Bicycle sunday

Vandaag is het de eerste keer dat we deftige fietsen huren om een stevige fietstocht te doen in onze buurt, want de heuvels liggen in onze achtertuin.

Aangezien ze hier in California gek zijn van het fietsen, kan je in iedere bike shop voor een redelijke prijs al een hele deftige koersfiets uitlenen, we gaan langs bij Menlo Velo en krijgen 2 Specialized Roubaix road bikes mee... nog nooit hebben we met zo'n lichte en dure fiets gereden, dat belooft!

Het is een warme 27 graden, dus het belooft een hete fietstocht te worden, maar gelukkig creëren we onze eigen wind wanneer we maar snel genoeg bollen...

We beginnen meteen op Sand Hill road met een gezapige klim richting de 280 en Portola Valley. Daarna verder door op Whiskey Hill om zo op Cañada Road te komen.

Deze weg wordt in de zomermaanden op zondag afgesloten voor gemotoriseerd verkeer en dat maakt het de ideale bestemming om rustig te fietsen of te rollerskaten voor een aantal mijlen, met een prachtig zicht op het Crystal Springs reservoir in de background.

Tour de France, eat your spokes out. The Peninsula's Cañada Road is a road biker's Shangri-La: a 7.3-mile scenic stretch of well-groomed pavement from Woodside to the west side of San Mateo. The route is light on traffic and offers great scenery, including the Crystal Springs Reservoir. Start this ride at the northern end, where parking is abundant and rolling hills are a backdrop. Plan to ride on a Sunday—the northern end is closed to vehicles for Bicycle Sundays, so children, joggers, roller-bladers, and bikers have full access to the street. Toward the southern end of the ride, stop and re-fuel with some fine deli sandwiches at Roberts Market in Woodside. Viva Cañada!

Cañada road connecteert met het mooie Crystal Springs Regional Trail, een geasfalteerd fiets/wandelpad dat helemaal tot San Bruno loopt en voor een groot deel langs het Crystal Springs reservoir en dus ook bovenop de San Andreas breuk ligt...

The San Andreas Fault marks the boundary between the Pacific Plate and the North American Plate. Just south of San Francisco, the fault is visible in the form of a long, north-south trench that has been filled with the waters of Crystal Springs Reservoir. In spite of the obvious danger, human beings continue to develop the land surrounding the fault. Bridges and freeway overpasses stand within a stone's throw of a moving continent, while a dam actually straddles both sides of the fault. It's difficult to imagine how these developments will be affected the next time the earth decides to move.

Als we toekomen aan het reservoir, steken we de Ralston bike bridge over en moeten eerst stevig klimmen om bovenop op Ralston avenue terecht te komen. Daar puffen we dan ook even uit aan het Len Turner Memorial vista point, waar we een prachtig panoramisch zicht hebben op de canyons van Belmont en San Mateo en we kunnen zelfs in de verte heel goed de skyline van San Francisco zien.

Van hieruit is het vollenbak naar beneden bollen, wat af en toe nogal angstaanjagend is als je voelt dat je remmen niet genoeg grip hebben.

We besluiten aangezien we toch al tot in San Mateo geraakt zijn, we een drank en rustpauze kunnen inlassen bij Arne en Mireille thuis. Daarvoor moeten we enkel nog Alameda de Las Pulgas verder naar het Noorden volgen, maar dat is een kleine misrekening aangezien deze nogal op en af gaat, met een aantal fameuze hellingen waar je dreigt over kop te gaan als je op je fiets blijft zitten in de afdaling... Na een beetje zigzaggen door een aantal wijken om de kortste en veiligste weg te vinden tot bij Mireille en Arne, komen we toe en zijn ze aangenaam verrast dat we met de fiets voor de deur staan.

De rustpauze loopt nogal uit, het is bekend dat als het gezellig is, Belgen al eens durven blijven plakken. We moeten echter onze fietsen terug binnen doen voor sluitingstijd, dus springen we terug de fiets op en rijden langs het treinspoor via Old county road in een rechte lijn terug naar Menlo Park.

Aangezien we langs de bikeshop passeren, besluiten we om het laatste stukje tot thuis te voet af te leggen en de fietsen al binnen te doen.

