bezoek Ann en Raf part 2: winetasting Livermore

Aangezien Olivier vandaag nog tot 4u 's avonds les heeft voor zijn ondernemerschaps-opleiding, hebben we vandaag niet echt plannen gemaakt, buiten dat we vanavond nog naar Yosemite rijden.

We maken van de gelegenheid gebruik om eerst wat uit te slapen want de voorbije dagen zijn al goed gevuld druk geweest en beslissen dan om rond de middag te gaan wijn proeven in de East-bay in de Livermore valley.

We stoppen bij de eerste grote wijngaard die we tegenkomen, de Ruby Hill winery en het is een schot in de roos.

Aangezien het maar een grijze zaterdag is, is er niet veel volk en worden we in de watten gelegd. We krijgen voor $5 wel erg veel wijnen voorgeschoteld, zeker als ze te weten komen dat we Belgen zijn en we er dus plots nog interessanter en zelfs exotisch uitzien.  Wij doen er nog een schepje bovenop door ze wijs te maken dat we goede wijnkenners zijn wat franse wijnen betreft waardoor ze er alles aan doen om ons te overtuigen dat hun wijnen ook goed zijn, zelfs beter zijn dan die in Frankrijk :) waar wij gretig op ingaan natuurlijk en de ene na de andere wijn opdrinken om te kunnen oordelen of ze gelijk hebben of niet.

Tegen 2pm voelen we de alcohol toch echt wel naar ons hoofd stijgen aangezien onze maag zo goed als leeg is en dus vragen we even waar de lokale supermarkt te vinden is om wat eten in te slaan.  Als we daar toekomen, blijkt er een authentieke diner te zijn, helemaal in de amerikaanse sixties stijl en dat willen Ann en Raf ook wel eens vanbinnen bekijken dus laten we de supermarket links liggen en gaan we voor een hamburger.

Na een kleine detour langs de grootste outlet mall in de area (dat moest ik hun toch ook even tonen), komen we thuis toe om direct onze valies in de koffer te smijten en terug op weg te gaan naar Yosemite.

Tegen 9pm arriveren we in de Yosemite View lodge vlak buiten het park (voordeel van laag seizoen, deze keer was er plaats en nog voor een redelijke prijs ook).

To be continued

bezoek Ann en Raf part 1: San Francisco

Ann en Raf komen deze maand een weekje op bezoek, Jeuh!

woensdag 8 februari 2012

op de middag ga ik ze oppikken aan de luchthaven. Ze komen toe met hun warme winterjas aan, want in Zaventem was het -8 graden toen ze vertrokken. Ik sta ze op te wachten in mijn T-shirt en met zonnebril op :)

Nadat we de koffers thuis hebben afgezet, maken we nog een korte wandeling op de Stanford campus voordat ze crashen van de jetlag.

We hebben zelfs nog geluk dat we juist voor sluitingstijd gratis naar het uitkijkplatform in de Hoover Tower mogen gaan, waar Ann en Raf meteen een goed overzicht krijgen van Stanford.

donderdag 9 februari 2012

De eerste dag van de tweedaagse tour "best of San Francisco" staat vandaag op het programma. We volgen de route van de 49 miles scenic drive. Via de oceaan rijden we de stad binnen en waaien even uit met een wandeling aan suthro baths.

Het is prachtig weer, moeten zelfs oppassen voor zonnebrand, geen wolkje of mist in de lucht... 20 graden en dat voor begin februari. Zelf heb ik nog nooit zo'n helder zicht gehad in de bay area. De ideale gelegenheid om de bekende brug van San Francisco langs alle kanten te bekijken.

We gaan ook een stukje wandelen over de Golden Gate bridge en komen andere Raf (nog een Belg die op Stanford zit) tegen die zijn vriendinnetje ook juist rondleidt in SF. What are the odds :)

We amuseren ons te pletter met grappige foto's te maken en met over de reling te turen naar de skyline van San Francisco en naar het koude water 70m onder ons, we spotten zelfs dolfijnen!

Op de middag waren we van plan op het terras van 'la terrasse' te gaan lunchen, maar we hebben pech, want dit restaurant in Belgische stijl blijkt een week geleden definitief gesloten te zijn, dus gaan we maar de safeway aan de marina binnen voor wat vers gemaakte broodjes en eten deze op aan een bankje aan de bay.

Daarna steken we via de typisch steile straten van San Francisco door naar de painted ladies die in het zonlicht baden en zelfs op Alamo square liggen er al een aantal mensen in het gras te genieten van dit ongewone lenteweer.

We vervolgen onze tour door downtown, langs Chinatown en Coit tower om dan huiswaarts te keren na een laatste stop aan Twin Peaks waar Ann en Raf echt onder de indruk zijn van het zicht.

vrijdag 10 februari 2012

Ann en Raf gaan deze voormiddag Alcatraz bezoeken en het is echt gevangenisweer, hele dichte bewolking en regen, een enorm contrast met gisteren.

