Bijna een jaar geleden, heb ik verteld over onze eerste acteerprestatie in de VS, meer bepaald in Yosemite NP.
in de post van 13 mei 2010:
" Liliane en ik genieten van het zicht dat we op de Lower falls en de vallei krijgen vanaf een zijweg en in onze tocht naar beneden, zitten we een half uurtje moederziel alleen op Columbia rock, de grootsheid en schoonheid in ons opnemend. Tijdens onze rustpauze worden we aangesproken door een ranger of ze ons mogen filmen voor een stukje dat op de website gaat komen staan over deze wandeling. Daar zeggen we natuurlijk niet nee tegen en doen nog eens fake over dat we naar Half dome wijzen en rondkijken. (Onze prestaties zijn vermoedelijk mid-august te zien op de website van NPS)."
Echter mid-augustus had ik uit curiositeit al eens gekeken, maar stond het nog niet online. Daarna was het feit al gauw vergeten en had ik me erbij neergelegd dat ze onze footage waarschijnlijk niet zouden selecteren MAAR...
Gisteren was ik per toeval weer op de website en ontdekte daar volgend filmpje:
Vanaf 00:55 zijn Liliane en ik te zien @ Columbia rock. :)
De volledige video in HD over strenuous hikes in Yosemite is op volgende link te vinden (en wij op minuut 6). Verder zijn er nog andere interessante video's over tripplanning en dayhikes te vinden op www.nps.gov/yose - photos & multimedia - Yosemite tripplanning
Naar aanleiding van de zware aardbeving in Japan is de discussie over een mogelijks gelijkaardig event in de bay-area terug opgelaaid. Sommige wetenschappers voorspellen dat na Chili, New Zealand en Japan, nu San Francisco aan de beurt is. Laten we hopen dat dit nog even uitblijft!!
In de verschillende media waren volgende artikels met ronkende (of verontrustende) titels te lezen:
Heb besloten om maar een aantal quake alert apps te beginnen testen op mijn iphone en mij te verdiepen in de preparedness drills...en eens beetje kennis op te doen over de kans dat de volgende keer het hier prijs is.
De hoofdzetel van USGS ligt toevallig hier niet ver vandaan: in Menlo park: Het Menlo Park science center.
Op hun website kunt ge alles vinden over aardbevingen, van animaties, video's tot slideshows en natuurlijk alle recente data van earthquakes in de buurt. Voor wie eindelijk eens wilt weten hoe het allemaal ineen zit daar in het Westen van de US, is deze website een hele interessante resource. Voor een introductie video over hun campus en de geologie in de bay-area, bekijk volgende video.
Hier heb ik ook een aantal interessante kaartjes gevonden die veel verklaren omtrent de oorzaak en risico van een aardbeving aan de West-kust. Het hoe, waarom en wat, valt in een begrip te vatten: de platentektoniek rondom de "Pacific ring of fire" :)
Maar ik heb hier niet genoeg plaats om alles tot in de puntjes uit te leggen, dus verwijs ik jullie graag door naar wikipedia en andere bronnen, waar het allemaal veel duidelijker zal staan dan dat ik het ooit kan neerpennen.
Voor wie niet graag leest, hier een paar videos over wat er zal gebeuren moest een hevige aardbeving de Bay-area dooreenschudden: USGS video over aardbevingen in de bay area.
Meer info over waar de San Andreasfault juist loopt kunt ge op deze website vinden.
Wat ik wel niet wil achterhouden zijn volgende twee kaartjes die de seismiciteit in California en Belgie in kaart brengen :) Kwestie van het een beetje te relativeren dat er in België nooit, of toch niet veel aardbevingen zijn... staan er toch verdacht veel bolletjes op de kaart. Maar hiermee wil ik geen appelen met citroenen te beginnen vergelijken en de kans op een aardbeving in California minimaliseren. Vond het gewoon grappig dat er uberhaupt data van Belgie beschikbaar waren :)
Met een groepje van de pick up hockey nemen we deel aan een lente toernooi dat door de hockeystaff van Stanford wordt georganiseerd.
