solar eclipse roadtrip part 2: backpacking Under the rim trail - Bryce Canyon

Vrijdag 18 mei 2012

Vandaag starten we aan onze multiday backpacking trip. We gaan het Under the Rim-trail afwandelen van Rainbow Point tot Bryce Point. 
's morgens nemen we de shuttle bus naar Rainbow point.

Het Under-the-Rim Trail is ongeveer 22.9 mijl (36.9 km) lang, one way.

Wij hebben ervoor gekozen om het van Rainbow point naar Bryce Point af te leggen om op zondag, de dag van de zonsverduistering toe te komen aan het beste viewpoint.

Als 23 mijl iets teveel van het goede is, kan je altijd korte stukken doen en terug naar de weg geraken met 3 verbindingspaden ter hoogte van de Swamp Canyon, Whiteman Bench en Agua Canyon trailheads.

Eerste dag van Rainbow point naar Swamp Canyon

We plannen om ongeveer 10 mijl per dag te wandelen. Ik alleen met Olivier, dat gaat vuurwerk geven, maar achteraf bekeken, viel dat nog goed mee! Enkel af en toe wat spanning om water te vinden. Geen evidentie in dit droge landschap.

Onder de rim is het heel warm, 27 graden, maar het is nog maar mei, dus het weer kan plots omslagen en het kan zelfs nog sneeuwen. Gelukkig hebben we ons goed voorbereid en hebben we genoeg laagjes mee. We hebben ook lekker eten mee, spaghetti MET zelfgemaakte saus, rijst met kip en fruit jaja zelfs choco hebben we in de bearbox gestoken.

We zouden normaal volgens onze permit bij Natural Bridge kamperen (8 mijl, opgelegd door mij na onze zware trektocht in Hetch Hetchy), maar het ging zo vlot en vooral bergaf in het begin dat we besloten nog even verder te gaan. We vinden een hele geschikte campsite met een mooie zicht over de canyon en slaan hier ons tentje op.

Swamp Canyon Camp Site

This site is 1.0 mile (1.6 km) from the Whiteman Bench parking lot, down the Whiteman Connecting Trail. It is just to the north of the junction of the Whiteman Connector and the Under-the-Rim Trail. There are three large Juniper trees, some small White Firs and some Ponderosa Pines at the site. There is no water. The best view in the backcountry is only .15 miles (.24 km) north of this site. The view over Mud Canyon is amazing. Datum WGS 84, 37 33 41.0 N, 112 13 48.3 W Altitude 8168 feet (2490 m).

afgelegde afstand dag 1:

zaterdag 19 mei 2012

tweede dag van Swamp Canyon naar Yellow Creek.

Oorspronkelijk zouden we weer rond de 8 mijl (12.8km) afleggen, maar het gaat nog steeds even vlot vandaag. We genieten van de uitzichten en de eenzaamheid, komen maar een handvol mensen tegen op het hele trail.
Onze watervoorraad slinkt snel met dit warme weer, en we moeten op de middag op zoek naar de enige natuurlijke bron op het trail aan Sheep creek. Gelukkig vinden we na een mijl wandelen op het zijpad een stroompje waar we onze camelbacks kunnen vullen met onze waterfilterpomp. Juist op tijd want nu begint het trail terug te stijgen en kunnen we die liters water wel gebruiken.

Maar we krijgen ook verfrissing als er plots een regenbui met smeltende sneeuw passeert. Na 10min is het terug opgeklaard en lopen we terug in T-shirt rond. We avanceren dus weer goed en besluiten om weer 3 mijl verder te hiken tot aan de right fork van yellow creek waar we een hele goede kampplaats vinden, aan een bocht in het enige stroompje onder de rim, met genoeg beschutting van de bomen. Zo moeten we de volgende dag enkel nog de grote klim terug naar boven naar Bryce point afleggen.

