail kunnen zien van boven en om de natural arch te zien.

Daarna rijden we het park uit en rijden via de 'Mount Carmel scenic byway' naar Zion National Park.

Het is hier enorm druk, en we zijn ondertussen de shuttle busjes beu, dus we stoppen even kort in het visitor center en vervolgen dan onze weg richting de Bay Area... en stoppen in Bakersfield.

Want tijdens de lange rit naar huis, zijn we met een nieuw plan op de proppen gekomen:... we gaan een 'kleine' detour maken naar Sequioa & Kings Canyon om de crystal caves te bezoeken.


Dinsdag 22 mei 2012

De volgende morgen rijden we naar het noorden, richting Visalia en komen we in de Sierra's en aan de ingang van Sequoia NP. We spenderen redelijk wat tijd in het Foothills VC om onze cave tour te boeken en kijken nog wat rond, want blijkbaar zijn ze aan het werken aan de kronkelweg naar boven (the generals highway) en laten ze maar om het uur auto's door...

We rijden op het gemak tot aan het begin van de werken en houden halt aan de parkeerplaats van Hospital Rock waar we besluiten om te brunchen in afwachting dat we door mogen rijden. Hier is het wat frisser en nog mooi groen en er is genoeg schaduw om rustig te zitten eten. De rivier staat nog heel hoog door het smeltwater en we stoppen even aan een mooie waterval om te picnicken met een view.

Perfecte timing want wanneer we onze sandwich ophebben , mogen we meteen verder doorrijden naar boven naar het Giant Forest Museum. We zijn nog wat te vroeg voor de cave tour en het is er helemaal niet druk, dus hebben we wat extra tijd om Moro Rock nog te beklimmen, waar we getrakteerd worden op een panoramisch zicht op de besneeuwde pieken van de Sierra's met onder andere Mt. Whitney ( de hoogste berg in 'the lower 48').

We genieten iets te lang van het uitzicht en moeten ons nog haasten om op tijd aan de ingang van de Crystal Caves te zijn. Het is nog een eindje wandelen alvorens we aan een hele interessant hek komen.

We krijgen een interessante rondleiding door de grotten en het doet me enorm denken aan de Grotten van Han, waar we vroeger een paar keer naartoe zijn geweest en voor het eerst het verschil tussen een stalagmiet en een stalactiet hebben geleerd :) en dat tot op heden onthouden hebben, echter het is iets controversiëler om het ezelsbrugje aan Amerikanen uit te leggen :)

Na het ronddwalen in de grotten en de klim terug naar de auto, zijn we uitgehongerd en rijden snel door naar de lodgepole area waar er een klein winkeltje is om onze honger te stillen. Onze laatste stop voordat we naar San Francisco afzakken is aan het Kings Canyon VC vlak voor sluiting tijd, kwestie van nog een extra park te kunnen claimen en nog eens de Grant grove te bezoeken.

Moe maar voldaan keren we huiswaarts, na het bezoeken van 5 parken in evenveel dagen tijd en een slordige 1787 mijlen (2875km) in amper 5 dagen tijd afgehaspelt te hebben

Onder het motto: 'Zot zijn doet geen zeer' was dit zeker een van de betere, wicked, crazy roadtrips die we tot op heden ondernomen hebben en over variatie kunnen we zeker en vast niet klagen...
Een echte aanrader (maar als je meer tijd hebt, doe er dan een beetje langer over en bezoek alles in detail).

4th of july weekend part 2

zondag 3 juli 2011

De volgende morgen worden we door Dominique uit onze tent gerookt. Ik spot berenpoten op de auto, mogelijks hadden we toch nog iets eetbaars laten liggen in de auto... Gelukkig is er geen schade, staan er enkel pootafdrukken in het stof op de motorkap. Steph haar angst voor beren was dus gegrond :) Gelukkig zijn we de beer niet tegengekomen tijdens onze nachtelijke wc stop. De marinade van de ribbetjes op de gril van de firepit zal er ook wel voor iets tussengezeten hebben.

Het plan was om vandaag naar Franklin lakes te gaan, maar doordat het trail nog grotendeels door sneeuw bedekt is en we tijdens onze lift gisteren te horen kregen van het koppel die juist terugkwamen van die hike, dat het in de namiddag moeilijk was om de rapids terug over te steken doordat de rivier fel stijgt door de grote hoeveelheid smeltende sneeuw op deze warme dagen. Ook vandaag gaat het kwik vlot naar de 35C...