Net zoals vorig jaar zijn we de enigen ouder dan 19, maar we laten ons zeker niet doen door de jonge veulens op het veld. We gebruiken onze ervaring om op deze warme dag zo weinig mogelijk ons te moeten inspannen en laten de bal vlotjes rondgaan. We winnen de meeste matchen met meer dan 5 goals verschil, maar laten in de 2e match back to back even een steekje vallen waardoor we de finale missen.
Al bij al was het een leuke sportieve zaterdagmorgen die we afsluiten door met z'n allen te gaan eten in Town & Country village.
Normaalgezien zou ik nog meerder toernooien spelen deze lente, maar overvolle agenda, aflastingen en blessures hebben er anders over beslist. Zo stonden er nog het Gilroy 7v7 tournament, het international tournament in Vancouver en Calcup op het programma, die ik helaas zal moeten missen.
Het niveau van de maandag trainingen zijn ook een stukje de hoogte ingegaan vermits iedereen zich aan het voorbereiden is voor Calcup, het hockeyevent van het jaar in California. Bovendien is er onder de impuls van de buitenlanders het ''sociaal blijven drinken' ingevoerd en lukt het ons om met een 5tal na de training nog een pintje te gaan pakken en een burger te eten als afsluiting van de pick-up sessie. Een hele accomplishment als ge weet dat ze hier totaal niet gewoon zijn om na match of training nog even te blijven plakken...
Terwijl Belgie losjes het wereldrecord scherper stelt door zonder regering te zitten, begint hier in de VS een soortgelijk scenario zich op te werpen. Het Amerikaanse congres moet tegen vrijdagnacht (zaterdag 6 uur Belgische tijd) een akkoord bereiken over de begroting. Zo niet komt er een zogenoemde "government shutdown" doordat de regering zonder geld zal vallen.
Concreet wilt dit zeggen dat ze directe besparingen moeten verwezenlijken door overheidsdiensten als musea en nationale parken te sluiten, omdat er geen akkoord is over de verdere financiering van deze diensten. Alleen de brandweer, politie, wegendiensten en enkele andere instanties blijven werken, de rest sluit.
Het lijkt verdacht veel op de situatie in België, waar ze alsnog zonder regering rustig voortploeteren (lopende zaken) met tot nu toe weinig merkbare effecten in het dagelijkse leven van de gemiddelde belg. Dat zal hier in de US wel anders zijn...
Helaas heeft dit tot gevolg dat vele reizigers en bezoekers die een reis in de paasvakantie gepland hadden naar de West-kust wel eens erg veel pech kunnen hebben en een drastische aanpassing zullen moeten maken aan hun reisschema vermits alle nationale parken gesloten zullen worden. De effecten kunnen veel impact hebben van gesloten poorten bij Grand Canyon tot het aflassen van het cherry blossom festival in Washington
tot het niet verkrijgen van nieuw paspoort of een reisvisum om de US binnen te mogen aangezien de diensten niet werken. Om nog maar te zwijgen van de economische gevolgen in de toeristische sector, de werkgelegenheid en de invloed op de politiek. Bovendien zou dit samenvallen met de National Parks week. Vanaf zaterdag 16 april tot zondag 24 april zou ge tijdens deze week bij de meeste nationale parken gratis binnen kunnen...
CNN legt uit in deze video kort uit wat er gebeurt bij een governemt shutdown
Het zou overigens niet de eerste keer zijn dat een Amerikaanse overheid zonder geld komt te zitten. De laatste keer dat de Amerikaanse overheid moest sluiten, was in 1995. Toen was er een conflict tussen de Democratische president Bill Clinton en het Congres, dat ook toen voor een meerderheid bestond uit Republikeinen. Die "shutdown" duurde 21 dagen en heeft de Republikeinen veel politieke schade berokkend.
Laten we hopen dat het niet zo ver komt en dat al onze vrienden die bang afwachten of hun reis in het water zal vallen of niet, terug met een gerust hart kunnen verder plannen en uitzien naar een fantastische tijd...
