zaterdag 12 mei 2012

Lands end & Golden Gate bridge pavilion

report in English for all the NPTC stampers out there.
For my Belgian friends and family, you could do an effort of just reading it, I bet you will understand the most, or you could use Google translate...

After I found out there are some new passport for national parks stamps available in the SF bay area, I just had to get them asap, because I'm trying to have green pins everywhere in CA

So today we did a quick run to San Francisco, partly to escape the heat in the peninsula, but mostly to get the missing stamps and to see the new additions to the Golden Gate NRA!

Our first stop was at the new Lands end Visitor Center, very pretty building and if you enter, don't forget to look up to the ceiling! They have a cafe as well and a fantastic view on the ocean and Suthro baths...


Then we continued to the new Golden Gate bridge Visitor Center, it opened to the press last Monday and was open to the public since Tuesday...

It is a nice store, but they are still working on the outside at the plaza and the lookout and also the cafe, hopefully everything will be done before the big festivities on the 27th!


They will have some new exhibits and maquettes / text panels at the lookout as well... I still like the cross section of the cable the most. It is amazing to see how big it actually is! And it seems they are making also a new bikepath from the lookout down to Crissy field.


The only downside of the new building is that it took a big chunk from the already tiny parking lot so finding a parking spot is even more difficult than before... I suggest to park at the previous lookout or even drive down to crissy field or Fort Point and hike back up via the trail. Best way would be to take public transport from downtown to the lookout...


The old pavilion, the roundhouse, is now almost empty and has a new purpose: it is the infodesk, meeting point for guided tours and you can take a 'virtual tour of the bridge' by taking a photoshoot in front of a greenscreen and have some nice souvenir pictures to take home showing you on top of the bridge... (It is pricey: $20/photo), so we were hesitant to do it, but since we already have the bridge from almost every angle on camera, it was not worth the cost, and I would rather be really on the bridge, in person, then faking it in front of a green screen


Then we drove down to Fort Point to get the missing stamp there...wonder around through the fort, looking at the old canons and enjoy once more the view of the bridge from underneath (nice perspective) half hidden in the fog...


Although it is pretty warm in the Bay-area, the wind at Fort Point and the fog rolling in, made us shiver and we ended up having a warming coffee at the Crissy Field warming hut.


Mission accomplished ! (Well, almost... I still have to get to Alcatraz one day to go get the only stamp still missing in my collection...) Time to head back south.

maandag 7 mei 2012

Frozen yogurt

Iedere dag is het nu aangenaam warm en af en toe is het nodig om eens wat verfrissing te zoeken en wat zorgt voor beter verkoeling dan een ijsje te eten ?!


Wel, er bestaat wel degelijk nog iets lekkerder en bovendien gezonder: frozen yogurt aka FroYo!
Yoghurtijs komt ook in verschillende smaken en je kan je uitleven met toppings, vers fruit of chocolade.


En het blijkt nog gezond te zijn volgens deze artikels:

Hier in de omgeving zijn er een aantal ketens waar ik ondertussen al een regelmatige klant ben...
Fraiche en Pinkberry zijn de bekendste...


Buiten verschillende smaken van yoghurt, kan je dus ook eender wat van toppings erbij doen. Hier kan je gezond blijven in je keuze door er stukken vers fruit bij te kiezen, ofwel ga je helemaal voor de lekkerbek experience en laat je er chocolade saus, gekleurde suikerbolletjes of andere zoetigheden bij doen. Voor ieder dus wat wils...


Na een beetje testen en uitproberen, heb ik een aantal smakelijke combinaties waar ik tussen afwissel.
Maar mijn favoriet tot dusver is nog steeds de gewone yoghurt met mango, frambozen en mochi...Mmmm


Mochi is sticky rijst cake en tegenwoordig is hier in de US mochi icecream heel populair. Het komt oorspronkelijk vanuit Japan en aangezien Californië de eerste staat is die je tegenkomt als je vanuit Azië de stille oceaan oversteekt, zijn er hier veel Japanse en chinese invloeden te vinden in de Bay area. Zo kan je uitstekende sushi eten en dus ook Mochi ijs in de supermarkt vinden...

Mochi ijs is een bolletje ijs gewikkeld in een dun laagje rijst cake, speciaal om te eten en oooo zo lekker. Je kan ze hier vinden in de Trader Joe's (Amerikaanse versie van de Aldi) en ze bestaan in chocolade, mango, groene thee, Kona koffie en aardbeien smaak.

In Southern California bestaat er zelfs Mochilato, een combinatie van gelato in mochi en ze zijn te vinden in de betere ijskreemkraam...


Ik heb er geen idee van of dit ook al in Europa / België te vinden is, maar het is zeker een aanrader om het eens te proeven als je er de kans toe hebt!

zondag 6 mei 2012

Tioga road opent heel vroeg dit jaar!

