1ste dag van nieuwe jaar, eten buiten in zonnetje op university avenue
verhuisd naar Webster street, tijdelijk inwonen bij Chris
te duur, huurprijzen gaan hier enorm omhoog, onbetaalbaar geworden en weten ook nog niet wat de toekomst brengt, blijven we hier, keren we terug naar Belgie of gaan we nog ergens anders in de US naartoe??
Posts tonen met het label getting settled. Alle posts tonen
Posts tonen met het label getting settled. Alle posts tonen
dinsdag 1 januari 2013
woensdag 28 november 2012
eerste winterstorm
Voor de eerste keer deze winter, gaat het 5 dagen aan een stuk regenen, vermits de eerste grote winter storm van het seizoen gearriveerd is.
De voorbije dagen ging de temperatuur overdag nog vlotjes naar de 20 graden, maar waren de nachten toch wel frisjes tot koud met maar een schamele 3 graden.
Door deze grote temperatuurschommelingen is het dezer dagen moeilijk om te beslissen welke kleren je moet aantrekken, want op de middag kan je bij wijze van spreken nog in je T-shirt rondwandelen, wanneer de zon onder is, heb je al gauw een warme jas en sjaal nodig.
De griep begint stilaan op te duiken en het is eens tijd om naar spatborden voor mijn fiets te zoeken en de remmen van de auto eens te laten nakijken. Tijdens een regenbui in California, krijg je ongeveer dezelfde verkeerssituatie te zien als een sneeuwbui in België. Doordat ze geen deftig afwateringssysteem hebben en de weg vol ligt met olie en vuil, zijn de wegen snel spekglad of gewoon overstroomd waardoor je hele gevaarlijke situaties krijgt!
Bovendien gaat de storm gepaard met hevige rukwinden waardoor er ook nogal wat bomen zullen ontworteld worden en er een aantal power outages zullen zijn door omvergewaaide en beschadigde electriciteitsdraden. (het wordt toch eens tijd dat ze de nutsvoorzieningen onder de grond gaan steken)
De voordelen van wat regen:
Eindelijk zullen de dorre heuvels terug groen zien, dat is altijd een mooi zicht! En regen in de bay area betekent sneeuw in de bergen, dus iedereen kan weer volop gaan skiën en de watervoorraad wordt ook weer bijgevuld, want de voorbije winter was heel zacht waardoor de reservoirs zo goed als leeg staan. En last but not least, nu heb ik tijd om weer even de blog te vernieuwen, want met zo'n hondenweer zit er niks anders op dan een lekkere warme chocomelk en een dekentje te pakken en mij te nestelen in de zetel met mijn computer :)
Satellietbeeld van deze morgen:
Weather forecast CBS - Storms To Bring Inches Of Rain To Bay Area This Week
De voorbije dagen ging de temperatuur overdag nog vlotjes naar de 20 graden, maar waren de nachten toch wel frisjes tot koud met maar een schamele 3 graden.
Door deze grote temperatuurschommelingen is het dezer dagen moeilijk om te beslissen welke kleren je moet aantrekken, want op de middag kan je bij wijze van spreken nog in je T-shirt rondwandelen, wanneer de zon onder is, heb je al gauw een warme jas en sjaal nodig.
De griep begint stilaan op te duiken en het is eens tijd om naar spatborden voor mijn fiets te zoeken en de remmen van de auto eens te laten nakijken. Tijdens een regenbui in California, krijg je ongeveer dezelfde verkeerssituatie te zien als een sneeuwbui in België. Doordat ze geen deftig afwateringssysteem hebben en de weg vol ligt met olie en vuil, zijn de wegen snel spekglad of gewoon overstroomd waardoor je hele gevaarlijke situaties krijgt!
Bovendien gaat de storm gepaard met hevige rukwinden waardoor er ook nogal wat bomen zullen ontworteld worden en er een aantal power outages zullen zijn door omvergewaaide en beschadigde electriciteitsdraden. (het wordt toch eens tijd dat ze de nutsvoorzieningen onder de grond gaan steken)
De voordelen van wat regen:
Eindelijk zullen de dorre heuvels terug groen zien, dat is altijd een mooi zicht! En regen in de bay area betekent sneeuw in de bergen, dus iedereen kan weer volop gaan skiën en de watervoorraad wordt ook weer bijgevuld, want de voorbije winter was heel zacht waardoor de reservoirs zo goed als leeg staan. En last but not least, nu heb ik tijd om weer even de blog te vernieuwen, want met zo'n hondenweer zit er niks anders op dan een lekkere warme chocomelk en een dekentje te pakken en mij te nestelen in de zetel met mijn computer :)
Satellietbeeld van deze morgen:
Weather forecast CBS - Storms To Bring Inches Of Rain To Bay Area This Week
donderdag 31 mei 2012
terug naar school: cursussen in mei
Ik dacht dat de blog stilaan bijgewerkt aan het raken was... maar er valt zoveel te beleven hier dat we meer meemaken dan dat ik er tijd voor heb om het allemaal neer te pennen!
Ik sta ondertussen alweer bijna 8 maanden achter :S
Dat ik zo'n grote achterstand heb, komt niet enkel door ons druk reisschema, maar het zal er deels ook wel mee te maken hebben dat ik begonnen ben met lessen te volgen hier op Stanford bij het Bechtel international center.
Sinds het spring quarter volg ik nu elke dinsdag en donderdag 'Spaans voor beginners' en 'computer languages' (websites maken, basis van html onder de knie krijgen) en zit ik dus weer met mijn neus in de boeken.
Bovendien volg ik ook nog eens frequent de workshops bij de Apple store om het optimale uit mijn nieuwe computer te halen. Dus het is de laatste tijd wel wat drukker geweest.
OK 'les excuses sont fait pour s'en servir', maar ik heb af en toe nog wel de tijd gevonden om een post af te werken dus hier zijn alleszins al een hele reeks berichten die ik van februari tot nu gepubliceerd heb, die jullie wel zoet zal houden totdat ik weer een hoop nieuwe geschreven heb.
Hou ook altijd de lijst van recente berichten in het oog hier aan de rechterkant (rechterkolom: what's new) voor nieuwe berichten -->
Recente posts sinds vorige update
11 jan 2012 - witte chokotoffs: they exist!!16 febr 2012 - DMV en auto miserie continues
12 april 2012 - severe thunderstorm warning, 't is eens wat anders...
12 april 2012 - Electric cars in our neighbourhood
6 mei 2012 - Tioga road opent heel vroeg dit jaar!
Oktober 2011
- Homecoming weekend: Stanford Cardinals football
- Homecoming weekend: Stanford Cardinals fieldhockey
- 2 aardbevingen in 1 dag, happy Shake Out!
- Apple en wijlen Steve Jobs
Augustus 2011
- backpacking Hetch Hetchy
- De avonturen van familie Nullens 5: Los Angeles
- De avonturen van familie Nullens 4: Death Valley -Las Vegas - Grand Canyon
- Dom dom dom...
- De avonturen van familie Nullens 3: Op naar de bergen
- De avonturen van familie Nullens 2: Tech tour Silicon valley
- De avonturen van familie Nullens 1: San Francisco
- Joepie Sarah op bezoek!
- Weekend trip up north part 3: Seattle
- Weekend trip up north part 2: Twilight country
- Weekend trip up north part 1: Olympic National Park
Veel leesplezier
maandag 7 mei 2012
Frozen yogurt
Iedere dag is het nu aangenaam warm en af en toe is het nodig om eens wat verfrissing te zoeken en wat zorgt voor beter verkoeling dan een ijsje te eten ?!
Wel, er bestaat wel degelijk nog iets lekkerder en bovendien gezonder: frozen yogurt aka FroYo!
Yoghurtijs komt ook in verschillende smaken en je kan je uitleven met toppings, vers fruit of chocolade.
En het blijkt nog gezond te zijn volgens deze artikels:
Hier in de omgeving zijn er een aantal ketens waar ik ondertussen al een regelmatige klant ben...
Fraiche en Pinkberry zijn de bekendste...
Buiten verschillende smaken van yoghurt, kan je dus ook eender wat van toppings erbij doen. Hier kan je gezond blijven in je keuze door er stukken vers fruit bij te kiezen, ofwel ga je helemaal voor de lekkerbek experience en laat je er chocolade saus, gekleurde suikerbolletjes of andere zoetigheden bij doen. Voor ieder dus wat wils...
Na een beetje testen en uitproberen, heb ik een aantal smakelijke combinaties waar ik tussen afwissel.
Maar mijn favoriet tot dusver is nog steeds de gewone yoghurt met mango, frambozen en mochi...Mmmm
Mochi is sticky rijst cake en tegenwoordig is hier in de US mochi icecream heel populair. Het komt oorspronkelijk vanuit Japan en aangezien Californië de eerste staat is die je tegenkomt als je vanuit Azië de stille oceaan oversteekt, zijn er hier veel Japanse en chinese invloeden te vinden in de Bay area. Zo kan je uitstekende sushi eten en dus ook Mochi ijs in de supermarkt vinden...
Mochi ijs is een bolletje ijs gewikkeld in een dun laagje rijst cake, speciaal om te eten en oooo zo lekker. Je kan ze hier vinden in de Trader Joe's (Amerikaanse versie van de Aldi) en ze bestaan in chocolade, mango, groene thee, Kona koffie en aardbeien smaak.
In Southern California bestaat er zelfs Mochilato, een combinatie van gelato in mochi en ze zijn te vinden in de betere ijskreemkraam...
Ik heb er geen idee van of dit ook al in Europa / België te vinden is, maar het is zeker een aanrader om het eens te proeven als je er de kans toe hebt!
Wel, er bestaat wel degelijk nog iets lekkerder en bovendien gezonder: frozen yogurt aka FroYo!
Yoghurtijs komt ook in verschillende smaken en je kan je uitleven met toppings, vers fruit of chocolade.
En het blijkt nog gezond te zijn volgens deze artikels:
Hier in de omgeving zijn er een aantal ketens waar ik ondertussen al een regelmatige klant ben...
Fraiche en Pinkberry zijn de bekendste...
Buiten verschillende smaken van yoghurt, kan je dus ook eender wat van toppings erbij doen. Hier kan je gezond blijven in je keuze door er stukken vers fruit bij te kiezen, ofwel ga je helemaal voor de lekkerbek experience en laat je er chocolade saus, gekleurde suikerbolletjes of andere zoetigheden bij doen. Voor ieder dus wat wils...
Na een beetje testen en uitproberen, heb ik een aantal smakelijke combinaties waar ik tussen afwissel.
