Zaterdag 31 juli 2010
Vandaag is het de beurt aan Marijke en Philippe om San Francisco te verkennen. We vertrekken vroeg en beginnen aan de 49 scenic drive die ik nu al met mijn ogen toe kan rijden. Via Cliff house gaan we verder naar Baker beach waar we de Golden Gate bridge toch nog deels kunnen zien onder de mist. Gelukkig lost de mist snel op en wanneer we aan Fort Point aankomen kunnen ze de brug in volle glorie zien.
Na wat springfoto's (tegelijkertijd onze ochtendgymnastiek) steken we de brug over en rijden door naar Muir Woods. Het is echter redelijk druk waardoor we besluiten om maar de Muir shuttle te nemen ipv onze tijd te verdoen aan parking zoeken. Gelukkig komt er meteen eentje af en om 11u komen we toe aan de ingang waar we op het gemak het interpretive trail afwandelen en een lekker organisch tomatensoepje verorberen, voordat we terug de shuttle nemen naar onze auto.
Rond 1pm rijden we terug de stad binnen en pikken weer aan op de scenic drive aan Civic center waar de officiële start is van de scenic drive. De mist heeft ondertussen helemaal plaats geruimd voor het zonnetje en het belooft nog een warme dag te worden. We doorkruisen Japantown, Chinatown en rijden telegraph hill om vanaf Coit tower weer een overzicht van de baai te zien.
Tegen 4pm hebben we heel de stad kriskras doorgereden en alle bekende uitzichten meermaals gefotografeerd. Er staat ons nog een laatste stop op het programma; Twin Peaks (save the best for last). Maar eerst plakken we nog een extra bezienswaardigheid langs de route erbij: de beroemde painted ladies.
Tegen 5pm begint het wel wat frisser te worden door de aanwakkerende wind en begint de mist terug over de stad te trekken. We zijn dus maar juist op tijd om nog een helder zicht te hebben vanaf Twin Peaks en om de klassieke springfoto's nog eens te nemen.
Zondag 1 augustus 2010
Dag 2 in San Francisco: het is een miezerige ochtend, ideaal weer voo Marijke en Philippe die in de voormiddag Alcatraz island gaan verkennen. Olivier en ik besluiten omwille van dit regenweer in tussentijd eens een bezoekje te brengen aan het Legion of Honor museum.
Terwijl mijn zusje en broertje zich amuseren met gevangene te spelen en hun tijd nemen om de audiotour helemaal te volgen, vullen wij onze tijd met het bekijken van de collectie schilderijen van bekende schilders zoals Rubens, Rembrandt, Matisse en Monet. Verder zijn er hier ook nog een allegaartje van Romeinse en Griekse standbeelden te zien en een echte mummie. Het is zeker eens de moeite om hier binnen te springen als men geïnteresseerd is in oude kunst. Bovendien kan je met je ticket ook dezelfde dag binnengaan in het De Young museum (en aan studentenprijs is dit goed te betalen).
We moeten ons zelfs haasten om op tijd terug aan de Alcatraz pier te zijn om Marijke en Philippe op te pikken. Van hieruit gaan we te voet verder en wandelen embarcadero af langs pier 39 (zeeleeuwen), eten wat aan fishermans wharf en springen binnen in het Maritime museum aan Hyde Pier.
Rond 2pm staan we in de rij aan te schuiven aan de Friedman Carroussel om op de Powell-Hyde cable car te springen en van Hyde street tot Union square aan de zijkant te hangen terwijl we de hellingen op en af denderen.
Aangezien er in Belgie geen IMAX theater meer is, willen Marijke en Philippe ook nog een 3D imax film meepikken voor ze morgen terug naar huis vliegen. Op Marketstreet in San Francisco is er het Metreon complex waar ze meerdere Imax schermen hebben. We eten in het filmcomplex en nemen dan onze brilletjes om om 8pm naar Inception in 3D te gaan kijken. Wanneer we om 10:30pm terug buiten staan, springen we weer op de cable cars die tot middernacht rijden en ervaren de 'rollercoaster'touristride nog eens in het donker.
Het waren 2 drukke dagen, maar zo hebben ze toch al hetgeen dat San Francisco te bieden heeft in een crash course gekregen :)
Nu ik al zo vaak iedereen heb rondgeleid, begint mijn guided tour stilaan geoptimaliseerd te geraken en heb ik zowel in mijn aanbod een guided tour by car "San Francisco highlights in one day" als een 2-daagse tour , deels met de auto, deels te voet. :) die naar eigen keuze kan aangepast worden om specifieke wensen te vervullen van de bezoekers zoals fietsen over de Golden Gate brug, Alcatraz bezoeken of gefascineerd blijven kijken naar de zeeleeuwen aan pier 39.
zondag 1 augustus 2010
vrijdag 30 juli 2010
familiebezoek part 11: Los Angeles - San Francisco
Maandag 26 juli 2010
in Los Angeles draait het allemaal rond de filmindustrie, en wij gaan ons dan ook vandaag amuseren in filmstudio/pretpark Universal studios.
Ik was hier al in april geweest met mijn schoonzusje, maar ondertussen is er al weer vanalles veranderd. Zo is er tijdens de studiotour de nieuwe attractie King Kong 360 3D bijgekomen waarbij we met 3D brilletjes gewapend aangevallen worden door wat dinosaurussen en King Kong ons komt redden. Deze leuke animatie komt met stip op nummer 1 te staan in het lijstje van universal arttracties!
Verder hebben we weer eens pech dat Wisteria lane afgesloten is wegens opnames, maar voor de rest is het de eerste keer dus is deze toer wel de moeite voor hen en ik zit eens aan de andere kant van het trammetje zodat ik (soms nog nieuwe) dingen van uit een andere hoek zie.
Na de studiotour gaan we verder naar beneden naar lot B, maar daar komen we tot de constatatie dat Backdraft is afgebrand en hierdoor is ook de special effects studio in vlammen opgegaan. Dit is blijkbaar al een tijdje geleden gebeurd en er is al een nieuwe special effect studio gebouwd op lot A met vernieuwde state to the art effecten (die mijn broertjes wel cool vonden).
Op het warmst van de dag gaan we in de Jurassic park attractie en het is eraan te merken dat het zomer is, want we komen kleddernat uit de bootjes (terwijl we in april amper nat waren). Het is me toch gelukt om een paar foto's te trekken voordat ik het toestel snel onder mijn t-shirt moest steken tegen het water...
