bezoek Ann en Raf part 1: San Francisco

Ann en Raf komen deze maand een weekje op bezoek, Jeuh!

woensdag 8 februari 2012

op de middag ga ik ze oppikken aan de luchthaven. Ze komen toe met hun warme winterjas aan, want in Zaventem was het -8 graden toen ze vertrokken. Ik sta ze op te wachten in mijn T-shirt en met zonnebril op :)

Nadat we de koffers thuis hebben afgezet, maken we nog een korte wandeling op de Stanford campus voordat ze crashen van de jetlag.

We hebben zelfs nog geluk dat we juist voor sluitingstijd gratis naar het uitkijkplatform in de Hoover Tower mogen gaan, waar Ann en Raf meteen een goed overzicht krijgen van Stanford.

donderdag 9 februari 2012

De eerste dag van de tweedaagse tour "best of San Francisco" staat vandaag op het programma. We volgen de route van de 49 miles scenic drive. Via de oceaan rijden we de stad binnen en waaien even uit met een wandeling aan suthro baths.

Het is prachtig weer, moeten zelfs oppassen voor zonnebrand, geen wolkje of mist in de lucht... 20 graden en dat voor begin februari. Zelf heb ik nog nooit zo'n helder zicht gehad in de bay area. De ideale gelegenheid om de bekende brug van San Francisco langs alle kanten te bekijken.

We gaan ook een stukje wandelen over de Golden Gate bridge en komen andere Raf (nog een Belg die op Stanford zit) tegen die zijn vriendinnetje ook juist rondleidt in SF. What are the odds :)

We amuseren ons te pletter met grappige foto's te maken en met over de reling te turen naar de skyline van San Francisco en naar het koude water 70m onder ons, we spotten zelfs dolfijnen!

Op de middag waren we van plan op het terras van 'la terrasse' te gaan lunchen, maar we hebben pech, want dit restaurant in Belgische stijl blijkt een week geleden definitief gesloten te zijn, dus gaan we maar de safeway aan de marina binnen voor wat vers gemaakte broodjes en eten deze op aan een bankje aan de bay.

Daarna steken we via de typisch steile straten van San Francisco door naar de painted ladies die in het zonlicht baden en zelfs op Alamo square liggen er al een aantal mensen in het gras te genieten van dit ongewone lenteweer.

We vervolgen onze tour door downtown, langs Chinatown en Coit tower om dan huiswaarts te keren na een laatste stop aan Twin Peaks waar Ann en Raf echt onder de indruk zijn van het zicht.

vrijdag 10 februari 2012

Ann en Raf gaan deze voormiddag Alcatraz bezoeken en het is echt gevangenisweer, hele dichte bewolking en regen, een enorm contrast met gisteren.

Ik drop ze af en heb geluk om nog een parking te vinden waar de early bird rate van toepassing is. Daarna spring ik op de cable car om zo richting Mission bay te geraken om daar een Belgische vriendin te bezoeken waaraan ik beloofd had, al een jaar geleden, om eens binnen te springen tijdens een van mijn toertjes in SF.

Maar eerst ga ik op stempeljacht in het financial district, daar is er nog een office van de NPS dat pas verhuisd is van Oakland naar SF en waar er nog een aantal stempels te verzamelen zijn die ik nog niet had. Een heel verhaal op zich om deze vast te krijgen (zie NPTC)

Dan op de koffie bij Ann (ja nog eentje, lekker verwarrend), waar ik vanuit haar appartement eerst nog een mooi zicht heb op de baai en de baybridge, maar het weer verslechtert en op den duur kan ik enkel nog de eerste pilaar zien! Dat moet daar plezant zijn op Alcatraz, soit zo hebben ze tenminste een echte beleving van hoe koud en nat het daar moet zijn geweest als gevangene... :)

Als Ann en Raf terug aan de kade staan, ga ik ze oppikken en gaan we te voet verder naar Fisherman's wharf om de zeeleeuwen te bezichtigen op pier 39 en om de bekende dish van SF te eten: clamshowder in een sourdough breadbowl (zuurdesembrood). We amuseren ons ook in de plaatselijke souvenirwinkeltjes met het zoeken naar grappige kadootjes.

