donderdag 18 maart 2010

Work authorization

Yoehoe, we zijn weer een stapje dichter bij de mogelijkheid om te gaan werken want vandaag steekt mijn werkvergunning in de bus !!
Het is zowaar een coole card met handtekening, marginale foto en zelfs vingerafdruk...en meer beveiliging dan op onze Belgische identiteitskaart dus het zal wel een heel belangrijk document zijn hier in de US of A.


Heel het proces van work authorization aanvragen heeft uiteindelijk bijna twee maand geduurd, ben begonnen met het I-765 online in te vullen op 29 januari en mijn biometrische gegevens ben ik gaan laten opmeten op 22 februari in het USCIS kantoor in Santa Clara. Al bij al valt het dus nog mee (als ik moest afgaan op de verhalen die ik eerder had gehoord dan was de wachttijd variërend tussen 1 dag en 2 jaar!)

Kan eindelijk beginnen zoeken naar mogelijkheden in en rond Stanford en eens binnenspringen bij het Career center. Via de hockey was er ook al iemand die ging informeren of ze in een praktijk in Redwood city geen nieuwe physiotherapists aannamen, dus afwachten wat dat geeft.

Vandaag ga ik de geneugten van het wassen verder onderzoeken , hier hebben ze wasverzachter in de vorm van sheets die ge in de droogkast bijsteekt. Ik heb ons een doos aangeschaft die in promotie was dus ga dit eens testen. Grote wasjes , kleine wasjes, steek ze allemaal tegelijk in een oversized amerikaans wasmachien...inderdaad de trommel is zo groot dat ik echt al ons kleren bijeen moet rapen om een machine vol te krijgen (het kost tenslotte iedere keer $1,5 :) ) Hier in de laundryroom hebben ze gelukkig wat moderne wasmachines als bij Chris. Het is een frontloader en heeft een gewoon bakje waar ge uw waspoeder/product en wasverzachter kunt indoen. Geen gezever meer met wachten tot de rinse-cycle begonnen is om wasverzachter toe te voegen. Het enige nadeel dat ik nog ondervind is dat na de droogkast er toch nog steeds kleren zijn die wat vochtig zijn en dan moet ik ze allemaal samen met de delicatere kledingstukken openhangen in het appartement om te drogen, maar we hebben maar 4 stoelen dus enige creativiteit is vereist.

Vanavond zijn we onze rental gear gaan halen voor ons weekendje snowboarden aan Lake Tahoe. Via internet was ik op een skiverhuurder gekomen in Mountain View die voor zeer democratische prijzen ski en snowboardmateriaal uitleent. We moeten even zoeken want ligt een beetje verdoken tussen allerlei bedrijven maar eenmaal als we het gevonden hebben blijkt het een gezellige winkel te zijn en zijn ze heel behulpzaam in het vinden van het juiste materiaal. We vragen ook nog maar een helm voor ons twee, want we willen niks voorhebben hier in Amerika ookal hebben we wel een ziekteverzekering. Voorkomen is beter als genezen en bovendien is het nogal absurd dat we wel een fietshelm hebben en geen helm zouden nemen voor het snowboarden. Wanneer we bepakt en bezakt buiten komen bij "the ski renter" hebben we er alleen nog maar meer goesting in gekregen!

Tahoe here we come !

maandag 15 maart 2010

NBA San Francisco Warriors vs LA Lakers

Dit stond al enkele weken rood in onze agenda omcirkeld: Warriors vs. LA Lakers.
We hadden al enkele weken op voorhand tickets gekocht want NBA wedstrijden met topploegen zijn vrij snel uitverkocht. Ik had zelfs voordien al vanuit België tickets proberen te bestellen maar dat ging niet met een Belgische credit kaart.


