Whale watching trip

Vandaag vroeg uit de veren, want we moeten al om 9u30 in Monterey er zijn en het is 1,5u rijden van Palo Alto... We gaan namelijk naar walvissen gaan kijken of althans een poging ondernemen.

Want California is één van de weinige plaatsen in de wereld waar men het jaar rond walvissen kan zien en Monterey is hiervoor de beste uitvalsbasis. 
"Whale watching in Monterey Bay is the marine equivalent of going on a safari in Africa."

Monterey Bay is gekend voor de grote diversiteit van marine life waaronder zeeleeuwen, zee otters, zeehonden (seals), pelikanen en dolfijnen. Bovendien ligt de bay op de migratieroute van grijze en bultrug walvissen en kan men het grootste zoogdier ter wereld hier tegenkomen, de blauwe vinvis. Monterey is ook één van de broedplaatsen voor zeeolifanten.
Orka's en schildpadden zijn ook te bewonderen in de bay en enkele van bedreigde diersoorten zoals de California sea otter, en de California brown pelican zijn hier nog te vinden.

In het midden van de bay ligt de Monterey Canyon, een van de grootste onderwatercanyons in de wereld (vergelijkbaar met de Grand Canyon). Monterey bay maakt deel uit van het Monterey Bay National Marine Sanctuary (a Federally protected marine area offshore of California's central coast). Het Marine Sanctuary loopt van Rocky Point in Marin County, juist ten noorden van de Golden Gate Bridge, tot aan Cambria in San Luis Obispo County, en bevat 276 miles (444 km) kustlijn en 6,094 square miles (15,783 km²) oceaan rondom de Monterey Bay. Hier wordt een van de werelds meest diverse marine ecosystemen beschermd en dit is een thuis voor veel zeezoogdieren , zeevogels en vissen.

Terwijl op andere plaatsen whale-watchers een heel eind in zee moeten gaan om walvissen te kunnen zien, kan men langs de kust van Monterey soms walvissen spotten aan wal met het blote oog. Dit komt door de aanwezigheid van de canyon. Ze is een perfecte habitat voor veel walvissen en geeft ze de mogelijkheid om dichter tegen het land te komen om zich te voeden door de diepte en de grote hoeveelheden voedsel. De grijze walvissen hebben dan weer de voorkeur om tijdens hun migratie in ondieper water te zwemmen en zijn verplicht om de bay in te zwemmen om rondom de diepe canyon te kunnen gaan.

In de winter en begin van de lente (mid-December tot mid-April) zijn er vooral grijze walvissen te zien tijdens de grote migratie van Alaska naar Baja California, Mexico en terug en zijn er ook verschillende soorten dolfijnen en bruinvissen te spotten. 

In de zomer en herfst (mid-april tot mid-December) zijn het eerder bultrug (humpback)walvissen, blauwe vinvissen en verschillende soorten dolfijnen die te zien zijn terwijl ze zich voeden en spelen in de bay. In deze periode hebt ge het meeste kans om ze van dichtbij te zien. 

Tijdens de overgang van het winter naar het zomerseizoen is de grootste kans om ook orca's (killer whales) in actie te zien wanneer ze in groep jagen op grijze walvissen.

Eind november tot mid-december zijn de kansen het laagst om er te zien, maar toch kan het zijn dat ge een glimp opvangt van een bultrug, blauwe of grijze walvis.

De perfecte plaats dus om eens op een boot te springen en te proberen zoveel mogelijk van deze prachtige zeewezens te zien...

Na wat research op het internet kom ik uit bij het "Monterey Bay Whale Watch Center" die blijkbaar de beste trips organiseren voor eenzelfde prijs als de meer toeristisch trips. Ze claimen dat hun success rate om walvissen te zien close to 98% ligt... Op het programma staat een 3 tot 3 1/2u durende boottocht en we gaan vooral grijze walvissen tijdens de migratie te zien krijgen.

Ze hebben ons aangeraden om ons warm te kleden want we gaan de oceaan op en daar kan het nog goed koud zijn en veel wind. Ookal voorspellen ze vandaag een max temperatuur van 19°C, toch trek ik twee dikke truien aan want om 7u30 vriest het nog hier in Palo Alto. En heb geen zin om kou te lijden als we 3u op een boot zitten. Heb voor Olivier dus ook al maar iets gaan halen tegen zeeziek zijn, want hij had geen zin om zich nog eens zo misselijk te voelen en alles te missen. Hopelijk voor ons en de rest op de boot, hebben we niet meer de vloek over ons hangen van niks of heel weinig te zien (Pech in Australië, Tenerife, Hawaii en Maui) en krijgen we genoeg walvissen en andere dieren te zien en liefst zo dichtbij als mogelijk is...

We hopen toch ooit eens mee te maken dat ze tot aan de boot komen en lekker actief zijn met jumps en salto's (zoals hieronder op de foto en filmpje) maar we gaan op pad met geen al te hoge verwachtingen zodat we achteraf niet teleurgesteld kunnen zijn.

filmpje whalewatching Monterey

nog een filmpje hoe cool het kan zijn

Om iets na 10 am varen we de haven uit en rondom de haven zien we al direct een hele hoop zeeleeuwen en een zeldzame zeeotter. Rondom ons vliegen meeuwen en pelikanen... Eenmaal in open zee is het echt ijskoud en ben ik content dat ik 2 truien aanheb. De wind valt nog mee maar er is vandaag een toch een redelijke 'swell' dit wil zeggen grote golven en dus fel op en neer gedobber. Resultaat: veel zeezieke mensen! gelukkig Olivier niet want hij heeft wijselijk al een pilletje ingenomen voor we op de boot kwamen.
We moeten toch een dik uur geduld hebben eer dat we de eerste 'blows' van een groep grijze walvissen zien. Nancy, de kapitein en marine biologist vertelt ons ook dat we ze vandaag niet veel boven water gaan zien omdat ze gefocusd zijn om naar Alaska terug te keren en zoveel mogelijk afstand proberen af te leggen. Geen speeltijd dus deze keer. Maar Nancy blijkt ook een goede navigator te zijn , want keer op keer probeert ze ons zo dicht mogelijk bij de groep te houden als ze weer voor een 10tal minuten onderduiken. We zien ze toch vanop redelijke afstand (maar nog altijd niet voldoende om mijn honger te stillen , toch al dichter dan in Maui) en het is te moeilijk om met mijn fototoestel op het juiste moment te trekken dus geniet ik gewoon van het kijken en heb ik helaas niet veel beelden voor jullie.
Wanneer we na 3u terugkeren naar de haven zien we onderweg dichter tegen de kust een groep Risso's dolfijnen, deze zijn iets groter dan de bekende bottlenose dolfijnen en zijn witter van kleur. we volgen ze nog een tijdje en keren dan terug naar de aanlegsteiger.