We laten ons plan voor Franklin lakes dus maar vallen en zoeken een alternatief: de beschreven hike in het artikel...

Paradise Ridge trail (paradise peak 9361ft)

The Paradise Ridge Trail leads north out of the East Kaweah river valley over Paradise Ridge through groves of sequoias. It is a steep climb, hot and dry. this trip takes you past the sequoias of Atwell Grove and on to vistas of the peaks surrounding the Mineral King Valley , as well as the mighty Kaweah Peaks.

The trail begins at Atwell Mill and immediately ascends the Mineral King valley wall. It offers a classic mix. The first half mile ascends steeply through a conifer forest, passes through areas that burned a half dozen years ago, then the switchbacks begin to widen slightly and the smaller trees make room for impressive stands of giant sequoia, as the trail reaches the ridge top.and finally achieves its namesake ridge, where you’ll find expansive views both north and south. This climb provides sweeping views of the East Fork Kaweah River below and the Great Western Divide to the east. To reach the ridge top (8,500ft), is approx. 3 miles. At the top of the Paradise Ridge the trail forks. The left fork leads westward +/- 2 miles following the ridge to the summit of Paradise Peak (9,361ft). The right side of the fork leads northward descending into the Castle Creek drainage.

We starten tegen 10u en krijgen het al meteen hard te verduren. Puffend van de warmte, steken we het eerst stuk door dat door lage begroeiing en zwartgeblakerde boomstronken gaat. Daarna komen we in de schaduw van de sequioa's in Atwell Grove, waar we een welgekomen afkoeling krijgen door de majesteuze bomen.

Eenmaal voorbij de sequioa's, we zijn nog maar halfweg, is het via een paar lange switchbacks nog een eind naar boven tot aan de bergkam. Onderweg hebben we een prachtig zicht over de vallei en de besneeuwde bergpieken in het zuiden. Als we boven toekomen, zetten we ons neer op een stevige boomstam en genieten van het zicht op heel de Great Western Divide.

We kunnen heel ver kijken en hebben zicht op de Great Western Divide, Kaweah Peaks ridge in het oosten en Alta peak meer naar het westen. We checken even of we van hieruit Mount Whitney kunnen spotten (waar J en Q morgen proberen de top te bereiken), maar helaas ligt die nog achter andere bergtoppen verborgen.

Na onze rustpauze hebben we geen zin meer om verder door te gaan naar Paradis peak zelf, en keren in een klein uurtje terug naar Atwell Mill. Ook vandaag hebben we weer mooie hike van een paar uren in de benen. 

We springen de auto in en stoppen in Silver City, dat 5min verderop ligt, voor een verdiende douche. Met twee dagen te wandelen in deze hitte, zien we redelijk zwart en beginnen toch wat te stinken na al dat zweten, dus hebben we het er wel voor over om onder ijskoud water te gaan staan. We betalen elk voor onze 5 minuten douchetijd, maar eenmaal in het gebouw blijkt het een hele onderneming te worden want een mexicaanse familie is ons juist voor, die voor de nodige chaos zorgen...
Een dik uur later ( na een warme douche van wel 10 min!) zitten we genietend op het deck van de shop met een welverdiend ijsje in de hand te turen naar de besneeuwde bergtoppen en laten onze benen nog wat rusten van de toch wel stevige hike.

Terug aan onze tent, houden we opnieuw een bbq, ondanks de schrik dat er ieder moment een beer op de lekkere geur zou kunnen afkomen... ik meen er eentje te spotten op de rotswand langs onze site. Maar het eten smaakt ons teveel om ons zorgen te maken en na alweer een vermoeiende dag, is het ook geen enkel probleem om in dromenland te belanden.

maandag 4 juli 2011

Het is Amerika's nationale feestdag, maar de meeste Amerikanen zijn gisterenavond al terug naar huis vertrokken... Wij pakken ook rustig in en komen tot de constatatie dat er weer meer beerprints zijn bijgekomen op de auto en gaan dit toch even melden aan rangers die bevestigen dat het om een beer gaat, wat hun toch wat verontrust. Dominique had ook deze nacht iets meermaals langs de tent horen schuiven en aan de vuilbakken zijn er ook krassen van bereklauwen te zien.

