1ste dag van nieuwe jaar, eten buiten in zonnetje op university avenue
verhuisd naar Webster street, tijdelijk inwonen bij Chris
te duur, huurprijzen gaan hier enorm omhoog, onbetaalbaar geworden en weten ook nog niet wat de toekomst brengt, blijven we hier, keren we terug naar Belgie of gaan we nog ergens anders in de US naartoe??
Posts tonen met het label Stanford. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Stanford. Alle posts tonen
dinsdag 1 januari 2013
woensdag 28 november 2012
eerste winterstorm
Voor de eerste keer deze winter, gaat het 5 dagen aan een stuk regenen, vermits de eerste grote winter storm van het seizoen gearriveerd is.
De voorbije dagen ging de temperatuur overdag nog vlotjes naar de 20 graden, maar waren de nachten toch wel frisjes tot koud met maar een schamele 3 graden.
Door deze grote temperatuurschommelingen is het dezer dagen moeilijk om te beslissen welke kleren je moet aantrekken, want op de middag kan je bij wijze van spreken nog in je T-shirt rondwandelen, wanneer de zon onder is, heb je al gauw een warme jas en sjaal nodig.
De griep begint stilaan op te duiken en het is eens tijd om naar spatborden voor mijn fiets te zoeken en de remmen van de auto eens te laten nakijken. Tijdens een regenbui in California, krijg je ongeveer dezelfde verkeerssituatie te zien als een sneeuwbui in België. Doordat ze geen deftig afwateringssysteem hebben en de weg vol ligt met olie en vuil, zijn de wegen snel spekglad of gewoon overstroomd waardoor je hele gevaarlijke situaties krijgt!
Bovendien gaat de storm gepaard met hevige rukwinden waardoor er ook nogal wat bomen zullen ontworteld worden en er een aantal power outages zullen zijn door omvergewaaide en beschadigde electriciteitsdraden. (het wordt toch eens tijd dat ze de nutsvoorzieningen onder de grond gaan steken)
De voordelen van wat regen:
Eindelijk zullen de dorre heuvels terug groen zien, dat is altijd een mooi zicht! En regen in de bay area betekent sneeuw in de bergen, dus iedereen kan weer volop gaan skiën en de watervoorraad wordt ook weer bijgevuld, want de voorbije winter was heel zacht waardoor de reservoirs zo goed als leeg staan. En last but not least, nu heb ik tijd om weer even de blog te vernieuwen, want met zo'n hondenweer zit er niks anders op dan een lekkere warme chocomelk en een dekentje te pakken en mij te nestelen in de zetel met mijn computer :)
Satellietbeeld van deze morgen:
Weather forecast CBS - Storms To Bring Inches Of Rain To Bay Area This Week
De voorbije dagen ging de temperatuur overdag nog vlotjes naar de 20 graden, maar waren de nachten toch wel frisjes tot koud met maar een schamele 3 graden.
Door deze grote temperatuurschommelingen is het dezer dagen moeilijk om te beslissen welke kleren je moet aantrekken, want op de middag kan je bij wijze van spreken nog in je T-shirt rondwandelen, wanneer de zon onder is, heb je al gauw een warme jas en sjaal nodig.
De griep begint stilaan op te duiken en het is eens tijd om naar spatborden voor mijn fiets te zoeken en de remmen van de auto eens te laten nakijken. Tijdens een regenbui in California, krijg je ongeveer dezelfde verkeerssituatie te zien als een sneeuwbui in België. Doordat ze geen deftig afwateringssysteem hebben en de weg vol ligt met olie en vuil, zijn de wegen snel spekglad of gewoon overstroomd waardoor je hele gevaarlijke situaties krijgt!
Bovendien gaat de storm gepaard met hevige rukwinden waardoor er ook nogal wat bomen zullen ontworteld worden en er een aantal power outages zullen zijn door omvergewaaide en beschadigde electriciteitsdraden. (het wordt toch eens tijd dat ze de nutsvoorzieningen onder de grond gaan steken)
De voordelen van wat regen:
Eindelijk zullen de dorre heuvels terug groen zien, dat is altijd een mooi zicht! En regen in de bay area betekent sneeuw in de bergen, dus iedereen kan weer volop gaan skiën en de watervoorraad wordt ook weer bijgevuld, want de voorbije winter was heel zacht waardoor de reservoirs zo goed als leeg staan. En last but not least, nu heb ik tijd om weer even de blog te vernieuwen, want met zo'n hondenweer zit er niks anders op dan een lekkere warme chocomelk en een dekentje te pakken en mij te nestelen in de zetel met mijn computer :)
Satellietbeeld van deze morgen:
Weather forecast CBS - Storms To Bring Inches Of Rain To Bay Area This Week
zondag 12 augustus 2012
Bicycle sunday
Vandaag is het de eerste keer dat we deftige fietsen huren om een stevige fietstocht te doen in onze buurt, want de heuvels liggen in onze achtertuin.