In totaal we in 3u tijd een toer van 50km gedaan, dat kan tellen voor onze eerste bicycle sunday :)

Weekend getaway Lake Tahoe

Het is weer weekend en aangezien het steeds begint te kriebelen om ergens naartoe te gaan, besluiten we om op een last-minute getaway te gaan naar Lake Tahoe.

Het is het laatste weekend dat Stanford nog de cabin heeft aan Heavenly en ookal zal er geen skiën aan te pas komen doordat het skiseizoen al afgerond is en Heavenly gesloten is, toch zullen we nog een laatste keer genieten van het comfort in de cabin. Bovendien zullen ze daar wel wat helpende handen kunnen gebruiken om alles weer in zijn oorspronkelijke staat te herstellen na een ganse winter een bende studenten over de vloer te hebben gekregen.

Het voordeel van dit laatste weekend in de cabin is dat er niemand anders geboekt heeft en dus kunnen we met een groepje van Belgica samen gaan. Na wat heen en weer gemail zijn we uiteindelijk met zessen: Nicholas en Stephanie, Sabine en Julien en wij tweetjes.

Vrijdagavond pikken we Sabine en Julien onderweg naar San Francisco op en rijden met ons vieren gezellig verder naar Tahoe. We zijn redelijk laat vertrokken en we vechten tegen de slaap door in de auto een muziekkwis te houden met onze ipods, alle genres, zowel franse als klassieke liedjes, passeren de revue, tot we tegen 11pm toekomen op onze bestemming. We gaan nog snel even langs bij de plaatselijke supermarkt om een verjaardagstaart te kopen voor Nicholas die morgen verjaart.
10min later zijn ook Steph en Nic daar en na een afleidingsmanoeuvre, lukt het ons om nog snel de living te versieren met wat ballonnen en de kaarsjes op de taart aan te steken voordat de jarige binnenkomt.

Daarna duurt het niet lang voordat iedereen een kamer met een goed bed heeft geclaimt en even later kruipen we uitgeput van de lange rit onder de wol.

zaterdag 30 april 2011

Zoals het hoort in het weekend slapen we lang uit... we zijn een beetje aangedaan door de hoogte of door de drukke werkweek, en als we tegen de middag uit ons bed komen, hebben we nog steeds last van hoofdpijn en een zwaar gevoel in de benen...
De dag is al half om en het plan was om een stevige hike te doen... maar dat zien de meeste toch niet zitten, dus opteren we voor een tochtje naar Emerald bay.

Nadat we aan de gebruikelijke vista points wat foto's hebben gemaakt, maken we ons op om toch nog een wandeling te maken. Eerst stoppen we nog even om de Eagle falls te bekijken.

Daarna was het plan om vanaf het trailhead naar Fallen leaf lake te wandelen. Echter we zijn nog maar 10m ver of we ploeteren al door de sneeuw. We hadden er niet echt op gerekend dat de sneeuw nog zo laag zou liggen en we moeten af en toe opletten om niks te breken om tot bij de brug over het riviertje te geraken.

Even verder over de brug, geraken we bijna het spoor bijster, want met de sneeuw is er niet echt een pad te zien dat we kunnen volgen. We proberen dan maar zo goed en zo kwaad mogelijk het riviertje te volgen, maar op een gegeven moment kunnen we niet meer verder. Steph en Nic proberen nog om wat verder te geraken door de rotsen op te klimmen, maar we beslissen dan om gewoon halt te houden en te genieten van de schoonheid van de natuur. Ter hoogte van een watervalletje leggen we ons op een paar rotsblokken in het warme lentezonnetje.

Na een half uurtje soezen, keren we terug naar de auto, waar we tegen 3u30 staan. We vinden dat we nog niet veel gedaan hebben vandaag en doordat onze vorige wandeling wat kort uitgevallen was door de sneeuw, willen we nog iets doen. Het volgende plan dat naar boven komt, is om naar het meer te wandelen in het D.L. BLiss SP.  Maar eenmaal dat we de ingang hebben gevonden, blijkt het state park nog toe te zijn en het is al 16u, overdag was het wel warm, maar in de schaduw en in de sneeuw begint het toch maar frisjes te worden. We laten de auto achter op de hoofdparking en wandelen de afgesloten weg toch nog een heel stuk naar beneden en dan is er niks meer dan sneeuw en stilte.