Maar mijn favoriet tot dusver is nog steeds de gewone yoghurt met mango, frambozen en mochi...Mmmm
Mochi is sticky rijst cake en tegenwoordig is hier in de US mochi icecream heel populair. Het komt oorspronkelijk vanuit Japan en aangezien Californië de eerste staat is die je tegenkomt als je vanuit Azië de stille oceaan oversteekt, zijn er hier veel Japanse en chinese invloeden te vinden in de Bay area. Zo kan je uitstekende sushi eten en dus ook Mochi ijs in de supermarkt vinden...
Mochi ijs is een bolletje ijs gewikkeld in een dun laagje rijst cake, speciaal om te eten en oooo zo lekker. Je kan ze hier vinden in de Trader Joe's (Amerikaanse versie van de Aldi) en ze bestaan in chocolade, mango, groene thee, Kona koffie en aardbeien smaak.
In Southern California bestaat er zelfs Mochilato, een combinatie van gelato in mochi en ze zijn te vinden in de betere ijskreemkraam...
Ik heb er geen idee van of dit ook al in Europa / België te vinden is, maar het is zeker een aanrader om het eens te proeven als je er de kans toe hebt!
maandag 20 februari 2012
zaterdag 18 februari 2012
broodmachine
We zijn het uiteindelijk beu om te zoeken naar goed brood, dus hebben we een broodmachine via eBay op de kop getikt. Een Cuisine Art wondermachine waarmee we pizza deeg en verschillende soorten brood mee kunnen maken. En het is nog redelijk gemakkelijk ook, gewoon alle ingrediënten erin doen en op 'start' duwen en de machine doet de rest.
Nadat we alle ingrediënten hebben gevonden in de lokale supermarkt, starten we met het bakken van ons eerste brood en het resultaat mag er wezen!
Het broodbakmachine heeft ook nog eens een timer waarmee we het bakken kunnen uitstellen dus vanaf nu steken we voor het slapengaan alles in de machine en worden we 's morgens opgewekt wakker met de geur van versgebakken brood!
Bovendien besparen we ook nog redelijk wat en is het veel gezonder. In ons brood zit er tenminste niet teveel suiker en voor de prijs van een brood bij de dichtsbijzijnde bakker kunnen wij er minstens vier zelf maken. Olivier vind het ook niet erg dat hij niet meer naar de bakker moet lopen en nu kan hij iedere dag zijn eigen lunchpakket meenemen.
MMMmmm smullen maar!
Nadat we alle ingrediënten hebben gevonden in de lokale supermarkt, starten we met het bakken van ons eerste brood en het resultaat mag er wezen!
Het broodbakmachine heeft ook nog eens een timer waarmee we het bakken kunnen uitstellen dus vanaf nu steken we voor het slapengaan alles in de machine en worden we 's morgens opgewekt wakker met de geur van versgebakken brood!
Bovendien besparen we ook nog redelijk wat en is het veel gezonder. In ons brood zit er tenminste niet teveel suiker en voor de prijs van een brood bij de dichtsbijzijnde bakker kunnen wij er minstens vier zelf maken. Olivier vind het ook niet erg dat hij niet meer naar de bakker moet lopen en nu kan hij iedere dag zijn eigen lunchpakket meenemen.
MMMmmm smullen maar!
donderdag 16 februari 2012
DMV en auto miserie continues
Als men hier in California een verkeersovertreding begaat zoals te snel rijden, krijgt ge niet alleen een boete maar komt er ook een punt op uw rijbewijs te staan.
Dit heeft nare gevolgen want je auto verzekering gaat omhoog als ge een punt op uw driver license hebt... gelukkig kan je dit punt op je record verbergen door traffic school te volgen, waar je weer een paar hoofdstukken moet bekijken van het verkeersreglement en daarna multiple choice vragen invullen als test. Een enorme verspilling van je tijd, maar zeker de moeite waard om dat punt onzichtbaar te maken zodat je verzekering niet stevig omhoog gaat.
Wel nu,
In mei 2010 reed ik iets te vlotjes uit de bergen en werd aan de kant gezet door een overactieve politieagent die mij op de bon smeet, na heel de miserie van het verliezen van de boete, had ik speciaal traffic school gedaan om ervoor te zorgen dat bij onze vernieuwing van de verzekering het bedrag niet astronomisch zou omhoog gaan (lees: bezoek schoonouders part 2: Yosemite & Kings Canyon/Sequoia )
Maar wat blijkt nu... ik ga begin deze maand langs bij een verzekeringsagent om een goedkopere quote vast te krijgen en deze kerel weet mij te zeggen dat mijn punt wel degelijk zichtbaar is in het systeem en hij oppert dat het waarschijnlijk niet was doorgevoerd in de DMV database, dus ik zal terug naar het court in Mariposa moeten bellen om uit te vissen of zij dit hebben doorgegeven aan de DMV en dan ook nog eens de DMV contacteren!
Tijdens een snel telefoontje naar de Mariposa traffic clerk, kom ik te weten dat zij wel degelijk het certificaat van mijn traffic school hebben gevalideerd en doorgegeven aan de DMV, en zij stuurt voor de zekerheid nog snel een memo hierover naar DMV.
Nu het moeilijkste van de hele zaak, iemand aan de lijn krijgen bij de DMV!
bij mijn eerste poging op 6 februari moet ik wel enorm veel geduld uitoefenen...
WHAT THE F***, het is al ingediend in 2010!!
Hebben ze niet genoeg tijd gekregen misschien?!
Om alle risico's te vermijden moet ik maar zelf langsgaan bij de DMV voor een kopie van mijn drivers record.
Vandaag besluit ik om naar de DMV te gaan om daar mijn tijd te verdoen, maar gelukkig moet ik deze keer maar 20min wachten om de outprint te krijgen tegen betaling van $5 en voor de zekerheid laat ik ze aan het loket nog eens controleren of het cleared is.
Ondertussen heb ik op valentijnsavond ook een minder aangenaam kadootje gekregen... ik weet niet of de rijder van de motorbike teveel champagne ophad of niet, maar hij heeft zijn geparkeerde brommer tegen de voorkant van de auto laten vallen: gevolg, een deuk in de motorkap en een kras van 15cm langs de koplamp... gelukkig heeft hij een briefje achtergelaten...!
Aangezien ik vandaag toch al aan het rondrijden was voor de DMV, kan ik ook ineens uitvissen hoeveel het kost om dit te laten herstellen. Eerst op Yelp een paar body shops opgezocht en na mijn verbazend kort bezoek aan de DMV ben ik langs een aantal gereden voor een raming van de kosten. Jawadde, dat kost losjes $1000. Hopelijk zal de schuldige deze centjes ophoesten...
Dit heeft nare gevolgen want je auto verzekering gaat omhoog als ge een punt op uw driver license hebt... gelukkig kan je dit punt op je record verbergen door traffic school te volgen, waar je weer een paar hoofdstukken moet bekijken van het verkeersreglement en daarna multiple choice vragen invullen als test. Een enorme verspilling van je tijd, maar zeker de moeite waard om dat punt onzichtbaar te maken zodat je verzekering niet stevig omhoog gaat.
Wel nu,
In mei 2010 reed ik iets te vlotjes uit de bergen en werd aan de kant gezet door een overactieve politieagent die mij op de bon smeet, na heel de miserie van het verliezen van de boete, had ik speciaal traffic school gedaan om ervoor te zorgen dat bij onze vernieuwing van de verzekering het bedrag niet astronomisch zou omhoog gaan (lees: bezoek schoonouders part 2: Yosemite & Kings Canyon/Sequoia )
Maar wat blijkt nu... ik ga begin deze maand langs bij een verzekeringsagent om een goedkopere quote vast te krijgen en deze kerel weet mij te zeggen dat mijn punt wel degelijk zichtbaar is in het systeem en hij oppert dat het waarschijnlijk niet was doorgevoerd in de DMV database, dus ik zal terug naar het court in Mariposa moeten bellen om uit te vissen of zij dit hebben doorgegeven aan de DMV en dan ook nog eens de DMV contacteren!
Tijdens een snel telefoontje naar de Mariposa traffic clerk, kom ik te weten dat zij wel degelijk het certificaat van mijn traffic school hebben gevalideerd en doorgegeven aan de DMV, en zij stuurt voor de zekerheid nog snel een memo hierover naar DMV.
Nu het moeilijkste van de hele zaak, iemand aan de lijn krijgen bij de DMV!
bij mijn eerste poging op 6 februari moet ik wel enorm veel geduld uitoefenen...
grrr, even if you call to the DMV you have to wait for +45 minutes!! seriously, when I finally get through at DMV after 1h on hold, they hang up at me???!!!!Ik bel opnieuw en krijg uiteindelijk maar een mediocre antwoord nl dat ik ze 4 tot 6 weken moet geven om het aan te passen...
WHAT THE F***, het is al ingediend in 2010!!
Hebben ze niet genoeg tijd gekregen misschien?!
Om alle risico's te vermijden moet ik maar zelf langsgaan bij de DMV voor een kopie van mijn drivers record.
Vandaag besluit ik om naar de DMV te gaan om daar mijn tijd te verdoen, maar gelukkig moet ik deze keer maar 20min wachten om de outprint te krijgen tegen betaling van $5 en voor de zekerheid laat ik ze aan het loket nog eens controleren of het cleared is.
Ondertussen heb ik op valentijnsavond ook een minder aangenaam kadootje gekregen... ik weet niet of de rijder van de motorbike teveel champagne ophad of niet, maar hij heeft zijn geparkeerde brommer tegen de voorkant van de auto laten vallen: gevolg, een deuk in de motorkap en een kras van 15cm langs de koplamp... gelukkig heeft hij een briefje achtergelaten...!
Aangezien ik vandaag toch al aan het rondrijden was voor de DMV, kan ik ook ineens uitvissen hoeveel het kost om dit te laten herstellen. Eerst op Yelp een paar body shops opgezocht en na mijn verbazend kort bezoek aan de DMV ben ik langs een aantal gereden voor een raming van de kosten. Jawadde, dat kost losjes $1000. Hopelijk zal de schuldige deze centjes ophoesten...
woensdag 11 januari 2012
witte chokotoffs: they exist!!
Er gingen al lang geruchten rond dat er witte chokotoffs zouden bestaan, maar tot op heden had ik ze zelf nog niet gezien. Ik ben niet snel overtuigd en ben eerder van het type 'eerst zien en dan geloven', maar het feit dat dit snoepgoed zou bestaan, maakte mij toch wel nieuwsgierig.
In 2010 had ik op de website van Cote D'Or ontdekt dat men zich kon aanmelden als proever voor nieuwe chocolade creaties EN bleek dat een van de proefsamples de witte chokotoff was! Spijtig genoeg kon ik enkel deelnemen als ik woonachtig ben in Belgie wat helaas niet het geval is...
Ik informeerde bij andere chokotoff fanaten of zij al eens hadden kunnen proeven van de witte versie, maar ook hier was het antwoord negatief...
MAAR...