Voor meer lees volgende artikels in Belgische en Amerikaanse media:
Vandaag is het de laatste basketmatch van ons miniplan. Olivier zit echter nog op conferentie in Orlando, dus neem ik Gemma mee, een Spaanse die zot is van Pau Gasol en dus maar al te graag meegaat om de Lakers te zien...
We vertrekken vroeg genoeg, maar moeten toch nog lopen om op tijd het begin van de wedstrijd te zien. De wedstrijd tussen LA en SF is altijd een beetje specialer als anders (vergelijkbaar met Club Brugge - RSC Anderlecht in het Belgische voetbal of de Derby der lage landen tussen België en Nederland) en ook deze keer zijn de verwachtingen hooggespannen. Op ieder zitje heeft men een poster gelegd met de duidelijk woorden 'Beat LA' (en op de achterkant een poster van een dunkende Monta Ellis).
Aangezien de Lakers de titelverdedigers zijn en ze deze titel logischerwijze willen verlengen, verwachten we toch getrakteerd te worden op mooi basketbal. Het wordt echter een stevige fysieke wedstrijd waarbij beide teams niet gemakkelijk toegeven en de Warriors uiteindelijk de bovenhand krijgen. Nu het spel niet meer zo spannend is, doe ik een poging om voor Gemma een aantal foto's te trekken van Pau Gasol in actie.
De tweede helft is zelfs helemaal niet meer interessant aangezien de Lakers zeer slordig waren en veel fouten maakten die allemaal cash werden betaald. Onze aandacht begint wat af te dwalen en we keuren de randanimatie tijdens de time-outs.
We komen tot de constatatie dat we zwaar teleur gesteld zijn in de cheerleaders 'the Warriors Girls' omdat ze niet echt hun job doen. Ge zou op z'n minst verwachten dat ze tijdens de time-outs even een dansje komen doen, maar dat gebeurt niet echt. Tijdens heel de wedstrijd doen ze welgeteld 1 dansje (omdat ze in de NBA dance competition zitten), gaan dan 5x omkleden, zitten dom aan de kant met hun pomponnekes te zwaaien en komen uiteindelijk tijdens de 2 laatste minuten nog eens met hun gat schudden. Is ook gemakkelijk verdiend...
Ge ziet dat we nogal distracted waren van de game, maar dit is deels te verklaren door het feit dat de Warriors de Lakers van het veld speelden en een voorsprong van 20 punten hadden uitgebouwd waardoor alle spanning uit de wedstrijd verdwenen was. Het einde was nog wel fun aangezien heel het publiek "Beat LA" staat te scanderen en te zwaaien met de gele bordjes om hun team nog meer aan te sporen (om LA de genadeslag toe te brengen, hehe, de plaatselijke derby zorgt altijd voor een leuk sfeertje).
Op het einde van het 4e quarter schiet Kobe Bryant eindelijk in actie en komen de Lakers nog terug tot 8 punten, maar spijtig voor LA zijn ze te laat wakker geschoten waardoor de Warriors toch winnen van regerend wereldkampioen LA Lakers met 95-87...
En zo zijn we allemaal content, want de Warriors winnen en we kregen toch nog sterren zoals Kobe Bryant en Pau Gasol in actie te zien (beter laat dan nooit).
'Stephen Curry added 20 points, six rebounds and five assists to help the Warriors build a 19-point lead in their third straight victory — all against playoff-bound teams. They have beaten Dallas, Portland and Los Angeles in perhaps their best stretch of wins all season.
Bryant brought the Lakers within eight points in a frantic rally in the fourth quarter, but all that did was make the final score seem close. The Warriors trounced Los Angeles for most of the game and relished every second of it afterward.'
We vertrekken vanuit Cocoa richting Cape Canaveral national seashore en hopen van daaruit al een glimp op te vangen van het lanceerplatform voor de spaceshuttle.
