Transit of Venus

Na de zonsverduistering is er vandaag alweer een zeldzaam fenomeen in de hemel te aanschouwen: De transit van Venus.
De planeet Venus zal vandaag kort passeren tussen de zon en de aarde. (dat doet die wel vaker, maar is meestal niet zichtbaar overdag) wat te volgen is met ons solar eclipse brilletje als een zwarte kleine stip, een zogenaamde 'zonnepuist' :)
Deze astronomische waarneming is veel zeldzamer dan een zonsverduistering en als we vandaag niet kijken, moeten we 105 jaar wachten op de volgende...

Voor meer info en een paar mooie beelden, bekijk volgende video's:

Om de transit te kunnen zien, hoeven we ook nergens naartoe te gaan, gewoon buiten gaan staan op het juiste moment en naar de zon kijken (met bescherming weliswaar).

Ik wandel met de brilletjes naar Olivier zijn gebouw en we kijken naar het begin van de transit. Iedereen die langs wandelt, vraagt zich af wat er te zien valt, dus laten we ze ook even door de brilletjes kijken. Op den duur staat er een heuse rij te wachten om op hun beurt even te kunnen kijken.

Daarna krijgen we de uitnodiging om bij Dirk en Marina in Sunnyvale nog eens te gaan kijken, maar nu door een deftige telescoop... die kans laten we niet aan ons voorbij gaan en we zijn niet de enigen... de hele buurt komt even een blik werpen.

Het is moeilijk om deftige foto's te nemen door het kleine brilletje, maar hier zijn er een paar mooie, geplukt van het wereldwijde web...

Annular eclipse: the aftermath

On May 20, 2012, U.S. national parks saw their first solar eclipse in the United States in 18 years. The eclipse began over the Pacific Ocean and, from south of the Aleutian Islands, traveled to the California coast at Redwoods National Park. Then, from there, traveling at 1,000 mph, the shadow of the eclipse raced south and east over 30 national parks in California, Nevada, Arizona, Utah, and New Mexico, and even into west Texas before sunset. More than 125 national parks had views of a partial eclipse.

More info over the annular eclipse on NPS website.

Achteraf bekeken hadden we ook naar Redwoods NP of Lassen NP kunnen gaan om de volledige eclipse te zien. Deze parken liggen dichterbij, maar daar waren we al geweest en achteraf is gebleken dat men in Redwood NP niet veel heeft kunnen zien door de alom tegenwoordige mist en dat het in Lassen ook tricky was met de bewolking.

We hebben er dus goed aan gedaan om toch onze lange tocht te ondernemen naar Bryce NP want daar was er geen wolkje aan de hemel te bespeuren en zo heeft Olivier ook weer een nieuw park bezocht en hebben we een geweldige backpacktrip gedaan.

Maar het is nog niet gedaan met astronomische fenomenen, want binnen een 2tal weken kunnen we onze eclipse brilletjes weer bovenhalen om de transit van Venus te aanschouwen...

Solar eclipse roadtrip part 3: detour on the way home to Sequioa NP

Het originele plan was om na de zonsverduistering via Great Basin national park en Yosemite terug te keren,... maar we hadden de duur van de rit een beetje onderschat en beslisten het laatste moment om langs dezelfde weg terug te keren.

Maandag 21 mei 2012

In de voormiddag spenderen we nog een paar uur in Bryce canyon. We wandelen de 'Navajo loop' die ons tussen de hoodoo's brengt en door de fameuze 'Wall street' canyon terug omhoog.

Wanneer we terug bovenaan de rim staan, pikken we ook nog snel een ranger talk mee over de geologie van Bryce en weten we dan ook weeral hoe deze bizarre structuren ontstaan. Zand en erosie kunnen inderdaad heel mooie dingen creëren.

Ookal hebben we eerder met de shuttle bus al heel de scenic drive afgereden tot Rainbow point, toch rijden we nog een keertje met de auto en stoppen we aan de uitkijkpunten om o.a. te kijken of we het under-the-rim trail kunnen zien van boven en om de natural arch te zien.

Daarna rijden we het park uit en rijden via de 'Mount Carmel scenic byway' naar Zion National Park.

Het is hier enorm druk, en we zijn ondertussen de shuttle busjes beu, dus we stoppen even kort in het visitor center en vervolgen dan onze weg richting de Bay Area... en stoppen in Bakersfield.

Want tijdens de lange rit naar huis, zijn we met een nieuw plan op de proppen gekomen:... we gaan een 'kleine' detour maken naar Sequioa & Kings Canyon om de crystal caves te bezoeken.


Dinsdag 22 mei 2012

De volgende morgen rijden we naar het noorden, richting Visalia en komen we in de Sierra's en aan de ingang van Sequoia NP. We spenderen redelijk wat tijd in het Foothills VC om onze cave tour te boeken en kijken nog wat rond, want blijkbaar zijn ze aan het werken aan de kronkelweg naar boven (the generals highway) en laten ze maar om het uur auto's door...