Ik drop ze af en heb geluk om nog een parking te vinden waar de early bird rate van toepassing is. Daarna spring ik op de cable car om zo richting Mission bay te geraken om daar een Belgische vriendin te bezoeken waaraan ik beloofd had, al een jaar geleden, om eens binnen te springen tijdens een van mijn toertjes in SF.

Maar eerst ga ik op stempeljacht in het financial district, daar is er nog een office van de NPS dat pas verhuisd is van Oakland naar SF en waar er nog een aantal stempels te verzamelen zijn die ik nog niet had. Een heel verhaal op zich om deze vast te krijgen (zie NPTC)

Dan op de koffie bij Ann (ja nog eentje, lekker verwarrend), waar ik vanuit haar appartement eerst nog een mooi zicht heb op de baai en de baybridge, maar het weer verslechtert en op den duur kan ik enkel nog de eerste pilaar zien! Dat moet daar plezant zijn op Alcatraz, soit zo hebben ze tenminste een echte beleving van hoe koud en nat het daar moet zijn geweest als gevangene... :)

Als Ann en Raf terug aan de kade staan, ga ik ze oppikken en gaan we te voet verder naar Fisherman's wharf om de zeeleeuwen te bezichtigen op pier 39 en om de bekende dish van SF te eten: clamshowder in een sourdough breadbowl (zuurdesembrood). We amuseren ons ook in de plaatselijke souvenirwinkeltjes met het zoeken naar grappige kadootjes.

Wanneer we aan de eerste opstapplaats van de cablecar line in Hyde street toekomen, zien we daar een hele lange lijn staan (eerder voor tijdens hoog seizoen, niet normaal in februari), blijkt dat er een aantal karretjes in onderhoud zijn en er iets mis is met de kabel. Er wordt ons meegedeeld dat de volgende cable car maar tot aan China town rijdt ipv all the way to market street, moet dat toch lukken zeker dat wij juist van plan waren om naar china town te gaan! We steken de ganse rij voorbij en bemachtigen zelfs nog zitjes aan de buitenkant.

We kuieren wat rond in Chinatown, eerst op Stockton street waar alle 'eetwaren' winkels zijn, we krijgen de vreemdste vleeswaren en rare vissen te zien, het doet nog juist niet mijn maag binnenste buiten draaien. Daarna verder naar Grant avenue, waar de souvernir/kitsch winkeltjes zijn... Morgen is het de nieuwjaarsparade in de stad (chinees nieuwjaar welteverstaan) en we zien hier en daar al wat vuurwerk en lampionnetjes te koop.

Het is ondertussen al 3-4u in de namiddag en we besluiten om de cable car op California street even op en af te springen om tot aan de 'Top of de Mark' cocktailbar te gaan, want van al dat citytrippen hebben we dorst gekregen en we willen natuurlijk iets drinken op een plaats met een mooi uitzicht.

Half tipsy springen we terug de cable car op en hangen uit te waaien aan de buitenkant :)
We vinden gelukkig de auto nog terug en keren huiswaarts naar Palo Alto waar we bij de italiaan gaan eten.

birthday skiën, good times!

Zaterdag 4 februari 2012

Vermits Olivier dit weekend niet mee is, kan ik mijn skipas gebruiken om mij een paar dagen in Squaw te amuseren.

Het is plezant om terug op skis te staan en ik kan eindelijk meer van het Squaw skiresort verkennen, want de vorige keer dat we in dit skigebied waren, zaten we vast op de groene piste, te klungelen met een snowboard.

Dit geeft meteen een totaal ander en veel positiever beeld van dit skigebied en ik moet toegeven dat het een van de betere rond het meer is, ook al heeft het niet de prachtige views op het blauwe meer. Het zicht van emigrant peak moet alleszins niet veel onderdoen!

Vergeleken met Heavenly heeft Squaw veel minder bomen en platte smalle doorsteekstukken, waardoor het plezanter is om aan een stuk te blijven doorgaan. De mogelijkheden zijn eindeloos en het is dan ook  niet verwonderlijk dat we al gauw opsplitsen en elk zijn eigen weg, dare devil niveau aangaat. Ik blijf samen met Dominique op de upper mountain en we amuseren ons op de blauwe pistes van Gold Coast en Shirley Lake. Tegen 3pm houden we het voor bekeken en keren terug via de lange mountain run helemaal tot beneden aan de village.

We wachten aan het haardvuur op de rest die nog de laatste lift van de dag hebben genomen en gaan dan apres skiën buiten op het terras van 'Le Chamois' bar.

Ik koop mezelf op de terugweg naar de cabin nog als verjaardagskado een skihelm, want nu dat ik bij de dertigers behoor, moet ik toch wat meer verantwoordelijkheid opnemen en dus mij beter beschermen :) Better safe than sorry!

Zondag 5 februari 2012

Weer een lange dag skiën in Squaw, perfect om mijn nieuwe helm te testen. Nu dat we al een beetje het terrein kennen, slagen we erin om redelijk wat pistes af te skiën in een korte tijd.