We zijn de natuur op zich al een beetje beu gezien voor nu en kijken dus niet meer op van een paar krokodillen en wetlands, bovendien zijn we niet echte vogelliefhebbers die uren door een verrekijker kunnen turen, dus verkennen we heel kort het park. We houden ons bezig met de verschillende stempels te verzamelen en moeten helemaal tot het strand rijden om vanaf playalinda beach een eerste zicht te krijgen op het lanceerplatform van de spaceshuttle, waar de Endeavour al klaarstaat voor zijn laatste vlucht naar de ruimte .
We verlaten Cape Canaveral NS om ons onder te dompelen in buitenaardse hogere sferen want hier vlak naast ligt het J. Kennedy Space center. De hoofdbasis van NASA en de plaats waar de meeste raketten gelanceerd worden naar outerspace.
Aangezien dit jaar het spaceshuttleprogramma ten einde loopt, vonden we het toch interessant om een guided tour te boeken om alles nog van dichtbij te kunnen zien. (Het ongeluk van Columbia in 2003 had tot gevolg dat er beslist werd dat in 2010 de spaceshuttles uit de vaart zouden worden genomen wegens te duur en te risicovol).
"NASA's space shuttle fleet began setting records with its first launch on April 12, 1981 and continued to set high marks of achievement and endurance through 30 years of missions. Starting with Columbia and continuing with Challenger, Discovery, Atlantis and Endeavour, the spacecraft has carried people into orbit repeatedly, launched, recovered and repaired satellites, conducted cutting-edge research and built the largest structure in space, the International Space Station. The final space shuttle mission, STS-135, ended July 21, 2011 when Atlantis rolled to a stop at its home port, NASA's Kennedy Space Center in Florida."
Olivier was op voorhand al heel excited want normaal gezien stond de lancering van Endeavour voor vandaag gepland, maar een paar dagen geleden kregen we helaas te horen dat de lancering uitgesteld werd.
We lopen eerst rond aan het visitor center, hangen even rond in de rocketgarden, bekijken de binnenkant van een spaceshuttle model en kruipen in een simulator om eens te ervaren hoe dat voelt om met een raket naar de maan te worden geschoten.
Daarna rijden we met een bus de basis rond. We stoppen eerst aan de banana river waar we minuscuul in de verte de lanceereenheden zien. Dit is de plaats waar het publiek staat om een shuttle launch mee te maken. Op het eerste zicht is het nogal teleurstellend dat ge het nog van zover ziet, maar blijkbaar is het beven van de grond en het oorverdovend geluid hier al zeker de moeite en is het gewoon niet mogelijk om dichterbij te staan bij een lancering aangezien ge het dan niet meer kunt navertellen (er is nog wel een plaats iets dichterbij voor de VIPs, daar waar de bekende aftelklok staat.)
aantal filmpje van shuttle launches:
De tour gaat verder langs het Vehicle assembly building waar de spaceshuttle wordt vastgemaakt aan de enorme gastank en boosterraketten. Het is een van de grootste gebouwen van NASA en 4e grootste qua volume in de wereld. De gids claimt ook dat hierop de grootste geschilderde 'stars and stripes' vlag, wat we maar zullen geloven aangezien het motto bij Amerikanen 'the bigger, the better' is.
Daarna vervolgen we onze weg naar het viewing platform en normaal kunnen we nog dichter geraken MAAR we hebben pech, de spaceshuttle staat al in de constructie voor een van de laatste missies, maar we mogen vandaag niet dichterbij gaan omwille van astronautencheck, het viewing platform is het dichtste dat we in de buurt komen. Dat is al de twee keer dat we pech hebben want normaal gezien was het de lancering vandaag. Achteraf bekeken is dat eigenlijk nog wel goed, want anders hadden we helemaal het center niet kunnen bezoeken en zelfs niet dit beeld gezien... en tickets voor de lancering zijn al maanden uitverkocht via een lotterij systeem.
ons zicht:
Hoe het eruit ziet zonder constructie:
We vervolledigen de tour met een passage langs de landingsbaan en stappen af aan het Apollo Saturn 5 center, waar er een immense Saturn V racket te zien is die tijdens de Apollo missies naar de maan gebruikt werd.
Eerst worden we de oude lanceer operation room binnengeleid waar we de lancering van Apollo 11 herbeleven om vervolgens de grote hal binnen te wandelen waar we de raket zien hangen.