We waren eigenlijk een beetje te laat vertrokken (een uurtje op voorhand of zo) want er zijn hier evengoed wegenwerken en ook in de richting van Oakland is het vrij druk. Na toch meer dan een uur rijden komen we toe aan de Oracle Arena in Oakland en moeten we al onmiddellijk 1o dollar betalen voor de parking. We blijken ook aan de verkeerde kant van de zaal geparkeerd te zijn dus eerst lopen we helemaal rond terwijl we binnen al de ploegen horen afroepen. We vinden uiteindelijk onze zitplaatsen ergens helemaal in de nok van de zaal net voor de opworp. De zaal zit helemaal vol, alle kaartjes uitverkocht dus zijn er hier 20.000 toeschouwers aanwezig. We zitten weliswaar helemaal bovenaan maar toch nog met een goed zicht (beter dan in de voetbal) en we zijn voorzien met verrekijker en een fototoestel dat een aardige zoom heeft.


We hadden nog niet gegeten dus tijdens de 1e quarter ga ik op zoek naar iets om te eten. Het valt me direct op dat aan elke eetstand enorm veel mensen staan aan te schuiven. Dit terwijl de wedstrijd bezig is, echt schandalig! (ge koopt toch geen duur ticket om hier te komen eten, maar om de wedstrijd te zien) ik mis uiteindelijk 20 minuten van de wedstrijd voor enkele hotdogs en nacho's. Tijdens de time-outs en rust is er telkens entertainment voorzien: sexy cheerleaders, spelletjes en zelfs een dunkshow met trampoline.
Blijkbaar zitten we tussen de Lakers-fans, daar kunnen we niet naast kijken, maar ze hebben de zaal tegen, bij iedere vrijworp van Kobe (Bryant) wordt steevast boe-geroepen. Onze Lakers-fans antwoorden telkens met "MVP". Ze hebben al aardig wat op , dus de sfeer zit er dik in. We vangen zelfs vrij vettige commentaar op, het doet mij denken aan een voetbalwedstrijd van bij ons. Bij ons is een basketwedstrijd toch beschaafder.
De wedstrijd gaat tot ver in het derde kwart gelijk op tot de Lakers uiteindelijk een vrij grote voorsprong uitbouwen. De match lijkt gespeeld, terwijl er al een heel deel toeschouwers naar huis vertrekken, zijn er andere die los uit de bol gaan tot groot jolijt van de rest van het publiek.
Maar in de laatste minuten slagen de Warriors in een spectaculaire terugkeer en komen in de laatste 15 seconden terug tot op drie punten. Tijd genoeg dus voor een driepunter, de guard van de Warriors legt aan maar mist, echter Maguette pakt de rebound en slaagt erin om nogmaals een driepunter te shotten. De bal botst drie maal op de ring maar gaat naast. De Lakers winnen de wedstrijd. Spijtig genoeg geen overtime maar toch een leuke wedstrijd met een super spannend einde.


De eindstand: Golden State Warriors - LA Lakers 121 - 124
best year average high Kobe Bryant.

filmpjes facebook:
sfeerbeeld NBA match SF Warriors - LA Lakers [HQ]

zondag 14 maart 2010

17 Miles Drive, Pebble Beach

Na ons walvissen avontuur rijden we in de namiddag verder door naar de 17miles drive en hopen we tot aan Big Sur of ten minste Carmel Beach te geraken.
 
We beginnen aan de 17mile drive via de pacific gate. Zo komen we meteen aan het mooiste stuk van de drive, langs één van de keistranden "pebble beach" met keien torentjes,vervolgens rijden we langs Bird Rock, een rotsformatie beetje in zee waar het vol zit met zeeleeuwen. We zien hier ook weer grappige eekhoorntjes.


Verder ziet ge hier veel golfcourses die ons echter niet echt interesseren en kunt ge grotesque villa's bespieden met een verrekijker. Bij Cypress Overlook zien we zeehonden die aan het zonnen zijn en als laatste komen we voorbij het logo van Pebble beach: de Lone cypress (dat blijkbaar trademarked is en ik eigenlijk geen foto mag zetten, maar ik appeleer op persvrijheid en USA staat toch voor freedom of speech, niet?!).
We eindigen op de bekende Pebble Beach golfclub waar ze hier zo lovend over doen, OK hier gaat binnenkort weer de US Open door, maar voor de rest is het hier ubersnob.