Tijdens de feestdagen in Belgie (kerstperiode 2011), was een van mijn eerste acties na het arriveren in de luchthaven om de lokale supermarkt binnen te wandelen om zo snel mogelijk te beginnen met mijn "what to eat when I'm in Belgium" checklist af te vinken en toen ik in de Delhaize in Leuven aan de snoep en koekjes rayon kwam, viel mijn ogen direct op deze zak in promotie...
JAWEL, ze bestaan en ik heb dan ook meteen een zak meegenomen als bewijs voor alle ongelovige Belgen in de bay-area :)
Meteen is ook het mysterie van de witte chokotoff ontrafeld: blijkt dit een speciale editie is die enkel tijdens de kerstperiode wordt verkocht...
Na bijna 2 jaar zoeken, heb ik ze eindelijk gevonden en ge gaat het niet geloven, maar ik heb mij kunnen inhouden en heb de zak toegelaten tot we terug in California waren. (Deels omdat ik geen problemen wou bij de douane met geopende pakjes en deels omdat ik na zolang te zoeken nog wel even kon wachten).
Bovendien is het blijkbaar common knowledge in de familie dat we de echte lekkere Belgische chocolade heel hard missen en ik toch nog steeds chokotoff verslaafd ben, waardoor we veel ingepakte Leonidas pralines, Cote D'Or chocolade, mignonettekes en bouchees als kerstkadootjes kregen.
En heb ook nog ontdekt dat ze in de Colruyt tegenwoordig de ideale chokotofverpakking voor mij aanbieden: een zak van 2,5kg!! daar moet ik toch wel een aantal maanden zoet mee zijn...
De enige vraag die nog bij mij opkwam: hoe ga ik al die kilo's meenemen... ??
Er zat niks anders op dan eindelijk eens een carry-on suitcase aan te schaffen en deze vol te stouwen met al dat lekkers. Had al een deeltje meegegeven in Olivier zijn bagage, maar we zaten beiden nogal dicht bij de limiet van 23kg per valies en bovendien zijn we niet happig om de chocolade tax te betalen! (chocolade tax = met 10 repen chocolade in valies vertrekken en met 9 repen chocolade toekomen na bagagecontrole door TSA)
Na wat gepuzzel was alles in mijn handbagage gestopt en hoopte ik enkel dat niemand deze zou wegen want ik durf zelfs te gokken dat ze niet veel minder woog dan mijn valies van 23kg!!
Ik geraak zonder problemen door de douane in Zaventem, gelukkig heb ik geen vloeistoffen bij ;)
De overstap in Washington DC is ook geen probleem, gewoon even bij de douane verklaren dat ik totaal geen eten bij heb, eens vriendelijk lachen naar de agent en dan rustig mijn koffer vol chocolade zo voor zijn neus voorbij rollen... stel u voor dat ik dat met drugs of een zak vol wapens zou doen hehe.
Maar krijg bij het boarden toch even een kleine paniekaanval wanneer een galante man voorstelt om mij te helpen om mijn luggage in de overhead storage te heffen en ik nog waarschuwend zeg dat die echt wel 'zwaar' is en ik het wel zelf kan (Leen doesn't share chocolate)... stoer als deze kerel zich wilt voordoen, neemt hij toch mijn valies en laat deze bijna vallen op het hoofd van de persoon naast mij... Pfieuw... zag het rampscenario al voor mij van twee mensen die mij vervolgen wegens whiplash en lumbago veroorzaakt door mijn veel te zware valies vol imported goodies! go figure...
Binnenkort is het BCNC receptie en ik ga mijn zak witte chokotoffs meenemen om de reacties van de addicts te zien bij het proeven van de witte versie.
Persoonlijk ben ik nog steeds meer een fan van pure chocolade en blijven de originele chokotoffs mijn favoriet, maar verandering van spijs doet eten ;)
In 2010 had ik op de website van Cote D'Or ontdekt dat men zich kon aanmelden als proever voor nieuwe chocolade creaties EN bleek dat een van de proefsamples de witte chokotoff was! Spijtig genoeg kon ik enkel deelnemen als ik woonachtig ben in Belgie wat helaas niet het geval is...
Ik informeerde bij andere chokotoff fanaten of zij al eens hadden kunnen proeven van de witte versie, maar ook hier was het antwoord negatief...
MAAR...
Tijdens de feestdagen in Belgie (kerstperiode 2011), was een van mijn eerste acties na het arriveren in de luchthaven om de lokale supermarkt binnen te wandelen om zo snel mogelijk te beginnen met mijn "what to eat when I'm in Belgium" checklist af te vinken en toen ik in de Delhaize in Leuven aan de snoep en koekjes rayon kwam, viel mijn ogen direct op deze zak in promotie...
JAWEL, ze bestaan en ik heb dan ook meteen een zak meegenomen als bewijs voor alle ongelovige Belgen in de bay-area :)
Meteen is ook het mysterie van de witte chokotoff ontrafeld: blijkt dit een speciale editie is die enkel tijdens de kerstperiode wordt verkocht...
Na bijna 2 jaar zoeken, heb ik ze eindelijk gevonden en ge gaat het niet geloven, maar ik heb mij kunnen inhouden en heb de zak toegelaten tot we terug in California waren. (Deels omdat ik geen problemen wou bij de douane met geopende pakjes en deels omdat ik na zolang te zoeken nog wel even kon wachten).
Bovendien is het blijkbaar common knowledge in de familie dat we de echte lekkere Belgische chocolade heel hard missen en ik toch nog steeds chokotoff verslaafd ben, waardoor we veel ingepakte Leonidas pralines, Cote D'Or chocolade, mignonettekes en bouchees als kerstkadootjes kregen.
En heb ook nog ontdekt dat ze in de Colruyt tegenwoordig de ideale chokotofverpakking voor mij aanbieden: een zak van 2,5kg!! daar moet ik toch wel een aantal maanden zoet mee zijn...
De enige vraag die nog bij mij opkwam: hoe ga ik al die kilo's meenemen... ??
Er zat niks anders op dan eindelijk eens een carry-on suitcase aan te schaffen en deze vol te stouwen met al dat lekkers. Had al een deeltje meegegeven in Olivier zijn bagage, maar we zaten beiden nogal dicht bij de limiet van 23kg per valies en bovendien zijn we niet happig om de chocolade tax te betalen! (chocolade tax = met 10 repen chocolade in valies vertrekken en met 9 repen chocolade toekomen na bagagecontrole door TSA)
Na wat gepuzzel was alles in mijn handbagage gestopt en hoopte ik enkel dat niemand deze zou wegen want ik durf zelfs te gokken dat ze niet veel minder woog dan mijn valies van 23kg!!
Ik geraak zonder problemen door de douane in Zaventem, gelukkig heb ik geen vloeistoffen bij ;)
De overstap in Washington DC is ook geen probleem, gewoon even bij de douane verklaren dat ik totaal geen eten bij heb, eens vriendelijk lachen naar de agent en dan rustig mijn koffer vol chocolade zo voor zijn neus voorbij rollen... stel u voor dat ik dat met drugs of een zak vol wapens zou doen hehe.
Maar krijg bij het boarden toch even een kleine paniekaanval wanneer een galante man voorstelt om mij te helpen om mijn luggage in de overhead storage te heffen en ik nog waarschuwend zeg dat die echt wel 'zwaar' is en ik het wel zelf kan (Leen doesn't share chocolate)... stoer als deze kerel zich wilt voordoen, neemt hij toch mijn valies en laat deze bijna vallen op het hoofd van de persoon naast mij... Pfieuw... zag het rampscenario al voor mij van twee mensen die mij vervolgen wegens whiplash en lumbago veroorzaakt door mijn veel te zware valies vol imported goodies! go figure...
de buit is binnen ;) I'm lucky customs didn't search my bag ;) january 11 at San Francisco international airportMet deze voorraad moeten we toch wel toekomen tot de paasperiode wanneer de paaseieren ons weer doen watertanden.
Binnenkort is het BCNC receptie en ik ga mijn zak witte chokotoffs meenemen om de reacties van de addicts te zien bij het proeven van de witte versie.
Persoonlijk ben ik nog steeds meer een fan van pure chocolade en blijven de originele chokotoffs mijn favoriet, maar verandering van spijs doet eten ;)
donderdag 24 november 2011
Happy Thanksgiving
Het is verlengd weekend want morgen is het thanksgiving.
Voor de meesten onder jullie zegt dit niet veel buiten het beeld van een gevulde kalkoen op de eettafel... en morgen gaan we effectief aanschuiven aan tafel voor een thanksgiving dinner met een aantal andere Belgen en staat zowel de gevulde kalkoen op de menu alsook kalkoen fondue...
Zal zeker laten weten of deze gesmaakt heeft, maar voor nu wens ik jullie alvast een "HAPPY THANKSGIVING"
I hope we don't end up like this:
Friends - Joey got Monica's turkey stuck on his head!
Friends - Monica's Turkey Head
Voor de meesten onder jullie zegt dit niet veel buiten het beeld van een gevulde kalkoen op de eettafel... en morgen gaan we effectief aanschuiven aan tafel voor een thanksgiving dinner met een aantal andere Belgen en staat zowel de gevulde kalkoen op de menu alsook kalkoen fondue...
Zal zeker laten weten of deze gesmaakt heeft, maar voor nu wens ik jullie alvast een "HAPPY THANKSGIVING"
I hope we don't end up like this:
Friends - Joey got Monica's turkey stuck on his head!
Friends - Monica's Turkey Head
woensdag 10 augustus 2011
National Park Travelers Club
Found an interesting article on my new stamp collecting hobby:
USA today - Group celebrates 'obsession' with national parks
(nederlandse versie van deze post, scroll naar beneden)
Members of the National Park Travelers Club are crazy about the national parks -- not to mention monuments, memorials, reserves, preserves and more.
The Passport to Your National Parks Program, is a stamp program. It includes a passport book that lists all national parks in the United States and U.S. territories, and provides space for ‘cancellation’ stamps which can be found in almost every national park in the system. Park visitors can buy passport booklets and collect stamps from most locations. And since some parks have multiple stamps and stamps are sometimes retired, the quest to collect them becomes all the more challenging.
And off course I'm part of it and visited up till now 71 units in 9 states, 5 regions and obtained the 2011 Silver master Traveler award by visiting 35-49 NPS units in 5 or more geographical regions in one calendar year as well as collecting 75 Passport to your National Parks® passport stamps.. I also collected almost all the stamps in California in 2 years time. I'll stop the "bragging" now :)
Personally, it started with a visit in may 2010 to the Golden Gate NRA and Yosemite NP. Instead of buying a souvenir in the giftshop, I purchased a passport book and started collecting stamps to remember at what time I have been to which park... and that's how the hobby (obsession) started!