Wanneer we aan de eerste opstapplaats van de cablecar line in Hyde street toekomen, zien we daar een hele lange lijn staan (eerder voor tijdens hoog seizoen, niet normaal in februari), blijkt dat er een aantal karretjes in onderhoud zijn en er iets mis is met de kabel. Er wordt ons meegedeeld dat de volgende cable car maar tot aan China town rijdt ipv all the way to market street, moet dat toch lukken zeker dat wij juist van plan waren om naar china town te gaan! We steken de ganse rij voorbij en bemachtigen zelfs nog zitjes aan de buitenkant.

We kuieren wat rond in Chinatown, eerst op Stockton street waar alle 'eetwaren' winkels zijn, we krijgen de vreemdste vleeswaren en rare vissen te zien, het doet nog juist niet mijn maag binnenste buiten draaien. Daarna verder naar Grant avenue, waar de souvernir/kitsch winkeltjes zijn... Morgen is het de nieuwjaarsparade in de stad (chinees nieuwjaar welteverstaan) en we zien hier en daar al wat vuurwerk en lampionnetjes te koop.

Het is ondertussen al 3-4u in de namiddag en we besluiten om de cable car op California street even op en af te springen om tot aan de 'Top of de Mark' cocktailbar te gaan, want van al dat citytrippen hebben we dorst gekregen en we willen natuurlijk iets drinken op een plaats met een mooi uitzicht.

Half tipsy springen we terug de cable car op en hangen uit te waaien aan de buitenkant :)
We vinden gelukkig de auto nog terug en keren huiswaarts naar Palo Alto waar we bij de italiaan gaan eten.

birthday skiën, good times!

Zaterdag 4 februari 2012

Vermits Olivier dit weekend niet mee is, kan ik mijn skipas gebruiken om mij een paar dagen in Squaw te amuseren.

Het is plezant om terug op skis te staan en ik kan eindelijk meer van het Squaw skiresort verkennen, want de vorige keer dat we in dit skigebied waren, zaten we vast op de groene piste, te klungelen met een snowboard.

Dit geeft meteen een totaal ander en veel positiever beeld van dit skigebied en ik moet toegeven dat het een van de betere rond het meer is, ook al heeft het niet de prachtige views op het blauwe meer. Het zicht van emigrant peak moet alleszins niet veel onderdoen!

Vergeleken met Heavenly heeft Squaw veel minder bomen en platte smalle doorsteekstukken, waardoor het plezanter is om aan een stuk te blijven doorgaan. De mogelijkheden zijn eindeloos en het is dan ook  niet verwonderlijk dat we al gauw opsplitsen en elk zijn eigen weg, dare devil niveau aangaat. Ik blijf samen met Dominique op de upper mountain en we amuseren ons op de blauwe pistes van Gold Coast en Shirley Lake. Tegen 3pm houden we het voor bekeken en keren terug via de lange mountain run helemaal tot beneden aan de village.

We wachten aan het haardvuur op de rest die nog de laatste lift van de dag hebben genomen en gaan dan apres skiën buiten op het terras van 'Le Chamois' bar.

Ik koop mezelf op de terugweg naar de cabin nog als verjaardagskado een skihelm, want nu dat ik bij de dertigers behoor, moet ik toch wat meer verantwoordelijkheid opnemen en dus mij beter beschermen :) Better safe than sorry!

Zondag 5 februari 2012

Weer een lange dag skiën in Squaw, perfect om mijn nieuwe helm te testen. Nu dat we al een beetje het terrein kennen, slagen we erin om redelijk wat pistes af te skiën in een korte tijd.