Right Fork Yellow Creek Camp Site

This site is a sheltered, peaceful spot next to a gurgling stream. There is a large Ponderosa Pine on the site, many Juniper trees, along with Gambel Oak and Greenleaf Manzanita. It is 3.0 miles (4.8 km) from the Bryce Point parking lot and 1300 feet (396 m) lower. The hike down has grand views, incredible geologic features and a wide variety of vegetation. The Hat Shop has unusual hoodoos with large cap rocks. There are Bristlecone Pines on the ridge on the way down from Bryce Point and cacti along the trail at the lower elevations near the campsite. A wide variety of wildflowers can be seen along the trail in the spring and summer.Datum WGS 84, 37 35 16.5 N, 112 08 51.7 W. Altitude 6980 feet (2128 m).

afgelegde afstand dag 2 en dag 3:

zondag 20 mei 2012

Vandaag moeten we enkel nog de resterende 3 mijl via de 'hat shop' afleggen, echter nog een stevige klim. We kunnen eerst nog wat uitslapen, maar zorgen ervoor dat we toch voor het warmste van de dag toekomen boven aan Bryce point.  Na onze 'victory-fotos' springen we op de shuttle naar het dorp om een douche te nemen in het hotel en een verdiend stuk pizza naar binnen te spelen.

Daarna keren we terug naar het park om een ideale plaats in te palmen voor het schouwspel (Solar Eclipse 20 may 2012). We pikken eerst nog de eclipse brilletjes op aan het VC (en zetten nog eens een stempel in ons parkpaspoort met deze speciale datum) en installeren ons aan Bryce point.  Het wachten op de zonsverduistering gaat snel voorbij want we hebben plezier met het poseren met de sexy brilletjes en het aanschouwen van de vele mensen met geknutselde constructies om foto's te kunnen trekken.

En als 'le moment supreme' is aangebroken, kijken we met grote (beschermde) ogen naar de zonsverduistering en krijgen de fameuze 'ring of fire' te zien. Ik slaag er zelfs in om met mijn basic point and shoot camera een paar mooie foto's te trekken, zoals deze:

Meer details over dit natuurfenomeen : NASA - annular solar eclipse 2012

Na 3 dagen backpacken zonder ruzie :), hebben we wel een goede maaltijd verdiend, dus gaan we eens goed eten in de Bryce lodge. We moeten helaas lang wachten voor de shuttle bus want we waren nu eenmaal niet de enigen die het lumineuze idee hadden gehad om hier naar de zonsverduistering te komen kijken. We staan in een lange rij zoals in de pretparken aan te schuiven om een bus te kunnen pakken en het begint toch wel stilaan koud te worden.

Gelukkig serveren ze in de Bryce lodge nog redelijk laat eten en kunnen we ons daar wat opwarmen. Nadat we voldaan zijn en op weg naar het hotel zijn, zien we dat er op de parking heel veel telescopen staan om te stargazen.

We duffelen ons goed in, trekken onze muts over onze oren en vechten tegen de slaap om toch nog een glimps op te vangen van Venus, Mars en andere galaxies. We krijgen zelfs een hele goede laser talk over de sterren van een van de rangers.

Tegen 10pm, nemen we een van de laatste shuttlebussen terug naar de Rudy Inn waar we nog een nacht hebben geboekt om te bekomen van ons backpack avontuur.

Big Sur backpacking

Dit weekend is het de verjaardag van Olivier en we hebben met Belgica een backpacking weekend gepland in Big Sur.

Samen met J en Q, besluiten wij om al vrijdagavond naar Big Sur te rijden ( 2 uurtjes bollen) en te kamperen op de riversidecampground. De rest van de groep komt zaterdag voormiddag naar het trailhead gereden.

Op het programma staat een 2-daagse hike met een leuke bende van 10 personen naar de Sykes hotsprings en terug, door de mooie scenery van Big Sur en de Ventana wilderness.