Nederlandstalige versie / dutch version:
De leden van de Nationaal Park Travelers Club zijn gek op de nationale parken - en niet te vergeten de monumenten, gedenktekens, reserves, preserves en nog veel meer...
Het Passport to Your National Parks Program, is een stempel programma. Het omvat een paspoort boekje waarin alle nationale parken staan vermeld in de Verenigde Staten en Amerikaanse territories en waarin ruimte is voorzien om stempels te printen die te vinden zijn in bijna elk nationaal park in het nationaal park systeem van de NPS. Het concept is grotendeels hetzelfde als het afstempelen van ons echt paspoort bij de douane bij het binnenkomen of buitengaan van een land wanneer we rondreizen. In bijna elk park kunnen bezoekers zo'n paspoort boekje aankopen en beginnen met het verzamelen van stempels van de meeste locaties. Sommige parken hebben zelfs meerdere stempels en er worden er soms uit roulatie genomen na een fout of schade of verjaring van de afprint. Dit zorgt ervoor dat de zoektocht om ze allemaal te verzamelen een des te grotere uitdaging wordt, zeker om de meer zeldzame stempels te bemachtigen.
Natuurlijk heb ik hier een lidmaatschap en maak al een jaar deel uit van die "gekke club". Tot nu toe bezocht ik (en Olivier) al 71 NPS units in 9 staten, 5 regio's en behaalde in 2011 de zilveren master Traveler Award (door minstens 35-49 NPS units in 5 of meer geographical regions in een kalenderjaar te bezoeken alsook het verzamelen van minstens 75 Passport to your National Parks® passport stamps). Bovendien heb ik ook al bijna alle stempels in Californië verzameld in 2 jaar tijd. Ik zal maar ophouden met "opscheppen" nu :)
Voor mij begon het verzamelen bij een bezoek in mei 2010 aan Golden Gate NRA en Yosemite NP. In plaats van een souvenir te kopen in de giftshop, kocht ik een paspoort boek en begon met stempelen om te onthouden wanneer ik welk park heb bezocht ... en dat is hoe mijn hobby (obsessie) begon!
USA today - Group celebrates 'obsession' with national parks
(nederlandse versie van deze post, scroll naar beneden)
Members of the National Park Travelers Club are crazy about the national parks -- not to mention monuments, memorials, reserves, preserves and more.
The Passport to Your National Parks Program, is a stamp program. It includes a passport book that lists all national parks in the United States and U.S. territories, and provides space for ‘cancellation’ stamps which can be found in almost every national park in the system. Park visitors can buy passport booklets and collect stamps from most locations. And since some parks have multiple stamps and stamps are sometimes retired, the quest to collect them becomes all the more challenging.
"Some people do this for bragging rights. But most people do it because visiting the parks is its own reward. And when people discover the passport program, they go to places they never would have gone and discover all these forgotten stories of America." John Giorgis, president NPTCThere is even a club with its own website providing more accurate info on the locations of the stamps and even a database to keep track of you collection: the National Park Travelers Club.
And off course I'm part of it and visited up till now 71 units in 9 states, 5 regions and obtained the 2011 Silver master Traveler award by visiting 35-49 NPS units in 5 or more geographical regions in one calendar year as well as collecting 75 Passport to your National Parks® passport stamps.. I also collected almost all the stamps in California in 2 years time. I'll stop the "bragging" now :)
Personally, it started with a visit in may 2010 to the Golden Gate NRA and Yosemite NP. Instead of buying a souvenir in the giftshop, I purchased a passport book and started collecting stamps to remember at what time I have been to which park... and that's how the hobby (obsession) started!
Nederlandstalige versie / dutch version:
De leden van de Nationaal Park Travelers Club zijn gek op de nationale parken - en niet te vergeten de monumenten, gedenktekens, reserves, preserves en nog veel meer...
Het Passport to Your National Parks Program, is een stempel programma. Het omvat een paspoort boekje waarin alle nationale parken staan vermeld in de Verenigde Staten en Amerikaanse territories en waarin ruimte is voorzien om stempels te printen die te vinden zijn in bijna elk nationaal park in het nationaal park systeem van de NPS. Het concept is grotendeels hetzelfde als het afstempelen van ons echt paspoort bij de douane bij het binnenkomen of buitengaan van een land wanneer we rondreizen. In bijna elk park kunnen bezoekers zo'n paspoort boekje aankopen en beginnen met het verzamelen van stempels van de meeste locaties. Sommige parken hebben zelfs meerdere stempels en er worden er soms uit roulatie genomen na een fout of schade of verjaring van de afprint. Dit zorgt ervoor dat de zoektocht om ze allemaal te verzamelen een des te grotere uitdaging wordt, zeker om de meer zeldzame stempels te bemachtigen.
"Sommige mensen verzamelen om te kunnen opscheppen. Maar de meeste mensen doen het omdat een bezoek aan de parken op zich al een beloning is. En wanneer mensen het paspoort-programma ontdekken, gaan ze naar plaatsen waar ze nooit zelf naartoe zouden zijn gegaan en ontdekken ze al de vergeten verhalen van Amerika." John Giorgis, president NPTCEr bestaat zelfs een club met een eigen website waarop meer accurate informatie over de locaties van de stempels te vinden is en die ook een database aanbiedt om je collectie bij te houden: de National Park Travelers Club.
Natuurlijk heb ik hier een lidmaatschap en maak al een jaar deel uit van die "gekke club". Tot nu toe bezocht ik (en Olivier) al 71 NPS units in 9 staten, 5 regio's en behaalde in 2011 de zilveren master Traveler Award (door minstens 35-49 NPS units in 5 of meer geographical regions in een kalenderjaar te bezoeken alsook het verzamelen van minstens 75 Passport to your National Parks® passport stamps). Bovendien heb ik ook al bijna alle stempels in Californië verzameld in 2 jaar tijd. Ik zal maar ophouden met "opscheppen" nu :)
Voor mij begon het verzamelen bij een bezoek in mei 2010 aan Golden Gate NRA en Yosemite NP. In plaats van een souvenir te kopen in de giftshop, kocht ik een paspoort boek en begon met stempelen om te onthouden wanneer ik welk park heb bezocht ... en dat is hoe mijn hobby (obsessie) begon!
woensdag 22 juni 2011
Half jaar wachten
Eindelijk zat vandaag mijn nieuw Californisch rijbewijs in de bus...!! Heb er dus welgeteld een dik half jaar op mogen wachten. En het heeft nog 3 weken geduurd achter dat dat van Olivier toekwam, terwijl de papieren gelijktijdig waren ingediend.
Dat was niet het enige waarop we zolang hebben moeten wachten, maar uiteindelijk is het deze week toch begonnen: de ZOMER.
Sinds het begin van de week gaan de temperaturen vlotjes over de 30 graden en is het bakken geblazen. Het is zelfs zo warm in de zon dat de meeste mensen zich binnen opsluiten in de koelte van de airconditioning of heel de dag ploeteren in het zwembad.
Dit jaar heeft het mooie weer lang op zich laten wachten en ze begonnen in Belgie al met ons de draak te steken in april toen ze daar een ware droogte hadden (zie blogpost april).
Welnu het weer was nog niet zo slecht in april, maar in mei kregen we nog een aantal 'winterstormen' te verwerken en sneeuwde het nog bij in de bergen!
Sinds half juni ging het dan toch eindelijk de juiste kant op... Hier schijnt het zonnetje en hebben we aangename temperaturen met een koele zeebries, in Belgie is het terug grijs en bewolkt met een aantal regenbuien.
Op maandag zette moeder natuur nog een tandje bij, waardoor er in de bay-area en ook zowaar in San Francisco de warmste temperaturen van heel de Californische kust opgemeten werden.
Dinsdag piekt de temperatuur tot 38 graden en vandaag staat er gelukkig een fris windje waardoor de warmte terug wat dragelijker wordt. In LA en San Diego begint het kwik eindelijk ook zijn opmars te maken en naar cijfers midden in de twintig te kruipen.
Kortom alles is back to normal!
Dat was niet het enige waarop we zolang hebben moeten wachten, maar uiteindelijk is het deze week toch begonnen: de ZOMER.
Sinds het begin van de week gaan de temperaturen vlotjes over de 30 graden en is het bakken geblazen. Het is zelfs zo warm in de zon dat de meeste mensen zich binnen opsluiten in de koelte van de airconditioning of heel de dag ploeteren in het zwembad.
Dit jaar heeft het mooie weer lang op zich laten wachten en ze begonnen in Belgie al met ons de draak te steken in april toen ze daar een ware droogte hadden (zie blogpost april).
Welnu het weer was nog niet zo slecht in april, maar in mei kregen we nog een aantal 'winterstormen' te verwerken en sneeuwde het nog bij in de bergen!
Sinds half juni ging het dan toch eindelijk de juiste kant op... Hier schijnt het zonnetje en hebben we aangename temperaturen met een koele zeebries, in Belgie is het terug grijs en bewolkt met een aantal regenbuien.
Op maandag zette moeder natuur nog een tandje bij, waardoor er in de bay-area en ook zowaar in San Francisco de warmste temperaturen van heel de Californische kust opgemeten werden.
Dinsdag piekt de temperatuur tot 38 graden en vandaag staat er gelukkig een fris windje waardoor de warmte terug wat dragelijker wordt. In LA en San Diego begint het kwik eindelijk ook zijn opmars te maken en naar cijfers midden in de twintig te kruipen.
Kortom alles is back to normal!
vrijdag 17 juni 2011
graduation week
We wonen hier ondertussen al anderhalf jaar, maar toch gebeurt het af en toe dat ik nog eens iets nieuws, typisch Amerikaans meemaakt. Vandaag ervaar ik weer een nieuwe Amerikaanse beleving...
Het is graduation week, heel Stanford is versierd met vlaggen en alles is in gereedheid gebracht voor de 'commencement' (graduation) ceremonie, een hele show in het Stanford footballstadium, met een processie van alle studenten in toga en met de bekende 'Wacky walk' waarbij de studenten grappig verkleed het publiek begroeten en bedanken.
Traditioneel komt er ook meestal een heel bekende, belangrijke persoon spreken. Zo komt dit jaar Susan Rice spreken, U.S. Ambassadeur bij de United Nations, medewerker op het kabinet van President Barack Obama en national security adviseur.
De bekendste commencement speech is echter deze van Steve Jobs, CEO bij Apple in 2005.
Lijkt allemaal interessant om eens mee te maken, niet?
Maar dit is niet de beleving die ik vandaag zal hebben...
Ik ben uitgenodigd op de graduation ceremonie van Alexandra bij de Frans-Amerikaanse school. Ze heeft haar laatste jaar in de lagere school afgerond en gaat nu naar middle school ( lager middelbaar).