De rest van de dag doen we alle andere attracties en shows met onder andere Shrek 3D en Terminator 3D en het house of horror waar Marijke en ik de slappe lach krijgen omdat we weten dat er iets gaat gebeuren en het dan toch nog verrassend is. Terwijl de meeste mensen hier gillend buiten komen, strompelen wij gierend van het lachen terug naar buiten :) Tegen 18u hebben we veruit alles gedaan. en zijn we het stilaan beu.
We eten in Universal city nog een crêpe met nutella en kijken nog een tijdje naar de skydive kunsten die daar in een windtunnel gedemonstreerd worden. 's Avonds eten we weer bij Sizzlers, gemakkelijk dichtbij en qua prijs/kwaliteit of eerder kwantiteit het beste. De serveerster herkent ons nog van gisteren en we worden weer royaal en vriendelijk bediend.
Dinsdag 27 juli 2010
Het is de laatste dag van ons allen samen. Vanavond stappen Ma, Pa en Eric terug het vliegtuig op richting België, terwijl ik met Philippe en Marijke langs de kust terugkeer naar San Francisco.
Warner Bros en de rest van de dag gezien door de ogen van Ma:
"Om 9u30 hebben we een VIP tour bij de Warner Bros studios. Deze toer is in kleine groepjes van 12 personen en een gids. Hij geeft goed uitleg. Hier en daar mogen we uitstappen en op de stages binnengaan. We zien de soundstages van the Mentalist (360, 1 camera) en van The Big Bang Theory (geen 360, meerdere camera’s en met publiek). Ook mogen we door de straten lopen, de valse muren betasten, in een leeg huis gaan, de merktekens voor de acteurs worden aangeduid. Hij toont ons waar de scene van Spiderman die een kus geeft in de regen was."
"We mogen in het decor van Friends en komen George Lopez tegen, een bekende showpresentator (die wij van toeten nog blazen kennen).. Daarna bezoeken we het museum waar de speciale auto’s van verschillende films staan. Er wordt een foto van onze groep gemaakt voor een green screen en als afsluiter zien we het museum met kostuums en attributen van Batman, the matrix,... en heel veel van Harry Potter. De Hoed werd boven ons hoofd gehouden om te zeggen tot welke groep we behoorden (Van Harry Potter). De beveiliging is er wel hoog. Alles wordt gecontroleerd en gecheckt."
"Als laatste willen we nog een bezoekje brengen aan het Getty Center. De parking is eigenlijk vol, maar toch maar eens proberen en met veel geluk vinden we nog een parkeerplaats, echt toevallig dat er dat moment een plaats is vrijgekomen. Vanaf de parking rijden we eerst met een treintje op een luchtspoor naar het center zelf. Daar aangekomen gaan we eerst iets eten en bekijken de tuinen waar veel bloemen en planten in bloei staan en de buitenkant van het speciale gebouw."
"Rond 16u springen we terug op de shuttle-trein naar de parking om van hieruit naar de luchthaven te rijden om bij Alamo de auto binnen te brengen. Rond 17u komen we daar toe en nemen met al onze bagage de shuttle naar de luchthaven. Rond 18u checken we in en nemen we afscheid van Leen, Marijke en Philippe die nog wat langer in US blijven."
Wanneer Ma, Pa en Eric door de douane zijn, nemen wij onze valiezen en stappen op de shuttle richting rental car pick up. Na afscheid te hebben genomen van de gouden Toyota Sienna tank waar we zo'n 3443 mijl (5500 km) mee hebben gereden, gaan we nu onze nieuwe auto oppikken.
Voor deze laatste dagen hebben we immers een cabrio gehuurd die we vanavond nog moeten gaan ophalen. We kiezen in de garage voor een rode ford mustang convertible en puzzelen dan nog een beetje om al onze koffers van 3 man in de kleine koffer te krijgen. Na wat duw en trekwerk, lukt het ons en zoeken we in de buurt van LAX een motel om te overnachten.
Woensdag 28 juli 2010
Marijke en Philippe hebben Los Angeles en meer specifiek Hollywood nog niet gezien, vermits de anderen dit hadden gedaan voordat ze naar San Francisco kwamen. Daarom blijven we vandaag nog een dagje in LA rondhangen. We eten eerst als ontbijt donuts van bij Randy's donuts (de lekkerste donuts in de US). Vervolgens rijden we met open dak richting downtown LA om de Walt Disney concerthal van dichterbij te bekijken. (Marijke had als architecte zowel het Getty center als dit gebouw op haar to-do lijstje staan).
Daarna rijden we naar de Hollywood Walk of Fame waar we een klein uurtje rondkuieren op zoek naar grappige sterren en voetafdrukken aan Grauman's chinese theatre. Aangezien we een cabriolet hebben, cruisen we met stijl langs Sunset boulevard tot aan Santa Monica beach, waar we even zonnen en zwemmen.
Tegen de vroege avond passeren we nog even langs de Venice canals om dan naar de andere kant van de stad te rijden om de stad bij zonsondergang te zien aan Griffith observatory.
Blijkt dat er vanavond een mogelijkheid is om door de telescopen te kijken die op het dak van het observatory staan. We schuiven braafjes aan en kunnen al een blik werpen op Venus. Maar later op de avond zouden we ook Jupiter moeten kunnen zien en dit schijnt zeer de moeite te zijn. Alleen is het hele aanschuiven een belachelijk gedoe om in de telescoop te kijken... We staan een uur aan te schuiven en vlak voor we binnenmogen kruipen er een tiental mensen in de rij en dan doet die pippo vlak voor onze neus de deur dicht. Er ontstaat een hele discussie over dat hij dit al had gezegd lang geleden dat de deuren stipt op de minuut dicht moesten en het niet meer mogelijk was. Wij repliceren kwaad dat het ook niet normaal is dat er mensen zomaar snel voorsteken, maar de kerel is onvermurwbaar. Alle Amerikanen druipen gewoon af en enkel een aantal Europeanen die net als ons niet helemaal van België gekomen zijn om niks te zien te krijgen, blijven aandringen... Maar we trekken aan het kortste eind en de kerel houdt zich koppig aan de regels en maakt geen uitzondering voor de laatste 5 man. (compleet belachelijk, bij ons zou het niet waar geweest zijn). Bij deze zijn wij, tegen onze principes in, door de kerel over de streep getrokken om ook eens een hele slechte review op Yelp! neer te poten om onze frustraties en ongenoegen te uiten...
