Point Reyes en Stinson Beach

We trekken vandaag naar de North bay en maken tegen de middag onze eerste stop in de Marine headlands, deel van het Golden Gate NRA, om de vernieuwde Conzelman road op te rijden tot aan Hawk hill, waar je een heel mooi zicht hebt op zowel de zee als op de beroemde brug en de skyline van San Francisco.

Het voordeel van de winter is dat je eindelijk verlost bent van de mist die normaal steeds een deel van San Francisco en de kust bedekt. Door de 'koudere' temperaturen in de central valley wordt de mist niet meer aangetrokken ( warme lucht stijgt etc.) en blijft de constante mistbank 10km in zee hangen. Wij profiteren van de gelegenheid om nog eens highway 1 verder noordwaarts te volgen via Muir beach, naar Stinson beach. Vorige keer dat we hier reden hebben we letterlijk niks gezien door de mist, nu is het een mooie heldere dag en krijgen we een mooi stuk kust te zien.

We stoppen ook aan Stinson beach om even te beachcomberen, zwemmen zit er niet in, want deze waters zitten vol met witte haaien naar verluidt en het water is al niet te warm , reden te meer om gewoon rustig op het strand te zitten.

Het is de ideale moment om onze beentjes even te strekken na 2 uur rijden en even uit te waaien...

Daarna rijden we verder langs Bolinas naar Point Reyes National Seashore, waar we rond half 4 aan het Bear Valley visitor center toekomen.

Het is al laat, maar vanaf het Bear valley visitor center beginnen we nog aan de wandeling naar de top van het hoogste punt in het park: mount Wittenberg.

MT. WITTENBERG LOOP (approx. 8 km / 5 mi.)

One-to three-hour hike. A steep 400 meter (1300 feet) climb to the highest point in the park (426 m / 1407 ft), with views of the Seashore and Olema Valley. The loop passes through a mixed Douglas fir and oak forest and several open meadows. Start at the Bear Valley Trailhead and follow the Bear Valley Trail south for 0.3 km (0.2 mi.). Turn right on to the Mt. Wittenberg Trail and climb all the way to the top. From here, one may turn north along the Z Ranch Trail and then follow the Horse Trail back to the trailhead. Or continue along Mt. Wittenberg Trail to the junction with the Meadow and Sky trails, and then return to the Bear Valley Trail via the Meadow Trail.

If time permits, consider returning via the slightly longer Meadow Trail to form a 5.4 mile loop (vs the Wittenberg Trail's 4.7 mile out-and-back distance). The Meadow Trail offers a more gradual descent that includes travel through a lengthy, sun-bathed meadow for which it was named.

We zijn nog geen 100 meter ver en de weg wordt ons al versperd door een reiger... Geweldig toch dat je hier in de bay area nog zoveel flora en fauna van dichtbij kan bewonderen. We wachten even tot meneer op het gemak van het pad afgaat en beginnen dan met de steile beklimming naar de top van de heuvelrug.

Echter wanneer we na een uurtje wandelen boven komen, is het zicht eerder teleurstellend want we krijgen geen mooie vergezichten als we eenmaal boven zijn want zelfs op de top staan er nog teveel bomen in de weg. Er heeft zelfs iemand op het laatste bordje naar de top een bericht gekrast om aan te geven dat er daar niks te beleven valt :)

Maar we besluiten van de lus verder af te maken en via het skytrail en meadow trail terug naar beneden te wandelen. Wanneer we op het skytrail zijn krijgen we eindelijk de zee te zien, Drakes bay en de uitstekende punt van Point Reyes met de vuurtoren.

We mogen niet meer te lang treuzelen want het is nog steeds winter en de zon gaat redelijk snel onder. Rond half 6 staan we terug aan de auto en kunnen we de 2u lange rit in de avondschemering naar huis aanvatten.

BCNC OesterBBQ

Zondag 10 oktober 2010

Vandaag wordt er door de BCNC een oesterfeest georganiseerd op het strand aan point Reyes. We hebben hier al veel lovende woorden over gehoord en willen dus zeker ook van de partij zijn. Gwen heeft er zeker ook niks op tegen om oesters en wijn te nuttigen en terwijl een groot aantal belgen te leren kennen die hier in de bay-area wonen.