De zogezegde panoramische outlookpoints zijn echter niet wat we ervan verwachten aangezien bomen nu eenmaal blijven groeien en we dus niets kunnen zien.

De 17 mile drive is de bekendste scenic drive ter wereld en staat bij velen op hun lijstje van 'must-do's' maar eerlijk gezegd is het niet echt de moeite tenzij ge er geen probleem mee hebt om $9,25 te betalen om toch de lone cypress en de golfcourses te zien en als ge op voorhand een picknickmand meeneemt kunt ge hier misschien wel een leuke tijd doorbrengen. Tijdens het broedseizoen worden ook nog veel plaatsen afgesloten dus als ge gaat voor de zeeleeuwen en zeehonden te zien en de ruige kust, dan zijn er volgens mij beter plaatsen dan hier.
Alternatieven zijn volgens reviews en forums het stukje weg van Monterey via Oceanview boulevard en sunset boulevard in Pacific Grove tot aan de ingang van 17 miles drive, juist dezelfde kust en gratis.
Als ge Hwy 1 verder ten zuiden van Carmel naar beneden rijdt richting Big Sur krijgt ge adembenemende zichten op de Pacific Ocean en een prachtig stukje natuur met een ruige kustlijn en kliffen.
(Dit staat op ons progamma als we richting San Diego rijden binnen 2 weken, dus later meer hierover)


We eindigen onze dag aan Carmel beach waar we eindelijk een groot zandstrand zien en de gezelligheid van 'aan zee te zitten' terug ervaren. Even twijfelen we om hier de zonsondergang te bekijken, maar het vroege uur van opstaan gecombineerd met nog een uur minder slaap door het ingaan van daylight saving time geeft ons een slag van de hamer en wanneer we bijna in slaap vallen op het strand, is het hoog tijd om huiswaarts te keren. De zonsondergang vlakbij Palo Alto was ook niet mis !

Meer foto's van onze trip zijn te zien zullen te zien zijn in het fotoalbum  "Californian adventure"
 
Meer info en links over 17-Miles drive :


Whale watching trip



Vandaag vroeg uit de veren, want we moeten al om 9u30 in Monterey er zijn en het is 1,5u rijden van Palo Alto... We gaan namelijk naar walvissen gaan kijken of althans een poging ondernemen.

Want California is één van de weinige plaatsen in de wereld waar men het jaar rond walvissen kan zien en Monterey is hiervoor de beste uitvalsbasis. 
"Whale watching in Monterey Bay is the marine equivalent of going on a safari in Africa."

Monterey Bay is gekend voor de grote diversiteit van marine life waaronder zeeleeuwen, zee otters, zeehonden (seals), pelikanen en dolfijnen. Bovendien ligt de bay op de migratieroute van grijze en bultrug walvissen en kan men het grootste zoogdier ter wereld hier tegenkomen, de blauwe vinvis. Monterey is ook één van de broedplaatsen voor zeeolifanten.
Orka's
en schildpadden zijn ook te bewonderen in de bay en enkele van bedreigde diersoorten zoals de California sea otter, en de California brown pelican zijn hier nog te vinden.


In het midden van de bay ligt de Monterey Canyon, een van de grootste onderwatercanyons in de wereld (vergelijkbaar met de Grand Canyon). Monterey bay maakt deel uit van het Monterey Bay National Marine Sanctuary (a Federally protected marine area offshore of California's central coast). Het Marine Sanctuary loopt van Rocky Point in Marin County, juist ten noorden van de Golden Gate Bridge, tot aan Cambria in San Luis Obispo County, en bevat 276 miles (444 km) kustlijn en 6,094 square miles (15,783 km2) oceaan rondom de Monterey Bay. Hier wordt een van de werelds meest diverse marine ecosystemen beschermd en dit is een thuis voor veel zeezoogdieren , zeevogels en vissen.
Terwijl op andere plaatsen whale-watchers een heel eind in zee moeten gaan om walvissen te kunnen zien, kan men langs de kust van Monterey soms walvissen spotten aan wal met het blote oog. Dit komt door de aanwezigheid van de canyon. Ze is een perfecte habitat voor veel walvissen en geeft ze de mogelijkheid om dichter tegen het land te komen om zich te voeden door de diepte en de grote hoeveelheden voedsel. De grijze walvissen hebben dan weer de voorkeur om tijdens hun migratie in ondieper water te zwemmen en zijn verplicht om de bay in te zwemmen om rondom de diepe canyon te kunnen gaan.