Het laatste stuk is heel hard zwoegen door de sneeuw en het duurt eindeloos voordat we een glimp van het meer kunnen zien. Uiteindelijk keren we onverrichter zake terug naar boven omdat het te koud wordt en het stilaan donker aan het worden is. We zien helemaal niks van het meer, maar  de vrouwen keren liever terug voordat we de weg kwijt geraken en we oog in oog komen te staan met een beer. Ookal hebben we het meer niet bereikt, toch was ons backup plan nog een stevige wandeling van 2u en kunnen we zeggen dat we toch genoeg gewandeld hebben deze namiddag.

We sluiten de dag af met een bbq en een paar spelletjes jungle speed, totdat iedereen vermoeid van het sneeuwploeteren zijn bedje opzoekt.

Zondag 1 mei 2011

Zondags is het zonnetje weer van de partij en eten we ons ontbijt op het terras. We hebben vandaag geen zin om weer in de sneeuw te stappen en we willen eens iets anders doen.

We huren dus fietsen om langs het meer te rijden. Onze eerste stop is aan Pope beach waar ik even prettig gestoord met mijn voeten in het water ga, maar dit is ijskoud !! We vervolgen onze weg langs het mooie fietspad door de bossen  tot aan de historische Talac site.

We kunnen het niet laten om tot op de pier te rijden en massa's foto's te nemen op deze mooie plek. Spijtig genoeg lukt het ons niet goed om de diepblauwe kleur van het meer op de gevoelige plaat vast te leggen.

Daarna rijden we landinwaarts, richting Fallen Leaf lake, het meer waar we gisteren nog naartoe wouden wandelen. Zelfs op de fiets is het een stevige klim en dat is niet evident op deze 'beachcruiser' fietsen (mijn zadel zat nogal los en zakte steeds naar beneden) :S.

We worden wel beloond voor onze inspanning met wederom een prachtig blauw meer met rondom witte bergen en even verder worden we alweer getrakteerd met een zicht op stevig stromende watervallen (Fallen Leaf waterfalls). Hiervoor moeten we wel weer een klein stukje door de sneeuw wandelen om de watervallen in hun volle glorie te kunnen aanschouwen, maar dat beetje wandelen door de sneeuw doet deugd na een bumpy ride op de fiets :).

Op de terugweg is het gelukkig vooral naar beneden bollen en als we terug aan de hoofdbaan zijn, rijden we nog even naar de laatste stop van de dag: Baldwin beach, waar we ons op een bankje neerploffen en nog even genieten van de gezonde berglucht en het prille lentezonnetje alvorens terug te koersen om onze fietsen binnen te brengen.

De fietstocht is een echte aanrader als je eens iets anders wilt doen aan Lake Tahoe buiten wandelen of skiën. We hebben uiteindelijk toch een goeie 4u rondgereden op onze fietsen en het was een aangename en toch wat actieve activiteit voor op deze zondagnamiddag te doen.

We springen in het avondgloren nog even in de hottub om te bekomen van onze 'bergetappe' en de beentjes wat te laten bekomen van de eindsprint alvorens onze 4u durende rit naar de bay area terug aan te vatten.

Net zoals de skiweekends, was ook dit weekend weer een leuk 'avontuurlijk' verblijf aan Lake Tahoe!
En een perfecte afsluiter van het winterseizoen.

Stanford campus & Tech tour

Julien en Sabine, twee Belgen van Aarlen die we tijdens het Belgica skiweekend hebben leren kennen, wonen nog maar pas in de bay-area en vandaag komen ze voor het eerst richting Stanford afgezakt om de silicon valley te verkennen.

Olivier en ik hebben voorgesteld om hen rond te leiden op de campus en ook een kleine tour te doen langs al de bekende bedrijven die de regio rijk is...

Rond de middag arriveren ze met de caltrain in Palo Alto, waar we ze staan op te wachten. Langs Palm drive rijden we richting de Oval om het meeste bekende zicht op de campus te hebben (Main quad) en om van daaruit onze tocht te voet verder te zetten.