Ik amuseer mij, maar 2 dagen skiën begint zijn tol te eisen op mijn knieën en ik hou het rond half 4 al voor bekeken. Blijkt dat 30 jaar worden toch zijn effect heeft hehe.

Op weg naar huis, val ik als een blok in slaap op de achterbank. Ookal heb ik dan geen uitgebreide party gehad voor mijn dertigste verjaardag, toch kan ik niet klagen dat ik mijn verjaardagsweekend niet goed heb ingevuld :)

een nieuw voordeur

Vandaag word ik 30 !!

Aangezien Olivier dit weekend weer PRIE heeft, zal er vanavond niet veel gevierd worden...
Ik heb dan maar besloten om met Stephanie en Nicholas terug naar Lake Tahoe te gaan om een weekend te skiën in Squaw.

Maar Olivier heeft mij niet vergeten en steekt een verrassingsfeestje ineen met taart en al voordat ik vertrek!
Hij verrast mij door in het geniep alle Belgen die op campus zitten te contacteren en een 'zoete inval' te organiseren. Met een gepersonaliseerde taart met veel chocolade valt hij binnen, samen met diegene die na hun uurtjes werken op Stanford nog goesting en tijd hadden om even binnen te springen.
 

Met een glaasje champagne en een stuk taart wordt het al meteen een gezellige boel, totdat de mannen over politiek beginnen te discussiëren :) GRAPJE.

Dit was een perfect verjaardagskado en het vieren is nog niet gedaan want zowel Arne en Dominique als Steph, Nic en ik vertrekken vanavond nog richting de sneeuw. (Spijtig dat mijn ventje niet meekan). Morgenvroeg kan ik meteen testen of ik door een jaartje ouder te worden plots veel beter of slechter ben geworden qua skiën!

running research part 2

Mijn research vordert gestaag...

Op 23 januari ben ik in de fitness op de loopband gaan lopen om de verschillende applicaties te kalibreren. Het handige is dat ik op de loopband een programma kan instellen dat ik exact 400m loop, oftewel 1 rondje op de piste.

Na een opwarmronde, lukt het om zowel de iPod als de Nike+GPS app (speciale optie pedometer treadmill) juist te zetten, maar zowel bij logtorun als bij imapmyfitness is er geen calibratie mogelijk omdat deze geen pedometer gebruiken. Je kan enkel manueel ingeven wat de juiste afstand was. Ook runkeeper is niet calibreerbaar op de loopband want werkt enkel met gps, geen pedometer indoors (bij gps signaal loss misschien wel), voor lopen op de treadmill kan je wel achteraf manueel ingeven wat de afstand was.

Het resultaat van mijn experiment op de loopband: met het klungelen om alles in orde te krijgen heb ik uiteindelijk 2,4km gelopen op de loopband (6x400m) in het kader van mijn start-to-run project.

Vandaag ga ik verder met de zoektocht naar de ideale running app...

Aangezien het nogal moeilijk is om 5 verschillende apps tegelijk te laten registreren, gelijk te laten starten en dan ook nog het einde te halen met een iphone batterij, ga ik maar 2 apps per keer vergelijken met elkaar... 

Ik start met de gemakkelijkste eerst: de 2 nike+ toepassingen, eentje aan mijn arm, de andere in de hand en lopen maar...

Gelukkig is het hier mooier weer dan in Belgie, waar het momenteel vriest dat het kraakt. Hier schijnt een aangenaam lentezonnetje en stijgt het kwik tot 18 graden :) Enige kink in de kabel: mijn oortjes hebben besloten de geest te geven, dus kan ik de instructies van Evy niet opvolgen. Ik stel dan maar on the fly mijn eigen programma samen en verken ineens een nieuwe route. 3x 8min lopen, 2min wandelen tussenin.

