World Cup Qualifier fieldhockey San Diego

We hebben al een tijdje geleden kaarten gekocht voor de WCQ te Chula Vista, waar onze Belgische Panthers een gooi doen naar een ticket voor de world cup. Even buiten Chula Vista ligt het Amerikaans olympisch complex, groots en voor bijna iedere sport zijn er hier faciliteiten voorzien, maar aan bezoekers hebben ze hier niet gedacht. In de omgeving is er hier niks te zien , geen eet en/drinkgelegenheden, geen mensen , geen toiletten (ze hebben wel een paar toitoi kotjes neergeplant), wie iets wilt eten moet naar het dichtsbijzijnde shoppingcenter rijden.

We komen al te laat voor de eerste match, want we eten eerst in downtown Chula Vista een heel goed ontbijt bij aunt Emma: pannekoeken. De eerste match op het programma: Korea - Mexico die eindigt met een monsterscore: 11-0, de zon brandt al fameus. gelukkig staat er een beetje verder een waterfonteintje om wat te drinken. De tweede match Canada - Frankrijk is al aangenamer om naar te kijken en ze zijn aan elkaar gewaagd, de wedstrijd eindigt uiteindelijk met 2-0 in het voordeel van de Canadezen. En dan is het moment aangebroken waar we voor zijn gekomen, ondertussen stromen de Belgische supporters toe en palmen we een tribune in. De meesten zijn ouders die zijn meegereisd en dan ook nog een paar mensen van de bond zoals de voorzitter Marc Coudron en Claire Monseu, de afgevaardigde van FIH. Ik zie dat de vader van Elize ook van de partij is en ze zijn allemaal aangenaam verrast om ons daar te zien en worden meteen aan iedereen voorgesteld als de Belgen uit San Francisco (die zo zot zijn om tot hier te rijden en vandaag nog terug moeten).

De match zelf was niet zo denderend, misschien door het warme weer wie weet, maar de Amerikaanse speelsters kwamen beter voor de dag dan onze belgen. eindstand 3-0 onverdiend volgens de 2e helft en de arbitrage is blijkbaar zelfs op dit niveau schandalig...(maar gaan we niet over uitwijden of deze post wordt een ellenlange klaagbrief). Weg droom, geen WK voor de Belgische vrouwenploeg, op naar het volgende doel, kwalificatie voor EK en olympische spelen.

Dagoverzicht wedstrijden WCQ:



We wachten nog even op de Belgische ploeg die teleurgesteld van het veld komt en babbelen nog even met Elize na haar persconferentie voor we terug in de auto springen voor onze lange rit naar huis.

We hebben een tocht van 8u, voor de boeg, 500 miles saaie weg, halverwege kwelen we al de schlagers mee en zelfs klassieke muziek wordt ingezet om ons happy te houden. als we thuis komen, regent het! Nogal een drastisch verschil van 30° naar 10° en regen, Ook dat is Californië. Uiteindelijk zijn we thuis geraakt zonder autoproblemen ookal maakt de auto soms rare geluiden en ga ik toch alles laten checken.

Er ligt nog een leuk kadootje op mij te wachten, vandaag is ondertussen al mij SSN toegekomen ,wat redelijk snel is, gewoonweg binnen de week ! Soms kan de administratie toch eens deftig werken. De volgende halte is de DMV voor een Californisch rijbewijs.

drukke week

Maandag 22 maart :

Het enige dat vandaag echt op het programma staat is het terugbrengen van onze snowboard rental gear en 's avonds een sessie mixed hockey. Tijd om eens te beginnen met het catalogeren en opkuisen van al mijn foto's, al gauw is de dag voorbij en moet ik mij nog haasten om tijd aan het hockeyveld te zijn. Ben nog zo stijf als een plank, een leuk souverniertje van ons skiweekend. De eerste paar passes zijn pijnlijk voor mijn armen , maar naarmate het vriendschappelijk partijtje vordert, begint alles wat soepeler te worden. De beste remedie tegen spierkrampen is nu eenmaal beweging. Doodmoe kom ik terug thuis en heb zelfs de fut niet meer om in het zwembad te duiken. Hoop dat ik morgen niet nog strammer ben dan vandaag.