In de winter en begin van de lente (mid-December tot mid-April) zijn er vooral grijze walvissen te zien tijdens de grote migratie van Alaska naar Baja California, Mexico en terug en zijn er ook verschillende soorten dolfijnen en bruinvissen te spotten. 
In de zomer en herfst (mid-april tot mid-December) zijn het eerder bultrug (humpback)walvissen, blauwe vinvissen en verschillende soorten dolfijnen die te zien zijn terwijl ze zich voeden en spelen in de bay. In deze periode hebt ge het meeste kans om ze van dichtbij te zien. 
Tijdens de overgang van het winter naar het zomerseizoen is de grootste kans om ook orca's (killer whales) in actie te zien wanneer ze in groep jagen op grijze walvissen.
Eind november tot mid-december zijn de kansen het laagst om er te zien, maar toch kan het zijn dat ge een glimp opvangt van een bultrug, blauwe of grijze walvis.

De perfecte plaats dus om eens op een boot te springen en te proberen zoveel mogelijk van deze prachtige zeewezens te zien...

Na wat research op het internet kom ik uit bij het "Monterey Bay Whale Watch Center" die blijkbaar de beste trips organiseren voor eenzelfde prijs als de meer toeristisch trips. Ze claimen dat hun success rate om walvissen te zien close to 98% ligt... Op het programma staat een 3 tot 3 1/2u durende boottocht en we gaan vooral grijze walvissen tijdens de migratie te zien krijgen.


Ze hebben ons aangeraden om ons warm te kleden want we gaan de oceaan op en daar kan het nog goed koud zijn en veel wind. Ookal voorspellen ze vandaag een max temperatuur van 19°C, toch trek ik twee dikke truien aan want om 7u30 vriest het nog hier in Palo Alto. En heb geen zin om kou te lijden als we 3u op een boot zitten. Heb voor Olivier dus ook al maar iets gaan halen tegen zeeziek zijn, want hij had geen zin om zich nog eens zo misselijk te voelen en alles te missen. Hopelijk voor ons en de rest op de boot, hebben we niet meer de vloek over ons hangen van niks of heel weinig te zien (Pech in Australië, Tenerife, Hawaii en Maui) en krijgen we genoeg walvissen en andere dieren te zien en liefst zo dichtbij als mogelijk is...
We hopen toch ooit eens mee te maken dat ze tot aan de boot komen en lekker actief zijn met jumps en salto's (zoals hieronder op de foto en filmpje) maar we gaan op pad met geen al te hoge verwachtingen zodat we achteraf niet teleurgesteld kunnen zijn.

Om iets na 10 am varen we de haven uit en rondom de haven zien we al direct een hele hoop zeeleeuwen en een zeldzame zeeotter. Rondom ons vliegen meeuwen en pelikanen... Eenmaal in open zee is het echt ijskoud en ben ik content dat ik 2 truien aanheb. De wind valt nog mee maar er is vandaag een toch een redelijke 'swell' dit wil zeggen grote golven en dus fel op en neer gedobber. Resultaat: veel zeezieke mensen! gelukkig Olivier niet want hij heeft wijselijk al een pilletje ingenomen voor we op de boot kwamen.
We moeten toch een dik uur geduld hebben eer dat we de eerste 'blows' van een groep grijze walvissen zien. Nancy, de kapitein en marine biologist vertelt ons ook dat we ze vandaag niet veel boven water gaan zien omdat ze gefocusd zijn om naar Alaska terug te keren en zoveel mogelijk afstand proberen af te leggen. Geen speeltijd dus deze keer. Maar Nancy blijkt ook een goede navigator te zijn , want keer op keer probeert ze ons zo dicht mogelijk bij de groep te houden als ze weer voor een 10tal minuten onderduiken. We zien ze toch vanop redelijke afstand (maar nog altijd niet voldoende om mijn honger te stillen , toch al dichter dan in Maui) en het is te moeilijk om met mijn fototoestel op het juiste moment te trekken dus geniet ik gewoon van het kijken en heb ik helaas niet veel beelden voor jullie.
Wanneer we na 3u terugkeren naar de haven zien we onderweg dichter tegen de kust een groep Risso's dolfijnen, deze zijn iets groter dan de bekende bottlenose dolfijnen en zijn witter van kleur. we volgen ze nog een tijdje en keren dan terug naar de aanlegsteiger.