Het is ondertussen 1pm en van die gezonde zeelucht hebben we enorme honger gekregen en blijkbaar ben ik toch verbrand in mijn gezicht. Het lijkt net of ik ben gaan skiën, zo fel staat mijn zonnebril getekend in mijn gezicht. We eten in één van de restaurants aan fisherman's wharf en proeven de bekende clam chowder.

Na het eten kijken we nog even geamuseerd naar de pelikanen die hun graantje proberen mee te pikken wanneer de vissers hun vis aan het kuisen zijn aan de pier. Blijkbaar is de bruine pelikaan toch niet zo bedreigd want we zien er een 10tal alleen al hier vechten achter vis :)

Meer foto's van onze trip zijn te zien zullen te zien zijn in het fotoalbum  "Californian adventure" Meer info en links over: algemeen Monterey: http://www.seemonterey.com whale-watching in Monterey: http://www.seemonterey.com/whale-watching

3D movies

Vanavond gaan we met een paar van Belgica naar de movies !

De veelbesproken film "Alice in wonderland" van Tim Burton is pas uitgekomen (zie trailer) en blijkt optimaal gebruik te maken van het 3D concept. We vertrekken rond 21u naar het AMC theater om die van 9.30pm mee te pikken maar als we daar toekomen staat de parking afgeladen vol en blijkt aan de kassa dat de vertoning op IMAX scherm uitverkocht is, dus we kopen dan maar een ticket voor de vertoning om 10.45pm en overbruggen de tijd in de plaatselijke Starbucks.

Spijtig genoeg is de vertoning enkel in 3D op normaal scherm en het is direct duidelijk dat er toch een verschil is tussen Imax en gewonen filmzalen. Door het grotere scherm van Imax hebt ge het gevoel dat ge echt in de film zit en met de 3D effecten is dit helemaal te gek. Nu echter zie ik de randen van het scherm en ookal zijn de 3D effechten wel leuk in deze film, toch is het minder impressionant omdat het voor u uit het scherm komt maar het komt niet echt op u af als tijdens onze ervaring toen we Avatar zagen op Imax. Zelfs de reclame voor Alice in wonderland tijdens Avatar was cooler dan de echte film.

conclusie: Als ge naar 3D gaat kijken , betaal dan de paar dollar/euro extra voor de imax experience, is zeker zijn geld waard en overall bekeken vraag ik mij af waarom ik nog ooit een film zou gaan zien in de cinema zonder 3D... Het kost al zowieso veel tegenwoordig om de cinema-ervaring te hebben, dus er moet nog iets extra aan zijn dat men niet op tv of computer kan hebben.

Na de film (die pas tegen 1 am gedaan was) blijven we nog wat plakken bij Pierre voor wat bier en chocotoffs. Uiteindelijk kruipen we tegen 3am ons bedje in.
gelukkig staat er morgen een 'vrije' zaterdag op het programma met shopping, hockey en een etentje met Marie en Jason.

Welke kleur heeft de Golden Gate Bridge?

Het meest bekende en herkenbare  'landmark' van San Francisco

The Golden Gate Bridge

Ondertussen zijn we er al een tiental keren over gereden en hebben we ze vanuit alle mogelijke standpunten gefotografeerd dus nu wat meer toeristische info over de brug.

De Golden Gate Bridge is een hangbrug over de gelijknamige zeestraat Golden Gate die het schiereiland van San Francisco met het ten noorden van de zeestraat gelegen Marin County verbindt. De brug is hoog genoeg om de grote zeeschepen de Baai van San Francisco en de haven van San Francisco zonder problemen te laten bereiken. De brug is 2737 m lang, en overspant 1280 m water. De brug hangt aan kabels van ongeveer 1m (92,7cm) diameter. In die tijd (de grote depressie) werd het bouwen van deze brug onmogelijk geacht, technisch en financieel, maar werd midden in de Depressie op 5 jaar tijd en onder budget gebouwd. De brug is ontworpen door Joseph B. Strauss en geopend op 28 mei 1937. Het was de langste suspensiebrug in de wereld op het moment van voltooiing in 1937. Ondertussen zijn er 8 andere bruggen die een langere overspanning hebben. Het is nog steeds de 2e langste hangbrug in de Verenigde Staten achter de Verrazano-Narrows Bridge in New York City.

De brug is, ondanks dat het niet meer de langste brug ter wereld is, een internationaal herkenbaar symbool en icoon geworden van San Francisco en California
Of zoals ze het op hun eigen website formuleren: "The Golden Gate Bridge is widely recognized as one of the greatest construction achievements in the twentieth century. Once the longest suspension span ever built, the Bridge is considered an international icon, a structure of grace and beauty, and a lasting symbol of American progress and ingenuity."
In 2007 was het de 70ste verjaardag van mogelijks de mooiste en zeker de meest gefotografeerde brug ter wereld. 

In films is de brug een "dankbaar" slachtoffer. Geen enkele brug is zo vaak ingestort in films als de Golden Gate Bridge.
Een ander luguber feit is dat de brug de populairste plaats is in gans de wereld om zelfmoord te plegen. De val van 75m duurt 4 seconden en eindigt tegen een muur van 9°C koud water aan een snelheid van 120km/u. 
 "You have at least a 98% chance of successfully dying."