dinsdag 23 maart:

de spierpijn is over, enkel als ik nog mijn armen moet opheffen voel ik dat ik leef. Vandaag is het een rustdag, ik doe de was en de plas en begin te studeren voor Californisch rijbewijs, relax met het studieboekje aan het zwembad :)

Woensdag 24 maart:

Today is administration day, aangezien ik mijn werkvergunning heb gekregen kom ik eindelijk in aanmerking voor een social security number, één van de must-haves to become a legal alien in San Francisco.
Dus off we go naar het lokale social security office voor een SSN-aanvraag. Na welgeteld 10 minuten sta ik weer buiten. Gewoon een zoveelste form invullen (waar ik ondertussen al redelijk ervaren in ben) even laten overtypen door de vrouw aan de balie en klaar is kees, nu mag ik weer onze postbus in het oog houden en wachten tot mijn social securitynr in de bus valt.
Aangezien de DMV maar 300m verder ligt, spring ik daar ook even binnen om te informeren wat ik allemaal moet doen om een Californisch rijbewijs te krijgen.
Inderdaad we hebben nog steeds geen Californisch rijbewijs (normaalgezien moet ge dit binnen de 10 dagen of 30 dagen aanvragen) gewoonweg omdat we nog niet gecontroleerd zijn, geen tijd hebben , en vooral geen zin hebben om te wachten bij de DMV om te horen te krijgen dat ge nog niet al de gegevens hebt. Ik heb nu pas mijn work authorization en ze hadden mij aangeraden om te wachten tot ik mijn SSN had. Wat ik dus vandaag ben gaan aanvragen. Kan dus pas mijn written test gaan doen binnen 2 weken en dan moet ik nog een afspraak maken voor een driving test...
Gelukkig konden ze mij al wel het formulier meegeven dat ik moet invullen om in aanmerking te komen voor een rijbewijs. Kan dit nu thuis op het gemak invullen in afwachting van mijn SSN.

Donderdag 25 maart:

Vanavond hebben we afgesproken om te gaan eten met Tunde, een collega van Olivier en een Amerikaan die nu op Esat in Leuven aan het werken is, maar jarenlang in San Diego, LA en San Francisco heeft gewoond en deze week een conferentie heeft in SF. Na wat twijfelen en 'yelpen' * gaan we voor een restaurant in hawaian style op Geary and Masonic. De tijd vliegt voorbij en we hebben het natuurlijk over de gelijkenissen en verschillen tussen Belgie en USA die we nu vanuit 2 verschillende standpunten kunnen aanschouwen en we krijgen nog wat interessante tips mee van Tunde over het reilen en zeilen in San Francisco.

* yelpen = dingen opzoeken op www.yelp.com, een website waar men allelerei reviews en info over commerce kan zoeken in de omgeving van restaurants tot kappers en veel andere zaken.
idem werkwoord als googlen, skypen, buzzen, bloggen en yahooen :)

Vrijdag 26 maart:

We hebben een meeting deze avond met een paar leden van de South bay Belgians, een andere groep Belgen in de Bayarea, de andere groep, Belgica, is eerder een studentenvereniging van Stanford. We beginnen eerst met een aantal Belgische biertjes te drinken in the Rose & Crown pub in Palo Alto en gaan dan eten bij de Thai "Mantra". We leren interessante mensen kennen en hebben deze avond weer veel bijgeleerd. Morgen is er een grote meeting van de Northern Califorinian Belgians met wafels en frieten maar wij hebben al andere plannen. Heb van Joachim twee Belgische vlaggen kunnen lenen om dit weekend onze Belgische Panters te kunnen ondersteunen in hun queeste naar deelname aan de World Cup fieldhockey tijdens de qualifier in San Diego. We gaan van de gelegenheid gebruik maken om het stuk kust van Big Sur tot Los Angeles te verkennen en een visite aan Seaworld te doen voordat ze de "shamu" shows cancellen omwille van de agressieve killerwhales (die het niet meer eens zijn met hun gevangenschap, ge zoudt voor minder cranky worden). Sommige verklaren ons zot dat we naar San Diego rijden , maar de vliegtuigtickets zijn duur in het weekend en zo hebben we het al allemaal eens meegemaakt voordat de familie naar hier komt en weten we welke plaatsen de moeite waard zijn om te zien en welke niet...