De grootste raket ter wereld (tot nu toe) is heel impressionant (maar in september kwam er een nieuw persbericht dat Amerika zijn eer van bigger en better wilt opkrikken met een nieuw project voor nog een grotere raket, lees hier meer) en we worden ondergedompeld in de geschiedenis van het Apollo programma in de jaren 60 om de eerste mens op de maan te zetten.
Buiten de raket zelf, staan er ook nog een maanlander, een replica van de maanrover en een astronauten van tentoongesteld. We nemen nog even plaats in het theater voor een herbeleving van de maanlanding voordat we terug de bus opspringen richting het visitor complex, waar we nog een reportage in het iMax theater bekijken over het ISS Space station.
April 12, 2011 NASA announced Tuesday the new retirement homes for the four remaining space shuttles -- three historic orbiters and the program's test vehicle. The space shuttle Atlantis will be displayed at the Kennedy Space Center Visitor Complex in Florida; the Endeavour, at the California Science Center in Los Angeles; the Discovery, at the Smithsonian's National Air and Space Museum Steven F. Udvar-Hazy Center in Virginia; and the test shuttle, Enterprise, at the Intrepid Sea, Air & Space Museum in New York.
Tegen de late namiddag hebben we alles zowat gezien en verlaten we het Kennedy Space center om ons te haasten naar Orlando, waar we alweer een NBA basketwedstrijd gaan bekijken: Orlando Magic vs Charlotte Bobcats.
We racen naar het Amway center en komen juist op tijd aan om de opworp nog mee te maken. We zijn vooral geinteresseerd in het spel van Dwight Howard, de reus in de NBA met nickname 'superman' die voor spectaculaire dunks kan zorgen.
Het is 1 april en ze kunnen het hier niet laten om even alle lichten uit te doen en op het grote scherm een 'windows blue screen' te tonen, een gepaste april fools waar heel veel mensen even mee weg waren! Verder worden we getrakteerd op beelden van een resem celebrities die ooit eens in het publiek zaten zoals Kim Kardashian, Jack Nicholson, Steve Tyler, Justin Bieber, Donald Trump. Kevin Bacon, Bruce Willis en Aretha Franklin en ik probeer met de zoom van ons fototoestel om zelf een paar bekendheden te spotten, maar kan helaas geen enkele spotten.
Het basketspel is maar ondermaats en we zijn blij dat er tijdens de time-outs nog wat ambiance gecreëerd wordt door de dansende mascottes. De opblaas mascottes zijn echt hilarisch en we lachen ons een deuk met de dance off tussen de mascottes en de cheerleaders. De match wordt uiteindelijk gewonnen door de Orlando Magics met 89 - 77.
Zaterdag & Zondag 2-3 april 2011
Day 11 en 12: Orlando
Vandaag kan ik uitslapen in een zacht hotelbed, we zitten in het Renaissance hotel vlakbij Seaworld en Olivier is al vroeg op om naar zijn conferentie te gaan. Het enige wat er vandaag op het programma staat is afscheid nemen van onze auto. Nadat ik de auto heb ingediend, spring ik op de Iride-trolley naar het Orlando premium outlet shopping center dat echt mega groot is. Alle merken zijn vertegenwoordigd en er zijn zoals steeds goede solden. Hier een paar uur rondhangen is echt gevaarlijk: ge kunt een letsel oplopen aan uw pols van het kredietkaart swipen, winkeltassen dragen of passen. Ben zoet tot 17u ookal ben ik niet zo'n shoppingfreak.
Op weg naar het hotel zie ik een aantal zeer merkwaardig huizen, het omgekeerde huis aan de ingang van wonderworks doet mij toch wel twee keer knipperen en afvragen of ik dit juist heb gezien en het ripley believe it or not museum is ook bizar. We zitten hier dan ook in Orlando, waar er de grootste concentratie van pretparken ter wereld is en dat is overal eraan te zien.
De rest van de dag, rust ik relaxt uit aan het zwembad ( en dat is ook grotendeels het programma voor de volgende dag).