Top 10 van langste hangbruggen (2006)

1. Ponte di Messina, Sicilië Italie, 2012, 3300m (niet voltooid)
2. Akashi-Kaikyobrug, Japan, 1998, 1991m
3. Gof van Izmit-brug, Turkije, 2004, 1668m
4. Grote Beltbrug, Denemarken, 1996, 1624m
5. Bosporusbrug, Turkije, 1973, 1590m
6. Fatih Sultan Mehmetbrug, Turkije, 1988, 1510m
7. Runvangbrug, China, 2005, 1490m
8. Humber, Verenigd Koninkrijk, 1981, 1410m
9. Jangyinbrug, China, 1999, 1385m
10. Verrazano Narrows bridge, Verenigde Staten, 1964, 1298m
11. Golden Gate Bridge, Verenigde Staten, 1937, 1280m

Bronnen en meer info: 

Officiële site van Golden Gate Bridge
Nederlandstalige uitleg op een bevriende blog 
"Jumpers: The fatal grandeur of the Golden Gate Bridge"
Wikipedia, engelstalig
Wikipedia, nederlandstalig

Maar welke kleur heeft de Golden Gate Bridge?

Na onze trip naar Muir Woods is er een discussie ontstaan tussen Nathalie en mij over de kleur:
dixit Nathalie: 'de oranje brug over naar de rode bomen...' waarop ik reageer: '"gouden" rode brug, maar oranje is close ;)'

Volgens mij was het rood, ik volg gewoon wat ik met mijn eigen ogen zie :), Nathalie had het over oranje...
Even ter verduidelijking: Onze Frommer's San Francisco Day by day gids (2006) heeft het in de sectie 'crossing the bridge' over "the brilliant, red colored Golden Gate Bridge ! en als ge naar alle foto's kijkt dan is dat toch een rode brug? Vandaar dat Olivier en ik op het verkeerde spoor zijn gezet door wat we zien en lezen. Op Frommers website verwijzen ze dan weer naar de "orange towers" en in de reisgids van Capitool wordt de kleur (wijselijk?) zelfs niet vernoemd.

Aangezien ik koppig ben , en graag mijn gelijk wil halen of toch op z'n minst goed geinformeerd zijn voordat ik mijn standpunt wijzig, ben ik begonnen met wat modern opzoekwerk via Google en wikipedia over ons discussiepunt:

Hier mijn resultaten:

"Despite its red appearance, the color of the bridge is officially an orange vermillion called international orange. The color was selected by consulting architect Irving Morrow because it compliments the natural surroundings and enhances the bridge's visibility in fog. The famous International Orange color was originally used as a sealant for the bridge. Many locals persuaded Morrow to paint the bridge in the vibrant orange color instead of the standard silver or gray, and the color has been kept ever since. The international orange paint used on the Golden Gate Bridge is specially formulated to protect the bridge from the danger of rust from the moisture of the frequent fog that rolls in from the Pacific Ocean through the Golden Gate to San Francisco Bay."

--> Dus ze lijkt rood, maar officieel is ze in het oranje geschilderd. We kunnen gaan muggenziften over de vraagstelling en ze eventueel aanpassen want het gaat hier over verschil in perceptie. Als ik had gezegd dat volgens mij de brug rood lijkt, dan zou dit kloppen want het gaat dan over hoe ik de kleur van de brug "ervaar" zoals ik ze zie of zoals ze "lijkt". Als ik het echter over de officiële kleur had, moet ik Nathalie gelijkgeven en is het inderdaad een oranje brug.
MAAR eigenlijk hebben we beiden gelijk want Nathalie heeft het ook over rode bomen en daar kan ik op zeggen dat ze TOTAAL niet rood zijn :p. Als we het dan over vertalingen van namen hebben: dan zouden redwood trees inderdaad rode bomen kunnen zijn , maar dan is de golden gate bridge GOUD.

Voor diegene die zich nu bedenken , waarom is de brug dan niet in goud geschilderd??

wel de naam van de brug verwijst naar de "Golden Gate", naam van de straat waar ze over gaat en dus geen kleur. en waarom dan de naam Golden Gate voor die straat, wel tot in de jaren 1840 werd de zeestraat aangeduid met de Spaanse naam Boca del Puerto de San Francisco, wat "(zee)straat van de haven van San Francisco" betekent. Op 1 juli 1846, nog voor de ontdekking van goud in Californie, kreeg de straat de nieuwe naam "Golden Gate" (Gouden Poort, oorspronkelijke Griekse naam: Chrysopylae). Want toen ontdekte John Fremont de baai en in zijn memoires schrijft de ontdekkingsreiziger: "To this Gate I gave the name of "Chrysopylae", or "Golden Gate"; for the same reasons that the harbor of Byzantium was called Chrysoceras, or Golden Horn.".Hij gaf dus deze naam omdat deze baai hem herinnerde aan de haven van Istanbul die 'Chrysoceras' heet (Gouden Hoorn). Met het ontstaan van de grote goudkoorts (Goldrush) van 1848 werd die naam alleen maar toepasselijker.

Trouwens een gouden brug zou echt lelijk zijn , teveel reflecteren , veel te duur zijn als ge echte goudverf zou gebruiken en er los over zijn om in de depressie zo'n gouden symbool neer te planten (kan zo nog wel een paar idiote argumenten uit mijn mouw schudden :) )
Nè, I rest my case :)

OF toch niet !
blijkt dat de brug eerst geschilderd is met red lead primer of loodmenie verf. AHA weer rood.

"The bridge was originally painted with red lead primer and a lead-based topcoat, which was touched up as required. Many misconceptions exist about how often the Bridge is painted. Some say once every seven years, others say from end-to-end each year. Actually, the Bridge was painted when it was originally built. Until 1965, only touch up was required. In 1965, advancing corrosion sparked a program to remove the original lead-based paint (which was 68% red lead paste in a linseed oil carrier). The removal continued to 1995".