Ik amuseer mij, maar 2 dagen skiën begint zijn tol te eisen op mijn knieën en ik hou het rond half 4 al voor bekeken. Blijkt dat 30 jaar worden toch zijn effect heeft hehe.

Op weg naar huis, val ik als een blok in slaap op de achterbank. Ookal heb ik dan geen uitgebreide party gehad voor mijn dertigste verjaardag, toch kan ik niet klagen dat ik mijn verjaardagsweekend niet goed heb ingevuld :)

een nieuw voordeur

Vandaag word ik 30 !!

Aangezien Olivier dit weekend weer PRIE heeft, zal er vanavond niet veel gevierd worden...
Ik heb dan maar besloten om met Stephanie en Nicholas terug naar Lake Tahoe te gaan om een weekend te skiën in Squaw.

Maar Olivier heeft mij niet vergeten en steekt een verrassingsfeestje ineen met taart en al voordat ik vertrek!
Hij verrast mij door in het geniep alle Belgen die op campus zitten te contacteren en een 'zoete inval' te organiseren. Met een gepersonaliseerde taart met veel chocolade valt hij binnen, samen met diegene die na hun uurtjes werken op Stanford nog goesting en tijd hadden om even binnen te springen.
 

Met een glaasje champagne en een stuk taart wordt het al meteen een gezellige boel, totdat de mannen over politiek beginnen te discussiëren :) GRAPJE.

Dit was een perfect verjaardagskado en het vieren is nog niet gedaan want zowel Arne en Dominique als Steph, Nic en ik vertrekken vanavond nog richting de sneeuw. (Spijtig dat mijn ventje niet meekan). Morgenvroeg kan ik meteen testen of ik door een jaartje ouder te worden plots veel beter of slechter ben geworden qua skiën!

running research part 2

Mijn research vordert gestaag...

Op 23 januari ben ik in de fitness op de loopband gaan lopen om de verschillende applicaties te kalibreren. Het handige is dat ik op de loopband een programma kan instellen dat ik exact 400m loop, oftewel 1 rondje op de piste.

Na een opwarmronde, lukt het om zowel de iPod als de Nike+GPS app (speciale optie pedometer treadmill) juist te zetten, maar zowel bij logtorun als bij imapmyfitness is er geen calibratie mogelijk omdat deze geen pedometer gebruiken. Je kan enkel manueel ingeven wat de juiste afstand was. Ook runkeeper is niet calibreerbaar op de loopband want werkt enkel met gps, geen pedometer indoors (bij gps signaal loss misschien wel), voor lopen op de treadmill kan je wel achteraf manueel ingeven wat de afstand was.

Het resultaat van mijn experiment op de loopband: met het klungelen om alles in orde te krijgen heb ik uiteindelijk 2,4km gelopen op de loopband (6x400m) in het kader van mijn start-to-run project.

Vandaag ga ik verder met de zoektocht naar de ideale running app...

Aangezien het nogal moeilijk is om 5 verschillende apps tegelijk te laten registreren, gelijk te laten starten en dan ook nog het einde te halen met een iphone batterij, ga ik maar 2 apps per keer vergelijken met elkaar... 

Ik start met de gemakkelijkste eerst: de 2 nike+ toepassingen, eentje aan mijn arm, de andere in de hand en lopen maar...

Gelukkig is het hier mooier weer dan in Belgie, waar het momenteel vriest dat het kraakt. Hier schijnt een aangenaam lentezonnetje en stijgt het kwik tot 18 graden :) Enige kink in de kabel: mijn oortjes hebben besloten de geest te geven, dus kan ik de instructies van Evy niet opvolgen. Ik stel dan maar on the fly mijn eigen programma samen en verken ineens een nieuwe route. 3x 8min lopen, 2min wandelen tussenin.

Eenmaal terug thuis, start mijn analyse, ik teken mijn route uit in google maps (3.86km) en vergelijk dan de afstanden van beide apps. Hieruit blijkt dat de Ipod correct gecalibreerd is: 3.86km, 7:50min/km, 350 cal en de Iphone nike plus gps geeft maar 3.63km aan, 8.15min/km 306 cal en ik slaag er helaas niet in om dit te corrigeren want druk op de verkeerde knop en keer terug naar factory settings (al mijn werk vanop de loopband teniet gedaan)

conclusie: mijn iPod doet het voorlopig beter doordat het de sensor gebruikt die gecalibreerd is op mijn looppas. De iPhone gebruikt GPS maar als ik van de weg afga op de kleine paadjes dan is het niet accuraat genoeg... volgende keer nieuwe poging om te calibreren!

Het blijkt dat ik niet de eerste ben die na gegaan heeft welke app nu het beste is. Op het wereldwijde web zijn er tal van artikels met vergelijkingen te vinden en ik stuit op volgende review waarin een goede vergelijking wordt gedaan tussen de 2 nike+ apps: Nike+ iPod vs Nike+ GPS Application Review