Eenmaal terug thuis, start mijn analyse, ik teken mijn route uit in google maps (3.86km) en vergelijk dan de afstanden van beide apps. Hieruit blijkt dat de Ipod correct gecalibreerd is: 3.86km, 7:50min/km, 350 cal en de Iphone nike plus gps geeft maar 3.63km aan, 8.15min/km 306 cal en ik slaag er helaas niet in om dit te corrigeren want druk op de verkeerde knop en keer terug naar factory settings (al mijn werk vanop de loopband teniet gedaan)

conclusie: mijn iPod doet het voorlopig beter doordat het de sensor gebruikt die gecalibreerd is op mijn looppas. De iPhone gebruikt GPS maar als ik van de weg afga op de kleine paadjes dan is het niet accuraat genoeg... volgende keer nieuwe poging om te calibreren!

Het blijkt dat ik niet de eerste ben die na gegaan heeft welke app nu het beste is. Op het wereldwijde web zijn er tal van artikels met vergelijkingen te vinden en ik stuit op volgende review waarin een goede vergelijking wordt gedaan tussen de 2 nike+ apps: Nike+ iPod vs Nike+ GPS Application Review

NPS web ranger

Het lijkt me ontzettend leuk om een park ranger te zijn, toch in bepaalde parken. Echter om een echte ranger te worden, dat lijkt me toch wel iets te moeilijk.

Maar sinds dat ik in december 'desert ranger' ben geworden, heb ik de smaak te pakken en een goed  alternatief is om een web ranger te worden!

"This is the National Park Service's on-line Junior Ranger program for kids of all ages."

De web ranger website is een deel van het junior ranger programma, maar ik voel me nog jong genoeg en het is toch cool om die badge te claimen, niet?

Nadat je een account op www.webrangers.us hebt aangemaakt, kan je aan de slag...
Je kan ook even een kijkje nemen als gast, om een duidelijk beeld te krijgen van wat dit allemaal inhoudt.

Je begint met een leeg ranger station en je moet allerlei opdrachten uitvoeren om je trofeeën kast te vullen en om badges van excellence te verzamelen.

Als je alle testen tot een goed einde hebt gebracht, ziet je rangerstation er zo uit en heb je een hele collectie aan badges om mee te pronken.

Als kers op de taart ben je nu een officiële webranger en krijg je je eigen ID card en webranger badge opgestuurd nadat je de eed hebt afgelegd. 

En effectief, 2 weken later krijg ik een belangrijke brief van het department of Interior met daarin mijn web ranger badge! :)

Never been to San Francisco?

Voor alle nieuwsgierige travelers die nog niet in San Francisco zijn geweest... dit filmpje is een mooie weergave van wat er allemaal valt te zien en doen in deze geweldige stad!

Enjoy watching.

1ste verjaardag Ethan

We zijn vandaag uitgenodigd op Ethan zijn eerste verjaardagsparty in San Ramon bij Gerry en Ruth.

We amuseren ons nog even in de toys-R-us met het zoeken naar het ideale speelgoed voor een 1 jaar oude jongen en we kunnen het niet laten om ook wat feesthoedjes en toeters mee te nemen om een goede entree te maken...

Ruth en Gerry hebben hun best gedaan en heel het huis versierd ter gelegenheid van Ethans eerste verjaardag. We worden getrakteerd op pannekoeken en Ethan is blij met al zijn kadootjes en de groten amuseren zich evenveel.

Als 'kers op de taart' komt er een geweldig mooie gedecoreerde taart te voorschijn...

alleen is ze nogal zoet met de suiker en boterlaag en hebben ze naar Amerikaans gebruik heel veel kleurstof gebruikt. Ze oogt er veel mooier uit dan dat ze smaakt, maar dat houd ons niet tegen om toch een groot stuk te verorberen en Ethan vind het duidelijk veel plezanter om met zijn taart te spelen :).

Dit was waarschijnlijk een onvergetelijk feestje voor Ethan (zullen het hem eens vragen over 5 jaar) en voor ons was het nog eens plezant om een laatste keer met de bende bij Gerry en Ruth te zijn alvorens ze naar Oostenrijk verhuizen.

ski tahoe

We gaan voor de eerste keer skiën dit seizoen...