Aan iedereen een goed weekend gewenst !

nieuwe maand, nieuwe week en een jaartje ouder

Maandag 1 februari: DMV part 1

Vandaag ga ik naar de DMV (department of motor vehicles) om onze auto te laten registreren. Het dichtsbijzijnde kantoor is in Redwood City, niet zover dus. Maar als ik tegen 9u30 op de parking rijdt, staat het er al redelijk vol. Als ik binnenkom is het nog erger. Ze hadden mij hiervoor gewaarschuwd, maar het is echt niet te geloven hoe druk het is, eerst aanschuiven in een rij om een nummertje te krijgen , al bij al schuift het nog redelijk op dus heb snel een nummertje, maar dan begint het wachten. Ik heb E92 en ze zitten nog maar aan E50 en er bestaan ook nog andere codes...
Gelukkig ligt er hier het handboek voor het behalen van Californisch rijbewijs dat ik eerst eens goed doorblader en dan beslis om eens te kijken wat voor gekke verkeersregels ze hier in USA hebben. Na 2u wachten is het eindelijk mijn beurt,heb al de helft van het boekje kunnen studeren dus het is toch nog nuttig bestede tijd geweest. Eenmaal aangekomen bij het loket moet ik gewoon mijn naam en adres opschrijven op een papier en ondertekenen waarna de administratieve inefficiëntie weer wordt ten toon gespreid. Het wicht aan het loket begint dus alles over te typen op computer en slaagt erin om zo maar even 2 fouten in mijn naam en 3 fouten in ons adres te typen, wat ze dan uitprint en vraagt om na te kijken. Ik meld haar vriendelijk dat er een paar kleine foutjes instaan en ze bekijk mij met rollende ogen aan (ze dacht waarschijnlijk "kon die dat niet eerder zeggen") en begint dan toch alles te vernietigen en opnieuw in te typen. Na 2 pogingen staat alles zoals het hoort te staan...
Een suggestie: online registratie zou toch een handige zaak zijn, want de meeste mensen typen sneller dan de ambtenaren en weten tenminste hun eigen naam en adres correct in te geven in minder dan 3 pogingen.
De betaling daarintegen verloopt vlot (want dat hebben ze graag, kassa kassa) en uiteindelijk krijg ik de juiste uitprint mee en ook de sticker die ik op onze nummerplaat moet plakken als bewijs, de rest zal ik later via de post ontvangen.
Veel moeite en tijd voor iets dat maar 2 minuten in beslag neemt, en we moeten hier nog een paar keer zijn voor een schriftelijk examen en dan nog een drive test voor een Californisch rijbewijs... Dat belooft !!


Dinsdag 2 februari: Bezoek !

Peter is in het weekend toegekomen en vandaag heeft hij met ons afgesproken, smorgensvroeg om 9u staan we hem in de lobby van zijn hotel op te wachten om dan naar de Stanford bookstore te gaan en bij te babbelen bij een warme koffie. Hij heeft zelfs voor mij een kadootje mee want morgen is het mijn verjaardag. Blijkt dat er lekkere chocolade truffels met echte belgische chocolade in zitten mmmmmm!!
Wanneer we in de buurt van de Main Quad een parkeerplaats zoeken valt het ons op dat er blijkbaar een hoge piet Stanford aan het bezoeken is want overal staat er extra beveiliging, politie en zelfs secret agents zoals in de films met oortjes, zwarte pakken en de typische suburban jeeps. Niemand die er precies van opkijkt, dat gebeurt hier wel vaker aangezien onlangs de dahla Lama op bezoek was en dat Condoleezza Rice en andere bekenden oud-studenten van Stanford zijn.