Voor het avondeten gaan we met een paar Nederlandse collega's van Olivier die hier ook zijn voor de conferentie eten bij een Thai. We eten echt op z'n thais op de grond aan een lage tafel, met een paar Nederlanders is dit echt erg gezellig. En we keren zelfs totaal onamerikaans te voet naar ons hotel terug.
De volgende dag valt er niet veel te melden aangezien ik erin slaag om een goed ligbed met parasol te bemachtigen aan het zwembad en dus heel de dag hier vertoef om nog een laatste dag te genieten van de stralende zon.
Want op 4 april 's morgens vertrekt ik onmenselijk vroeg (4.30am) terug naar de Westkust met een rechtstreekse vlucht van Orlando naar SF en komt er een einde aan ons Florida avontuur. Olivier blijft nog een paar dagen langer voor de conferentie.
We passeren voor een tweede keer aan Biscayne NP. Deze keer zijn we niet te laat, maar we hebben toch weer geen geluk want het snorkelen is afgelast wegens te weinig geïnteresseerden! We laten het snorkelen dan maar voor wat het is en rijden door naar Key Biscayne, waar we een mooi zicht hebben op downtown Miami.
Vorige keer waren we onsuccesvol om hier iets te eten te vinden, maar nu vinden we wel de weg naar een laat ontbijt in Bill Baggs Cape Florida SP. Na de matige omelet, maken we een kleine wandeling op het strand om het bekende lighthouse te zien.
Tijdens onze wandeling zien we vlak bij de pier aan de vuurtoren een manatee in de zee. Is toch nog altijd bizar om deze beesten te zien zwemmen... In California kijken we er niet meer van op dat je regelmatig een zeehond of zeeleeuw ziet zwemmen, maar een manatee of zeeolifant zijn toch nog iets groter en impressionanter.
Vandaag is een rustige dag en we besluiten om al door te rijden naar onze volgende slaapplaats. Aangezien we het kamperen maar voor bekeken houden hier in Florida, hebben we last-minute een cabin kunnen vastleggen in het Oleta River SP , ten noorden van Miami.
We 'checken in' en kijken eens wat die cabin te bieden heeft, maar buiten het feit dat deze niet zal gaan vliegen in een storm, is er niet veel meer comfort dan gewoon in een tent :). Het is er veel te warm en te muf, ener ligt een plastic matras op een tweepersoonsbed, dus halen we onze slaapzakken uit ons valies en besluiten om de rest van de dag buiten door te brengen.
Het Oleta River SP heeft gelukkig veel te bieden. Er ligt een stukje mangrove en een baai in het midden van Miami en we hebben de mogelijkheid om een kayak te huren om het park te verkennen. We hebben even de tijd om het peddelen te synchroniseren in de mangrove, voordat we in de open baai komen en geconfronteerd worden met veel wind.
Het wordt dus een meer dan actieve workout om tot het onbewoonde eiland te geraken in het midden van de baai. Wanneer we halverwege rondom het eiland zijn en met onze neus recht in de wind zitten, besluiten we om toch maar even aan te meren en uit te rusten op het strand. Het is weer eens een vreemde sensatie om vermoeide armen te hebben, maar nog wel frisse benen. Vanaf het strandje hebben we een mooi zicht op de skyline van North Beach en af en toe vaart er eens een jacht voorbij, terwijl we in een kleine natuuroase zitten.
Wanneer we wat uitgerust zijn, besluiten we om de wind weer te trotseren en terug naar het vasteland te peddelen. Gelukkig hadden we het ergste achter de rug en halverwege krijgen we de wind in de rug en staan we in no time terug aan wal.
We verfrissen ons snel en springen terug de auto in om te gaan eten in South Beach. We belanden op het terrasje van een van de art deco hotels waar we bij een italiaan een immens grote cocktail gepresenteerd krijgen (we zullen maar zwijgen over de rekening die we later gepresenteerd kregen).