Dit jaar hebben we een skipas voor Squaw en Alpine Meadows in North Tahoe aangeschaft.

Maar aangezien Olivier een business programma volgt aan Stanford en deze lessen vooral in het weekend doorgaan, hebben we nog niet de tijd gevonden om op de skilatten te staan. Bovendien is het ook een hele zachte winter geweest en ligt er niet veel sneeuw in de bergen.

Omdat we zondag al andere plannen hebben, vertrekken we al op donderdagavond voor 2 dagen skiën samen met Stephanie en Nicholas naar de nieuwe Stanford cabin in Tahoe city.

vrijdag 27 januari 2012

Alweer prachtig weer, we gaan voor de eerste keer op verkenning in Alpine Meadows.

Het blijkt het perfecte skigebied te zijn om er terug in te komen, gevarieerd en niet te steil. Olivier begint stilaan parallel te kunnen skiën, dus leggen we veel meer kilometers af dan vorig jaar. En aangezien het nog maar vrijdag is, zijn de rijen aan de skiliften onbestaande waardoor we in een dag toch redelijk veel van het gebied te zien krijgen.

We zijn gisterenavond heel laat toegekomen en dat eist zijn tol, om 2u houden we het al voor bekeken en zitten te genieten op het terras in het zonnetje.

Wanneer tegen 4u de zon al achter de hoogste bergtoppen begint te verdwijnen, verwarmen we ons nog even aan het haardvuur en laden dan alles in de auto en rijden nog even naar het andere skiresort, Squaw valley.

We waren hier al eens in 2010 een weekend geweest, maar toen waren we nog een poging aan het ondernemen om te leren snowboarden. In Squaw houden ze 'night skiing', er is na sluitingstijd nog een lange piste (3.2 miles) helemaal verlicht en dan kan je tot 20u op de latten blijven staan . Echter wanneer we toekomen in the village, hebben we meer zin om te shoppen en een warme chocomelk te drinken, dan nog onze koude skibotten terug aan te trekken.

zaterdag 28 januari 2012

De volgende dag gaan we opnieuw naar Alpine Meadows. De cabin ligt aan de achterzijde van de berg en normaal kunnen we van daaruit al direct een lift nemen, maar door de zachte winter, is er veel te weinig sneeuw en is de backside nog niet open. We moeten dus een kwartiertje rijden naar de voorkant.

Vandaag is het nog warmer en we kunnen bijna zonder skivest skiën. Het is nog maar januari, maar de sneeuw is al pap gelijk tijdens het lente-skien, gelukkig zijn ze hier goed in het maken van kunstmatige sneeuw en liggen de pistes er nog redelijk goed bij. We eindigen de dag terug met een ritje naar Squaw village om een lekker Belgische Luikse wafel te eten, want de geur van een wafel na een dagje skiën is onweerstaanbaar!

We rijden vanavond al terug naar de bay area aangezien we uitgenodigd zijn morgen voor Ethan zijn eerste verjaardagsparty in San Ramon.

Research on a sunday morning

Toevallig ben ik deze zondag heel vroeg uit mijn bed en ben ik super gemotiveerd om mijn loopschoenen aan te trekken.

Zoals de meesten onder jullie al wel weten, haat ik het om gewoon te lopen zonder een doel. Daarom dat ik wat running apps op mijn iPhone heb geladen die mijn route tracken en snelheid etn dergelijke bijhouden.

• Nike plus
• Runkeeper
• Logyourrun
• MapmyFitness

Vandaag is het de eerste keer dat ik een aantal van die nieuwe applicaties kan testen en vergelijken om uit te zoeken welke er het beste werkt. De eerste kandidaten om mijn loopgezel te worden zijn: Runkeeper, Nike+GPS for iPhone en mijn oude Nike+ sensor voor de iPod.