Hier in de US wordt het einde van het schooljaar gevierd met een afstudeerplechtigheid. Ja, misschien heeft u dat al eens gezien in een van de typische Amerikaanse high school films, ikzelf heb dit ook gezien... MAAR wat ik niet wist, is dat ze hier voor ieder jaar, van kleuteronderwijs, lagere school tot college er een heel event van maken.
Zo wordt ook hier een hele show gegeven, compleet met stoet in toga's, speeches in meerdere talen vol met bedankingen en superlatieven, liedjes en natuurlijk de overhandiging van het diploma met de gebruikelijke 'flosh-flipping' (nvdr. het kwastje op de hoed van links naar rechts verhangen). Iedereen krijgt wel een award voor de beste te zijn in een of ander vak... In de US zijn ze hevige fan van positieve reinforcement (persoonlijk vind ik het soms het een beetje te)
Kortom een heel officiële bedoening dus gevolgd door een kleine receptie en een feestje bij de afgestudeerde thuis. Al bij al wel eens interessant om mee te maken en ik maak me ook even de bedenking dat zelfs het afstuderen aan de KULeuven na 5 jaar studeren minder gevierd werd dan dit!
Het is graduation week, heel Stanford is versierd met vlaggen en alles is in gereedheid gebracht voor de 'commencement' (graduation) ceremonie, een hele show in het Stanford footballstadium, met een processie van alle studenten in toga en met de bekende 'Wacky walk' waarbij de studenten grappig verkleed het publiek begroeten en bedanken.
Traditioneel komt er ook meestal een heel bekende, belangrijke persoon spreken. Zo komt dit jaar Susan Rice spreken, U.S. Ambassadeur bij de United Nations, medewerker op het kabinet van President Barack Obama en national security adviseur.
De bekendste commencement speech is echter deze van Steve Jobs, CEO bij Apple in 2005.
Lijkt allemaal interessant om eens mee te maken, niet?
Maar dit is niet de beleving die ik vandaag zal hebben...
Ik ben uitgenodigd op de graduation ceremonie van Alexandra bij de Frans-Amerikaanse school. Ze heeft haar laatste jaar in de lagere school afgerond en gaat nu naar middle school ( lager middelbaar).
Hier in de US wordt het einde van het schooljaar gevierd met een afstudeerplechtigheid. Ja, misschien heeft u dat al eens gezien in een van de typische Amerikaanse high school films, ikzelf heb dit ook gezien... MAAR wat ik niet wist, is dat ze hier voor ieder jaar, van kleuteronderwijs, lagere school tot college er een heel event van maken.
Zo wordt ook hier een hele show gegeven, compleet met stoet in toga's, speeches in meerdere talen vol met bedankingen en superlatieven, liedjes en natuurlijk de overhandiging van het diploma met de gebruikelijke 'flosh-flipping' (nvdr. het kwastje op de hoed van links naar rechts verhangen). Iedereen krijgt wel een award voor de beste te zijn in een of ander vak... In de US zijn ze hevige fan van positieve reinforcement (persoonlijk vind ik het soms het een beetje te)
Kortom een heel officiële bedoening dus gevolgd door een kleine receptie en een feestje bij de afgestudeerde thuis. Al bij al wel eens interessant om mee te maken en ik maak me ook even de bedenking dat zelfs het afstuderen aan de KULeuven na 5 jaar studeren minder gevierd werd dan dit!
dinsdag 31 mei 2011
nieuw rijbewijs
Aangezien ons Californisch rijbewijs gekoppeld is aan ons visum, moesten we een verlenging aanvragen met onze nieuwe papieren in januari van dit jaar.
Door weer wat miscommunicatie van de DMV administratie moesten we 2x de papieren opsturen zodat ze eindelijk de juiste gegevens terug hadden.
Uiteindelijk loont het, we hadden het niet meer verwacht maar vandaag zit er een brief voor Olivier in de bus met zijn nieuw rijbewijs. Zo'n luttele 5 maanden later... (ondertussen hebben we heel de tijd 'illegaal' rondgereden, maar wij hebben gelukkig nog ons Belgisch rijbewijs in onze portefeuille steken dat ook wel kan dienen).
Buiten het feit dat ze alle papieren nodig hadden, duurde het ook zo lang omdat ze dit jaar een nieuw model geintroduceerd hebben dat verbeterd is tegen fraude en namaak...
Helaas is dit nieuwe rijbewijs ook maar weer geldig tot de einddatum van ons visum (logisch), terwijl we van de andere Belgen te horen krijgen dat zij eentje hebben dat voor de volle 5 jaar geldig is. Dit zal waarschijnlijk afhangen van type van visum (J-visa of F-visa) alhoewel ik daar nog geen constante in heb ontdekt.
Ik verwacht mijn nieuw rijbewijs ook één dezer dagen in de bus, aangezien mijn visum gekoppeld is aan dat van Olivier en wij de papieren tegelijkertijd hebben ingediend.
Bovendien komt in het administratieve alfabet de letter G voor de D wat achternamen betreft, aangezien ze een groot probleem hebben met een spatie in de achternaam. Zo wordt mijn achternaam 'De Meulenaer' steevast beschouwd als zijnde 'De' is middle name en 'Meulenaer' is last name. Kortom ik heet hier Leen Meulenaer en ik ben er stevig over aan het twijfelen om mijn naam gewoon te veranderen in Lynn Miller (losse vertaling naar Engels) om alle administratie en uitspraakproblemen van de baan te hebben :)
Door weer wat miscommunicatie van de DMV administratie moesten we 2x de papieren opsturen zodat ze eindelijk de juiste gegevens terug hadden.
Uiteindelijk loont het, we hadden het niet meer verwacht maar vandaag zit er een brief voor Olivier in de bus met zijn nieuw rijbewijs. Zo'n luttele 5 maanden later... (ondertussen hebben we heel de tijd 'illegaal' rondgereden, maar wij hebben gelukkig nog ons Belgisch rijbewijs in onze portefeuille steken dat ook wel kan dienen).
Buiten het feit dat ze alle papieren nodig hadden, duurde het ook zo lang omdat ze dit jaar een nieuw model geintroduceerd hebben dat verbeterd is tegen fraude en namaak...
Helaas is dit nieuwe rijbewijs ook maar weer geldig tot de einddatum van ons visum (logisch), terwijl we van de andere Belgen te horen krijgen dat zij eentje hebben dat voor de volle 5 jaar geldig is. Dit zal waarschijnlijk afhangen van type van visum (J-visa of F-visa) alhoewel ik daar nog geen constante in heb ontdekt.
Ik verwacht mijn nieuw rijbewijs ook één dezer dagen in de bus, aangezien mijn visum gekoppeld is aan dat van Olivier en wij de papieren tegelijkertijd hebben ingediend.
Bovendien komt in het administratieve alfabet de letter G voor de D wat achternamen betreft, aangezien ze een groot probleem hebben met een spatie in de achternaam. Zo wordt mijn achternaam 'De Meulenaer' steevast beschouwd als zijnde 'De' is middle name en 'Meulenaer' is last name. Kortom ik heet hier Leen Meulenaer en ik ben er stevig over aan het twijfelen om mijn naam gewoon te veranderen in Lynn Miller (losse vertaling naar Engels) om alle administratie en uitspraakproblemen van de baan te hebben :)
dinsdag 17 mei 2011
winterprik in mei?!
Terwijl het kwik vorige week vlotjes naar de 30 graden steeg, twijfel ik er vandaag aan om toch even de verwarming op te zetten...
Sinds zaterdag passeert er een zeer late winterstorm over California en brengt uitzonderlijk zeer koude temperaturen en regen mee voor deze tijd van het jaar. In de Sierra's was het al een lang sneeuwseizoen en deze week valt er zowaar nog een aantal cm bij!
Dit hebben we blijkbaar te danken aan La Nina:
Winter like weather pattern sticks - NBCbayarea.com
Het is zelfs zo straf dat de wielerronde: 'AMGEN tour of California' die eerder in februari werd georganiseerd en wegens mooier weer in de lente, naar mei verschoven is, nu te kampen heeft met extreme weersomstandigheden. Ze hebben zelfs de openingsrit rondom Lake Tahoe moeten annuleren aangezien het maar 2 graden is en er sneeuw valt en dat in mei. Dit feit gaat wielerminnend Belgie ook niet zomaar voorbij en het wordt zelfs vermeld op de sporzawebsite.en in het journaal
Dit heeft leuke en minder leuke gevolgen:
Zo kan California voor de eerste keer sinds jaren zeggen dat de droogte officieel over is, want door de record sneeuwval in de Sierra's (over 160% dan normale sneeuwval en de sneeuw in de Sierra representeert 1 derde van de totale watervoorraad voor heel California), zijn alle reservoirs volledig gevuld en moeten zelfs gecontroleerd ontlast worden door de hoge waterstand. Men zou verwachten dat hierdoor de waterprijzen eindelijk zouden dalen, maar door de overvolle spaarbekkens is er meer onderhoud nodig aan de waterwegen en gaat de prijs zelfs nog meer omhoog... Al de moeite om een beetje water te besparen, lijkt verloren moeite te zijn geweest aangezien de rekening toch nog blijft aandikken. Bovendien wordt heel veel water naar de grote steden in het Zuiden geleid waardoor er een watertekort is in de central valley waar een groot deel van de voedselproductie voor de US wordt geproduceerd. (Mooi verslag hierover in het belgisch journaal)
De regen zorgt er ook weer voor dat het levensgevaarlijk is op de weg. Amerikanen kunnen niet rijden in de regen (onbegrijpelijk voor Belgen en Nederlanders) en de wegen zijn ook niet voorzien met een deftige afwatering, waardoor er bij een kleine regenbui ganse straten blank komen te staan en het risico op ongelukken drastisch verhoogt.
Laat staan dat de gemiddelde Californier ook nog nooit van het begrip 'anticiperen' heeft gehoord, waardoor ge nogal rare capriolen ziet op de weg. Zo gaan ze ervan uit dat als een rijstrook stopt, men gewoon opzij mag gaan in de volgende strook zonder te kijken of pinker aan te zetten.
Zo racen ze u langs rechts voorbij om dan vol op de rem te gaan staan als ze te dicht bij hun voorganger komen en dan vervolgens zeer traag beginnen te rijden waardoor ge ze uiteindelijk weer rustig voorbijsteekt. (In Belgie weet ge tenminste als ze u proberen langs recht voorbij te steken, dat ze een poging gaan doen om u op de laatste moment de pas af te snijden door in hun auto in het kleine gat te wurmen tussen u en de voorliggende auto... en dus kunt ge hierop ook anticiperen door gas te lossen of smerig de deur toe te doen door het gat dicht te rijden).