Opgefokt door heel het gedoe, besluiten we om LA te verlaten en al een stukje richting het noorden te rijden. Uiteindelijk houden we halt in Thousand Oaks waar we nog snel een hotel vinden.
Donderdag 29 juli 2010
Dag 24 van de rondreis en vandaag rijden we heel de Pacific hwy 1 af tot thuis in Palo Alto. We stoppen in de voormiddag aan de mission in Santa Barbara en kijken bij San Simeon naar de zeeolifanten. Deze periode van het jaar zijn er ook een aantal mannetjes te zien die met veel machtsvertoon met elkaar vechten of al blubberend zich naar de zee slepen.
Aangezien de rest van de dag het vooral rijden is, valt er niet zoveel te vertellen en beelden zeggen meer dan woorden, daarom hier een selectie van ons avontuur in de cabrio...
Vlak voor valavond komen we toe in Palo Alto. Als afsluiter rijdt Philippe nog een toertje rond ons appartementencomplex zodat hij ook kan zeggen dat hij met een Mustang heeft gereden ;). Olivier wilt ook wel een keertje rijden dus zit hij achter het stuur om de auto terug te brengen naar de luchthaven. Philippe en Olivier hadden er echter niet aan gedacht dat het in San Francisco in de avond wel eens koud kan zijn en rijden koppig met open dak. Ze hebben het dan ook ijskoud als ze toekomen aan de rental return...
's Avonds zijn we nog uitgenodigd op een barbecue bij Gemma en Borja, Spaanse vrienden vanop Stanford. Philippe en Marijke gaan ook even mee, maar tegen elf uur is bij ons allemaal de kaars ver uit.
Vrijdag 30 juli 2010
We kunnen eindelijk eens uitslapen. In de namiddag hebben we een whalewatching tour vastgelegd en we vertrekken tegen de middag al naar Santa Cruz, er zijn niet veel surfers te spotten en dan worden we ook nog eens opgebeld met de melding dat de whale watching tour is afgelast omwille van mist in Monterey. We geloven het eerst niet aangezien Santa Cruz aan de andere kant van de Monterey bay ligt en er hier geen mist te bespeuren is. We rijden daarom toch nog even richting Monterey, maar halverwege komt de mist opzetten en zien we geen steek meer. Spijtig voor Marijke en Philippe, maar we stoppen als alternatief aan New brigthon State beach, waar we nog wat kunnen uitrusten, zonnen en zwemmen, voordat we van een kale reis terugkeren.
in Los Angeles draait het allemaal rond de filmindustrie, en wij gaan ons dan ook vandaag amuseren in filmstudio/pretpark Universal studios.
Ik was hier al in april geweest met mijn schoonzusje, maar ondertussen is er al weer vanalles veranderd. Zo is er tijdens de studiotour de nieuwe attractie King Kong 360 3D bijgekomen waarbij we met 3D brilletjes gewapend aangevallen worden door wat dinosaurussen en King Kong ons komt redden. Deze leuke animatie komt met stip op nummer 1 te staan in het lijstje van universal arttracties!
Verder hebben we weer eens pech dat Wisteria lane afgesloten is wegens opnames, maar voor de rest is het de eerste keer dus is deze toer wel de moeite voor hen en ik zit eens aan de andere kant van het trammetje zodat ik (soms nog nieuwe) dingen van uit een andere hoek zie.
Na de studiotour gaan we verder naar beneden naar lot B, maar daar komen we tot de constatatie dat Backdraft is afgebrand en hierdoor is ook de special effects studio in vlammen opgegaan. Dit is blijkbaar al een tijdje geleden gebeurd en er is al een nieuwe special effect studio gebouwd op lot A met vernieuwde state to the art effecten (die mijn broertjes wel cool vonden).
Op het warmst van de dag gaan we in de Jurassic park attractie en het is eraan te merken dat het zomer is, want we komen kleddernat uit de bootjes (terwijl we in april amper nat waren). Het is me toch gelukt om een paar foto's te trekken voordat ik het toestel snel onder mijn t-shirt moest steken tegen het water...
De rest van de dag doen we alle andere attracties en shows met onder andere Shrek 3D en Terminator 3D en het house of horror waar Marijke en ik de slappe lach krijgen omdat we weten dat er iets gaat gebeuren en het dan toch nog verrassend is. Terwijl de meeste mensen hier gillend buiten komen, strompelen wij gierend van het lachen terug naar buiten :) Tegen 18u hebben we veruit alles gedaan. en zijn we het stilaan beu.
We eten in Universal city nog een crêpe met nutella en kijken nog een tijdje naar de skydive kunsten die daar in een windtunnel gedemonstreerd worden. 's Avonds eten we weer bij Sizzlers, gemakkelijk dichtbij en qua prijs/kwaliteit of eerder kwantiteit het beste. De serveerster herkent ons nog van gisteren en we worden weer royaal en vriendelijk bediend.
Dinsdag 27 juli 2010
Het is de laatste dag van ons allen samen. Vanavond stappen Ma, Pa en Eric terug het vliegtuig op richting België, terwijl ik met Philippe en Marijke langs de kust terugkeer naar San Francisco.
Warner Bros en de rest van de dag gezien door de ogen van Ma:
"Om 9u30 hebben we een VIP tour bij de Warner Bros studios. Deze toer is in kleine groepjes van 12 personen en een gids. Hij geeft goed uitleg. Hier en daar mogen we uitstappen en op de stages binnengaan. We zien de soundstages van the Mentalist (360, 1 camera) en van The Big Bang Theory (geen 360, meerdere camera’s en met publiek). Ook mogen we door de straten lopen, de valse muren betasten, in een leeg huis gaan, de merktekens voor de acteurs worden aangeduid. Hij toont ons waar de scene van Spiderman die een kus geeft in de regen was."
"We mogen in het decor van Friends en komen George Lopez tegen, een bekende showpresentator (die wij van toeten nog blazen kennen).. Daarna bezoeken we het museum waar de speciale auto’s van verschillende films staan. Er wordt een foto van onze groep gemaakt voor een green screen en als afsluiter zien we het museum met kostuums en attributen van Batman, the matrix,... en heel veel van Harry Potter. De Hoed werd boven ons hoofd gehouden om te zeggen tot welke groep we behoorden (Van Harry Potter). De beveiliging is er wel hoog. Alles wordt gecontroleerd en gecheckt."