Het is ondertussen 1pm en van die gezonde zeelucht hebben we enorme honger gekregen en blijkbaar ben ik toch verbrand in mijn gezicht. Het lijkt net of ik ben gaan skiën, zo fel staat mijn zonnebril getekend in mijn gezicht. We eten in één van de restaurants aan fisherman's wharf en proeven de bekende clam chowder.
Na het eten kijken we nog even geamuseerd naar de pelikanen die hun graantje proberen mee te pikken wanneer de vissers hun vis aan het kuisen zijn aan de pier. Blijkbaar is de bruine pelikaan toch niet zo bedreigd want we zien er een 10tal alleen al hier vechten achter vis :)


Meer foto's van onze trip zijn te zien zullen te zien zijn in het fotoalbum  "Californian adventure"

Meer info en links over:
algemeen Monterey: http://www.seemonterey.com
whale-watching in Monterey: http://www.seemonterey.com/whale-watching 

vrijdag 12 maart 2010

3D movies

Vanavond gaan we met een paar van Belgica naar de movies !


De veelbesproken film "Alice in wonderland" van Tim Burton is pas uitgekomen (zie trailer) en blijkt optimaal gebruik te maken van het 3D concept. We vertrekken rond 21u naar het AMC theater om die van 9.30pm mee te pikken maar als we daar toekomen staat de parking afgeladen vol en blijkt aan de kassa dat de vertoning op IMAX scherm uitverkocht is, dus we kopen dan maar een ticket voor de vertoning om 10.45pm en overbruggen de tijd in de plaatselijke Starbucks.

Spijtig genoeg is de vertoning enkel in 3D op normaal scherm en het is direct duidelijk dat er toch een verschil is tussen Imax en gewonen filmzalen. Door het grotere scherm van Imax hebt ge het gevoel dat ge echt in de film zit en met de 3D effecten is dit helemaal te gek. Nu echter zie ik de randen van het scherm en ookal zijn de 3D effechten wel leuk in deze film, toch is het minder impressionant omdat het voor u uit het scherm komt maar het komt niet echt op u af als tijdens onze ervaring toen we Avatar zagen op Imax. Zelfs de reclame voor Alice in wonderland tijdens Avatar was cooler dan de echte film.

conclusie: Als ge naar 3D gaat kijken , betaal dan de paar dollar/euro extra voor de imax experience, is zeker zijn geld waard en overall bekeken vraag ik mij af waarom ik nog ooit een film zou gaan zien in de cinema zonder 3D... Het kost al zowieso veel tegenwoordig om de cinema-ervaring te hebben, dus er moet nog iets extra aan zijn dat men niet op tv of computer kan hebben.

Na de film (die pas tegen 1 am gedaan was) blijven we nog wat plakken bij Pierre voor wat bier en chocotoffs. Uiteindelijk kruipen we tegen 3am ons bedje in.
gelukkig staat er morgen een 'vrije' zaterdag op het programma met shopping, hockey en een etentje met Marie en Jason.

donderdag 11 maart 2010

Welke kleur heeft de Golden Gate Bridge?