Een beetje in de wind, rijden we dan verder naar Key Biscayne voor de derde keer deze vakantie, want we konden het niet laten en hebben nog snel tickets bemachtigd voor de kwarfinales van de Sony Ericsson Open. De belangrijkste reden voor deze splurge is het feit dat we onze landgenote Kim nog niet in actie hadden gezien... en zij speelt vandaag haar kwartfinale tegen Azarenka.
We hebben dus enkel een avondsessie ticket aangeschaft en worden getrakteerd op twee interessante matchen met bekendere namen: Kim Clijsters vs Azarenka bij de vrouwen en Djokovic vs Anderson bij de mannen.
Helaas is Kim niet op haar niveau en gaat ze onderuit met 3-6, 3-6 tegen de latere winnares van het toernooi, Azarenka. Niet echt een schande aangezien Sharapova met 6-1 6-4 tijdens de finale van de baan wordt geveegd (lees hier meer over op de officiële website)
Ondertussen is de nacht neergedaald in Miami, maar blijft het toch nog broeiend warm en maken wij ons op voor de laatste tennismatch van de avond: Djokovic vs Anderson. Aangezien we enkel Djokovic kennen en zijn capriolen wel kunnen appreciëren, is het niet moeilijk om een kant te kiezen en dus supporteren we vurig voor Djokovic zodat hij zijn sterke ongeslagen reeks dit jaar kan verder zetten.
Anderson blijkt een maatje te klein te zijn en de match duurt ook niet lang. Toch worden we getrakteerd op een aantal mooie punten met bijhorende vreugdekreetjes en we vinden het niet erg dat het allemaal snel voorbij is, want we beginnen het tennis stilaan beu te worden en krijgen een klop van de hamer.
Novak stoomt door, maakt zijn ongeslagen reeks nog wat langer en zal later voor een uitverkocht stadium de titel claimen door Nadal in de finale te verslaan. (lees meer hierover op de website).
Samen met de rest van het volk stromen we het stadium uit op weg naar de parking en we doen er nog een dik uur over om tot aan onze auto te geraken... Tegen iets na middernacht komen we toe aan onze cabin in Oleta River SP waar het nog steeds muf en warm is en doen een poging om zo goed en zo kwaad mogelijk op de plastieke matras in slaap te geraken.
Donderdag 31 maart 2011
Dag 9, Palm Beach
Zoals iedere morgen begint onze dag met een zoektocht naar ontbijt, uiteindelijk gaan we maar bij Dunkin donuts bij gebrek aan beter.
Daarna rijden we via de kust naar het noorden, de bedoeling is om vandaag zo dicht mogelijk bij Orlando te geraken, maar onderweg toch nog vanalles te zien. We nemen dus niet de korste en snelste weg, maar volgen de 1A, beter bekend als Ocean drive van Boca Raton tot Jupiter Beach (Palm Beach).
Onze eerste halte houden we aan Red reef beach te Boca Raton. Het plan was om op het strand wat te rusten want het kwik stijgt al weer naar de 33 graden, maar er staat teveel wind en we worden heel de tijd gezandstraald. We zoeken dan maar beschutting om ons boekje te kunnen lezen.
Na een korte siesta vervolgen we onze weg naar Palm Beach. De huizen langs Ocean drive zijn pas decadent, van Boca Raton tot Palm beach ligt er het ene kasteel naast het andere met als toemaatje nog een klein yacht voor de deur en dit alles omzoomd met groen gemillimeterde golfterreinen . Palm Beach noemt niet voor niks de 'golf capital'.
Zo rijden we heel de A1a af tot aan Jupiter, waar we besluiten dat we genoeg decadentie hebben gezien voor een dag en dus nemen we vanaf hier de autostrade richting Cocoa. Onderweg krijgen we te maken met een mini hurricane, in een mum van tijd is er total darkness en kletterende regen. (chance dat we zowieso op de highway ons dak toedoen voor de felle wind, anders hadden we een gratis douche gehad).
Op het einde van de dag belanden we uiteindelijk in Cocoa, ten oosten van Orlando en ietsje ten zuiden van het Kennedy Space center en Cape Canaveral national seashore waar we morgen naartoe willen gaan.