Aangezien ze hier in California gek zijn van het fietsen, kan je in iedere bike shop voor een redelijke prijs al een hele deftige koersfiets uitlenen, we gaan langs bij Menlo Velo en krijgen 2 Specialized Roubaix road bikes mee... nog nooit hebben we met zo'n lichte en dure fiets gereden, dat belooft!
Het is een warme 27 graden, dus het belooft een hete fietstocht te worden, maar gelukkig creëren we onze eigen wind wanneer we maar snel genoeg bollen...
We beginnen meteen op Sand Hill road met een gezapige klim richting de 280 en Portola Valley. Daarna verder door op Whiskey Hill om zo op Cañada Road te komen.
Deze weg wordt in de zomermaanden op zondag afgesloten voor gemotoriseerd verkeer en dat maakt het de ideale bestemming om rustig te fietsen of te rollerskaten voor een aantal mijlen, met een prachtig zicht op het Crystal Springs reservoir in de background.
Tour de France, eat your spokes out. The Peninsula's Cañada Road is a road biker's Shangri-La: a 7.3-mile scenic stretch of well-groomed pavement from Woodside to the west side of San Mateo. The route is light on traffic and offers great scenery, including the Crystal Springs Reservoir. Start this ride at the northern end, where parking is abundant and rolling hills are a backdrop. Plan to ride on a Sunday—the northern end is closed to vehicles for Bicycle Sundays, so children, joggers, roller-bladers, and bikers have full access to the street. Toward the southern end of the ride, stop and re-fuel with some fine deli sandwiches at Roberts Market in Woodside. Viva Cañada!
Cañada road connecteert met het mooie Crystal Springs Regional Trail, een geasfalteerd fiets/wandelpad dat helemaal tot San Bruno loopt en voor een groot deel langs het Crystal Springs reservoir en dus ook bovenop de San Andreas breuk ligt...
The San Andreas Fault marks the boundary between the Pacific Plate and the North American Plate. Just south of San Francisco, the fault is visible in the form of a long, north-south trench that has been filled with the waters of Crystal Springs Reservoir. In spite of the obvious danger, human beings continue to develop the land surrounding the fault. Bridges and freeway overpasses stand within a stone's throw of a moving continent, while a dam actually straddles both sides of the fault. It's difficult to imagine how these developments will be affected the next time the earth decides to move.
Als we toekomen aan het reservoir, steken we de Ralston bike bridge over en moeten eerst stevig klimmen om bovenop op Ralston avenue terecht te komen. Daar puffen we dan ook even uit aan het Len Turner Memorial vista point, waar we een prachtig panoramisch zicht hebben op de canyons van Belmont en San Mateo en we kunnen zelfs in de verte heel goed de skyline van San Francisco zien.
Van hieruit is het vollenbak naar beneden bollen, wat af en toe nogal angstaanjagend is als je voelt dat je remmen niet genoeg grip hebben.
We besluiten aangezien we toch al tot in San Mateo geraakt zijn, we een drank en rustpauze kunnen inlassen bij Arne en Mireille thuis. Daarvoor moeten we enkel nog Alameda de Las Pulgas verder naar het Noorden volgen, maar dat is een kleine misrekening aangezien deze nogal op en af gaat, met een aantal fameuze hellingen waar je dreigt over kop te gaan als je op je fiets blijft zitten in de afdaling... Na een beetje zigzaggen door een aantal wijken om de kortste en veiligste weg te vinden tot bij Mireille en Arne, komen we toe en zijn ze aangenaam verrast dat we met de fiets voor de deur staan.
De rustpauze loopt nogal uit, het is bekend dat als het gezellig is, Belgen al eens durven blijven plakken. We moeten echter onze fietsen terug binnen doen voor sluitingstijd, dus springen we terug de fiets op en rijden langs het treinspoor via Old county road in een rechte lijn terug naar Menlo Park.
Aangezien we langs de bikeshop passeren, besluiten we om het laatste stukje tot thuis te voet af te leggen en de fietsen al binnen te doen.