"Als laatste willen we nog een bezoekje brengen aan het Getty Center. De parking is eigenlijk vol, maar toch maar eens proberen en met veel geluk vinden we nog een parkeerplaats, echt toevallig dat er dat moment een plaats is vrijgekomen. Vanaf de parking rijden we eerst met een treintje op een luchtspoor naar het center zelf. Daar aangekomen gaan we eerst iets eten en bekijken de tuinen waar veel bloemen en planten in bloei staan en de buitenkant van het speciale gebouw."
"Rond 16u springen we terug op de shuttle-trein naar de parking om van hieruit naar de luchthaven te rijden om bij Alamo de auto binnen te brengen. Rond 17u komen we daar toe en nemen met al onze bagage de shuttle naar de luchthaven. Rond 18u checken we in en nemen we afscheid van Leen, Marijke en Philippe die nog wat langer in US blijven."
Wanneer Ma, Pa en Eric door de douane zijn, nemen wij onze valiezen en stappen op de shuttle richting rental car pick up. Na afscheid te hebben genomen van de gouden Toyota Sienna tank waar we zo'n 3443 mijl (5500 km) mee hebben gereden, gaan we nu onze nieuwe auto oppikken.
Voor deze laatste dagen hebben we immers een cabrio gehuurd die we vanavond nog moeten gaan ophalen. We kiezen in de garage voor een rode ford mustang convertible en puzzelen dan nog een beetje om al onze koffers van 3 man in de kleine koffer te krijgen. Na wat duw en trekwerk, lukt het ons en zoeken we in de buurt van LAX een motel om te overnachten.
Woensdag 28 juli 2010
Marijke en Philippe hebben Los Angeles en meer specifiek Hollywood nog niet gezien, vermits de anderen dit hadden gedaan voordat ze naar San Francisco kwamen. Daarom blijven we vandaag nog een dagje in LA rondhangen. We eten eerst als ontbijt donuts van bij Randy's donuts (de lekkerste donuts in de US). Vervolgens rijden we met open dak richting downtown LA om de Walt Disney concerthal van dichterbij te bekijken. (Marijke had als architecte zowel het Getty center als dit gebouw op haar to-do lijstje staan).
Daarna rijden we naar de Hollywood Walk of Fame waar we een klein uurtje rondkuieren op zoek naar grappige sterren en voetafdrukken aan Grauman's chinese theatre. Aangezien we een cabriolet hebben, cruisen we met stijl langs Sunset boulevard tot aan Santa Monica beach, waar we even zonnen en zwemmen.
Tegen de vroege avond passeren we nog even langs de Venice canals om dan naar de andere kant van de stad te rijden om de stad bij zonsondergang te zien aan Griffith observatory.
Blijkt dat er vanavond een mogelijkheid is om door de telescopen te kijken die op het dak van het observatory staan. We schuiven braafjes aan en kunnen al een blik werpen op Venus. Maar later op de avond zouden we ook Jupiter moeten kunnen zien en dit schijnt zeer de moeite te zijn. Alleen is het hele aanschuiven een belachelijk gedoe om in de telescoop te kijken... We staan een uur aan te schuiven en vlak voor we binnenmogen kruipen er een tiental mensen in de rij en dan doet die pippo vlak voor onze neus de deur dicht. Er ontstaat een hele discussie over dat hij dit al had gezegd lang geleden dat de deuren stipt op de minuut dicht moesten en het niet meer mogelijk was. Wij repliceren kwaad dat het ook niet normaal is dat er mensen zomaar snel voorsteken, maar de kerel is onvermurwbaar. Alle Amerikanen druipen gewoon af en enkel een aantal Europeanen die net als ons niet helemaal van België gekomen zijn om niks te zien te krijgen, blijven aandringen... Maar we trekken aan het kortste eind en de kerel houdt zich koppig aan de regels en maakt geen uitzondering voor de laatste 5 man. (compleet belachelijk, bij ons zou het niet waar geweest zijn). Bij deze zijn wij, tegen onze principes in, door de kerel over de streep getrokken om ook eens een hele slechte review op Yelp! neer te poten om onze frustraties en ongenoegen te uiten...
Opgefokt door heel het gedoe, besluiten we om LA te verlaten en al een stukje richting het noorden te rijden. Uiteindelijk houden we halt in Thousand Oaks waar we nog snel een hotel vinden.
Donderdag 29 juli 2010
Dag 24 van de rondreis en vandaag rijden we heel de Pacific hwy 1 af tot thuis in Palo Alto. We stoppen in de voormiddag aan de mission in Santa Barbara en kijken bij San Simeon naar de zeeolifanten. Deze periode van het jaar zijn er ook een aantal mannetjes te zien die met veel machtsvertoon met elkaar vechten of al blubberend zich naar de zee slepen.
Aangezien de rest van de dag het vooral rijden is, valt er niet zoveel te vertellen en beelden zeggen meer dan woorden, daarom hier een selectie van ons avontuur in de cabrio...
Vlak voor valavond komen we toe in Palo Alto. Als afsluiter rijdt Philippe nog een toertje rond ons appartementencomplex zodat hij ook kan zeggen dat hij met een Mustang heeft gereden ;). Olivier wilt ook wel een keertje rijden dus zit hij achter het stuur om de auto terug te brengen naar de luchthaven. Philippe en Olivier hadden er echter niet aan gedacht dat het in San Francisco in de avond wel eens koud kan zijn en rijden koppig met open dak. Ze hebben het dan ook ijskoud als ze toekomen aan de rental return...
's Avonds zijn we nog uitgenodigd op een barbecue bij Gemma en Borja, Spaanse vrienden vanop Stanford. Philippe en Marijke gaan ook even mee, maar tegen elf uur is bij ons allemaal de kaars ver uit.
Vrijdag 30 juli 2010
We kunnen eindelijk eens uitslapen. In de namiddag hebben we een whalewatching tour vastgelegd en we vertrekken tegen de middag al naar Santa Cruz, er zijn niet veel surfers te spotten en dan worden we ook nog eens opgebeld met de melding dat de whale watching tour is afgelast omwille van mist in Monterey. We geloven het eerst niet aangezien Santa Cruz aan de andere kant van de Monterey bay ligt en er hier geen mist te bespeuren is. We rijden daarom toch nog even richting Monterey, maar halverwege komt de mist opzetten en zien we geen steek meer. Spijtig voor Marijke en Philippe, maar we stoppen als alternatief aan New brigthon State beach, waar we nog wat kunnen uitrusten, zonnen en zwemmen, voordat we van een kale reis terugkeren.
donderdag 29 juli 2010
trails juli
Ter aanvulling van onze reis en voor de geïnteresseerden hier een kort overzicht van de hikes die we tot nu toe gedaan hebben... met links voor meer info.