Het meest bekende en herkenbare  'landmark' van San Francisco

The Golden Gate Bridge

Ondertussen zijn we er al een tiental keren over gereden en hebben we ze vanuit alle mogelijke standpunten gefotografeerd dus nu wat meer toeristische info over de brug.



De Golden Gate Bridge is een hangbrug over de gelijknamige zeestraat Golden Gate die het schiereiland van San Francisco met het ten noorden van de zeestraat gelegen Marin County verbindt. De brug is hoog genoeg om de grote zeeschepen de Baai van San Francisco en de haven van San Francisco zonder problemen te laten bereiken. De brug is 2737 m lang, en overspant 1280 m water. De brug hangt aan kabels van ongeveer 1m (92,7cm) diameter. In die tijd (de grote depressie) werd het bouwen van deze brug onmogelijk geacht, technisch en financieel, maar werd midden in de Depressie op 5 jaar tijd en onder budget gebouwd. De brug is ontworpen door Joseph B. Strauss en geopend op 28 mei 1937. Het was de langste suspensiebrug in de wereld op het moment van voltooiing in 1937. Ondertussen zijn er 8 andere bruggen die een langere overspanning hebben. Het is nog steeds de 2e langste hangbrug in de Verenigde Staten achter de Verrazano-Narrows Bridge in New York City.


De brug is, ondanks dat het niet meer de langste brug ter wereld is, een internationaal herkenbaar symbool en icoon geworden van San Francisco en California
Of zoals ze het op hun eigen website formuleren: "The Golden Gate Bridge is widely recognized as one of the greatest construction achievements in the twentieth century. Once the longest suspension span ever built, the Bridge is considered an international icon, a structure of grace and beauty, and a lasting symbol of American progress and ingenuity."
In 2007 was het de 70ste verjaardag van mogelijks de mooiste en zeker de meest gefotografeerde brug ter wereld. 

In films is de brug een "dankbaar" slachtoffer. Geen enkele brug is zo vaak ingestort in films als de Golden Gate Bridge.
Een ander luguber feit is dat de brug de populairste plaats is in gans de wereld om zelfmoord te plegen. De val van 75m duurt 4 seconden en eindigt tegen een muur van 9°C koud water aan een snelheid van 120km/u. 
 "You have at least a 98% chance of successfully dying."

Top 10 van langste hangbruggen (2006)

  1. Ponte di Messina, Sicilië Italie, 2012, 3300m (niet voltooid)
  2. Akashi-Kaikyobrug, Japan, 1998, 1991m
  3. Gof van Izmit-brug, Turkije, 2004, 1668m
  4. Grote Beltbrug, Denemarken, 1996, 1624m
  5. Bosporusbrug, Turkije, 1973, 1590m
  6. Fatih Sultan Mehmetbrug, Turkije, 1988, 1510m
  7. Runvangbrug, China, 2005, 1490m
  8. Humber, Verenigd Koninkrijk, 1981, 1410m
  9. Jangyinbrug, China, 1999, 1385m
  10. Verrazano Narrows bridge, Verenigde Staten, 1964, 1298m
  11. Golden Gate Bridge, Verenigde Staten, 1937, 1280m
Bronnen en meer info: 

Officiële site van Golden Gate Bridge
Nederlandstalige uitleg op een bevriende blog 
"Jumpers: The fatal grandeur of the Golden Gate Bridge"
Wikipedia, engelstalig
Wikipedia, nederlandstalig


Maar welke kleur heeft de Golden Gate Bridge?

Na onze trip naar Muir Woods is er een discussie ontstaan tussen Nathalie en mij over de kleur:
dixit Nathalie: 'de oranje brug over naar de rode bomen...' waarop ik reageer: '"gouden" rode brug, maar oranje is close ;)'

Volgens mij was het rood, ik volg gewoon wat ik met mijn eigen ogen zie :), Nathalie had het over oranje...
Even ter verduidelijking: Onze Frommer's San Francisco Day by day gids (2006) heeft het in de sectie 'crossing the bridge' over "the brilliant, red colored Golden Gate Bridge ! en als ge naar alle foto's kijkt dan is dat toch een rode brug? Vandaar dat Olivier en ik op het verkeerde spoor zijn gezet door wat we zien en lezen. Op Frommers website verwijzen ze dan weer naar de "orange towers" en in de reisgids van Capitool wordt de kleur (wijselijk?) zelfs niet vernoemd.