In totaal we in 3u tijd een toer van 50km gedaan, dat kan tellen voor onze eerste bicycle sunday :)
zondag 22 juli 2012
Golden Gate tournament
De toernooitjes volgen elkaar snel op...
Omwille van de goede opkomst op vorige events, hebben ze het Golden Gate field hockey tournament nieuw leven ingeblazen.
Een mixed en womens tournament, gespreid over 2 dagen, op het Stanford waterveld.
Ik ben last minute gevraagd om mee te spelen met de Honey Badgers. Normaal gezien zou ik meespelen met D.A.D.A maar blijkbaar was er wat miscommunicatie. En aangezien we toch nog niet moe genoeg zijn, proberen we als vanouds in 2 teams mee te spelen en speel ik ook nog eens bij de vrouwen mee.
De eerste dag gaat het er stevig aan toe, ondanks de 31 graden, doet daar nog maar 10 bij als je op het veld staat...
's Avonds heb ik nog een Spaanse BBQ op de agenda staan, en ik slaag er nog net in om met de fiets van het veld, naar huis te rijden en terug naar campus voor een gezellige get-together tussen Belgen en Spanjaarden.
De volgende morgen is het pijnlijk om op te staan en opnieuw op het veld te gaan spelen... of het aan de inspanning en hitte van de vorige dag lag of aan het lekkere eten en drinken bij de BBQ laat ik in het midden.
We hebben het al bij al niet slecht gedaan en uiteindelijk spelen we de finale in het mixed tournament: Honey Badgers vs D.A.D.A.
Het wordt een match met veel inzet, want iedereen (lees:vooral de mannen) wilt zich van zijn beste kant laten zien...
Achteraf bekeken was het ook wel eens plezant om tegen mijn medespeelsters te spelen :) Maar ik moet toegeven dat ik de jongste niet meer ben...we worden eervol tweede in mixed en ik krijg zowaar een zilvere medaille mee naar huis, en we behalen ook nog eens de 4e plaats in womens division.
In totaal dit weekend heb ik 12x 25min in de bakkende zon gespeeld, dat kan wel tellen, maar het was ongelooflijk plezant en is zeker nog voor herhaling vatbaar (mits wat meer voorbereiding, betere communicatie en genoeg drank :) )
Omwille van de goede opkomst op vorige events, hebben ze het Golden Gate field hockey tournament nieuw leven ingeblazen.
Een mixed en womens tournament, gespreid over 2 dagen, op het Stanford waterveld.
Ik ben last minute gevraagd om mee te spelen met de Honey Badgers. Normaal gezien zou ik meespelen met D.A.D.A maar blijkbaar was er wat miscommunicatie. En aangezien we toch nog niet moe genoeg zijn, proberen we als vanouds in 2 teams mee te spelen en speel ik ook nog eens bij de vrouwen mee.
De eerste dag gaat het er stevig aan toe, ondanks de 31 graden, doet daar nog maar 10 bij als je op het veld staat...
's Avonds heb ik nog een Spaanse BBQ op de agenda staan, en ik slaag er nog net in om met de fiets van het veld, naar huis te rijden en terug naar campus voor een gezellige get-together tussen Belgen en Spanjaarden.
De volgende morgen is het pijnlijk om op te staan en opnieuw op het veld te gaan spelen... of het aan de inspanning en hitte van de vorige dag lag of aan het lekkere eten en drinken bij de BBQ laat ik in het midden.
We hebben het al bij al niet slecht gedaan en uiteindelijk spelen we de finale in het mixed tournament: Honey Badgers vs D.A.D.A.
Het wordt een match met veel inzet, want iedereen (lees:vooral de mannen) wilt zich van zijn beste kant laten zien...
Achteraf bekeken was het ook wel eens plezant om tegen mijn medespeelsters te spelen :) Maar ik moet toegeven dat ik de jongste niet meer ben...we worden eervol tweede in mixed en ik krijg zowaar een zilvere medaille mee naar huis, en we behalen ook nog eens de 4e plaats in womens division.
In totaal dit weekend heb ik 12x 25min in de bakkende zon gespeeld, dat kan wel tellen, maar het was ongelooflijk plezant en is zeker nog voor herhaling vatbaar (mits wat meer voorbereiding, betere communicatie en genoeg drank :) )
zondag 17 juni 2012
Big Basin Redwoods Skyline to Sea
Dit weekend gaan we kamperen met een bende van 27 man... allemaal Europeanen vanop Stanford (vooral Italianen) in Big Basin redwoods state park.