Tegen 11u vertrekken Olivier en Peter voor een paar vergaderingen en zet ik mijn queeste verder om de administratie tot een goed eind te brengen. Ik moet namelijk voor mijn werkvergunning weer een aantal pasfoto's laten maken volgens de voorschriften en blijkt dat ze dit in het post-office naast de bookstore voor mij kunnen doen. Echter de informatie is weer eens fout, want ondanks dat er overal hangt dat ze hier pasfoto's maken blijkt dat ze dit al een jaar niet meer doen en ze sturen mij door naar het International Bechtel center, eenmaal daar aangekomen blijkt dat het center gesloten is voor deze zaken , maar ik houd het been stijf en wandel gewoon naar binnen en zeg dat ik dit dringend nodig heb. De aanhouder wint altijd, zeggen ze
en dus 5min later sta ik buiten met mijn foto's :-)
Wat een gedoe voor werkvergunning aan te vragen. Het belangrijkste formulier (I-765) had ik al via e-services online ingevuld en de betaling van $340 ging ook via internet maar moet als bewijs nog een kopie van paspoort, kopie van visa, kopie van form I 94, alien nr., kopie form DS 2019, verklaring op erewoord en pasfoto's via de post opsturen. Nen hele boterham... EN dan is het nog niet zomaar in een envelop steken en op de bus doen, Neen, het moet via een gecertifieerde zending gebeuren zodat ik confirmatie krijg dat het is afgeleverd en bovendien staan er 3 verschillende adressen vermeld naarwaar ik alles moet sturen. Na een beetje puzzelen kan ik eindelijk alles afgeven in het post-office en het enige dat ik nu nog moet doen voor mijn work authorization is wachten op een afspraak om langs te gaan voor biometrische gegevens. Jeuj we zijn er bijna !!

Om even af te kicken is het shoppingtijd wanneer Olivier terugkomt van zijn werk. een stop bij Ikea om bed en tafeltjes die we vorige keer niet in de koffer kregen , krijgen we nu vakkundig gestapeld in de auto met wat logisch denkwerk en bovendien hebben we zelfs een gratis stuk meegekregen door de onoplettendheid van de kassier(ster)?,Ja inderdaad we konden niet uitmaken of er een vrouw of man aan de kassa zat, oorspronkelijk gedacht was een vrouw maar wanneer we zijn stem hoorden...Travestiet?? man met pruik?? Anyway, man of vrouw, trager scannen dan dit kan gewoon niet we staan 20 minuten aan de kassa eer dat hij/zij alles heef ingescand. Volgende keer toch maar opteren voor de self-scan,dat gaat veel sneller!

Eenmaal thuis amuseren we ons met meubels ineen te draaien. Het voelt aan als een deja vu, is al ons 3e bed dat we bij ikea zijn gaan halen, zouden we geen getrouwheidsbonus kunnen krijgen?


Woendag 3 februari: Happy Birthday

Vandaag ben ik jarig !! en ik heb het geweten , al heel de tijd berichtjes op facebook en email, skype al om 8 am hangt de eerste aan telefoon om via webcam gelukkige verjaardag te zingen (Dank u Hanne en Jutta voor het heel arsenaal liedjes :-)). uitslapen zit er dus niet in. Mijn ultiem plan voor een leuke verjaardag was van luilekker niks te doen , maar al heel de voormiddag ben ik bezig met iedereen te bedanken voor hun verjaardagswensen en het beantwoorden van mails van de familie. De rest van mijn plan loopt wel zoals gepland: 's avonds gaan we eens goed eten en passeren we zeker in de cheesecake factory voor een stuk Godiva 3 chocolates cheesecake (Zalig lekker en zo zwaar dat ik het maar voor de helft opkrijg en de rest voor morgen laat, handig dat ge er 2 dagen van kunt eten)
Bovendien vinden we in de ikea een koopje in de koopjeshoek. Een sofabed voor de helft van de prijs en er is eigenlijk niks opmerkelijks verkeerd mee, beetje vuil van daar te staan , maar met nieuwe covers merkt ge daar niks meer van. Een leuke verjaardagskorting noem ik dat :)