Wanneer ik nog eens kijk naar de plaats, waar ik gisteren iets meende te zien, blijkt dat de donkere vlek wel degelijk weg was :S. Vermoedelijk heeft dus de beer heel de avond zitten toekijken hoe we zaten te bbqen, en pas als het vuur uit was 's nachts is hij komen snuffelen en smullen...

We zijn opgelucht dat we gelukkig alles goed hadden weggestoken in de bearproof box en de beer niet zijn tegengekomen.

Ik zie graag een beer, maar liever vanop een afstand in de natuur dan als ge uit uw tent kruipt en ermee oog in oog staat!

Vandaag besluiten we om Mineral King te verlaten en eventueel nog in Sequoia Giant Forest area iets te gaan bezoeken, maar eerst moeten we de bochtige weg weer naar beneden, waar we toch weer een dik uur over doen met een paar passagiers die het moeilijk hebben wegens hoogtevrees en misselijkheid.

Als we halverwege zijn, zien we een onweer naderen en zijn we blij dat we uit de bergen rijden! Terug op de hoofdweg rijden we nog even naar het bord aan de ingang voor een groepsfoto, springen even het visitor center binnen, maar laten het plan, om nog even Moro rock te beklimmen, varen omwille van het naderende onweer (dan wilt ge daar niet als bliksemafleider staan) en de wegenwerken die nog steeds aan de gang zijn en voor een extra half uur vertraging zorgen.

We eten een verdiende hamburger langs de Kaweah river en blijven loom van de warmte nog wat nahangen en kijken naar de razende rivier voordat we terug in de hete auto stappen en naar Palo Alto vertrekken. We stoppen nog even voor een laatste uitzicht op Lake Kaweah, maar het is 108F en zo druk, dat we toch maar niet het meer inspringen en doorrijden om op tijd in SF te geraken.

Rond 19u zijn we thuis en we beslissen last-minute om onze "4th of july get-away" te eindigen zoals het hoort, door nog naar het vuurwerk te gaan kijken in San Francisco op deze nationale feestdag.

We parkeren ons ergens in het midden van de stad en nemen een taxi richting Embarcadero om het vuurwerk boven de bay te zien. Met wat bier verstopt onder onze jas, kijken we naar de blauw, rode en wite vuurpijlen en de hartjes en smiley faces (zie video).

Meer foto's te zien op de foto pagina van de blog

4th of july weekend part 1

Het is weer verlengd weekend, want maandag is het Indepence Day, de nationale feestdag van de VS. Klassiek is dit een van de drukste weekends qua verkeer aangezien iedereen van de vrije dag profiteert om iets leuks te doen of familie te bezoeken.

Het belooft dus druk te worden en het weer zit ook mee, want voor heel California worden er tropische temperaturen voorspeld (rond de 100F, 35C). We beslissen last-minute om de drukte en de hitte te ontlopen en te profiteren van de extra vrije dag, door nog eens te gaan kamperen en hiken in de bergen. De beslissing werd deels beïnvloed na het lezen van volgende artikel: A Perfect weekend hike for july 4th op de website van de Sequioa park foundation...

Deze hike en kamperen in de Mineral King area van Sequioa NP leek ons de perfecte invulling van het Independence Day weekend.

Vrijdag 1 juli 2011

We informeren nog even rond bij de andere Belgen die deze zomer op campus blijven en uiteindelijk gaan Dominique en Stephanie mee. Tegen 16u hebben we iedereen opgepikt en is alles ingeladen.
 
We hebben geen kampeerplaats gereserveerd en hopen van nog ergens eentje te vinden, maar dat is vrj risky tijdens het 4th of july weekend, waarbij alle Amerikanen een dagje vrijaf hebben en dit traditioneel vieren door massaal te gaan kamperen, maar we nemen het risico en rijden alvast richting de Sierra's.

Tegen 9pm komen we toe aan de ingang van Sequoia nationaal park, waar er in het groot een bord hangt dat in koeien van letters vermeldt dat alle campgrounds vol zijn. Ook aan het begin van de Mineral King road staat er aangegeven dat er geen plaatsen meer beschikbaar zijn (alhoewel dit eerder luiheid van rangers is want vermoedelijk waren er nog wel plaatsen beschikbaar). Van hieruit is het nog 25 mijl over een bochtige bergweg tto Mineral King en we beslissen om niet in het donker nog een dik uur rijden,  om tot de constatatie te komen dat er geen plaats is en we helemaal zouden moeten terugkeren...