En kijk nooit raar op wanneer ze plots zonder reden op de rem gaan staan terwijl er voor hun niks gevaarlijks te zien is, dit wilt meestal zeggen dat de weg lichtjes naar beneden helt (amper waarneembaar), en aangezien ze ook nog niet hebben gehoord van gas lossen of remmen op de motor, gaan ze steevast op de rem staan, want plots beseffen ze dat ze toch iets te vlot bollen en nu moet het lukken dat highway patrol officers ook logischerwijze deze plaatsen uitkiezen om snelheidscontroles te doen...
JAWEL Terwijl ik dit neertyp, knallen er twee auto's tegen elkaar op het kruispunt voor ons complex en is het hier een circus van loeiende sirenes en brandweerwagens, ambulances en politie. Een betere confirmatie over de rijvaardigheden van Californians is niet mogelijk, *grijns*
Ook zal het zeker tot begin juli duren eer de passen door de bergen (Sonora en Tioga) volledig sneeuwvrij en open zullen zijn, waardoor veel mensen hun plannen voor een roadtrip zullen moeten aanpassen en een stukje natuur moeten schrappen van hun to-do lijst, alsook hun kledij die in de valies steekt, lichtelijk moeten aanpassen voor kouder weer.
Leuker is dan weer het feit dat onze geplande raftingtrip een heel wild adventure zal zijn en dat de bay-area nog een lange tijd groen zal blijven met mooie wildflowers in plaats van de dorre bruine heuvels die we vorig jaar al in mei konden aanschouwen.
Sinds zaterdag passeert er een zeer late winterstorm over California en brengt uitzonderlijk zeer koude temperaturen en regen mee voor deze tijd van het jaar. In de Sierra's was het al een lang sneeuwseizoen en deze week valt er zowaar nog een aantal cm bij!
Dit hebben we blijkbaar te danken aan La Nina:
Winter like weather pattern sticks - NBCbayarea.com
" Forecasters blame the weird weather on a La Nina weather pattern which has already produced many extremes this spring. We will have more rain over the current four day period then we normally see in the entire month of May, with temperatures 10-15 degrees below average."
Het is zelfs zo straf dat de wielerronde: 'AMGEN tour of California' die eerder in februari werd georganiseerd en wegens mooier weer in de lente, naar mei verschoven is, nu te kampen heeft met extreme weersomstandigheden. Ze hebben zelfs de openingsrit rondom Lake Tahoe moeten annuleren aangezien het maar 2 graden is en er sneeuw valt en dat in mei. Dit feit gaat wielerminnend Belgie ook niet zomaar voorbij en het wordt zelfs vermeld op de sporzawebsite.en in het journaal
Dit heeft leuke en minder leuke gevolgen:
Zo kan California voor de eerste keer sinds jaren zeggen dat de droogte officieel over is, want door de record sneeuwval in de Sierra's (over 160% dan normale sneeuwval en de sneeuw in de Sierra representeert 1 derde van de totale watervoorraad voor heel California), zijn alle reservoirs volledig gevuld en moeten zelfs gecontroleerd ontlast worden door de hoge waterstand. Men zou verwachten dat hierdoor de waterprijzen eindelijk zouden dalen, maar door de overvolle spaarbekkens is er meer onderhoud nodig aan de waterwegen en gaat de prijs zelfs nog meer omhoog... Al de moeite om een beetje water te besparen, lijkt verloren moeite te zijn geweest aangezien de rekening toch nog blijft aandikken. Bovendien wordt heel veel water naar de grote steden in het Zuiden geleid waardoor er een watertekort is in de central valley waar een groot deel van de voedselproductie voor de US wordt geproduceerd. (Mooi verslag hierover in het belgisch journaal)
De regen zorgt er ook weer voor dat het levensgevaarlijk is op de weg. Amerikanen kunnen niet rijden in de regen (onbegrijpelijk voor Belgen en Nederlanders) en de wegen zijn ook niet voorzien met een deftige afwatering, waardoor er bij een kleine regenbui ganse straten blank komen te staan en het risico op ongelukken drastisch verhoogt.
Laat staan dat de gemiddelde Californier ook nog nooit van het begrip 'anticiperen' heeft gehoord, waardoor ge nogal rare capriolen ziet op de weg. Zo gaan ze ervan uit dat als een rijstrook stopt, men gewoon opzij mag gaan in de volgende strook zonder te kijken of pinker aan te zetten.
Zo racen ze u langs rechts voorbij om dan vol op de rem te gaan staan als ze te dicht bij hun voorganger komen en dan vervolgens zeer traag beginnen te rijden waardoor ge ze uiteindelijk weer rustig voorbijsteekt. (In Belgie weet ge tenminste als ze u proberen langs recht voorbij te steken, dat ze een poging gaan doen om u op de laatste moment de pas af te snijden door in hun auto in het kleine gat te wurmen tussen u en de voorliggende auto... en dus kunt ge hierop ook anticiperen door gas te lossen of smerig de deur toe te doen door het gat dicht te rijden).
En kijk nooit raar op wanneer ze plots zonder reden op de rem gaan staan terwijl er voor hun niks gevaarlijks te zien is, dit wilt meestal zeggen dat de weg lichtjes naar beneden helt (amper waarneembaar), en aangezien ze ook nog niet hebben gehoord van gas lossen of remmen op de motor, gaan ze steevast op de rem staan, want plots beseffen ze dat ze toch iets te vlot bollen en nu moet het lukken dat highway patrol officers ook logischerwijze deze plaatsen uitkiezen om snelheidscontroles te doen...
JAWEL Terwijl ik dit neertyp, knallen er twee auto's tegen elkaar op het kruispunt voor ons complex en is het hier een circus van loeiende sirenes en brandweerwagens, ambulances en politie. Een betere confirmatie over de rijvaardigheden van Californians is niet mogelijk, *grijns*
Ook zal het zeker tot begin juli duren eer de passen door de bergen (Sonora en Tioga) volledig sneeuwvrij en open zullen zijn, waardoor veel mensen hun plannen voor een roadtrip zullen moeten aanpassen en een stukje natuur moeten schrappen van hun to-do lijst, alsook hun kledij die in de valies steekt, lichtelijk moeten aanpassen voor kouder weer.
Leuker is dan weer het feit dat onze geplande raftingtrip een heel wild adventure zal zijn en dat de bay-area nog een lange tijd groen zal blijven met mooie wildflowers in plaats van de dorre bruine heuvels die we vorig jaar al in mei konden aanschouwen.
woensdag 20 april 2011
weer Palo Alto vs België
We kregen een aantal keer te horen hoe goed het tegenwoordig in België is, en dat wij toch wel minder geluk hebben... daar in het normaal zonnige Californië.
Wel nu, dit is de situatie volgens de berichten vandaag:
Voor diegene die in de verleiding komt om het huidige weer in België te vergelijken met onze weersituatie hier, een objectieve uitleg over hoe weersvoorspellingen te interpreteren in Leuven en Palo Alto.
Met andere woorden, het weer is hier nog zo slecht niet en in Belgie zijn ze waarschijnlijk weer te optimistisch omdat de zon eens even schijnt. Kunnen we natuurlijk volledig in volgen aangezien dat grijze weer maar deprimerend is...
Hier in California is het misschien niet zo warm voor de moment als in Leuven, maar hier krijgen we bijna elke dag de blauwe lucht en warme zonnestralen voorgeschoteld en zijn we dat ondertussen al gewend :) en hebben de nood niet meer om hier lyrisch over te doen. En onderschat de sterkte van de zon hier niet, want zelf op een bewolkte dag, kan je je fameus verbranden. (San Francisco ligt dan ook dichter tegen de evenaar, ongeveer ter hoogte van Marokko.)
Wat het weer betreft, is San Francisco wel een geval apart, de uitzondering op de regel, en hier laten toeristen zich vaak vangen. Terwijl het in heel Californië in de zomer redelijk warm en zonnig kan zijn, is het in San Francisco veel kouder en mistig door de koude lucht die via de baai naar het binnenland wordt gezogen. Vergeet dus niet als je op bezoek komt om een regenjas of warme trui mee te brengen als je een glimp wil proberen op te vangen van de Golden Gate brug :)
Het aangename aan Palo Alto is dan weer dat de heuvels bij de zee de mist tegenhouden en als eenmaal het ochtendgrijs door de zon weggebrand is, de blauwe lucht steeds te zien is. Laat staan dat er hier regen valt.
Enkel in de wintermaanden kan er hier eens een goede regenbui passeren (dat ze hier steevast als een storm benoemen) die het nodige groen in het landschap brengt, maar vorig jaar hebben we vanaf april tot november geen druppel regen meer gevoeld en was het landschap droog en verdord, dus ze zijn hier zelfs blij als er eens wat regen valt. (JAja, ik weet dat dit moeilijk te begrijpen is vanuit Belgisch standpunt :) )
Na deze verduidelijking, rest er mij enkel nog om jullie in België een droge zomer met aangename temperaturen toe te wensen :)
Wel nu, dit is de situatie volgens de berichten vandaag:
Voor diegene die in de verleiding komt om het huidige weer in België te vergelijken met onze weersituatie hier, een objectieve uitleg over hoe weersvoorspellingen te interpreteren in Leuven en Palo Alto.
Met andere woorden, het weer is hier nog zo slecht niet en in Belgie zijn ze waarschijnlijk weer te optimistisch omdat de zon eens even schijnt. Kunnen we natuurlijk volledig in volgen aangezien dat grijze weer maar deprimerend is...
Hier in California is het misschien niet zo warm voor de moment als in Leuven, maar hier krijgen we bijna elke dag de blauwe lucht en warme zonnestralen voorgeschoteld en zijn we dat ondertussen al gewend :) en hebben de nood niet meer om hier lyrisch over te doen. En onderschat de sterkte van de zon hier niet, want zelf op een bewolkte dag, kan je je fameus verbranden. (San Francisco ligt dan ook dichter tegen de evenaar, ongeveer ter hoogte van Marokko.)
Wat het weer betreft, is San Francisco wel een geval apart, de uitzondering op de regel, en hier laten toeristen zich vaak vangen. Terwijl het in heel Californië in de zomer redelijk warm en zonnig kan zijn, is het in San Francisco veel kouder en mistig door de koude lucht die via de baai naar het binnenland wordt gezogen. Vergeet dus niet als je op bezoek komt om een regenjas of warme trui mee te brengen als je een glimp wil proberen op te vangen van de Golden Gate brug :)
Het aangename aan Palo Alto is dan weer dat de heuvels bij de zee de mist tegenhouden en als eenmaal het ochtendgrijs door de zon weggebrand is, de blauwe lucht steeds te zien is. Laat staan dat er hier regen valt.