Pine Ridge Trail to Sykes Hot Springs 

A popular 10-mile hike through the Big Sur wilderness with a relaxing finish

Difficulty: Difficult

Length: 20 miles / 32 km
Duration: Multiple days

The hot springs are pretty hidden, and there are two ways to reach them. The easier and more popular way requires a walk downstream (with some wading) until you reach the bend in the river, the hot springs will be visible soon, after about 15 minutes of walkling along the river.

A more difficult way is to cross back across the river (the side you came from), there should be a sign pointing towards it. You may have to scramble through some steep terrain, but you will soon be rewarded with a nice relaxing soak.  

Tegen 11u hebben we eindelijk alle logistiek geregeld, zijn de rugzakken gevuld en heeft Olivier al vijf keer de map bekeken om de groep het juiste pad op te leiden...

We vertrekken vanaf Big Sur station op het pine ridge trail en mogen meteen aan de eerste klim beginnen in de vlakke zon, maar gelukkig komen we daarna voor de rest van de wandeling tussen de redwoods terecht. Ook al is het begin oktober, toch is het heel warm aan de kust (het begin van de herfst is meestal warmer dan de zomer hier aan de Westkust en het blijkt te kloppen want het kwik stijgt vlot naar de 28 graden) en eenmaal verder naar het binnenland toe hebben we ook geen verkoeling meer van de zeebries, dus we hebben geluk dat we grotendeels in het bos wandelen.

We passeren een paar keer wat watervalletjes en een riviertje en moeten nog een paar keer klimmen, maar we zijn op pad met een leuke bende dus wordt er veel geroddeld en gelachen en is het wandelen met rugzak minder zwaar en houden we er goed het tempo in.

Tegen 17u bereiken we na 10 mijl de Sykes campground aan de rivier. Eerst moeten we allemaal nog droog over de rivier geraken met onze backpack en dan vinden we een ideale kampplaats om al onze tenten neer te kunnen planten. Als ons kamp geïnstalleerd is, trekken we onze bikini's/zwembroeken aan om naar de hotsprings te gaan die 10 minuten stroomafwaarts liggen.

Om aan de hotsprings te geraken moeten we een paar keer over rotsen kruipen en door de rivier waden, we vinden de warmwaterbronnen achter de bocht na het klimmen over een gevallen boom. Ze zijn kleiner dan verwacht (toch voor een groep van 10 man) en er zit al veel volk in. We zijn duidelijk niet de enigen die een hike dit weekend gepland hebben, dus moeten we nog even wachten om in het warme water te kunnen zitten.

Het doet deugd aan onze benen na de hike, en het is zeer gezellig om samengepakt in een open bad te zitten roddelen met zicht op de rivier, we missen enkel nog een glas wijn (dat we helaas niet meegezeuld hebben).

Als we eruit kruipen, is het al aan het schemeren en stinken we allemaal naar de zwavel, we spoelen ons even af in het 'ijskoude' water van de rivier en moeten dan in het donker met enkel een headlight dezelfde weg terugkeren door de rivier naar onze kampplaats. Een hele uitdaging om niet nat te worden, avontuur verzekerd!

Aangezien het te donker was en ik niet met mijn fototoestel door de rivier wou waden, hier een paar foto's van het internet om een indruk van de hotsprings te krijgen:

Na het eten toveren we een  'verjaardagsbanaan met kaarsjes' tevoorschijn voor Olivier die maandag 30 jaar wordt. Ik geloof dat hij zijn verjaardag niet beter had kunnen vieren...

De volgende dag, na het ontbijt en wanneer we weer allemaal alles ingepakt hebben, leggen we dezelfde 10 mijl af richting de kust. Ookal is het opnieuw 10 mijl en moeten we een paar valleien doorsteken, toch gaat het vandaag vlotter dan de heenweg.

Na nog een gezellige lunch ergens halverwege op een boomstronk aan een riviertje , en na het maken van de obligate groepsfoto, leggen we het laatste stuk in sneltempo af om zo snel mogelijk de rugzakken in de auto te kunnen zwieren, propere kleren aan te trekken en onze wandelschoenen om te ruilen voor flip-flops.