Maar als ik dan opzoek wat loodmenie is in wikipedia: "Red lead, is a bright red or orange crystalline or amorphous pigment. Red lead is virtually insoluble in water. However, it is soluble in hydrochloric acid present in the stomach, and therefore it is toxic when ingested." Best niet aan de Golden Gate brug likken dan :)

Na verder zoeken kom ik nog veel meer te weten over pigmenten, verven en kleuren:  Red lead/loodmenie is dus een pigment dat al van in de middeleeuwen werd gebruikt en de kleur is rood. Vaak werd het gebruikt als vervanging van het pigment vermiljoen omdat het goedkoper was. Het pigment is helder scarlet. Dus als red lead vervanger is van vermiljoen en het pigmet scarletachtig is,welke kleuren zijn dat dan? wikipedia vertelt mij meer: 
"Vermiljoen is een rood-oranjeachtig pigment. Sinds de 19e eeuw is vermiljoen vervangen door een variant van cadmiumrood"
"Cadmiumselenide is een zeer stabiel rood pigment dat voorkomt als een donkerrood poeder (cadmiumrood)."
"Scarlet  is a bright red color with a hue that is somewhat toward the orange. It is redder than vermilion."

--> DUS red lead is bijna hetzelfde als de kleuren scarlet/vermiljoen en cadmiumrood (allemaal rood dus) maar dan spreken we over het pigment. Als we het over de verf hebben is deze blijkbaar meer naar het oranje toe.

Ik kom op een forum voor schilders terecht waar men dezelfde vraag heeft en over de Golden Gate bridge beginnen. Is de kleur van menie eigenlijk rood of oranje?
"Ik ben vertrouwd met de fel oranje metaalgrondverf, maar in middeleeuwse miniaturen (waaraan het zijn naam gaf)schijnt het een uitgesproken rode verf te zijn.  Nog zoiets raars. Ik heb een paar jaar geleden de Golden Gatebrug gezien, die naar verluidt oranjerood van de loodmenie moet zijn (een uitgesproken keus van de brugontwerpers, 'international orange'). Toen ik de brug zag was hij veeleer roodbruin, oranje kon ik het niet noemen. Het was me onduidelijk of dat roodbruin de verweringskleur is van aan de lucht blootgestelde menie,of dat de kleur tegenwoordig anders is omdat echte loodmenie in de ban is gedaan.Er was loodmenie (oranje) en ijzermenie. (rood) IJzermenie is hematiet, Fe2O3, begrijp ik. IJzermenie lijkt me een goede verklaring voor de huidige kleur van de Golden Gate brug, want loodmenie hebben ze in Amerika al lang geleden verboden.

Mijn conclusie: aangezien er geen duidelijkeheid tussen echt rood of oranje en als alles toch terugverwijst naar rood is voor mij de brug ROOD (aangezien oranje een subkleur is van rood ben ik toch altijd juist :) en er is rood pigment gebruikt voor de kleur "international oranje" ) Bovendien kunt ge op de bovenstaande foto's zien dat lichtinval veel verschil maakt.

Mystery of missing sea lions in SF solved !

De welgekende attractie op Pier 39  is de laatste tijd een aantal keer in het nieuws geweest.
De zeeleeuwen waren immers voor een tijdje weg !!

ABC news wijdde er zelfs een topic aan: Mystery of the Missing Sea Lions

Aan Fisherman's wharf vreesden ze al voor de toeristische sector, nu de zeeleeuwen niet meer te zien waren.

Maar er is goed nieuws!
sinds eind februari zijn er terug een aantal gespot en beginnen er steeds meer terug te komen naar hun favoriete plaatsje om te zonnen.

Meer hierover is te zien in het clipje: Back at the Bay: Calif. Sea Lions Return - ABC News

Zelf waren we hier al eens gepasseerd in maart 2009 toen we San Francisco aan het verkennen waren en toen hebben we alleszins toch nog een redelijk aantal gezien...

Aanpassingen Blog

Hier een overzicht van recente aanpassingen aan de blog

Bovenaan zijn er de tabbladen blog, over ons, maps en reistips/links bijgekomen en in de rechterkolom de rubriek: "what's new"

Concept van de rubriek "what's new":
Diegene die via Facebook en Google Buzz volgen worden iedere keer op de hoogte gebracht van de laatste nieuwe post, maar als ge rechtstreeks naar de blog komt staat steeds het laatste qua datum vanboven en dat is niet perse het laatste gepubliceerde, waarvoor mijn excuses, maar ik heb gekozen om volgens dit systeem te werken ipv volgens postdatum. Om het jullie gemakkelijker te maken zal ik voortaan in de rubriek "what's new" een lijstje hebben staan met een overzicht van onlangs geposte verhalen per week.(indien nodig)

Aangezien de data niet overeenkomen met de publiceer data en ik wat achterop zit door de problemen door de bloghack,staan er hier nu een vijftal. Dus gewoon eerst "what's new" checken en op de link klikken.

via de nieuwe tab bovenaan "maps" kunt ge de kaartjes van de voorbije roadtrips zien en een aantal links en bijkomend info is te vinden via de tab "reistips /links"

De foto's van Death Valley en later zijn nog niet geupload in het fotoalbum dus hiervoor nog even geduld !


Veel leesplezier,
Leen

Muir Woods

Het originele plan vandaag was om richting Point Reyes te gaan om walvissen te spotten , maar het is anders uitgedraaid. Door een nogal drukke skypesessie vertrekken we pas tegen 11u. Ons doel is aan de Noordzijde van de Golden Gate op verkenning te gaan.
Op de agenda staan dus Muir Woods en Muir Beach en verderop Point Reyes waar men blijkbaar het beste zicht heeft op de walvissentrek van januari tot eind maart en bovendien zijn er ook zeeleeuwen en zeeolifanten te spotten. Onderweg zou men ook de San Andreasbreuk kunnen zien, want deze scheidt Point Reyes van het Californisch vaste land. Vanaf het Earthquake Trail, zou men alleszins een stuk land kunnen zien waar tijdens de laatste grote aardbeving in 1905 de grond 5m opengescheurd zou zijn en dus heel Point Reyes zich 5 a 6m naar NW van het continent heeft verplaatst.