We beginnen dus maar te zoeken naar een hotelkamer in Three rivers, het dichtsbijzijnde dorpje aan de ingang van het park. Uiteindelijk vinden we nog een betaalbare kamer en springen rond 11pm nog even in het zwembad, want het is nog steeds broeiend warm (90F om 23u, dat belooft voor de rest van het weekend).

Het voordeel van nog een nachtje in de beschaving te zitten, is dat we nog even internet kunnen checken via de WiFi van het hotel. Zo komen we te weten dat Anneleen en Raf ook van plan zijn om naar Sequioa te komen, maar vanaf dat we in Mineral king zitten is er geen bereik meer en kunnen we niet afspreken. Hopelijk hebben zij evenveel geluk als ons in het vinden van een kampeerplaats...
(lees hun verslag van dit weekend op hun blog)

Zaterdag 2 juli 2011

's Morgens rijden we verder naar Mineral King, een alpine vallei gelegen aan de zuidelijke grens van Sequoia National Park. Na een dikke 1,5u over een stevige klimmende bergweg te kronkelen (die van  1,146ft / 357m tot 7,800ft / 2431m stijgt), bereiken we Cold Springs campground waar er nog meerdere plaatsen vrij zijn. We zetten dus maar snel onze tent op en bekomen even van de lange misselijkmakende rit.

Vanuit het dal, vertrekken er verschillende trails naar een aantal kleine bergmeren, en we besluiten om nog een korte dayhike richting Eagle Lake te ondernemen. Het trailhead ligt een mijl verder, maar vanaf onze campground loopt er een trail naar daar, dus we laten de auto afkoelen van de stevige klim en wandelen via de Kaweah river naar het begin van de hike.

Eagle and Mosquito Lakes

De route naar deze beide meren volgt hetzelfde traject gedurende de eerste 2 mijl geleidelijk aan stijgend langs de westkant van de Mineral King vallei. Wanneer men aan de onderste rand van het Eagle Basin komt, splitsen de paden. Het linker trail gaat naar Eagle Lake, een door gletsjers uitgesneden 'tarn' (een meer in een keteldal) dat nog 1,4 mijl verder ligt. Het rechter pad eindigt bij Mosquito Lake 1,6 mijl verderop.

Eagle Lake, een populaire weekend backpacker bestemming, is gemakkelijk te bereiken via een van de makkelijker routes in de Mineral King area. Tis te zeggen: 'Relatief gemakkelijker': 2200 ft stijgen op hoge hoogte over een afstand van 3,5 mijl is op zijn zachtst gezegd een goede workout!

 

Tijdens het begin van de wandeling krijgen we een prachtig overzicht van de Mineral King vallei en crystal creek, waar er nog stevige watervallen zijn door het nog steeds smeltende sneeuwpak. Daarna beginnen we aan de echte klim.

Halverwege het pad naar Eagle Lake spotten we 2 herten en komen we ook de eerste plekken met sneeuw tegen. Wanneer we in Eagle Canyon komen is er enkel nog sneeuw en moeten we zoeken naar het trail.

We steken het riviertje over en proberen het zo goed als mogelijk te volgen in de sneeuw. Uiteindelijk komen we toe aan een meadow, waar we halt houden en de kaart bestuderen. We besluiten om terug te keren, verderop ligt het hele trail nog onder de sneeuw en het is al laat aan het worden (voorbij 4pm). We moeten nog een heel stuk terug naar beneden en we zijn toch ook al moe...(achteraf bekeken stonden we eigenlijk zo goed als aan Eagle Lake, maar met de sneeuw leek ons dit toch nog te ver en te lang duren).

Op de terugweg staan we nog even oog in oog met een hert en houden dus maar een fotoshoot, totdat het dier beslist rustig verder te zoeken naar eten. Olivier is echter voort gewandeld en we moeten ons haasten om hem in te halen en terug te vinden in de sneeuw, om er zeker van te zijn dat we nog op het trail zitten.