We rijden op het gemak tot aan het begin van de werken en houden halt aan de parkeerplaats van Hospital Rock waar we besluiten om te brunchen in afwachting dat we door mogen rijden. Hier is het wat frisser en nog mooi groen en er is genoeg schaduw om rustig te zitten eten. De rivier staat nog heel hoog door het smeltwater en we stoppen even aan een mooie waterval om te picnicken met een view.

Perfecte timing want wanneer we onze sandwich ophebben , mogen we meteen verder doorrijden naar boven naar het Giant Forest Museum. We zijn nog wat te vroeg voor de cave tour en het is er helemaal niet druk, dus hebben we wat extra tijd om Moro Rock nog te beklimmen, waar we getrakteerd worden op een panoramisch zicht op de besneeuwde pieken van de Sierra's met onder andere Mt. Whitney ( de hoogste berg in 'the lower 48').

We genieten iets te lang van het uitzicht en moeten ons nog haasten om op tijd aan de ingang van de Crystal Caves te zijn. Het is nog een eindje wandelen alvorens we aan een hele interessant hek komen.

We krijgen een interessante rondleiding door de grotten en het doet me enorm denken aan de Grotten van Han, waar we vroeger een paar keer naartoe zijn geweest en voor het eerst het verschil tussen een stalagmiet en een stalactiet hebben geleerd :) en dat tot op heden onthouden hebben, echter het is iets controversiëler om het ezelsbrugje aan Amerikanen uit te leggen :)

Na het ronddwalen in de grotten en de klim terug naar de auto, zijn we uitgehongerd en rijden snel door naar de lodgepole area waar er een klein winkeltje is om onze honger te stillen. Onze laatste stop voordat we naar San Francisco afzakken is aan het Kings Canyon VC vlak voor sluiting tijd, kwestie van nog een extra park te kunnen claimen en nog eens de Grant grove te bezoeken.

Moe maar voldaan keren we huiswaarts, na het bezoeken van 5 parken in evenveel dagen tijd en een slordige 1787 mijlen (2875km) in amper 5 dagen tijd afgehaspelt te hebben

Onder het motto: 'Zot zijn doet geen zeer' was dit zeker een van de betere, wicked, crazy roadtrips die we tot op heden ondernomen hebben en over variatie kunnen we zeker en vast niet klagen...
Een echte aanrader (maar als je meer tijd hebt, doe er dan een beetje langer over en bezoek alles in detail).

solar eclipse roadtrip part 2: backpacking Under the rim trail - Bryce Canyon

Vrijdag 18 mei 2012

Vandaag starten we aan onze multiday backpacking trip. We gaan het Under the Rim-trail afwandelen van Rainbow Point tot Bryce Point. 
's morgens nemen we de shuttle bus naar Rainbow point.

Het Under-the-Rim Trail is ongeveer 22.9 mijl (36.9 km) lang, one way.

Wij hebben ervoor gekozen om het van Rainbow point naar Bryce Point af te leggen om op zondag, de dag van de zonsverduistering toe te komen aan het beste viewpoint.

Als 23 mijl iets teveel van het goede is, kan je altijd korte stukken doen en terug naar de weg geraken met 3 verbindingspaden ter hoogte van de Swamp Canyon, Whiteman Bench en Agua Canyon trailheads.

Eerste dag van Rainbow point naar Swamp Canyon

We plannen om ongeveer 10 mijl per dag te wandelen. Ik alleen met Olivier, dat gaat vuurwerk geven, maar achteraf bekeken, viel dat nog goed mee! Enkel af en toe wat spanning om water te vinden. Geen evidentie in dit droge landschap.

Onder de rim is het heel warm, 27 graden, maar het is nog maar mei, dus het weer kan plots omslagen en het kan zelfs nog sneeuwen. Gelukkig hebben we ons goed voorbereid en hebben we genoeg laagjes mee. We hebben ook lekker eten mee, spaghetti MET zelfgemaakte saus, rijst met kip en fruit jaja zelfs choco hebben we in de bearbox gestoken.

We zouden normaal volgens onze permit bij Natural Bridge kamperen (8 mijl, opgelegd door mij na onze zware trektocht in Hetch Hetchy), maar het ging zo vlot en vooral bergaf in het begin dat we besloten nog even verder te gaan. We vinden een hele geschikte campsite met een mooie zicht over de canyon en slaan hier ons tentje op.