Yosemite NP
- Lower Yosemite trail
- Bridalveil Fall trail
- Mist trail
Sequioa & Kings Canyon NP
- algemeen hikes Sequioa
- Moro Rock trail
- Boole tree trail, stump meadow, more Boole Tree Coverse Bassin
Red Rock Canyon national conservation area, Nevada
- Algemeen info
- Hikes Red Rock Canyon NCA
Zion NP
- Algemeen hikes Zion
- Emerald pools
- Angels Landing
- more info Angels Landing
- The Narrows
- Weeping Rock
- Hidden Canyon
Red Canyon Dixie Forest Utah
- Algemeen
- Hikes Red Canyon
Bryce NP
- algemeen hikes Bryce
- Navajotrail
- Queens Garden trail
- Bristlecone trail
Capitol Reef NP
- Algemeen hikes Capitol Reef en meer info hikes
Arches NP
- Algemeen Arches
- Algemeen hikes Arches
- Delicate Arch
- North & South windows
- Devils Garden
Canyonlands NP
- Algemeen Canyonlands
- Algemeen hikes canyonlands en meer over hikes
- islands in the sky short hikes
Horseshoebend
- Horseshoe bend trail
Grand Canyon NP
- hike guide Grand Canyon
- algemeen day hikes Grand Canyon
- Rimtrail
- Bright Angel trail en meer over Bright Angel trail
Joshua Tree NP
- algemeen hikes Joshua Tree
Yosemite NP
- Lower Yosemite trail
- Bridalveil Fall trail
- Mist trail
Sequioa & Kings Canyon NP
- algemeen hikes Sequioa
- Moro Rock trail
- Boole tree trail, stump meadow, more Boole Tree Coverse Bassin
| Converse Basin | 2.0# | Off Hwy 180, 6 mi north of Grant Grove | A trail leads to the Boole Tree from a parking area at the end of the road. This was the world's largest sequoia grove, until virtually every mature tree was cut down early in the 1900's. The Boole Tree was spared, along with a few other less accessible giants. Boole is the world's eighth largest sequoia. Converse Basin also contains the Muir Snag, the oldest known giant sequoia. This tree, which was over 3,000 years old when it died, was discovered by and named for John Muir |
Red Rock Canyon national conservation area, Nevada
- Algemeen info
- Hikes Red Rock Canyon NCA
Zion NP
- Algemeen hikes Zion
- Emerald pools
- Angels Landing
- more info Angels Landing
- The Narrows
- Weeping Rock
- Hidden Canyon
Red Canyon Dixie Forest Utah
- Algemeen
- Hikes Red Canyon
Bryce NP
- algemeen hikes Bryce
- Navajotrail
- Queens Garden trail
- Bristlecone trail
Capitol Reef NP
- Algemeen hikes Capitol Reef en meer info hikes
Arches NP
- Algemeen Arches
- Algemeen hikes Arches
- Delicate Arch
- North & South windows
- Devils Garden
Canyonlands NP
- Algemeen Canyonlands
- Algemeen hikes canyonlands en meer over hikes
- islands in the sky short hikes
Horseshoebend
- Horseshoe bend trail
Grand Canyon NP
- hike guide Grand Canyon
- algemeen day hikes Grand Canyon
- Rimtrail
- Bright Angel trail en meer over Bright Angel trail
Joshua Tree NP
- algemeen hikes Joshua Tree
zondag 25 juli 2010
familiebezoek part 10: Tusayan - Los Angeles
Zaterdag 24 juli 2010
We verlaten de Grand Canyon en hebben een hele lange rit voor de boeg tot helemaal in Lake Havasu, CA. We rijden langs de scenic byway 190 door de San Francisco mountains naar Flagstaff. De scenic drive staat beschreven als een van de mooiste in zijn soort, maar ik weet niet of wij aan gewenning onderhevig zijn, of dat het gewoon overdreven is, maar we vinden de uitzichten niet zo 'wauw' ookal zien we voor het eerst in 10 dagen tijd weer een normaal bos met berken en andere bomen ipv de eeuwige rotsformaties.
We besluiten last-minute om de rit nog wat langer te maken en door te rijden naar Montezuma Castle NM, een 'kleine' detour vanuit Flagstaff. Rond 13u komen we hier toe en hebben we voor de eerste keer beide parkpassen nodig om binnen te mogen omdat we hier niet met de auto binnenrijden en de ranger een norse oude kerel is, die op zijn strepen staat.
Op het gemak bezoeken we de site, wat niet meer dan een kort trail is met verschillende uitzichten op het uitgehouwen 'kasteel'. Maar ons hoort ge niet klagen want het is nog steeds warm ( weer 3 digits +-108F), de vermoeidheid van onze roadtrip begint zijn tol te eisen en we hebben nog een lange dag te gaan.
Rond 2u zetten we terug aan om via Flagstaff en Williams een stukje op de historische route 66 tot Seligman te rijden en vandaar terug op de I40 west richting LA, om toch wat sneller te avanceren en voor het donker nog te arriveren aan Lake Havasu.
Onderweg is er veel meer groen dan we tot hiertoe gezien hebben, ookal ligt Lake Havasu midden in de woestijn zoals een kleine oase. Na een slordige 500km rijden (+-6u), komen we tegen 19u toe aan ons hotel in Lake Havasu city. We gaan snel nog even naar het meer om te zwemmen en maken ondertussen de zonsondergang mee. We checken ook nog de enigste bezienswaardigheid die de city rijk is nl. de originele London bridge die door een rijke Amerikaan opgekocht is en hier in het meer heropgebouwd is als toeristische attractie. Er is zelfs een heel 'Engels' dorp aangebouwd, maar dit lijkt meer op een pretpark dan iets anders, met allerlei kraampjes en winkeltjes met miniatuurbrugjes en andere kitsch.
Er is veel verlichting, maar praktisch niets is open en we wanen ons als het ware in een spookdorp dus keren we terug naar het hotel en gaan nog laat avondeten bij een italiaan. Lake Havasu is op zich de moeite niet waard, maar we moesten nu eenmaal ergens stoppen om de lange reis naar LA te onderbreken en het ligt deels op de weg naar ons laatste park van de roadtrip: Yoshua Tree NP.
Zondag 25 juli 2010
De laatste dag van onze roadtrip tesamen. We rijden via de parkerdam, steken de Colorado rivier over en komen zo terug in California en passeren nog in het laatste nationale park: Joshua Tree.