Palm drive, Stanford University

Spijtig genoeg is wegens onderhoudswerkzaamheden de Hoovertower vandaag gesloten voor het publiek, maar dat houdt ons niet tegen om toch nog een dikke 2 uur rond te kuieren op de campus. De meest bekende plaatsen zoals de kapel met de prachtige fresco aan main quad, de memorial court met de standbeelden van de burgers van Calais, het pas heraangelegde engineering quad, het stamcelgebouw met een prachtig kunstwerk in de inkomhal, het ziekenhuis, alsook het gebouw waar Olivier werkt en de typische studentenhuizen komen aan bod. Typerend voor in het weekend, komen we op onze wandeltocht getrouwde koppels tegen die hier hun huwelijksfoto's komen maken. (Het is niet ongebruikelijk om aan main quad een aantal limo's geparkeerd te zien staan en 3 verschillende groepjes trouwers te spotten).

Julien heeft als een echte japanner alles op de gevoelige plaat vastgelegd. Ziehier een aantal van de sfeerbeelden van de rondleiding op Stanford campus:

Hoovertower

Fountain @ Memorial Hall

view to memorial court form main quad

gallerij Main quad

Engineering quad

Engineering quad

Stanford Hospital

Lucas building (Olivier)

Als afsluiter passeren we aan het Cantor Arts center met de Rodin sculpture garden, waar we de collectie bekijken met onder andere de hellepoort, Adam en Eva en de denker. Na de wandeling gunnen we onze voeten even rust en laven onze dorst op het terras van 'the Café'.

We hebben met de rest van Belgica afgesproken om te gaan eten in Palo Alto deze avond en om de tijd te vullen tot dan, springen we de auto terug in. Nadat we nog de sportfaciliteiten van Stanford hebben gezien, beginnen we aan de 'techtour' met een stop aan het hoofdkwartier van Facebook en HP die beiden vlak naast de campus gelegen zijn.

Voor de geïnteresseerden, begin 2010 hebben Olivier en ik ook al de techtour afgelegd en onder andere de geboorteplaatsen van Apple en HP gezien alsook de gebouwen van Apple, Sun, Intel, Microsoft, Linkedin, HP, Facebook etc. Het volledig verslag hiervan is hier op mijn blog is te lezen: techtour 2010.

Nadien rijden we richting Mountain View waar we langs Linkedin, Yahoo en Google passeren.

Vooral de campus van Google is de moeite. Officieel is deze niet open voor het publiek en wanneer we de parking oprijden, komt er al snel een security agent afgereden om ons weg te sturen. Zo snel laten wij ons echter niet doen... Ik zet Olivier, Julien en Sabine af en rijd een blokje om terwijl zij rustig rondwandelen als toeristen. We hoeven ons totaal niet schuldig te voelen, want ze komen onderweg een japans koppel tegen met een fototoestel om u tegen te zeggen die lustig alles aan het fotograferen zijn. Ge gaat mij niet wijsmaken dat dit ook geen toeristen waren.

 Google campus is echt een hele leuke omgeving, zo zijn er de leuke fietsen in felle google-kleuren die door werknemers worden gebruikt om van het ene gebouw naar het andere te rijden, het beachvolleybal veld in het midden van het complex om wat te ontspannen en overal zijn er zotte standbeelden te zien zoals het skelet van een dinosaurus etc.

Aan het hoofdgebouw is het misschien moeilijk om te stoppen, maar de Google campus bestaat uit meerdere gebouwen en heeft zelfs zijn eigen straat. Aan de overkant van het hoofdcomplex kunnen we wel even parkeren en ons uitleven met het rijden op de fietsen en het nemen van gekke foto's bij de standbeelden.

We hebben zoveel plezier, dat we de tijd uit het oog verliezen en ons nog moeten haasten om tijd terug in Palo Alto te zijn. Samen met Dominique, Pierre, Stephanie en Nicholas gaan we eten bij een Griek: Baklava maar ookal hebben we gereserveerd, toch duurt het zeker een dik uur eer we aan tafel kunnen met onze grote groep van 8 personen. Hierdoor zitten we om 22u nog aan tafel en moeten Sabine en Julien zich haasten om de laatste trein terug naar Daly City aka 'Fog-city' nog te kunnen nemen.

Bedankt aan Julien en Sabine voor de vele leuke en mooie foto's!