Onze eerste stop van de dag: Muir Woods national monument waar we de fameus hoge Redwood trees kunnen zien. Het is zondag vandaag en dat laat zich merken want het is heel druk, de twee parkings bij het park zijn volledig vol dus zoeken we een plaatsje down the road. Bij de inkom laten we fier onze jaarpas zien en moeten niks betalen, nog een paar bezoekjes en onze pas is al terugbetaald...

Muir Woods is een overblijfsel van de oude Redwoodwouden aan de kust en één van de eerste nationale beschermde sites.  De hoofdattractie zijn hier de Californian Redwoods, de grootst levende wezens op aarde! Ja, bomen zijn ook levende wezens :)
Figuurlijk staan deze bomen wat in de schaduw van de meer bekende Sequoia bomen, maar letterlijk is het juist andersom. Ze worden namelijk groter dan de sequoia's , maar de sequioa's hebben een veel bredere stam...

Enkele facts:
de hoogste Redwood ooit gemeten: 379,1ft oftewel 115m hoog en een diameter van 22ft/6,7m.
de hoogste Sequoia ooit gemeten: 311ft/94,7m en diameter van 40ft/12m.

Tijd om deze bomen eens in het echt te zien en ons te laten overweldigen door hun lengte !

We starten aan het visitor center en doen eerst het toeristisch gedeelte dat ons wel al direct bij één van de interessantste plekken van het park brengt. Er is een mooi aangelegd pad in hout dat ons langs Bohemian Grove en Cathedral Grove brengt waar de grootste bomen van Muir Woods staan met een max lengte van 77m. Ge krijgt er zowaar een stijve nek van door heel de tijd naar boven te kijken !

 

Als we op het einde van de toeristische trail zijn beslissen we om nog wat verder door te gaan en wat minder betreden paden te bewandelen.
We besluiten om een 'loop' te maken van 2,6 miles oftewel 4,2km via de Fern Creek, omhoog langs het Lost trail, terug naar af via Oceanview trail. Bij de info staat er steep sections en +/- duur van 2u. Wij doen er 1,5 over , maar kiezen de verkeerde weg, want via lost trail omhoog is het echt wel stijgen in korte tijd met veel trappen, terwijl het oceanview gedeelte eerder lopend is en dus was het interessanter geweest om langs daar omhoog te komen en rustig trappen af te dalen, maar ja, zo hebben we tenminste een stevige wandeling achter de rug :)

Korte beschrijving:

Fern Creek Trail - Beyond the end of the main paved loop, the Fern Creek Trail leads further up the valley beside a tributary of Redwood Creek, passing the fallen Kent Tree then joining the lower end of the Lost Trail. The route is only half a mile long and an easy walk. The creek does have ferns growing alongside though the scenery is not much different to the land nearer the visitor center, just with fewer people.



Lost Trail - This path starts along the Panoramic Highway a short distance north of the national monument, descends a little to a junction with the upper end of the Ocean View Trail then drops very steeply through pleasant, airy forest via many wooden steps, down to the upper end of the main valley, where it meets the Fern Creek Trail. All is just outside the monument boundary.



Ocean View Trail - Although no longer having a view of the Pacific Ocean (due to recent tree growth), the upper part of this path affords partial vistas over the surrounding hills. The trail climbs quite steeply up the east side of the Redwood Creek valley, winding around half a dozen side ravines, through thick, dark, cool woodland containing a mixture of Douglas fir, madrone, bigleaf maple and tan oak, with redwoods only at the lower end. It gains 600 feet in just over a mile, meeting the Lost Trail just outside the park boundary.



Eigenlijk is dit een redelijk normale mooie wandeling tussen torenhoge bomen, maar na 2 hockeymatchen is deze wandeling toch al vrij belastend. Maar hey we zijn zo ver gekomen dus moeten we het maar doen...
We zullen het wel voelen morgen, nu eerst genieten!

Uiteindelijk spenderen we meer tijd dan voorzien in Muir Woods met onze wandeling tot 4u. Onze volgende halte is aan Muir Beach, maar er staat zoveel wind dat we van het strand worden geblazen en de wind is ijskoud dus duiken we snel de auto weer in. Er blijkt ook nog een Beach overlook te zijn , dus rijden we hier ook eens langs. Onderweg zien weer een totaal ander natuur met hier en daar een kleuraccent zoals purpere heide, maar van de redwoods is er hier niet veel te zien. (terwijl we maar een paar mijl verder zitten, Muir Woods ligt goed verborgen in een canyon). We passeren op de weg nog een andere bezienswaardigheid (toch volgens één van onze reisgidsen en als ik het mij goed herinner had Peter ons dit ook al verteld) nl. het meest aantal postbussen op een rij.

De overlook geeft onze mooie zichten op de kust en de zee, maar Muir Beach zelf is van hieruit niet te zien. Er is wel een speciaal een pad aangelegd om helemaal tot aan de rand van de klif te kunnen gaan, dus we trotseren toch even de wind om tot aan het einde te gaan.

Het is al te laat om nog naar Point Reyes te gaan en bovendien is er nogal veel wind dus we keren al een stukje terug richting San Francisco.
Onze derde stop brengt ons aan het vista point aan battery Spencer waar ik met Steven en Dimitri vorige keer ben geweest. Ik wil Olivier tonen dat het zicht hier 10x beter is dan het gekende vista point beneden aan de brug. Vergeleken met vorige keer toen we de enige auto waren, staat ook hier weer alles volgeparkeerd (zondag) dus blijven we doorrijden tot we een plaatsje vinden. Als we omkijken, zien we het meest bekende gezicht op de brug en downtown die op menig postkaarten geprint staat.

Nog een plaatje van de "Golden Gate Bridge" oftewel dixit Nathalie: 'de oranje brug over naar de rode bomen...' Inderdaad oranje en niet rood zoals ik ook redelijk fout voorhad, maar ik word snel op mijn plaats gezet door Nathalie, blijkbaar is de brug in international orange geschilderd, maar later meer hierover (topic blog: Welke kleur heeft de Golden Gate Bridge?)