Rond 13u komen we aan in Joshua Tree NP. Eerst stoppen we even in het visitor center aan de Cottonwood entrance. Vervolgens wandelen we door de Cholla cactus garden, waar er een hoge concentratie staat van gevaarlijke cactussen waarvan de naalden door vel en schoenzolen prikken en zeer stevig zijn en ze breken af als men ze probeert uit te trekken waardoor de huid infecteert (hebben we zelf mogen ervaren).
Overal staan er waarschuwingsborden maar Pa slaagt er toch in om een stuk cactus aan zijn been en aan zijn pet te haken als hij iets te enthousiast tussen de cactussen loopt. Het lukt ons om de stekels te verwijderen met ma haar sportschoen die dan ook vol stekels zat.
We rijden verder door naar Hidden valley om er te picknicken in de schaduw (rond 14u). Na het eten bekijken we even het begin van het Hidden valley trail (maar 1mijl) maar dit zal te lang duren en met de hitte (106F) is dit niet te doen.
Als laatste stop in het park gaan we naar Keys view waar ge normaal een mooi uitzicht hebt op Palms Springs, de Salton sea en het gebergte dat aan de grens ligt met Mexico. Het zicht is echter beperkt doordat de vallei vol smog hangt. Het lukt nog juist om Palms Springs te zien, maar niet om Mt Jacinto en Signal mountain aan de overkant te zien. In de vallei kunt ge zelfs een stukje van de San Andreas breuk zien uitsteken. Terwijl we over de vlakte turen , hebben we nog een discussie over het verschil tussen een Joshua tree en een Mohave yucca en de discussie blijft voorgaan in de auto terwijl we onze weg vervolgen naar de westelijke uitgang van het park. We stappen rond kwart voor 5 nog even binnen aan het Johua tree visitor center en rijden dan door naar Los Angeles.
Net voor de hwy 10 komen we in een gebied met zeer veel wind en zien we één van de grote windmolenparken van de VS, er staan wel een hondertal molens opgesteld in de San Bernardino mountains langs de 10. Nadien volgen we de I5 westwaarts tot in Burbank en zonder al teveel problemen in het beruchte verkeer rond LA, komen we rond 19u bij ons hotel in Burbank, LA aan.
Het is plots nog maar 77F en we hebben het dan ook koud (zijn ondertussen 100F gewend). Toch springen we eerst nog even het zwembad in om de vermoeiende rit van ons af te spoelen. We gaan op zoek achter eten en we hebben geluk en moeten niet al te ver zoeken, op de hoek ligt Sizzler, een keten waar je een endless salad bar hebt. We stappen hier 5 min voor sluitingstijd binnen en worden nog zeer vriendelijk onthaald (wat meestal niet het geval is in de bayarea). We krijgen zelfs nog extra borden om vol te stouwen met eten van de salad bar alsook desserts en ijsjes voordat ze alles weghalen. We krijgen zot keiveel eten en met ons buikje rond en volgegeten gaan we tegen 22u terug naar het hotel.
We verlaten de Grand Canyon en hebben een hele lange rit voor de boeg tot helemaal in Lake Havasu, CA. We rijden langs de scenic byway 190 door de San Francisco mountains naar Flagstaff. De scenic drive staat beschreven als een van de mooiste in zijn soort, maar ik weet niet of wij aan gewenning onderhevig zijn, of dat het gewoon overdreven is, maar we vinden de uitzichten niet zo 'wauw' ookal zien we voor het eerst in 10 dagen tijd weer een normaal bos met berken en andere bomen ipv de eeuwige rotsformaties.
We besluiten last-minute om de rit nog wat langer te maken en door te rijden naar Montezuma Castle NM, een 'kleine' detour vanuit Flagstaff. Rond 13u komen we hier toe en hebben we voor de eerste keer beide parkpassen nodig om binnen te mogen omdat we hier niet met de auto binnenrijden en de ranger een norse oude kerel is, die op zijn strepen staat.
Op het gemak bezoeken we de site, wat niet meer dan een kort trail is met verschillende uitzichten op het uitgehouwen 'kasteel'. Maar ons hoort ge niet klagen want het is nog steeds warm ( weer 3 digits +-108F), de vermoeidheid van onze roadtrip begint zijn tol te eisen en we hebben nog een lange dag te gaan.
Rond 2u zetten we terug aan om via Flagstaff en Williams een stukje op de historische route 66 tot Seligman te rijden en vandaar terug op de I40 west richting LA, om toch wat sneller te avanceren en voor het donker nog te arriveren aan Lake Havasu.
Onderweg is er veel meer groen dan we tot hiertoe gezien hebben, ookal ligt Lake Havasu midden in de woestijn zoals een kleine oase. Na een slordige 500km rijden (+-6u), komen we tegen 19u toe aan ons hotel in Lake Havasu city. We gaan snel nog even naar het meer om te zwemmen en maken ondertussen de zonsondergang mee. We checken ook nog de enigste bezienswaardigheid die de city rijk is nl. de originele London bridge die door een rijke Amerikaan opgekocht is en hier in het meer heropgebouwd is als toeristische attractie. Er is zelfs een heel 'Engels' dorp aangebouwd, maar dit lijkt meer op een pretpark dan iets anders, met allerlei kraampjes en winkeltjes met miniatuurbrugjes en andere kitsch.
Er is veel verlichting, maar praktisch niets is open en we wanen ons als het ware in een spookdorp dus keren we terug naar het hotel en gaan nog laat avondeten bij een italiaan. Lake Havasu is op zich de moeite niet waard, maar we moesten nu eenmaal ergens stoppen om de lange reis naar LA te onderbreken en het ligt deels op de weg naar ons laatste park van de roadtrip: Yoshua Tree NP.
Zondag 25 juli 2010
De laatste dag van onze roadtrip tesamen. We rijden via de parkerdam, steken de Colorado rivier over en komen zo terug in California en passeren nog in het laatste nationale park: Joshua Tree.
Rond 13u komen we aan in Joshua Tree NP. Eerst stoppen we even in het visitor center aan de Cottonwood entrance. Vervolgens wandelen we door de Cholla cactus garden, waar er een hoge concentratie staat van gevaarlijke cactussen waarvan de naalden door vel en schoenzolen prikken en zeer stevig zijn en ze breken af als men ze probeert uit te trekken waardoor de huid infecteert (hebben we zelf mogen ervaren).