De beschrijving in de newsletter laat ons al watertanden en dagdromen:

"Enjoy an oyster picnic in a most beautiful setting. Limantour Beach is the prettiest of the beaches at Point Reyes National Seashore, a long, wide stretch of sand backed by low cliffs, and is a great place for sand castle building. Because of its south-facing location and the shelter of the Point Reyes peninsula, its waves are calmer than at other beaches nearby, making it a good place for family activities. Wading is okay but no swimming because of the strong undercurrents and sharks. Oysters, picked up in the morning from Tomales Bay, will be served raw and BBQ-ed. Also Cooked Clams in garlic butter, shallots, parsley, and cherry tomatoes will be served with baguette. what to bring for the beach: sun hat, beach towel, beach chair, sunscreen, sand toys, but also clothes for cold and windy weather! Point Reyes is notoriously known for its windy, foggy, and cold days!"

In een poging om de belgen van BCNC en de belgen van Belgica elkaar wat beter te laten leren kennen, heb ik een hele hoop Belgica mensen uitgenodigd om ook langs te komen. Echter enkel Steph en Nicholas gaan in op het voorstel.

Point Reyes is nog meer gekend voor de mist dan San Francisco en ookal voorspellen ze een mooie dag, toch voorzien wij ons erop dat het koud en kil zal zijn. (zoals vermeld in de nieuwsbrief) Met lange broek en trui aan, springen we in de auto en vertrekken rond 10u richting het noorden aangezien het toch wel een eindje rijden is. Deels door tijdsgebrek nutiigen we, volledig op zijn amerikaans, ons ontbijt in de auto: donuts en starbucks koffie...

Tegen de middag komen we aan op Limantour beach, waar we blijkbaar bij een van de eersten zijn en steken algauw onze handen uit de mouwen om te helpen met het verslepen van koelboxen vol bier en wijn en het opstellen van de tent als bescherming tegen de zon aangezien het toch belooft een prachtige dag te worden...  en wij kleden ons tegen de mist...(gelukkig hebben we ook een t-shirt en korte broek in de koffer gesmeten)

Stilletjes aan beginnen de andere Belgen toe te stromen en in een half uur tijd hebben we al kennis gemaakt met een 6tal nieuwe landgenoten. Het concept van oesters op het strand is een schot in de roos. We moeten wel even wachten tot de stoere 'oestercowboy' arriveert en alles heeft geinstalleerd, maar met een babbel en een glaasje wijn vliegt de tijd zo voorbij.

Het is voor mij de eerste keer dat ik ze geroosterd eet, en ik ben niet zot van oesters heb ik al gemerkt op een receptie, oesters zijn meestal slijmerig en smaakloos...Maar ze hebben mij overtuigd om toch eens de echte kleintjes te proberen en ook de geroosterde die naar het schijnt een veel lekkerder zijn. We hebben dus maar voor elk een 10tal oesters besteld enof die gesmaakt hebbent! Verder zijn er ook nog de heerlijke clamsoup en het bierbrood (met chimay?) dat Carina heeft gemaakt, om de honger te stillen.

De zon is ook van de partij dus na de oesters en een overvloed aan wijn, houden we een kleine siesta om alles wat te laten zakken. Daarna spelen we met de kids nog een partijtje beachvolley en chinees voetbal.

Tegen 6u vertrekken we terug richting SF en Stanford aangezien Olivier heeft afgesproken om sinds vandaag iedere zondag te gaan basketten op campus met wat collega's/studenten. Spanjaarden en Belgen. De meeste mensen zijn al huiswaarts gekeerd en het begint stilaan frisser te worden. Het was een zeer plezante dag, culinair hoogstaand en we hebben veel nieuwe Belgen leren kennen. Zeker voor herhaling vatbaar!

Meer foto's van dit BCNC event:

BCNC Oysterbbq

Point Reyes en Marine Headlands

Na Veerle en Pieter rond 6am aan de luchthaven af te hebben gezet, en aangezien we toch wakker zijn en al halverwege de weg richting San Francisco zijn, besluiten we om vandaag nog eens naar de stad te gaan.
Eerst zoeken we naar het waterorgel aan de Marina, dat in één van mijn reisgidsen vermeld staat en na lang zoeken, vinden we het maar het is helaas laagtij dus veel geluid komt er op dit ogenblik niet uit.