Swamp Canyon Camp Site

This site is 1.0 mile (1.6 km) from the Whiteman Bench parking lot, down the Whiteman Connecting Trail. It is just to the north of the junction of the Whiteman Connector and the Under-the-Rim Trail. There are three large Juniper trees, some small White Firs and some Ponderosa Pines at the site. There is no water. The best view in the backcountry is only .15 miles (.24 km) north of this site. The view over Mud Canyon is amazing. Datum WGS 84, 37 33 41.0 N, 112 13 48.3 W Altitude 8168 feet (2490 m).

afgelegde afstand dag 1:

zaterdag 19 mei 2012

tweede dag van Swamp Canyon naar Yellow Creek.

Oorspronkelijk zouden we weer rond de 8 mijl (12.8km) afleggen, maar het gaat nog steeds even vlot vandaag. We genieten van de uitzichten en de eenzaamheid, komen maar een handvol mensen tegen op het hele trail.
Onze watervoorraad slinkt snel met dit warme weer, en we moeten op de middag op zoek naar de enige natuurlijke bron op het trail aan Sheep creek. Gelukkig vinden we na een mijl wandelen op het zijpad een stroompje waar we onze camelbacks kunnen vullen met onze waterfilterpomp. Juist op tijd want nu begint het trail terug te stijgen en kunnen we die liters water wel gebruiken.

Maar we krijgen ook verfrissing als er plots een regenbui met smeltende sneeuw passeert. Na 10min is het terug opgeklaard en lopen we terug in T-shirt rond. We avanceren dus weer goed en besluiten om weer 3 mijl verder te hiken tot aan de right fork van yellow creek waar we een hele goede kampplaats vinden, aan een bocht in het enige stroompje onder de rim, met genoeg beschutting van de bomen. Zo moeten we de volgende dag enkel nog de grote klim terug naar boven naar Bryce point afleggen.

Right Fork Yellow Creek Camp Site

This site is a sheltered, peaceful spot next to a gurgling stream. There is a large Ponderosa Pine on the site, many Juniper trees, along with Gambel Oak and Greenleaf Manzanita. It is 3.0 miles (4.8 km) from the Bryce Point parking lot and 1300 feet (396 m) lower. The hike down has grand views, incredible geologic features and a wide variety of vegetation. The Hat Shop has unusual hoodoos with large cap rocks. There are Bristlecone Pines on the ridge on the way down from Bryce Point and cacti along the trail at the lower elevations near the campsite. A wide variety of wildflowers can be seen along the trail in the spring and summer.Datum WGS 84, 37 35 16.5 N, 112 08 51.7 W. Altitude 6980 feet (2128 m).

afgelegde afstand dag 2 en dag 3:

zondag 20 mei 2012

Vandaag moeten we enkel nog de resterende 3 mijl via de 'hat shop' afleggen, echter nog een stevige klim. We kunnen eerst nog wat uitslapen, maar zorgen ervoor dat we toch voor het warmste van de dag toekomen boven aan Bryce point.  Na onze 'victory-fotos' springen we op de shuttle naar het dorp om een douche te nemen in het hotel en een verdiend stuk pizza naar binnen te spelen.

Daarna keren we terug naar het park om een ideale plaats in te palmen voor het schouwspel (Solar Eclipse 20 may 2012). We pikken eerst nog de eclipse brilletjes op aan het VC (en zetten nog eens een stempel in ons parkpaspoort met deze speciale datum) en installeren ons aan Bryce point.  Het wachten op de zonsverduistering gaat snel voorbij want we hebben plezier met het poseren met de sexy brilletjes en het aanschouwen van de vele mensen met geknutselde constructies om foto's te kunnen trekken.

En als 'le moment supreme' is aangebroken, kijken we met grote (beschermde) ogen naar de zonsverduistering en krijgen de fameuze 'ring of fire' te zien. Ik slaag er zelfs in om met mijn basic point and shoot camera een paar mooie foto's te trekken, zoals deze:

Meer details over dit natuurfenomeen : NASA - annular solar eclipse 2012

Na 3 dagen backpacken zonder ruzie :), hebben we wel een goede maaltijd verdiend, dus gaan we eens goed eten in de Bryce lodge. We moeten helaas lang wachten voor de shuttle bus want we waren nu eenmaal niet de enigen die het lumineuze idee hadden gehad om hier naar de zonsverduistering te komen kijken. We staan in een lange rij zoals in de pretparken aan te schuiven om een bus te kunnen pakken en het begint toch wel stilaan koud te worden.

Gelukkig serveren ze in de Bryce lodge nog redelijk laat eten en kunnen we ons daar wat opwarmen. Nadat we voldaan zijn en op weg naar het hotel zijn, zien we dat er op de parking heel veel telescopen staan om te stargazen.

We duffelen ons goed in, trekken onze muts over onze oren en vechten tegen de slaap om toch nog een glimps op te vangen van Venus, Mars en andere galaxies. We krijgen zelfs een hele goede laser talk over de sterren van een van de rangers.

Tegen 10pm, nemen we een van de laatste shuttlebussen terug naar de Rudy Inn waar we nog een nacht hebben geboekt om te bekomen van ons backpack avontuur.