Overal staan er waarschuwingsborden maar Pa slaagt er toch in om een stuk cactus aan zijn been en aan zijn pet te haken als hij iets te enthousiast tussen de cactussen loopt. Het lukt ons om de stekels te verwijderen met ma haar sportschoen die dan ook vol stekels zat.
We rijden verder door naar Hidden valley om er te picknicken in de schaduw (rond 14u). Na het eten bekijken we even het begin van het Hidden valley trail (maar 1mijl) maar dit zal te lang duren en met de hitte (106F) is dit niet te doen.
Als laatste stop in het park gaan we naar Keys view waar ge normaal een mooi uitzicht hebt op Palms Springs, de Salton sea en het gebergte dat aan de grens ligt met Mexico. Het zicht is echter beperkt doordat de vallei vol smog hangt. Het lukt nog juist om Palms Springs te zien, maar niet om Mt Jacinto en Signal mountain aan de overkant te zien. In de vallei kunt ge zelfs een stukje van de San Andreas breuk zien uitsteken. Terwijl we over de vlakte turen , hebben we nog een discussie over het verschil tussen een Joshua tree en een Mohave yucca en de discussie blijft voorgaan in de auto terwijl we onze weg vervolgen naar de westelijke uitgang van het park. We stappen rond kwart voor 5 nog even binnen aan het Johua tree visitor center en rijden dan door naar Los Angeles.
Net voor de hwy 10 komen we in een gebied met zeer veel wind en zien we één van de grote windmolenparken van de VS, er staan wel een hondertal molens opgesteld in de San Bernardino mountains langs de 10. Nadien volgen we de I5 westwaarts tot in Burbank en zonder al teveel problemen in het beruchte verkeer rond LA, komen we rond 19u bij ons hotel in Burbank, LA aan.
Het is plots nog maar 77F en we hebben het dan ook koud (zijn ondertussen 100F gewend). Toch springen we eerst nog even het zwembad in om de vermoeiende rit van ons af te spoelen. We gaan op zoek achter eten en we hebben geluk en moeten niet al te ver zoeken, op de hoek ligt Sizzler, een keten waar je een endless salad bar hebt. We stappen hier 5 min voor sluitingstijd binnen en worden nog zeer vriendelijk onthaald (wat meestal niet het geval is in de bayarea). We krijgen zelfs nog extra borden om vol te stouwen met eten van de salad bar alsook desserts en ijsjes voordat ze alles weghalen. We krijgen zot keiveel eten en met ons buikje rond en volgegeten gaan we tegen 22u terug naar het hotel.
Ten Lakes naar Tenaya Lake trektocht
Aangezien Leen met haar familie de ganse maand juli aan het reizen was, ben ik in het weekend van 23 tot 25 juli met 3 vrienden gaan hiken in Yosemite National Park.
Dankzij de Stanford Outdoor Gear huurden we enkele tentjes, slaapzakken en beer-boxen. De beer box is een vereiste in de backcountry van Yosemite national park vermits we geen eten in de tent mogen laten liggen om geen ongewenste bezoekers aan te trekken, nl. de zwarte beer
Vermits het hoogseizoen is, vermijden we deze keer echter "the valley" en kiezen we voor een hike op de Tioga road. Vergeleken met de Yosemite valley, zijn de trails langs de Tioga road iets minder populair en daardoor zijn er ook veel minder toeristen.
We vertrokken op vrijdagnamiddag voor een vier uur durende rit naar een camping ongeveer een uurtje rijden van Yosemite. Op zaterdag morgen vervolgden we onze weg naar de Tioga Road ingang van Yosemite waar we onze permits ophaalden. Vermits we overnachten in de backcountry, zijn we immers verplicht om een toelating te vragen en ons te registreren bij de Park Service. Bovendien zijn er voor elke trailhead een beperkt aantal permits te verkrijgen zodat de Park Service het aantal hikers per dag binnen de perken kan houden. Gelukkig waren er nog genoeg permits voor onze hike nl. Ten Lakes - Tenaya Lake (oranje traject op onderstaande kaart, afgelegd in wijzerzin):
Deze hike is 16.9 mijl (27 km) waarvan 14 km bergop. We starten op 7600 feet (2335m) en doen 3 passen met de laatste net onder 10.000 feet (3048m), ziehier voor het profiel van de trektocht:
Rond 11u zaterdagmorgen waren we klaar voor vertrek: gepakt en gezakt met tent, slaapzak en eten voor twee dagen. Na een uurtje werd al duidelijk wat de waardeverhoudingen waren, Nicholas en Pierre hielden er een stevig tempo op na, en met een rugzak van ongeveer 15 kilo ging het net iets te snel voor mij en dat heb ik de rest van de dag gevoeld. Het eerste stuk is licht stijgend zoals je kan zien op het profiel en het was een verraderlijk stuk, vermits het landschap zeker het eerste stuk van deze klim redelijk vlak lijkt.
We klimmen in de vallei langs de Yosemite Creek tussen Tuolumne Peak (10800 feet of 3306m) en Mt. Hoffman (10850 feet of 3307m). Onze eerste echte stop was de mooie Half Moon Meadow aan de voet van het steilste stuk van de klim (op 8800 feet of 2682 m):
Na een rustpauze aan Half Moon Meadow, vatten we het echte werk aan en klimmen we naar de eerste top van onze tocht. Hier hoeft er niet veel commentaar, het was zwaar:
Uiteindelijk bereikten we de top:
Hierna kwam er eindelijk een gemakkelijker stuk met een afdaling naar de Ten Lakes area waarbij we een mooi uitzicht hadden over enkele van de meren:
Echter, we beslisten om nog verder te gaan zodat we de tweede dag een minder zware tocht zouden hebben, dus gingen we ook een tweede maal bergop en daalden dan af naar wat onze kampplaats zou worden, de vallei aan de voet van Tuolumne peak. Deze afdaling was een van de hoogtepunten van onze tocht omwille van het uitzicht en de sequoia's die we op de weg naar beneden tegenkwamen:
Ergens in de vooravond kwamen we aan in de vallei en vonden we deze prachtige kampplaats. We zetten onze tent op en maakten een vuurtje en eten klaar na een, voor sommige, hele zware dag.
De volgende dag moesten we enkel de flanken van Tuolumne peak nog overwinnen en na mijn lesje geleerd te hebben, laat ik de jongelui, Andy Schleck (aka Nicholas) en Alberto Contador (aka Pierre) gaan. De oude garde, Armstrong (aka Arne) en ikzelf, Zabel gaan op ons eigen tempo de berg op. Zoals je kan zien op de volgende twee foto's lagen wij (Armstrong en Zabel) 10 minuten achterop op Schleck en Contador.