Daarna gaan we naar Nepenthe, een restaurant in Big Sur , gelegen aan de prachtige kustlijn langs de pacific hwy 1.

Op het terras genieten we van de welverdiende frietjes, een frisse pint en we babbelen honderuit over de leuke trip en beginnen al te plannen wat we volgende keer met de bende zouden doen. :)

De voorbije 2 dagen hebben we 11u43min gewandeld over de 20 mijl (en ik heb een slordige 5157 kcal verbruikt met het zeulen aan een rugzak, een goede workout!). Moe en voldaan rijden we terug naar huis, zodat we bompa Olivier in bed kunnen steken want hij is morgen alweer een jaartje ouder en dan kruipt zo'n wandeltocht toch in de benen ;)

Een gedetailleerde beschrijving van de Sykes hike kan je hier vinden.

backpacking Hetch Hetchy

vrijdag 26 augustus 2011

Deze morgen nam ik het vliegtuig om vanuit Los Angeles zo snel mogelijk terug in San Francisco te staan want Olivier heeft met een aantal vrienden een backpacktrip gepland in Yosemite national park.

Bij mijn aankomst heb ik juist de tijd om een deel van mijn valies over te hevelen naar mijn rugzak en andere kleren aan te doen en dan zijn we terug onderweg naar de Sierra's.

Het plan voor dit weekend is om met z'n zessen in de Hetch Hetchy area in Yosemite national park een trip van twee dagen te doen en zo'n slordige 29 mijl af te leggen. Spijtig genoeg verneem ik dat de andere 2 vrouwen op het laatste moment zich bedacht hebben en dus zal ik als enige het vrouwelijk geslacht vertegenwoordigen en mijn mannetje moeten staan met de 3 andere mannen.

Vanavond rijden we tot aan de O'Shaugnessy dam aan het Hetch Hetchy reservoir waar het drinkwater voor de bay area wordt opgeslagen en waar ook het backpackers camp ligt waar we vanavond ons tentje nog neerzetten om morgenvroeg aan onze tocht te kunnen beginnen.

We moeten nog even wachten op Arne en Julian en eten vervolgens nog de wereldberoemde gemarineerde steak (aka seal meat ;)) met een mooie zonsondergang versterkt door de rook van de bosbrand aan de westkant van het park.

Hetch Hetchy to Lake Vernon Trail

The Laurel/Vernon/Rancheria loop is a multi-day, 29-mile hike that includes spectacular
views of Hetch Hetchy, beautiful high-Sierra lakes, and access to the park’s northern
wilderness. The first four miles of this loop follow the old Lake Eleanor Road as it climbs
out of the valley. This portion may also be done as a more strenuous 8-mile day hike.

zaterdag 27 augustus 2011

Begin trektocht van 28 mijl, eerst wandelen we nog langs het reservoir, maar daarna wordt het klimmen en nog eens klimmen...

We nemen switchbacks omhoog naar Beehive meadows, het is heel warm en dus fameus afzien om in de brandende zon met een zware rugzak te blijven doorgaan.

We worden wel beloond met mooie vistas over het Hetch Hetchy reservoir tijdens de adempauzes.

Tegen de late middag zijn we in de buurt van de meadow en genieten we van een stevige lunch die we in de bearbox mee naar boven hebben gezeuld en houden een kleine siesta. Daarna is het beslissingstijd en moeten we kiezen of we naar Lake Laurel gaan of nog wat verder door naar Lake Vernon...

De knoop wordt doorgehakt en we beslissen om nog door gaan tot Lake Vernon. Het is maar 3.3 mijl meer, maar zoals ze zeggen, de laatste loodjes wegen het zwaarst en uitgeput komen we toe aan het meer en vinden een mooie kampeerplaats vlak aan de oever van het meer.

De mannen duiken het meer in om af te koelen in het koude water en het zweet van 10 mijl wandelen van zich af te wassen. Daarna genieten we van de zelfgemaakte pasta onder alweer een mooie zonsondergang.