The Tioga Road (de scenic Highway 120 door Yosemite national park) zal morgen, maandag 7 mei 2012, opengaan rond de middag... wat heel vroeg is en veel toeristen zullen dit nieuws graag horen.


Enkel in 1987 ging de weg vroeger open (op 2 mei)...

Het is een hele zachte winter geweest en de skigebieden hebben enorm geleden onder het gebrek aan sneeuw en het warme zomerweer in de vroege winter. Er is heel weinig sneeuw gevallen wat zowel leuke als minder leuke gevolgen heeft. De Tioga road is vroeger open en de Mariposa grove was heel het jaar door bereikbaar om de immense sequioa's te zien MAAR ht slechte nieuws is dat de totale sneeuwlaag (lees: de voorraad drinkwater, zoet water voor heel California) maar 43% bedraagt dit jaar vergeleken met 178% vorig jaar, dit betekent dat er een groot tekort aan water zal zijn en California weer maatregelen zal moeten treffen om droogte tegen te gaan...
 

De winter 2012 was zelfs heel uitzonderlijk, want de Tioga road is deze winter pas in januari 2012 (de 17e) volledig toegegaan, wat ook nog eens een record is qua sluitingsdag van de scenic drive! Normaal wordt de Tioga road afgesloten half november wanneer de eerste sneeuw valt, maar dit jaar kwamen de eerste echte sneeuwstormen pas heel laat en werd de weg vrijgehouden tot begin 2012. Hierdoor konden veel toeristen heel uitzonderlijk in de winter tot Tenaya lake geraken om op het bevroren meer te schaatsen, een zeldzame mogelijkheid!


Voor wie de statistieken wilt raadplegen over de sluiting en openings data van de Tioga road kunnen op volgende link terecht:  list of opening dates from previous years

zaterdag 5 mei 2012

Cinco de Mayo on Mount Diablo

Vandaag ondernemen we een tweede poging om het Tao house te bezoeken op de Eugene O'Neill National historic site gelegen in de San Ramon valley.

We rijden terug naar het centrum van Danville om daar de shuttle bus te nemen naar de site. We hebben geleerd van de vorige keer, dat de site enkel te bezoeken is via de shuttleservice en dat het geen zin heeft om tot daar te rijden.


In het centrum is er een leuke farmer's market aan de gang en aan het oude station staat er een postkoets van Wells Fargo waar we even inkruipen in afwachting van de bus.



De Eugene O'Neill National Historic Site conserveert het Tao House, de woonplaats van Eugene O'Neill, een Amerikaanse toneelschrijver en de enige Amerikaan die een Nobelprijs heeft gewonnen in de Literatuur alsook een aantal Pulitzer Prizes.


Het Tao House is een redelijk basic huis, met een prachtig zicht op Mt. Diablo en de Danville hills. De locatie op zich is al de moeite en in je kan hier op het domein ook mooie wandelingen maken.


Het huis zelf is aziatisch geinspireerd en helemaal volgens het Feng Shui concept ingericht.
De zwarte toegangs deur en het zigzag padje moeten ervoor zorgen dat boze geesten buiten blijven...
“According to feng shui, evil spirits travel in straight lines, the zigzag pattern would ward them off.” 

Binnenin wouden ze een combinatie creëren van primitief Spaanse stijl met wat Chinese toetsen zodat ze al hun spullen vanop hun reizen naar China konden passen in het interieur. Op zich vind ik het maar een heel donker huis en erg onaangenaam, blijkt dat de vrouw van Eugene te gevoelige ogen had voor het felle zonlicht hier in California en dat ze daarom speciaal donkere plafonds en kleine ramen hadden gemaakt. Het ligt dus niet aan mij, het is de bedoeling om donker en kil te zijn...

Maar er zijn wel een paar interessantere plaatsen en objecten in het huis. Zo staat er een elektrische piano (als in de salons, de voorloper van de jukebox) in de ontbijtruimte die ze toepasselijk "Rosie" hebben genoemd. Dan is er ook nog de master study die helemaal anders ingericht is in een boot thema, de kajuit van een kapitein, en dit is de plaats waar Eugene O'Neill het meest tijd doorbracht en waar hij zijn beste en meest bekende werken heeft geschreven waarvoor hij ook de pulitzer price heeft gekregen.


Verder is er beneden een klein expositie opgesteld waar je onderandere zijn nobelprijs diploma en medaille kan bewonderen... op zich een serieus piece of art en wanneer krijg je nog eens de kans om van dichtbij een nobelprijs te bewonderen?!


Nadat we heel het Tao House hebben bekeken, nemen we de shuttle terug naar Danville en eten een late brunch op een terrasje.

Daarna rijden we naar de top van Mount Diablo, 3,864 ft (1,178 m). Vanuit het huis van O'Neill hadden we al een mooi zicht en nu dat we zo dichtbij zijn, moeten we toch eens tot boven gaan. We rijden via de south gate het Mount Diablo state park in.