Wanneer we toekomen aan de parking bij het trailhead, zijn we te moe voor het laatste stukje te wandelen. Steph en ik versieren een lift terug naar de kampplaats.

We zijn blij dat we niet met onze auto tot op de parking gekomen zijn, want het blijkt hier te krioelen van de marmotten, die verlekkerd zijn aan rubber en dus de tubes van de motor kapot durven te knagen. We zien op de parking rare constructies, zo zijn er auto's volledig ingepakt in een 'bache' of omzoomd met kippengaas :) om de marmotten weg te houden vanonder de auto. Gelukkig hebben we op de camping een mijl verder hier geen last van (maar daar zitten wel weer andere dieren, lees verder)...
Nadat het vriendelijk koppel hun auto heeft gecontroleerd op mogelijk schade en voor de zekerheid de remmen nog eens goed getest hebben, worden we aan onze tent afgezet en krijgen nog gratis brandhout erbovenop. We komen iets eerder toe dan Olivier en Dominique die te voet het laatste stuk hebben afgelegd.

We hebben allemaal reuzehonger en gelukkig hebben we gisteren lekker eten meegenomen zodat we geen 25 mijl moeten rijden voor een winkel. Op de menu staan gemarineerde ribbetjes en kip, mmm! We zijn zo moe dat we al om 21u30 onze slaapzak inkruipen en Steph haar eerste nacht tussen de beren kan aanvangen.

TO BE CONTINUED

BCNC campingtrip

Het is labor day weekend, officieel het einde van de zomer en dus bijna de laatste kans om er nog eens opuit te trekken (volgens de Amerikanen).
De Belgian club of Northern California (BCNC) organiseert een campingtrip dit weekend in het Sequioa national forest, in Quaking Aspen van vrijdag tot maandag. Het belooft een gezellige bedoening te worden want niet minder dan 23 man heeft zich ingeschreven om mee te gaan. Olivier en ik zijn samen met Dirk en Marina verantwoordelijk voor de lunchpakketten, dus ga ik met Marina voor de eerste keer naar de Costco, een groothandel gelijkaardig aan de Makro om genoeg eten in te slaan voor de bende.

Vrijdag 3 september 2010

Het is een dikke 5 uur rijden naar de kampeersite en het laatste uur rijden we op een kronkelige bergweg om ziek van te worden. Vlak voor het donker komen we toe, en profiteren van het laatste daglicht om ons bescheiden tentje tussen de grote luxetenten van de anderen op te zetten.
Nadien nestelen we ons gezellig aan het kampvuur en krijgen een echte luxe maaltijd geserveerd. Dat is het voordeel om met allemaal Belgen te kamperen, iedereen heeft een goede smaak wat eten betreft en het Belgische bier is ook massaal in voorraad. We verbroederen nog een beetje met de Mexicanen waarmee we de campsite delen en geven ze wat les in goed bier. Het bier vloeit rijkelijk tot in de late uurtjes en we kruipen uiteindelijk om 2u30am in onze slaapzak. Het is ijskoud, de temperatuur daalt zelfs tot het vriespunt snachts, dus kom ik snel tot de conclusie dat ik toch een nieuwe slaapzak nodig heb... het lukt me toch om warm te blijven met een extra dekentje en trui.

Zaterdag 4 september 2010

's Morgens eggs en bacon als ontbijt, lekker maar ik eet rustig aan want heb toch wat nadorst en andere effecten van de avond ervoor :)
Vandaag zijn er een aantal wandelingen gepland in de directe omgeving, met als eerste een wandeling naar the Needles lookout. Het begint al goed met een dirt road dei we moeten nemen tot aan het trailhead, gelukkig hebben de meesten een 4x4, want met onze auto zouden we er nooit geraken zonder schade. De hike is normaalgezien 2,5mijl lang en dus geschikt voor jong en oud, sportief en recreatief, maar uiteindelijk is het een zwaardere wandeling van 3u. Dit blijkt geen probleem te zijn voor de jongsten onder ons, Carolientje en Nic gaan met een stevig tempo aan de leiding.

De groep splitst zich op en we geraken allemaal op eigen tempo tot aan het einde, waar we wel beloond worden met een mooi lookout point met een rewarding view. Op deze plaats is er een watchtower waar een mevrouw 6 maanden in het jaar woont en in het oog houdt dat er geen bosbranden ontstaan, dit is wat ze noemen "room with a view"!