's Zaterdags rijden we met de auto's naar Waddell beach om daar een paar auto's achter te laten om de volgende dag terug te kunnen rijden na onze dagactiviteit, want we zijn van plan om vanuit Big Basin SP helemaal naar de kust te wandelen, via het Skyline to the Sea trail.
Het trail is in totaal 29 mijl / 47 km lang en geeft je de highlights van de Santa Cruz mountains. Het start in Castle Rock SP, maar wij pikken het trail op aan het visitor center van Big Basin vanwaar het nog een stevige wandeling van 12mi / 20km (one way) is tot aan Waddell Beach.
<
Maar eerst overnachten we op de Sky Meadow groep kampeerplaats in het park, een gezellige bedoening! Iedereen probeert van de laatste zonnestralen gebruik te maken om een goed plekje te vinden voor hun tent, en nadien beginnen we aan een lekker avondmaal en zitten we bij het kampvuur.
De volgende morgen, duurt het even voordat heel de groep ontbeten heeft en alles terug heeft ingepakt. Tegen 11u zijn we eindelijk allemaal gereed om te beginnen wandelen. Het is aangenaam warm, maar gelukkig komen direct terecht in de Redwood groves.
Niet alleen de schaduw van de hoge Redwoods komt ons van pas, maar we kunnen zelfs met z'n allen even uitrusten op zo'n boomstronk. Met zo'n grote groep wandelen is niet altijd ideaal, we zijn een luidruchtige bende en niet iedereen heeft hetzelfde wandeltempo. We slagen er wel in om een hele tijd tesamen te blijven en het is wel grappig om de gezichten te zien van mensen die we onderweg tegenkomen, want die weten niet wat hun overkomt :)
We zien niet alleen grote bomen tijdens onze wandeltocht, maar passeren ook aan Berry Creek falls
en steken af en toe de kreek over. Stilaan beginnen de bomen kleiner te worden en voelen we de zilte zeelucht op ons afkomen... De afstand begint stilaan op ons te wegen, maar het vooruitzicht naar de zee, geeft ons genoeg energie om te blijven doorstappen.
Tegen 5pm komen we dan eindelijk toe aan Waddell beach waar we verdiend neerploffen op het zand en sommigen zelfs nog de moed hebben om een frisse duik te nemen.
Daarna keren we met de auto terug naar het visitor center in Big Basin SP om de rest van de auto's op te pikken en terug naar de peninsula te rijden. Wij rijden mee met Antoine is zijn 'convertible' en kunnen de wind in onze haren goed appreciëren.
Onze buiken beginnen helaas te knorren, niet van de vele bochten maar van de reuzehonger, dus stoppen we bij Alice, het bekende wegrestaurant op Skyline en La Honda voor een smakelijke hamburger.
's Zaterdags rijden we met de auto's naar Waddell beach om daar een paar auto's achter te laten om de volgende dag terug te kunnen rijden na onze dagactiviteit, want we zijn van plan om vanuit Big Basin SP helemaal naar de kust te wandelen, via het Skyline to the Sea trail.
Het trail is in totaal 29 mijl / 47 km lang en geeft je de highlights van de Santa Cruz mountains. Het start in Castle Rock SP, maar wij pikken het trail op aan het visitor center van Big Basin vanwaar het nog een stevige wandeling van 12mi / 20km (one way) is tot aan Waddell Beach.
<
Maar eerst overnachten we op de Sky Meadow groep kampeerplaats in het park, een gezellige bedoening! Iedereen probeert van de laatste zonnestralen gebruik te maken om een goed plekje te vinden voor hun tent, en nadien beginnen we aan een lekker avondmaal en zitten we bij het kampvuur.
De volgende morgen, duurt het even voordat heel de groep ontbeten heeft en alles terug heeft ingepakt. Tegen 11u zijn we eindelijk allemaal gereed om te beginnen wandelen. Het is aangenaam warm, maar gelukkig komen direct terecht in de Redwood groves.