Uiteindelijk bereiken ook wij, de oude garde de top met prachtige uitzichten tot gevolg:

In de afdaling zet Armstrong een tandje bij en zo gaan we snel naar de vallei, richting Tenaya Lake aan de Tioga road. Nu zijn het Schleck en vooral Contador die zich slechte dalers tonen en het onderspit moeten delven tegen de dalerscapaciteiten van Armstrong en Zabel. Uiteindelijk bereiken we de finish rond een uur of vier in de namiddag na toch wel een heel uitputtende tweedaagse.
Onze wagen staat echter 20 mijl terug op de Tioga road dus na een korte rustpauze, liften Arne en Nicholas terug om de auto op te halen en maken Pierre en ik zelf wat eten klaar, want we waren niet gestopt voor een middagmaal. Na een verkwikkende maaltijd, die we trouwens de hele weg meegesleurd hadden, besloten we om nog een duik in het koude Tenaya lake te wagen. Het frisse water zorgde voor een heel verfrissende ervaring voor alle stramme spieren. Daarna vatten we de terugweg aan richting San Francisco na een 'vermoeiend maar voldaan' weekendtrip in Yosemite national park.
Dankzij de Stanford Outdoor Gear huurden we enkele tentjes, slaapzakken en beer-boxen. De beer box is een vereiste in de backcountry van Yosemite national park vermits we geen eten in de tent mogen laten liggen om geen ongewenste bezoekers aan te trekken, nl. de zwarte beer
Vermits het hoogseizoen is, vermijden we deze keer echter "the valley" en kiezen we voor een hike op de Tioga road. Vergeleken met de Yosemite valley, zijn de trails langs de Tioga road iets minder populair en daardoor zijn er ook veel minder toeristen.
We vertrokken op vrijdagnamiddag voor een vier uur durende rit naar een camping ongeveer een uurtje rijden van Yosemite. Op zaterdag morgen vervolgden we onze weg naar de Tioga Road ingang van Yosemite waar we onze permits ophaalden. Vermits we overnachten in de backcountry, zijn we immers verplicht om een toelating te vragen en ons te registreren bij de Park Service. Bovendien zijn er voor elke trailhead een beperkt aantal permits te verkrijgen zodat de Park Service het aantal hikers per dag binnen de perken kan houden. Gelukkig waren er nog genoeg permits voor onze hike nl. Ten Lakes - Tenaya Lake (oranje traject op onderstaande kaart, afgelegd in wijzerzin):
Deze hike is 16.9 mijl (27 km) waarvan 14 km bergop. We starten op 7600 feet (2335m) en doen 3 passen met de laatste net onder 10.000 feet (3048m), ziehier voor het profiel van de trektocht:
Rond 11u zaterdagmorgen waren we klaar voor vertrek: gepakt en gezakt met tent, slaapzak en eten voor twee dagen. Na een uurtje werd al duidelijk wat de waardeverhoudingen waren, Nicholas en Pierre hielden er een stevig tempo op na, en met een rugzak van ongeveer 15 kilo ging het net iets te snel voor mij en dat heb ik de rest van de dag gevoeld. Het eerste stuk is licht stijgend zoals je kan zien op het profiel en het was een verraderlijk stuk, vermits het landschap zeker het eerste stuk van deze klim redelijk vlak lijkt.
We klimmen in de vallei langs de Yosemite Creek tussen Tuolumne Peak (10800 feet of 3306m) en Mt. Hoffman (10850 feet of 3307m). Onze eerste echte stop was de mooie Half Moon Meadow aan de voet van het steilste stuk van de klim (op 8800 feet of 2682 m):
Na een rustpauze aan Half Moon Meadow, vatten we het echte werk aan en klimmen we naar de eerste top van onze tocht. Hier hoeft er niet veel commentaar, het was zwaar:
Uiteindelijk bereikten we de top:
Hierna kwam er eindelijk een gemakkelijker stuk met een afdaling naar de Ten Lakes area waarbij we een mooi uitzicht hadden over enkele van de meren:
Echter, we beslisten om nog verder te gaan zodat we de tweede dag een minder zware tocht zouden hebben, dus gingen we ook een tweede maal bergop en daalden dan af naar wat onze kampplaats zou worden, de vallei aan de voet van Tuolumne peak. Deze afdaling was een van de hoogtepunten van onze tocht omwille van het uitzicht en de sequoia's die we op de weg naar beneden tegenkwamen:
Ergens in de vooravond kwamen we aan in de vallei en vonden we deze prachtige kampplaats. We zetten onze tent op en maakten een vuurtje en eten klaar na een, voor sommige, hele zware dag.
De volgende dag moesten we enkel de flanken van Tuolumne peak nog overwinnen en na mijn lesje geleerd te hebben, laat ik de jongelui, Andy Schleck (aka Nicholas) en Alberto Contador (aka Pierre) gaan. De oude garde, Armstrong (aka Arne) en ikzelf, Zabel gaan op ons eigen tempo de berg op. Zoals je kan zien op de volgende twee foto's lagen wij (Armstrong en Zabel) 10 minuten achterop op Schleck en Contador.
Uiteindelijk bereiken ook wij, de oude garde de top met prachtige uitzichten tot gevolg:
In de afdaling zet Armstrong een tandje bij en zo gaan we snel naar de vallei, richting Tenaya Lake aan de Tioga road. Nu zijn het Schleck en vooral Contador die zich slechte dalers tonen en het onderspit moeten delven tegen de dalerscapaciteiten van Armstrong en Zabel. Uiteindelijk bereiken we de finish rond een uur of vier in de namiddag na toch wel een heel uitputtende tweedaagse.
Onze wagen staat echter 20 mijl terug op de Tioga road dus na een korte rustpauze, liften Arne en Nicholas terug om de auto op te halen en maken Pierre en ik zelf wat eten klaar, want we waren niet gestopt voor een middagmaal. Na een verkwikkende maaltijd, die we trouwens de hele weg meegesleurd hadden, besloten we om nog een duik in het koude Tenaya lake te wagen. Het frisse water zorgde voor een heel verfrissende ervaring voor alle stramme spieren. Daarna vatten we de terugweg aan richting San Francisco na een 'vermoeiend maar voldaan' weekendtrip in Yosemite national park.
Abonneren op:
Posts (Atom)