We sluiten de dag af met diner in Sausalito en lui in de zetel naar de Oscars uitreiking kijken. Na de show duiken we nog het zwembad in en achteraf een verdiende jacuzzi na nog 30 lengtes zwemmen om een beetje los te komen :)

De kaartjes van deze trip en volgende trips zijn voortaan te vinden onder de tab "maps"

NCFHA Spring league

Morgen gaat de spring league van start op het veld in Stanford.  Oftewel ook nog "the shorts" genoemd.
Normaal spelen ze hier hockey in de herfst van september tot december. Maar de rest van het jaar wordt er pick-up hockey georganiseerd om in vorm te blijven , ge kunt dit ook zien als een soort training. En in maart wordt er dus een mini league georganiseerd bestaande uit 6 zaterdagen waarop elk team 2 games speelt van elk 2x 25min.

"RAIN OR SHINE!" :)

Het is dus eigenlijk terug een beetje jong zijn , en volgens de regels van de miniemen spelen (op een half veld met 7 spelers)

Er zijn 4 teams die telkens onder elkaar wedstrijden spelen. De teams zijn zodanig ingedeeld dat de levels een beetje gelijk zijn want zowel beginnende hockeysters als oude rotten en ex-internationals doen mee.
Ieder jaar worden er andere namen gegeven aan de teams.

Het thema van dit jaar: Lentebloemen

Ik ben als nieuw lid ingedeeld bij de petunia's. Ben eens benieuwd hoe leuk het gaat worden.
Normaal krijgen we nog een T-shirt met teamnaam en vermoedelijk ook een roze kleur :)

Poppies ( de klaproosjes of papavertjes)	Peonies (de pioentjes of pioenroosjes)
Eileen Adao Shannon Berry Nicole Cefalu ariana chan Jessica Chin Rachel Flinn Kristi Garrison Margy Gentile patricia korijn Laura Oswald	Evelyn Buckley Peggy Cawthon Laura Cristiani Janice Fung Valerie Haas Paola Luna Heather Poespowidjojo courtney robinson Alexandra Shelley Michelle Turkoglu
Pansies (de viooltjes)	Petunias (de petuniaatjes)
sandra cleveland Clemence Couteau Brenda Doyle Heidi Faith Amy Gallo Trish Intemann Kimberly Keys Bonnie Pang Kat Thomas Rutvi Trivedi	Michelle Bravin Anna Cross Moya Damberger Leen De Meulenaer Elzeth Hetzler donna keith Mairi Macdonald Piper Phillips Linda Swan Emily Burton

Bezoek Napa valley

Vandaag hebben we opnieuw bezoek over de vloer. Mijn neef Steven en zijn collega Dimitri zijn in de peninsula op business trip voor Imec.
Steven heeft voor mij een hele lading mee van skikleren tot pakjes chocolade die ik met plezier in ontvangst neem. We hebben ons nichtje Mieke beloofd om ene te drinken op haar gezondheid (en kosten?) voor haar verjaardag dus op naar Napa...

We hebben een volledige dag de tijd dus het plan voor vandaag, ondanks de regen en flood warning, is om in Napa valley aan winetasting te gaan doen. (Nu al uitgeroepen tot de klassieker om op een regenachtige dag met bezoekende familie te doen).

Onze 1e stop is in San Francisco aan Twin peaks waar ge een mooi panoramazicht hebt over heel de stad. Blijkbaar waren Steven en Dimitri hier nog niet gepasseerd ookal zijn ze al een paar keer in San Francisco geweest. Ondanks het regenachtige weer is het zicht toch nog goed en kan Steven zich uitleven met het testen van de fotocamera van zijn schoonbroer.

De 2e stop: Battery Spencer Vista point , waar ge een mooi zicht hebt bovenop de Golden Gate bridge. Beter dan het toeristische vistapoint dat vlak achter de brug ligt! We hebben dan ook nog eens geluk dat de moment dat we daar zijn het een volledig blauwe lucht is, geen mist ! Blijkbaar heeft Dimitri een gift om mooi weer te brengen aan de Golden Gate Bridge. Helaas werkt dit alleen in de omgeving van de brug en niet in Napa Valley want de regen blijft bij bakken uit de lucht vallen.

We besluiten om in Napa downtown te eten (niet zoals vorige keer dat we op de middag vergeten zijn om te eten) om met een volle maag aan onze dagactiviteit te kunnen beginnen: 'Winetasting'.

We hebben de keuze tussen Sterling Vineyards waar ge met een kabelbaantje omhoog gaat en Castello di Amorosa (want dit was vorige keer met Peter heel goed meegevallen) een middeleeuws kasteel want het oog wilt ook wat. Omwille van de regen en 0% kans op een mooi ver zicht in de vallei wordt het Castello di Amorosa.

De regen/flood warning is blijkbaar toch redelijk accuraat want de ruitenwissers werken op volle kracht en de straat ziet er eerder als een klein riviertje uit. Aan het kasteel staan al grote plassen, dus we hebben niet echt lang buiten rondom gekeken, maar beslissen wel om de 'premium tour en tasting' guided tour te volgen waarbij een kasteelgids ons door het kasteel, de grote feestzaal, kapel, kelders met vaten en fermenteerruimte leidt.

Bijkomend is er nog een barrel tasting in de grote barrelroom waar ge dus recht uit een vat wijn proeft die nog een aantal jaar moet "agen". Wat ge proeft heeft dus nog een redelijk ruwe smaak, wij proeven een cabernet van 2009 die nog maar een paar maanden in de vaten zit en pas na 2 jaar in flessen zal worden gebotteld en pas op de markt komt ergens in 2013.

Belofte maakt schuld... dus "op uw gezondheid, Mieke!!"

Het vervolg van de tour brengt ons langs de folterkamer, een doolhof van gangen onder het kasteel die allemaal vol gestapeld zijn met wijnvaten en stapels wijnflessen. De knightsroom met een ongeloofelijke klank, de dolby surround van de middeleeuwen! Als ge onder de luster gaat staan hoort ge alles weergalmen en in de hoeken kunt ge iets fluisteren en dit wordt klaar en duidelijk in de ander hoek gehoord. Veel betere kwaliteit dan de meeste skype verbindingen tot nu toe. De technische uitleg laat ik over aan de ingenieurs onder ons, maar het heeft iets te maken met het plafond dat een perfecte parabolische vorm heeft en dat de geluidsgolven hierdoor gecentreerd worden...