De stats van vandaag: een slordige 10 mijl omhoog gewandeld met in totaal een 3000ft elevation gain.

zondag 28 augustus 2011

Het oorspronkelijke plan was om dezelfde weg terug te keren, maar na de kaart meermaals te raadplegen en nadat we met een andere wandelaarster hebben gebabbeld, besluiten we om voor de 'long run' te gaan en de loop te maken door verder over Mount Gibson naar Tiltill valley te trekken en zo verder door naar Rancheria falls.

Na de voeten wat te verfrissen zijn we er volledig klaar voor om de laatste berg van de dag te overwinnen...

We laten Lake Vernon achter ons en wandelen verder naar Tiltill valley, een heuse onderneming want we hebben de afstand wat onderschat en het weer is echt te warm om zware inspanningen te doen (zou Frank Deboosere zeggen).

Het wordt zelfs nog erger als we op het warmste van de dag in een stuk komen waar er geen enkele schaduw is, enkel verschroeide bomen en we zo stilaan zonder water komen te zitten. Volgens de kaart zou er een riviertje moeten stromen hier, maar we zien alleen maar een droge bedding...

Wanneer we eindelijk in de buurt van Rancheria falls komen, hebben we juist onze laatste druppels water uit de camelbak gesqueezed en gaan de mannen op zoek naar water. Terwijl ik bij de rugzakken mij even in de schaduw neerleg, vinden de mannen de verfrissende rivier en kunnen ze niet aan de verleiding weerstaan om even te skinnydippen alvorens terug te keren met volle flessen water. Laps, dan zijt ge eens onderweg met 3 mannen als enige vrouw en dan mis ik dit nog! :)

Het is ondertussen al valavond en we moeten voor 9pm aan het entrance station zijn om uit het park te kunnen rijden, dus moeten we nog stevig doorwandelen langs Hetch Hetchy dome en Wapama falls tot aan de dam.

We zetten het verstand op nul, beginnen op 'automatic' te wandelen en houden enkel nog een korte pauze aan Wapana falls alvorens de laatste sprint in te zetten. We hadden het laatste stuk langs het meer nog onderschat vermits er net iets meer heuveltjes nog te beklimmen waren dan verwacht. (Je kan op de foto zien hoe uitgeput ik dan al was ...)

Moe, uitgeput, met blaren aan de voeten, komen we toch nog op tijd toe aan de dam...
Veel tijd hebben we niet, we springen in de auto en rijden om 5 voor 9 door de poort aan de Hetch Hetchy ingang. Pfiieuw wat een 'race'.

Blijkt achteraf dat we 17 mijl op 1 dag hebben afgelegd, logisch dat we bekaf zijn.

In totaal hebben we dit weekend bijna 28 mijl gehiked, zo'n 45km in 2 dagen en 5000ft hoogteverschil overwonnen. Door al dat klimmen en zeulen met een zware rugzak heb ik 8612kcal verbruikt :), waarvoor afzien al niet goed is :S Alleszins heb ik wel het respect van de drie mannen verdiend... ze hadden niet verwacht dat ik zo mijn 'vrouwtje' kon staan! (ik was wel verplicht om de eer van de vrouwen hoog te houden, nietwaar?!)

Op de terugweg krijgen we dan ook nog eens panne met onze auto op de Old priest road, een hele steile weg.  Nog even paniek, we zitten zonder olie en de motor stinkt echt verbrand...we hopen dat we de motor niet opgeblazen hebben, maar gelukkig kan Arne nog ergens olie gaan halen en kunnen we verder naar huis rijden. (achteraf in de garage blijkt dat we een gat hadden in het oliereservoir mogelijks door een opspringende steen en dat onze olie, tijdens die 2 dagen dat wij aan het hiken waren, langzaam was weggelopen :S)

Om middernacht stoppen we eindelijk voor een verdiende maaltijd aan de eerste In-N-Out burger buiten op het terras want het is nog steeds broeiend warm in de central valley.