Heb dus vanmorgen met deze 3 apps een nieuwe route gelopen en wat blijkt... ze geven elk een andere totale afstand aan. Dit wakkert mijn curiositeit aan en ik heb al meteen materiaal om verder te onderzoeken tijdens de volgende stap in mijn 'running research'. Het ziet er naar uit dat ik mijn looproute zal moeten uittekenen op Google maps zodat ik een goede benadering krijg van de juiste afstand en dan kan ik uitmaken welke toepassing het beste zijn job doet.

Mijn constataties van de eerste test: 

De Nike+ sensor met de iPod gebruik ik al van in het begin (2009) en deze toepassing berekent de afstand door mijn passen te tellen en deze was al redelijk goed gekalibreerd. Dus voorlopig ga ik ervan uit dat deze het meest accuraat is. Mijn data wordt via iTunes opgeladen naar de Nike+ website waar alle runs worden bijgehouden alsook mijn records en doelen die ik voor mezelf heb opgesteld.

De Nike+ GPS app voor de iPhone is de nieuwere versie van de Nike+ website en hiervoor is er geen sensor meer nodig. Het gebruikt de GPS van de iPhone voor het tracken van de route en het is mogelijk om nog steeds de sensor in de schoen te gebruiken voor een accuratere tracking met de pedometer, gecombineerd met de GPS (voor als het signaal zwak of onvindbaar is). De toepassing toont de route op een map en geeft ook je snelheid en tempo aan volgens de route zodat je kan zien welke stukken je trager of sneller hebt afgelegd.

Er is ook een teller die je totaal aantal afgelegde kilometers / mijlen bijhoudt. Verder wordt ook al deze data opgeladen naar de website waar je snelste tijden en nog veel meer wordt geanalyseerd. Op de website kan je doelen instellen als extra motivatie en zijn er ook trainingschema's te vinden om de 5K, 10K of half marathon uit te lopen.

Runkeeper werkt met GPS tracking en toont eveneens een route op de map in de toepassing. Runkeeper heeft ook een website waarop de activiteiten worden gesynched. Dus wat is het grote verschil met de Nike + versie?? Wel het leuke bij Runkeeper is dat je ook fietsen, wandelen, zwemmen en zelfs skiën kunt tracken, wat het een meer completere toepassing maakt om al je sportactiviteit bij te houden.

Volgende keer zijn de twee andere aan de beurt...

Van al dit onderzoek krijg ik honger en dorst, maar gelukkig wordt dit ruimschoots gecompenseerd met bier en mosselen na de nieuwjaarsreceptie in Berkeley.

voornemens voor 2012

Net zoals vorig jaar, is het nu ook weer mijn plan om meer kilometers te lopen en minder chocolade te eten...

Het tweede deel zal moeilijk zijn aangezien ik van iedereen tijdens de kerstperiode als kado chokotoffs meegekregen heb...

Maar het lopen moet wel lukken. Vorig jaar had ik dit ook al in mijn voornemens staan (zie voornemens 2011) en misschien is het al een goed begin om even te checken of ik mijn doel van 2011 heb gehaald...

loop overzicht van 2011:

Ok, het is geen verdubbeling van het aantal km zoals vorig jaar, maar heb toch bijna 100km afgehaspeld en ben ook wat sneller geworden!

Voor 2012 is het dan ook mijn doel om minstens 100km op de teller te krijgen in een jaar, en liefst nog een pak meer. (een hele opgave aangezien ik het nog steeds saai vind om gewoon te lopen)

EN om deel te nemen aan een of andere loopwedstrijd, een 5K, een 10K of als alles goed gaat en ik gespaard blijf van blessures een halve marathon...

Wat het tweede deel van mijn voornemen betreft, zal ik ofwel zoveel moeten lopen dat een paar chokotoffs geen kwaad kunnen, ofwel moet ik ze allemaal uitdelen en de lokroep weerstaan om er nieuwe mee te brengen vanuit Belgie. Ik denk dat ik me maar eerst op het lopen zal concentreren :)

Hopla, m'n loopschoenen aan en let's start to run!