In sneltempo keren we terug naar beneden want iedereen heeft honger aangezien we ons niet hadden verwacht aan zo'n lange wandeling, we lunchen pas om half 3.
In de namiddag is er de mogelijkheid om nog 2 hele korte walks te doen, maar niet iedereen gaat nog mee. Een uitgedunde groep zet koers naar het "100 giants" trail dat tussen de sequioas loopt, terwijl de anderen genieten van wat relaxen op de camping.
De naam van het trail geeft ons hoge verwachtingen, maar we zien maar een 20tal reuzen (zeker geen honderd) staan, we lopen wat verloren in het labyrint van zijwegen en doordat we bij iedere boom poseren, duurt deze wandeling ook langer als gedacht.

We stoppen ook nog aan Dome rock waar we een prachtig zicht hebben op de Sierra's, de watchtower van deze morgen en zelfs Mount Whitney. We blijven daar even genieten van het prachtige vergezicht bij zonsondergang en keren dan terug naar de kampeerplaats om aan te schuiven voor lekkere mexican chicken taco's.

Daarna zingen we liederen rond het kampvuur in afwachting dat Dirk zijn telescoop heeft opgesteld. Het is een maanloze nacht dus de sterren zijn heel goed te zien en zeker met de machinerie van Dirk... Spijtig dat op de campground er eentje met een generator zit die zowat heel de parking verlicht. We zien verschillende nevels, supernova's, sterrenstelsels en op het einde bewonderen we ook nog de planeet Jupiter met zijn vier manen.

We gaan vroeg (rond middernacht) slapen want voor morgen staat er een zware hike op het programma.

Zondag 5 september 2010

Al om 7u eruit want we moeten 3u rijden om naar Sequioa national park te gaan om daar naar Pearlake te wandelen.
Ik wordt misselijk van het eerste stuk bochtige weg in combinatie met de alcohol van gisteren en de eieren van deze morgen, en dus komen we met enige vertraging aan de ingang van het park. Helaas is het labor day en hebben veel Amerikanen hetzelfde gedacht gehad om eens naar de grote bomen te gaan kijken. Gelukkig kunnen we met onze parkpassen gewoon doorrijden en staan we ook niet al te lang stil bij de wgenwerken op de toegangsweg.

Het is 11u30 wanneer we aan het trailhead in Wolverton zijn. Door de vertraging korten we onze wandeling in en gaan we via de watchtower naar Heather lake, een hike van 9 mijl in totaal. Er wordt een stevig tempo ingezet en er ontstaan 2 groepjes. Luk, Theo, Jan en John slagen de lunch over en gaan al verder, Dirk en Marina, Olivier en ik en Nic, onze "geadopteerde zoon voor 1 dag", doen het wat rustiger aan en we staan na 2,5u aan de watchtower boven op een klif te genieten van een prachtig uitzicht in de canyon. Wat is er beter dan op onze huwelijksverjaardag hier te genieten van een prachtig zicht op de Sierra's en frisse berglucht in te ademen na een stevige maar voldoenende klim!

Daarna passeren we nog aan Heather lake om direct terug om te keren, want we willen toch nog op een schappelijk uur terug zijn. Aan een vlot tempo sjeezen we naar beneden om tegen 17u20 toe te komen aan de auto's en nog een verfrissend pintje te drinken op de meadow van Wolverton.
Op de terugweg zien we een moederbeer met haar kleintje, maar we hebben niet veel tijd om te stoppen en het is er veel te druk. Blijkt dat de anderen in de tweede auto ook een beer de weg zagen oversteken met haar kleintje vlak voor hun neus...

pas tegen 21u waren we terug op de campsite en na wat te recuperen van de bochtige weg, eten we goede bbq, spare ribs,... en drinken we nog ene op onze eerste huwelijksverjaardag.

De anderen konden vandaag uitslapen en hebben vandaag de twee wandelingen gedaan, die een deel gisteren al deed.


Maandag 6 september 2010

Het is een verlengd weekend omwille van labor day,dus vandaag is een extra vrije dag, we kunnen rustig uitslapen en opruimen. Tegen de middag zetten we aan om op 5u tijd terug in de bay area te zijn.


Voor nog meer foto's van deze trip, klik op onderstaand album

BCNC camping trip 2010