Niet alleen de schaduw van de hoge Redwoods komt ons van pas, maar we kunnen zelfs met z'n allen even uitrusten op zo'n boomstronk. Met zo'n grote groep wandelen is niet altijd ideaal, we zijn een luidruchtige bende en niet iedereen heeft hetzelfde wandeltempo. We slagen er wel in om een hele tijd tesamen te blijven en het is wel grappig om de gezichten te zien van mensen die we onderweg tegenkomen, want die weten niet wat hun overkomt :)
We zien niet alleen grote bomen tijdens onze wandeltocht, maar passeren ook aan Berry Creek falls
en steken af en toe de kreek over. Stilaan beginnen de bomen kleiner te worden en voelen we de zilte zeelucht op ons afkomen... De afstand begint stilaan op ons te wegen, maar het vooruitzicht naar de zee, geeft ons genoeg energie om te blijven doorstappen.
Tegen 5pm komen we dan eindelijk toe aan Waddell beach waar we verdiend neerploffen op het zand en sommigen zelfs nog de moed hebben om een frisse duik te nemen.
Daarna keren we met de auto terug naar het visitor center in Big Basin SP om de rest van de auto's op te pikken en terug naar de peninsula te rijden. Wij rijden mee met Antoine is zijn 'convertible' en kunnen de wind in onze haren goed appreciëren.
Onze buiken beginnen helaas te knorren, niet van de vele bochten maar van de reuzehonger, dus stoppen we bij Alice, het bekende wegrestaurant op Skyline en La Honda voor een smakelijke hamburger.
zondag 10 juni 2012
NCFHA Summer league
Terwijl het seizoen in Belgie al een tijdje gedaan is, komt hier iedereen op dreef en haalt zijn/haar stick uit de kast om nog eens tegen een hockey balletje te slaan.
Aangezien er enkel in de herfst een competitie is, vallen er niet echt wedstrijden te spelen, maar je kan het ganse jaar door naar pick up hockey gaan en zo je niveau wat op peil houden en dan zijn er meerdere keren per jaar deze mini leagues of toernooitjes dat georganiseerd worden.
Zo hebben ze dus in de maand juni een mini summer league ineengestoken en de opkomst is enorm. Aangezien college al bijna uit is en sommige mensen nog niet op vakantie vertrokken zijn, dagen er een heel resem hele goede speelsters op en zijn we met genoeg om een paar deftige wedstrijden te spelen.
Voor mij persoonlijk is dit de ideale manier om terug wat aan mijn fysieke conditie te doen. Terwijl een paar van mijn vriendinnen trainen voor de halve marathon, hou ik het liever op een meer afwisselende sport zoals hockey. Ik kan er ook niet aan doen dat lopen gewoon te saai is :)
Op een hockeyveld loop je zonder te beseffen van links naar rechts en krijg je gratis en voor niks een goede workout, geef mij dat maar liever dan te gaan rondjes lopen.
We leven ons goed uit, maar de warmte op het veld begint al snel zijn tol te eisen. Veel drinken en in de schaduw verkoeling zoeken is de boodschap... enige probleem is dat er rondom het veld niet veel schaduw te vinden is, maar dat lossen we wel op een vindingrijke manier op :)
Moe, voldaan, licht gedehydrateerd en met een mooi bruin kleurtje sluiten we de dag af.
Aangezien er enkel in de herfst een competitie is, vallen er niet echt wedstrijden te spelen, maar je kan het ganse jaar door naar pick up hockey gaan en zo je niveau wat op peil houden en dan zijn er meerdere keren per jaar deze mini leagues of toernooitjes dat georganiseerd worden.
Zo hebben ze dus in de maand juni een mini summer league ineengestoken en de opkomst is enorm. Aangezien college al bijna uit is en sommige mensen nog niet op vakantie vertrokken zijn, dagen er een heel resem hele goede speelsters op en zijn we met genoeg om een paar deftige wedstrijden te spelen.
Voor mij persoonlijk is dit de ideale manier om terug wat aan mijn fysieke conditie te doen. Terwijl een paar van mijn vriendinnen trainen voor de halve marathon, hou ik het liever op een meer afwisselende sport zoals hockey. Ik kan er ook niet aan doen dat lopen gewoon te saai is :)
Op een hockeyveld loop je zonder te beseffen van links naar rechts en krijg je gratis en voor niks een goede workout, geef mij dat maar liever dan te gaan rondjes lopen.
We leven ons goed uit, maar de warmte op het veld begint al snel zijn tol te eisen. Veel drinken en in de schaduw verkoeling zoeken is de boodschap... enige probleem is dat er rondom het veld niet veel schaduw te vinden is, maar dat lossen we wel op een vindingrijke manier op :)
Moe, voldaan, licht gedehydrateerd en met een mooi bruin kleurtje sluiten we de dag af.
Abonneren op:
Posts (Atom)