Het is nog steeds vroeg in de ochtend en vergeleken met de voorbije dagen is er helemaal niet veel mist te bespeuren in de baai.
We besluiten om ineens door te rijden naar het noorden en een bezoekje te brengen aan Point Reyes National Seashore en de Marine Headlands. Echter wanneer we via de 101 en de pacific hwy 1 steeds dichter tegen de kust komen, blijkt er hier wel een laag mist te hangen. We passeren langs Muir Woods en Stinson beach via de kustweg tot aan Point Reyes, maar helaas geen kust te zien door de mist. Ze hangt echt juist boven de zee en schuift af en toe wat meer op naar het binnenland om dan weer zich terug te trekken een paar mijl in zee. Zolang we dus nog een beetje inland zitten is er geen wolkje te bespeuren. We arriveren na nog een dik uur rijden aan Point Reyes.

Point Reyes NS is een stuk land dat langs de San Andreas breuk ligt en waar op een dag in 1906 de aarde 16inch verschoven is. Tomales Bay is een soort fjordachtig meer dat eigenlijk een stuk van de breuk is die ingescheurd is in het land en volgelopen met zeewater...
In mijn post van zondag 7 maart had ik al wat meer geschreven over Point Reyes.
Onze eerste stop is bij het Bear Valley visitor center en we wandelen even op het korte Earthquake trail waar we bovenop de San Andreas breuk wandelen en een hek zien dat sinds 1906 een heel stuk is opgeschoven.

Daarna rijden we door naar het lighthouse dat op het uiterste punt op een klif gebouwd is. Om de vuurtoren te bereiken, moeten we nog een fysieke inspanning leveren: eerst naar beneden en dan weer naar boven op een '3 stories high building' stairs, welgeteld 308 trappen. Deze plaats is vooral populair in de winterperiode om van hieruit uit te kijken over de zee om walvissen te spotten. Vandaag zal er niet veel te zien zijn want we worden bijna doof van de misthoorn en kunnen 10m voor ons uitkijken , meer niet.

 
We zien al wel wat van de plaatselijke fauna zoals vogels (arends) en herten en zelfs koeien die hier met hopen grazen. De Olema valley is nog één van de laatste landbouwgebieden zo dicht bij SF waar er koeien worden gekweekt op ouderwetse wijze, gewoon laten grazen in de mistige graslanden van Point Reyes.

Vervolgens gaan we toch nog naar wat zeefauna kijken, vanaf Chimney rock is er een overlook waar we zeeolifanten kunnen zien spelen in het water of zien luieren op het strand. Aangezien dit gebied nog veel te bieden heeft en onze magen wat beginnen te grollen, springen we terug de auto in om verder te verkennen, terwijl we langs de koeien rijden, maken we nog een kleine detour en eten we gezellig in een bar aan het Kenneth C Patrick visitor Center aan Drakes beach. 

Tegen 3.30pm begint de mist terug binnen te rollen en dus vertrekken we vroeger dan gepland naar San Francisco en laten we het Tulk elk (elk = eland) reserve voor een andere keer (als er meer zichtbaarheid is).  Hoe dichter we bij SF komen hoe minder mist, normaal is het het omgekeerde, maar ons hoort ge niet klagen.

We besluiten om nog een deel van de Golden Gate NRA te verkennen, nl. de Marine Headlands.
Ook van hieruit heb je prachtig zicht op de brug en downtown. Spijtig genoeg sluit het visitor center om 4pm en wij staan er juist om 3.59pm en helaas mogen we niet meer binnen.

De weg naar het Bonita lighthouse is ook gesloten wegens aardverschuivingen en roadworks dus rijden we maar direct door naar Rodeo beach om daar van de laatste zonnestralen te genieten.
Wanneer de zon terug achter de wolken verdwijnt en de temperatuur een aantal graden daalt, rapen we onze spullen bijeen en gaan we nog het laatste stukje van de 49miles drive verkennen in de juiste richting onderweg naar huis.

Als we aan het Cliffhouse aankomen is het daar een drukte van jewelste en staat er overal politie en brandweer. Aangezien we vlak naast een politiewagen parkeren, besluit ik om eens vriendelijk te informeren aan de donut-etende politieagent wat er gaande is.
Blijkbaar is er een of andere kerel eerst zo stoer geweest om naar Seal rock te zwemmen en durfde hij nadien niet meer terug waardoor 911 werd gebeld en zowat heel het brandweerkorps op een rustige zaterdag uitgerukt is naar Cliffhouse.

Maar het moraal van he verhaal: als ge dus 911 belt, moogt ge er zeker van zijn dat er respons komt...