Als afsluiter van de tour krijgen we een 5tal wijnen die we kunnen proeven. Bij de winetasting hebben we weer geluk bij een ongeluk, doordat het zo'n slecht weer is en het midden in de week is, is de gids een beetje guller met de drank en ipv de 5 proevertjes krijgen we steeds opnieuw andere wijnen ingeschonken (10) waaronder zelfs een Cabernet Sauvignon 2005 'Il Barone' 'reserve' met een quotering van 94. Ik ben niet echt een wijnkenner en Olivier is er niet bij om het mij uit te leggen, maar ik heb toch heel wat opgestoken van de rondleiding. Zo is er een scoringssysteem met punten en als een wijn boven de 88 punten wordt gequoteerd is het een uitstekende wijn. M.a.w. die 'reserve'wijn is een topper. Blijkt dat als iedereen een andere wijn kiest, uiteindelijk al de wijnen (bijna) worden geschonken (goed om te weten :) ).
Het is zelfs zo kalm dat we de eigenaar van het kasteel: Dario Sattui in levende lijve zien omdat hij een babbeltje komt slaan uit verveling. De gids verdoezelt nog rap dat ze de reserve aan het schenken is en fluistert ons toe dat als hij iets vraagt, dat we dan moeten zeggen dat we de Merlot aan het proeven zijn. Lekker sneaky :)

Bij de winetasting krijgen we onder andere ook de Cabernet van 2005 onder onze neus geschoven om een vergelijking te kunnen maken met de Cabernet die we bij de barreltasting hebben kunnen proeven. Verder proeven we nog een sangiovese van 2006 (= chianti), een aantal dessertwijnen die vooral bij mij goed in de smaak vallen maar voor de mannen wat te zoet is en een Merlot uit 2006 die vorig jaar nog is uitgeroepen tot de beste wijn van Napa Valley.

Tijdens de winetasting krijgen we ook nog eens de uitleg mee waarom men zware rode wijn moet decanteren en op welke manieren men dit kan doen. Er bestaat namelijk een airdevice dat beetje lucht bij de wijn mengt door de wijn erdoor te schenken en dit vervangt een paar uur decanteren. Dan hebt ge nog de klassieke decanteerkan, maar uiteindelijk kunt ge het ook 'ordinair' doen door gewoon de fles helemaal uit te gieten in een kan , even te swirrelen en dan gewoon terug in de fles gieten :)
Een ander grappig feit: minderjarigen (dus onder 21 jaar in USA) mogen niet drinken en moeten op ' legal distance' blijven dit wilt zeggen op een armlengte van alcohol :). Stond daar toch zeker een vrouw met een baby aan de bar.NOT DONE Maar als ge redeneert dat de armpjes van de baby toch te kort zijn om een glas vast te grijpen dan is dit een uitzondering op de regel...

Een beetje tipsy komen we buiten en zoeken naar een volgende bezienswaardigheid.

6 miles verder is er een "old faithfull geyser" één van de drie ter wereld volgens de brochure, maar volgens wikipedia is het een "valse geiser". "Op enkele plaatsen met geothermische activiteit zijn gaten in de grond geboord die zijn voorzien van een ondoordringbare wand waardoor ze kunnen uitbarsten net als echte geisers. Hoewel deze zogenaamde kunstmatige geisers geen echte geisers zijn kunnen ze toch zeer spectaculair zijn. Een dergelijke kunstmatige geiser in Calistoga, Californië wordt wel de Old Faithful of California genoemd." Deze geiser spuit om de 40 min 60 tot 100ft hoog. We vonden het toch niet de moeite om in de regen te wachten op 1x zo'n waterstraal, dus laten we de geiser links liggen en keren we terug via de baybridge.

Uiteindelijk hebben we vandaag een trip van 212 mijl gemaakt van ca. 4 uur 48 min. driving time.

's Avonds als afsluiter van het bezoek van Steven en Dimitri gaan we eten in Joya, een Spaans restaurant op University Avenue in downtown Palo Alto,we laten de tapas aanrukken en we laten het ons smaken (zeker doordat we door al die wijn een fameus hongergevoel gekregen hebben)
Om 22u30 kruip ik stikkapot eindelijk ons bedje in, het was een lange maar leuke dag!

Nog enkele weetjes over Death Valley en dit weekend

Tijdens een beetje surfen op internet kom ik te weten dat zaterdag 27 februari een nieuw record van regen is gevallen dit jaar, maar in 2005 nog iets meer... Juist wanneer wij daar zijn, typisch!
Maar het voordeel is wel dat Lake Manly terug is en dat dit niet veel kan gezien worden, maar wij dat toch lekker wel gezien hebben :) en heb ook nog het road conditions rapport opgezocht van dit weekend.

Wildflower update March 2, 2010

The rainstorms keep coming to Death Valley with perfect gentleness and frequency. A storm at the end of February brought 0.44 inches of rain to Furnace Creek and 0.29 inches to Scotty’s Castle. The “tiny specks of green” are now proper little plants in many locations, and are growing quickly with the warming air and soil temperatures. Additional seeds have sprouted between the original ones, which promises not only more flowers but also staggers the blooming time. At the current rate, the number of sprouts suggests the bloom may be thicker and more spectacular than anticipated earlier. The peak bloom should be at the end of this month into mid April.
In canyon mouths and washes where extra water has flowed, shrubs and perennials are showing early growth and flower buds. On alluvial fans, the creosote bush have lush foliage and their yellow flowers add a subtle touch of color.
Lake Manly may still be shallow, but the first kayakers have managed to ply its saline waters. A boat with a shallow draft and a willingness to wade out to launch are necessary for a successful below-sea-level voyage.