En rijden zo helemaal tot boven, inderdaad, van een stevige beklimming is er geen sprake aangezien je met de auto tot aan de top kan geraken waar het observatorium ligt. Onderweg zien we wel menig wielertoerist (terrorist) afzien...


Mount Diablo wordt in de wielerwereld wel eens de 'Mont Ventoux van California' genoemd en het is heel populair om met de fiets tot aan het observatorium boven te rijden (een klim van 3,249 feet (990.3 m) in 10.8 miles (17.4km)). Dit staat ook nog op ons To-Do lijstje, maar vandaag zijn we lui en rijden met de auto tot boven en krijgen een mooi 360 zicht.


Mount Diablo is een van de 3 hoogste pieken in de bay area samen met Mt. Tamalpais waar we vorig jaar al naar boven gingen en Mt. Hamilton in de south bay. Vanop de top heb je een van de wijdste vergezichten in het Westen van de US. Ookal is het niet de hoogste berg, maar vanuit de bay en de central valley wordt deze top vaak gebruikt als herkenningspunt omdat de berg zo goed zichtbaar is.

Men beweert dat men van hieruit half dome in Yosemite kan zien liggen. maar vandaag is het daarvoor iets te hazy.
The View From the Top — Many visitors to Mount Diablo head straight for the summit to enjoy the famous view. Summer days are sometimes hazy, and the best viewing is often on the day after a winterstorm. Then, you can look to the west, beyond the Golden Gate Bridge, to the Farallon Islands; southeast to the James Lick Observatory on Mount Hamilton at 4,213 ft elevation; south to Mount Loma Prieta in the Santa Cruz Mountains at 3,791 ft elevation; north to Mount Saint Helena in the Coast Range at 4,344 ft, and still farther north to Mount Lassen in the Cascades at 10,466 ft. North and east of Mount Diablo, the San Joaquin and Sacramento Rivers meet to form the twisting waterways of the Delta. To the east beyond California’s great Central Valley, the crest of the Sierra Nevada seems to float in space. With binoculars, you may even be able to pick out Half Dome in Yosemite National Park.
Het grappige van Mt Diablo is dat de top verwerkt is in het gebouw, dus we wandelen bijna zonder het beseffen over de top, nog een geluk dat we de gewoonte hebben om alle bordjes te lezen :)


Op de top zitten er redelijk wat Mexicaanse jongeren die blijkbaar cinco de Mayo hier 'vieren'. Wanneer we thuis komen, beseffen we pas waarom iedereen daar bleef zitten met een biertje in de hand... deze keer was het niet om de zonsondergang te aanschouwen, maar wel om eens van dichtbij op hun nationale feestdag een 'Super moon' te kunnen zien!


Wat is een Super moon oftewel supermaan?? Wel... a "supermoon," is the closest and therefore the biggest and brightest full moon of the year. Alweer een astronomisch fenomeen dat mooie beelden oplevert...

Voor meer beelden en verslaggeving, lees dit artikel: USA Today - Supermoon brightens the night sky


Maar de supermaan dit jaar is nog maar de eerste in een reeks van exciting astronomie events aan de Westkust... Zo is er deze maand ook nog een annular solar eclipse, een zonsverduistering waarbij je een ring van vuur kan zien, aangezien het geen volledige zonsverduistering is zal de corona niet te zien zijn en is er ook nog de transit van Venus.

Voor meer info over zonsverduistering en andere astronomische fenomenen check je best de specifieke eclipse website van NASA.

vrijdag 4 mei 2012

fun hockey game @ Stanford

Het hockey seizoen voor het college team van Stanford loopt van augustus tot november, dus vooral in het herfst quarter. Maar dat wilt niet zeggen dat ze de rest van het jaar stilzitten.

Vandaag organiseren ze een recreatieve wedstrijd voor de fans, ouders en vrienden zodat deze ook eens kunnen ervaren hoe moeilijk het is om met een stick tegen een bal te slaan :)

Ik kan deze gelegenheid niet laten schieten want het is a) prachtig zomerweer b) het veld is eens bewaterd (tijdens de NCFHA trainingen en wedstrijden is dat helaas niet het geval en ik mis het een beetje om op een goed veld te spelen) en c) ik krijg bovendien ook nog een gratis T-shirt hehe en last but not least, iedere gelegenheid om te kunnen hockeyen is goed voor de fysiek en ik leer steeds nieuwe leuke mensen kennen.


Het wordt een grappige bedoening, er komen veel meisjes van het lacrosse team opdagen en ook een aantal van de football guys. Ookal zijn deze allemaal heel sportief van nature uit. toch is het voor de meesten de eerste keer dat ze een stick in hun handen hebben en de oog-hand coördinatie loopt niet altijd even vlot. Het gebrek aan techniek wordt volledig gecompenseerd door enthousiasme en ambiance en we amuseren ons te pletter.

Zeer leuk initiatief van de Stanford hockey staff om dit te organiseren, en zeker voor herhaling vatbaar! (Doet me nostalgisch terugdenken aan het familietoernooi in Leuven).