Enkel in de wintermaanden kan er hier eens een goede regenbui passeren (dat ze hier steevast als een storm benoemen) die het nodige groen in het landschap brengt, maar vorig jaar hebben we vanaf april tot november geen druppel regen meer gevoeld en was het landschap droog en verdord, dus ze zijn hier zelfs blij als er eens wat regen valt. (JAja, ik weet dat dit moeilijk te begrijpen is vanuit Belgisch standpunt :) )
Na deze verduidelijking, rest er mij enkel nog om jullie in België een droge zomer met aangename temperaturen toe te wensen :)
maandag 14 februari 2011
Belgie, Belgie, Belgiiiiiieeeee
Op mijn verjaardag vliegen we terug naar België voor een blitsbezoek van 12 dagen.
Rond het einde van mijn 28ste levensjaar tot aan Valentijn zullen we ons te goed doen aan al het lekkers in België en genieten van het blijde weerzien van vrienden en familie.
Vlak voor ons vertrek komt er al een eerste kado toe, Heel hard bedankt Gwennie voor de chocolade en de mooie herinneringen aan onze reis!
Door de sneeuwstormen aan de Oost-kust dreigt het even mis te lopen, maar we kunnen gelukkig nog 2 seats versieren op de rechtstreekse vlucht van San Francisco naar Frankfurt. Zodat we toch niet heel ons schema moeten omgooien. Door het tijdsverschil kan ik zelfs tweemaal mijn verjaardag vieren terwijl we 10.000ft hoog in de atmosfeer hangen... Olivier heeft zelfs eraan gedacht om een kadootje door de security te smokkelen. (helaas zijn we vergeten om te informeren voor een gratis update... een jaartje ouder worden is toch wel een goede reden om economy plus te krijgen, niet?)
Ookal hebben we sinds half januari al onze nieuwe verblijfspapieren voor in de US, toch moeten we nog langs de Amerikaanse ambassade in Brussel om ons visum in ons paspoort te laten vernieuwen, anders mogen we de US niet meer binnen.
Met ons nieuw DS-2019 formulier zijn we legal aliens in de VS en is alles in orde zolang we binnen de grenzen blijven, eenmaal buiten de landsgrenzen hebt ge dan weer uw visum in paspoort nodig om terug binnen te geraken, een heel stomme affaire! Stel nu dat we vanuit Californië besluiten om op reis te gaan naar Zuid-Amerika, dan zouden we in het terugkeren eerst via een Amerikaanse ambassade moeten gaan in Mexico, Canada of België om paspoort in orde te maken alvorens terug naar Californië te mogen gaan... (dat zou wel een hele kostelijke affaire zijn qua tijd en geld).
We hadden dus op voorhand al een afspraak gemaakt en wouden deze zeker niet missen aangezien we maar voor een korte periode in het land zijn en deze procedure toch minimum 3 dagen vraagt. We nemen nog eens als vanouds de trein van Leuven naar Brussel en spontaan komt de slogan "met de NMBS is het altijd een beetje reizen" bij mij op. Gelukkig worden we niet geconfronteerd met de reputatie van de NMBS en verloopt deze keer alles heel vlot en spenderen we enkel de voormiddag om de administratie in orde te brengen.
Verder kwam het ook goed uit dat 2 van de families besloten hadden om de kerstfeesten niet tijdens de kerstperiode te houden, maar ze te verzetten naar februari waardoor we ineens iedereen nog eens kinnen zien.
De rest van ons verblijf in Belgie, zit de agenda vol met bezoeken aan familie, vrienden en collega's. Ookal hadden we voorgenomen om de agenda niet volledig vol te zetten komt het er toch op neer dat we zelfs meerdere afspraken per dag hebben staan en van hot naar her hossen.
Op sommige dagen was het zelfs zo erg dat we een ontbijt bij x, lunch bij y en diner bij z op het programma hadden staan.
Langs de ene kant is het wel leuk om iedereen nog eens te zien en te kunnen bijpraten en bovendien hebben we gratis een rondleiding in Gent gekregen by day en by night... dat was al een hele tijd geleden en wel eens leuk om als echte toerist in het centrum rond te wandelen.
Langs de andere kant is het zo vermoeiend dat we pas terug op ons effen kunnen komen, eenmaal we terug in Californië zijn. We hebben al half besloten om volgende keer enkel een afspraak vast te leggen op voorwaarde dat we worden rondgeleid in de stad van de gast, als echte Amerikaanse toeristen. Verder zullen we eerder genieten van ons verblijf in België in plaats van het hectisch gedoe om iedereen te kunnen zien door eens een paar daagjes in de Ardennen of aan de zee te blijven. Alle vrienden en familie zijn dan natuurlijk vrij om ons te vergezellen...
Ik hoop dat dit nu niet in het verkeerde keelgat schiet, we waren zeer opgetogen om iedereen nog eens 'in real life' te kunnen zien. Maar tram 3 staat nog maar pas voor de deur en we voelen ons na een bezoek in België eerder al een 60-plusser...dat kan niet gezond zijn!
Wanneer we op valentijn terug vanuit Zaventem vertrekken, krijgen we als verjaardag/valentijnsgeschenk van een collega van Tante Sofie bij United een gratis upgrade naar economy plus kado. Een welgekomen gift waardoor we heel relaxt, languit, benen gestrekt de hele terugvlucht kunnen slapen.
Addendum: Het loont om te reclameren en uren aan de lijn te hangen bij de klantendienst van United wanneer uw vlucht wordt gecancelt. Voor een goedkope prijs op de rechtstreekse vlucht naar Frankfurt geboekt en na een klachtenmail naar de klantendienst, liggen er ook nog eens 2 kortingsbonnen voor $100 in de bus. Zo is het nog maar eens bewezen dat in de US er in het spreekwoord: "De aanhouder wint" wel degelijk waarheid zit.
Rond het einde van mijn 28ste levensjaar tot aan Valentijn zullen we ons te goed doen aan al het lekkers in België en genieten van het blijde weerzien van vrienden en familie.
Vlak voor ons vertrek komt er al een eerste kado toe, Heel hard bedankt Gwennie voor de chocolade en de mooie herinneringen aan onze reis!
Door de sneeuwstormen aan de Oost-kust dreigt het even mis te lopen, maar we kunnen gelukkig nog 2 seats versieren op de rechtstreekse vlucht van San Francisco naar Frankfurt. Zodat we toch niet heel ons schema moeten omgooien. Door het tijdsverschil kan ik zelfs tweemaal mijn verjaardag vieren terwijl we 10.000ft hoog in de atmosfeer hangen... Olivier heeft zelfs eraan gedacht om een kadootje door de security te smokkelen. (helaas zijn we vergeten om te informeren voor een gratis update... een jaartje ouder worden is toch wel een goede reden om economy plus te krijgen, niet?)
Ookal hebben we sinds half januari al onze nieuwe verblijfspapieren voor in de US, toch moeten we nog langs de Amerikaanse ambassade in Brussel om ons visum in ons paspoort te laten vernieuwen, anders mogen we de US niet meer binnen.
Met ons nieuw DS-2019 formulier zijn we legal aliens in de VS en is alles in orde zolang we binnen de grenzen blijven, eenmaal buiten de landsgrenzen hebt ge dan weer uw visum in paspoort nodig om terug binnen te geraken, een heel stomme affaire! Stel nu dat we vanuit Californië besluiten om op reis te gaan naar Zuid-Amerika, dan zouden we in het terugkeren eerst via een Amerikaanse ambassade moeten gaan in Mexico, Canada of België om paspoort in orde te maken alvorens terug naar Californië te mogen gaan... (dat zou wel een hele kostelijke affaire zijn qua tijd en geld).
We hadden dus op voorhand al een afspraak gemaakt en wouden deze zeker niet missen aangezien we maar voor een korte periode in het land zijn en deze procedure toch minimum 3 dagen vraagt. We nemen nog eens als vanouds de trein van Leuven naar Brussel en spontaan komt de slogan "met de NMBS is het altijd een beetje reizen" bij mij op. Gelukkig worden we niet geconfronteerd met de reputatie van de NMBS en verloopt deze keer alles heel vlot en spenderen we enkel de voormiddag om de administratie in orde te brengen.
Verder kwam het ook goed uit dat 2 van de families besloten hadden om de kerstfeesten niet tijdens de kerstperiode te houden, maar ze te verzetten naar februari waardoor we ineens iedereen nog eens kinnen zien.
De rest van ons verblijf in Belgie, zit de agenda vol met bezoeken aan familie, vrienden en collega's. Ookal hadden we voorgenomen om de agenda niet volledig vol te zetten komt het er toch op neer dat we zelfs meerdere afspraken per dag hebben staan en van hot naar her hossen.
Op sommige dagen was het zelfs zo erg dat we een ontbijt bij x, lunch bij y en diner bij z op het programma hadden staan.
Langs de ene kant is het wel leuk om iedereen nog eens te zien en te kunnen bijpraten en bovendien hebben we gratis een rondleiding in Gent gekregen by day en by night... dat was al een hele tijd geleden en wel eens leuk om als echte toerist in het centrum rond te wandelen.
Langs de andere kant is het zo vermoeiend dat we pas terug op ons effen kunnen komen, eenmaal we terug in Californië zijn. We hebben al half besloten om volgende keer enkel een afspraak vast te leggen op voorwaarde dat we worden rondgeleid in de stad van de gast, als echte Amerikaanse toeristen. Verder zullen we eerder genieten van ons verblijf in België in plaats van het hectisch gedoe om iedereen te kunnen zien door eens een paar daagjes in de Ardennen of aan de zee te blijven. Alle vrienden en familie zijn dan natuurlijk vrij om ons te vergezellen...
Ik hoop dat dit nu niet in het verkeerde keelgat schiet, we waren zeer opgetogen om iedereen nog eens 'in real life' te kunnen zien. Maar tram 3 staat nog maar pas voor de deur en we voelen ons na een bezoek in België eerder al een 60-plusser...dat kan niet gezond zijn!
Wanneer we op valentijn terug vanuit Zaventem vertrekken, krijgen we als verjaardag/valentijnsgeschenk van een collega van Tante Sofie bij United een gratis upgrade naar economy plus kado. Een welgekomen gift waardoor we heel relaxt, languit, benen gestrekt de hele terugvlucht kunnen slapen.
Addendum: Het loont om te reclameren en uren aan de lijn te hangen bij de klantendienst van United wanneer uw vlucht wordt gecancelt. Voor een goedkope prijs op de rechtstreekse vlucht naar Frankfurt geboekt en na een klachtenmail naar de klantendienst, liggen er ook nog eens 2 kortingsbonnen voor $100 in de bus. Zo is het nog maar eens bewezen dat in de US er in het spreekwoord: "De aanhouder wint" wel degelijk waarheid zit.
maandag 24 januari 2011
nose job the sequel
Zoals jullie hebben kunnen lezen (post nose job), heb ik in november mijn neus gebroken bij het hockeyen.