Rainfall Totals 2010
Furnace Creek: 3.09 inches
Scotty’s Castle: 4.22 inches
Rainfall Totals 7/1/2009 to Present
Furnace Creek: 3.18 inches
Scotty’s Castle: 5.38 inches

Volgens wikipedia: "the average annual precipitation in Death Valley (Greenland Ranch Station) is 1.58 inches (4.00 cm). The wettest month on record is January 1995 when 2.59 inches (6.57 cm) fell on Death Valley. The wettest period on record was mid 2004 to mid 2005, in which nearly 3 feet of rain fell in total, leading to ephemeral lakes in the valley and the region and tremendous wildflower blooms.In 2005, severe flooding resulted in Lake Manly reappearing on a large scale. More than 100 square miles (260 km ²) were covered by the lake, allowing some tourists and park rangers to become probably the only humans to canoe across Death Valley. The lake was about two feet at its deepest point. It evaporated quickly, leaving behind a mud-salt mixture."
Voor een paar rampfoto's van die periode klik hier

Het bulletin van het visitor center CURRENT ROAD CONDITIONS February 27, 2010

Blijkt dat de meeste wegen in bergen toe zijn door sneeuw en beneden zijn de canyons toe door modder en flooding. Dat staat dus gelijk aan enkel de hoofdwegen die open zijn en zelfs Mosaic en Salt creek waar wij nog gepasseerd zijn, zijn afgesloten :((Hebben wij dus nog chance gehad dat we uit de modder zijn geraakt)

This report will be updated as conditions change. All other park roads are open and in standard condition.
Aguereberry Point Road - CLOSED due to snow and ice.
Dante's View Road - CLOSED due to snow and ice.
Devil's Golf Course Road - CLOSED due to mud.
Emigrant Canyon Road - CLOSED due to snow and ice.
Hunter Mountain Road - CLOSED; impassable due to deep snow.
Keane Wonder Mine Road - CLOSED; road and mining area closed to all entry due to safety hazards.
Mustard Canyon Road - CLOSED due to mud.
Racetrack Road - Open; Racetrack Playa is flooded and muddy
Saline Valley Road (North Pass) - CLOSED due to heavy snow and ice.
Saline Valley Road (South Pass) - CLOSED due to heavy snow and ice.
Scotty's Castle / Bonnie Clare Road - Open; expect delays and 24-hour controlled traffic due to road construction through the winter and spring seasons.
Titus Canyon Road - CLOSED due to flood damage and mud. Two-way section from Scotty's Castle Road is open but damaged due to flood.
Twenty Mule Team Canyon Road - CLOSED due to mud.
Ubehebe Crater Road - CLOSED through March, 2010 due to road construction.
West Side Road - CLOSED due to flood damage and mud.
Wildrose Canyon Road - CLOSED due to flood damage.
Wildrose Charcoal Kilns Road - CLOSED due to snow and ice.
Saltcreek CLOSED due to mud
Mosaic Canyon CLOSED due to flood damage and mud

Death Valley - Palo Alto

Tijd om de terugreis naar de peninsula in te zetten. Om Half 8 zitten we al achter het stuur en er zijn geen andere uitstappen gepland. Even getwijfeld om via Sequioa NP te passeren maar we hebben zowieso al een hele tocht voor de boeg en we zijn moe van het hele weekend rondrijden en rondwandelen.
We passeren tijdens de terugweg het Red Rock Canyon State park en waren van plan om hier even te stoppen, maar we missen gewoon de afrit aangezien het visitor center slecht staat aangeduid en het erop neerkwam dat we 5m achter het bord een haarspeldbocht moesten pakken rechtstreeks van de snelweg. Voor dat we het goed tot ons doordrong waren we al een aantal mijl verder en het is hier nu niet bepaald gemakkelijk om even de volgende afrit te pakken en een stukje terug te rijden want dan maakt ge al snel een detour van zo'n slordige 20 mijl. We trekken onze schouders op en laten Red Rock Canyon voor wat het is. We duiken terug de Techatapi mountains in en verfijnen onze "drive by (foto)shooting"skills.

Vlak voor Bakersfield hebben we wat entertainment als we een klein vliegtuigje bijna zien crashen tegen een truck. Blijkt dat het vliegtuigje bezig is met cropdusting en dat het het veld vlak naast de highway moest besproeien. De truc is dus blijkbaar om zo laag mogelijk al over de highway te vliegen om het dichtste stuk tegen de weg ook te kunnen besproeien. We zien het vliegtuig een paar scherpe bochten vlak boven de grond maken,even optrekken om dan weer een volgende duikvlucht in te zetten en op goed geluk zo laag mogelijk over de highway te vliegen zonder iets te raken!

Wanneer we door Bakersfield rijden zien we weer de bekende oliepompen tussen de wijnranken en komen we weer tussen de boomgaarden terecht waar de bomen nog steeds in bloesem staan. We zetten ons even aan de kant om te genieten van dit Californisch "sneeuw"landschap en het is aangenaam om de bloesemgeur op te snuiven en het gonzend gezoem te horen van de vele bijen die bedrijvig rondvliegen tussen de bomen.

Terug op de "5" doorkruisen we heel de central valley en stoppen pas terug aan het San Luis Reservoir. Even de benen strekken en nog een beetje uitleg meepikken in het visitor center. In het terugrijden winnen we zowat een uur vergeleken met de heenreis, maar eigenlijk is dit redelijk logisch aangezien we nu minder moet stijgen en terug naar de bay rijden en ook iets vlotter rijden aangezien het nu bekend terrein is.

We arriveren in Palo Alto rond kwart voor 4 en trakteren onszelf op een deugddoende zwemsessie (we hadden immers voorgenomen om iedere dag 20 lengtes te zwemmen, maar dat is dit weekend even on hold gezet).Ik krijg spontaan een ingeving om een nieuw onderzoek te starten: mijn hypothese: Hoe langer men rijdt, hoe deugddoender een hottub achter is. Een longitudinale "casestudy" waarvoor ik zonder problemen 2 proefkonijn vindt :).

De cijfers van vandaag: 431 miles in 6u 50min.
In totaal hebben we deze 4 dagen een slordige 1600 miles oftewel 2500km gereden, dit kan wel tellen als roadtrip en was een uitstekende test voor onze auto, die qua verbruik nog redelijk goed scoort (naar Amerikaanse normen dan wel).