Vrijdag 5 februari: PANIEK

Jawel, Paniek...toch voor even.
Olivier is erin geslaagd om zowat het belangrijkste document namelijk zijn officiëel social security nummer al na een dag bijna kwijt te zijn...
Na het ineendraaien van de meubels hadden we zoveel afval qua papier en karton en plastic dat we toch maar even voor we zijn documenten gingen inscannen en kopieren (zodat we het niet zouden verliezen ,jaja) alles in de  garbage room wilden dumpen. Nadat we alles in de afvalkoker hebben gesmeten en willen vertrekken komt Olivier plots tot de conclusie dat hij het document niet meer heeft!
We zoeken de gang af, wie weet is het onderweg gevallen?
Maar dan valt onze euro/dollar/frank, er is maar één mogelijkheid over en dat is: "SSN down the vent !!" OOOH no en effectief, even later komt Olivier triomfantelijk naar boven met zijn SSN in de hand.
Hij had er wel bijna een duik in de afvalcontainer voor moeten doen , gelukkig dat we het zo snel doorhadden en dat a.de locatie van de container snel gevonden was, b. de deur niet op slot was c.de container niet weg was en d. er nog niemand anders vuil had ingesmeten zodat het gewoon bovenop lag...nog een geluk bij een ongeluk en uiteindelijk kunnen we er wel eens goed mee lachen !!

Social security

Eergisteren heb ik mijn aanvraag ingediend voor social security nummer (SSN). Dit is een belangrijk nummer hier in de VS want alles hangt hier aan vast: bankrekening, huurcontract, internet abonnement, ... als je geen social security nummer hebt, dan lukt het niet of bekijken ze je alvast als een alien. Dus een belangrijke stap in het administratieve proces die al deze bovenstaande zaken mogelijk maakt. Wel opletten als je een J1 visum hebt want je mag pas 10 dagen na bevestiging van je visum in de SEVIS database je SSN aanvragen want anders zit je nog niet in de database. Er is wel geen mogelijkheid om dit op voorhand te controleren, een afspraak maken is niet mogelijk dus gewoon op goed geluk er naartoe gaan en hopen dat ze in Washington jouw informatie hebben ge-update.
Ik had al enkele verhalen gehoord en gelezen dat een SSN aanvragen een chaos van jewelste is dus ik had mij op het ergste voorbereid en mij erbij neergelegd dat ik hier toch zeker enkele uren zou overdoen. Dus 's morgens vroeg vertrokken met mijn fiets naar Redwood City. Ongeveer 6 mijl van onze tijdelijke verblijfplaats hier in Palo Alto dus goed te doen. Tot mijn verrassing kwam ik al na een half uurtje aan bij een degelijk office block waar niet echt veel volk te bespeuren viel. Ik parkeerde mijn fiets en nam mijn papieren mee, op naar de 2nd floor. Ik werd vriendelijk begroet door een politie-agent en na een korte controle kreeg ik een nummertje, echter er bleek eigenlijk niet echt veel volk te zitten. En ik kreeg nauwelijks te tijd om mij neer te zetten toen mijn nummer werd afgeroepen. Geen 5 minuten later was mijn aanvraag ingediend, nu maximum 2 weken wachten en ik heb mijn Amerikaanse identiteit. Na een uurtje in totaal was ik al terug in ons appartement, opdracht volbracht. Dus 's morgens vroeg gaan loont misschien wel om niet te veel tijd te verliezen, nu hopelijk binnen enkele dagen/weken mijn SSN nummer in de bus!