Echter daar blijft de miserie niet bij... Zoals ge al kunt raden: Jawel problemen met de betaling van de factuur door de verzekering. Ookal hadden ze ons verzekerd bij de ER dat het allemaal in orde was, blijkt achteraf dat het een grote leugen is. Ik had nochtans mijn verzekeringgegevens doorgegeven aan de balie bij inchecken, maar dat was blijkbaar al teveel gevraagd aan de receptioniste om dit door te geven. In plaats daarvan stond er in vette letters 'uninsured' op mijn dossier en krijg ik dus een gepeperde rekening van $2000 voor ER en een paar hechtingen in de bus.
Er zit maar een ding op en dat is bellen naar de verschillende diensten om uit te zoeken waarom ik die rekening krijg. Na veel geduld en vele menu's en opties later (daarbij vergeleken is de klantendienst van Mobistar peanuts, Basta! mag zich hier in de US ook eens komen uitleven), krijg ik eindelijk wat meer zicht op de zaak en kom ik dus te weten dat ze mijn insurance gegevens niet hebben. Met nog wat extra geduld spel ik mijn naam en gegevens meerdere malen voordat de operator aangeeft dat het allemaal on file staat en dat er twee mogelijkheden zijn: ofwel betaal ik het zelf en claim ik het bij mijn verzekering, ofwel sturen zij de rekening rechtstreeks naar de verzekeringsmaatschappij.
Gelukkig heb ik ervaring met verzekeringen door mijn achtergrond in de kinesitherapie en mijn persoonlijke waslijst van ongevallen en weet ik dat ge nooit zelf moogt betalen of ge ziet het nooit meer terug.
Een weekje later bel ik terug omdat ik het aan mijn theewater voel, dat deze zaak nog steeds niet in orde is. Dus na weer een operator aan de lijn te krijgen, kom ik te weten dat al mijn moeite voor niks was geweest, want blijkt dat ze weer niks 'on file' hebben staan. Kokend vanbinnen, leg ik heel de situatie van naaldje tot draadje nog eens uit en vraag langs mijn neus weg wat ze de vorige keer dan hebben gedaan met al mijn gegevens.
Buiten het feit dat ze mijn verzekeringgegevens niet meer hebben, blijkt ook dat ze de rekening niet kunnen aanbieden aan de verzekeraar omdat ze de authorizatie niet hebben gekregen van mijn dokter. Hierop volgt een heen en weer bellen (tot 4 maal toe) met de verschillende partijen en iedere keer opnieuw moet ik alle gegevens spellen en de situatie weer uitleggen. Uiteindelijk komt er wat schot in de zaak en krijg ik het hoofd van de dienst aan de lijn die aangeeft dat ze mijn factuur door hebben gestuurd naar de verzekering, en dat de betaling 'pending' is... en ik mij er niks van moet aantrekken.
Ik heb mijn lesje wel geleerd en noteer het tijdstip van mijn call, de naam en rechtstreeks telefoonnr van het hoofd van de dienst en informeer 2 dagen later naar de status van het dossier. Blijkt dat ze de rekening ZONDER het authorizatieformulier hebben gestuurd waardoor het mogelijk is dat de verzekering niet uitbetaald. Deze keer maak ik mij echt kwaad en informeer naar het formulier waarvan ze beweren het niet te hebben gekregen (terwijl dit wel degelijk 2x gefaxt was door de administratie van mijn dokter en door yours truly). Het hoofd van de dienst van Palo Alto medical foundation laat mij dan weten dat het wel in orde komt en ik anders een bericht zal krijgen. Deze boodschap doet bij mij een alarmbelletje rinkelen en ik ben er al zeker van dat dit nog een vervolg gaat krijgen.
En effectief: ik krijg opnieuw de rekening gepresenteerd met de boodschap dat de verzekering geweigerd heeft (hoe voorspelbaar!). Ben helemaal terug bij af, maar ik laat mij niet kennen en bel direct naar madam 'hoofd van de dienst' om mijn gedacht eens goed te zeggen... Gelukkig hadden ze nu wel degelijk on file staan dat ik al 5x gebeld had en er een fout was gebeurd van hunnentwege en met een simpele fax zou alles in orde komen.
Uiteindelijk is het sinds gisteren in orde geraakt... en heb ik enkel mijn remgeld moeten betalen, terwijl er ondertussen aan mijn neus bijna niks meer te zien is. Het heeft dus een goeie 2 maanden geduurd om alles in orde te krijgen!
Wat hebben we hieruit allemaal geleerd:
- never take things for granted
- nooit geloven als ze zeggen dat het in orde is.
- noteer altijd de naam van operator en tijdstip van telefoongesprek (en laat eventueel uitschijnen dat ge het gesprek opneemt)
- check de status van uw dossier regelmatig
en last but not least:
Google Voice is heel handig om uren aan de lijn te hangen... GRATIS
Echter daar blijft de miserie niet bij... Zoals ge al kunt raden: Jawel problemen met de betaling van de factuur door de verzekering. Ookal hadden ze ons verzekerd bij de ER dat het allemaal in orde was, blijkt achteraf dat het een grote leugen is. Ik had nochtans mijn verzekeringgegevens doorgegeven aan de balie bij inchecken, maar dat was blijkbaar al teveel gevraagd aan de receptioniste om dit door te geven. In plaats daarvan stond er in vette letters 'uninsured' op mijn dossier en krijg ik dus een gepeperde rekening van $2000 voor ER en een paar hechtingen in de bus.
Er zit maar een ding op en dat is bellen naar de verschillende diensten om uit te zoeken waarom ik die rekening krijg. Na veel geduld en vele menu's en opties later (daarbij vergeleken is de klantendienst van Mobistar peanuts, Basta! mag zich hier in de US ook eens komen uitleven), krijg ik eindelijk wat meer zicht op de zaak en kom ik dus te weten dat ze mijn insurance gegevens niet hebben. Met nog wat extra geduld spel ik mijn naam en gegevens meerdere malen voordat de operator aangeeft dat het allemaal on file staat en dat er twee mogelijkheden zijn: ofwel betaal ik het zelf en claim ik het bij mijn verzekering, ofwel sturen zij de rekening rechtstreeks naar de verzekeringsmaatschappij.
Gelukkig heb ik ervaring met verzekeringen door mijn achtergrond in de kinesitherapie en mijn persoonlijke waslijst van ongevallen en weet ik dat ge nooit zelf moogt betalen of ge ziet het nooit meer terug.
Een weekje later bel ik terug omdat ik het aan mijn theewater voel, dat deze zaak nog steeds niet in orde is. Dus na weer een operator aan de lijn te krijgen, kom ik te weten dat al mijn moeite voor niks was geweest, want blijkt dat ze weer niks 'on file' hebben staan. Kokend vanbinnen, leg ik heel de situatie van naaldje tot draadje nog eens uit en vraag langs mijn neus weg wat ze de vorige keer dan hebben gedaan met al mijn gegevens.
Buiten het feit dat ze mijn verzekeringgegevens niet meer hebben, blijkt ook dat ze de rekening niet kunnen aanbieden aan de verzekeraar omdat ze de authorizatie niet hebben gekregen van mijn dokter. Hierop volgt een heen en weer bellen (tot 4 maal toe) met de verschillende partijen en iedere keer opnieuw moet ik alle gegevens spellen en de situatie weer uitleggen. Uiteindelijk komt er wat schot in de zaak en krijg ik het hoofd van de dienst aan de lijn die aangeeft dat ze mijn factuur door hebben gestuurd naar de verzekering, en dat de betaling 'pending' is... en ik mij er niks van moet aantrekken.
Ik heb mijn lesje wel geleerd en noteer het tijdstip van mijn call, de naam en rechtstreeks telefoonnr van het hoofd van de dienst en informeer 2 dagen later naar de status van het dossier. Blijkt dat ze de rekening ZONDER het authorizatieformulier hebben gestuurd waardoor het mogelijk is dat de verzekering niet uitbetaald. Deze keer maak ik mij echt kwaad en informeer naar het formulier waarvan ze beweren het niet te hebben gekregen (terwijl dit wel degelijk 2x gefaxt was door de administratie van mijn dokter en door yours truly). Het hoofd van de dienst van Palo Alto medical foundation laat mij dan weten dat het wel in orde komt en ik anders een bericht zal krijgen. Deze boodschap doet bij mij een alarmbelletje rinkelen en ik ben er al zeker van dat dit nog een vervolg gaat krijgen.
En effectief: ik krijg opnieuw de rekening gepresenteerd met de boodschap dat de verzekering geweigerd heeft (hoe voorspelbaar!). Ben helemaal terug bij af, maar ik laat mij niet kennen en bel direct naar madam 'hoofd van de dienst' om mijn gedacht eens goed te zeggen... Gelukkig hadden ze nu wel degelijk on file staan dat ik al 5x gebeld had en er een fout was gebeurd van hunnentwege en met een simpele fax zou alles in orde komen.
Uiteindelijk is het sinds gisteren in orde geraakt... en heb ik enkel mijn remgeld moeten betalen, terwijl er ondertussen aan mijn neus bijna niks meer te zien is. Het heeft dus een goeie 2 maanden geduurd om alles in orde te krijgen!
Wat hebben we hieruit allemaal geleerd:
- never take things for granted
- nooit geloven als ze zeggen dat het in orde is.
- noteer altijd de naam van operator en tijdstip van telefoongesprek (en laat eventueel uitschijnen dat ge het gesprek opneemt)
- check de status van uw dossier regelmatig
en last but not least:
Google Voice is heel handig om uren aan de lijn te hangen... GRATIS
donderdag 20 januari 2011
fauna in California
Er zijn nog andere mooie/gevaarlijke beestjes die we niet in het Leuvense tegenkomen maar hierin California wel zitten.
Ter land:
in rangorde van meest gevaarlijk tot mooi maar harmless:
Ratelslang, zwarte beer, mountain lion, coyote, zwarte weduwes, tarantula's, bizon, bobcat en herten (wapiti).
Ter zee:
Witte haai, killer whale (orka), walvis, zee olifant, zeeleeuw.
En in de lucht:
Californische condor, bruine pelikaan, visarend (osprey), arend of adelaar (eagle), witte ibis, papegaaiduiker (puffin), papegaai, renkoekoek (roadrunner), blauwe gaai en Steller's gaai (blue jay en Steller's jay), kolibrie (hummingbird),
Ter land:
in rangorde van meest gevaarlijk tot mooi maar harmless:
Ratelslang, zwarte beer, mountain lion, coyote, zwarte weduwes, tarantula's, bizon, bobcat en herten (wapiti).
Ter zee:
Witte haai, killer whale (orka), walvis, zee olifant, zeeleeuw.
En in de lucht:
Californische condor, bruine pelikaan, visarend (osprey), arend of adelaar (eagle), witte ibis, papegaaiduiker (puffin), papegaai, renkoekoek (roadrunner), blauwe gaai en Steller's gaai (blue jay en Steller's jay), kolibrie (hummingbird),
Abonneren op:
Posts (Atom)