Aangezien ik koppig ben , en graag mijn gelijk wil halen of toch op z'n minst goed geinformeerd zijn voordat ik mijn standpunt wijzig, ben ik begonnen met wat modern opzoekwerk via Google en wikipedia over ons discussiepunt:

Hier mijn resultaten:

"Despite its red appearance, the color of the bridge is officially an orange vermillion called international orange. The color was selected by consulting architect Irving Morrow because it compliments the natural surroundings and enhances the bridge's visibility in fog. The famous International Orange color was originally used as a sealant for the bridge. Many locals persuaded Morrow to paint the bridge in the vibrant orange color instead of the standard silver or gray, and the color has been kept ever since. The international orange paint used on the Golden Gate Bridge is specially formulated to protect the bridge from the danger of rust from the moisture of the frequent fog that rolls in from the Pacific Ocean through the Golden Gate to San Francisco Bay."

--> Dus ze lijkt rood, maar officieel is ze in het oranje geschilderd. We kunnen gaan muggenziften over de vraagstelling en ze eventueel aanpassen want het gaat hier over verschil in perceptie. Als ik had gezegd dat volgens mij de brug rood lijkt, dan zou dit kloppen want het gaat dan over hoe ik de kleur van de brug "ervaar" zoals ik ze zie of zoals ze "lijkt". Als ik het echter over de officiële kleur had, moet ik Nathalie gelijkgeven en is het inderdaad een oranje brug.
MAAR eigenlijk hebben we beiden gelijk want Nathalie heeft het ook over rode bomen en daar kan ik op zeggen dat ze TOTAAL niet rood zijn :p. Als we het dan over vertalingen van namen hebben: dan zouden redwood trees inderdaad rode bomen kunnen zijn , maar dan is de golden gate bridge GOUD.

Voor diegene die zich nu bedenken , waarom is de brug dan niet in goud geschilderd??

wel de naam van de brug verwijst naar de "Golden Gate", naam van de straat waar ze over gaat en dus geen kleur. en waarom dan de naam Golden Gate voor die straat, wel tot in de jaren 1840 werd de zeestraat aangeduid met de Spaanse naam Boca del Puerto de San Francisco, wat "(zee)straat van de haven van San Francisco" betekent. Op 1 juli 1846, nog voor de ontdekking van goud in Californie, kreeg de straat de nieuwe naam "Golden Gate" (Gouden Poort, oorspronkelijke Griekse naam: Chrysopylae). Want toen ontdekte John Fremont de baai en in zijn memoires schrijft de ontdekkingsreiziger: "To this Gate I gave the name of "Chrysopylae", or "Golden Gate"; for the same reasons that the harbor of Byzantium was called Chrysoceras, or Golden Horn.".Hij gaf dus deze naam omdat deze baai hem herinnerde aan de haven van Istanbul die 'Chrysoceras' heet (Gouden Hoorn). Met het ontstaan van de grote goudkoorts (Goldrush) van 1848 werd die naam alleen maar toepasselijker.

Trouwens een gouden brug zou echt lelijk zijn , teveel reflecteren , veel te duur zijn als ge echte goudverf zou gebruiken en er los over zijn om in de depressie zo'n gouden symbool neer te planten (kan zo nog wel een paar idiote argumenten uit mijn mouw schudden :) )
Nè, I rest my case :)

OF toch niet !
blijkt dat de brug eerst geschilderd is met red lead primer of loodmenie verf. AHA weer rood.

"The bridge was originally painted with red lead primer and a lead-based topcoat, which was touched up as required. Many misconceptions exist about how often the Bridge is painted. Some say once every seven years, others say from end-to-end each year. Actually, the Bridge was painted when it was originally built. Until 1965, only touch up was required. In 1965, advancing corrosion sparked a program to remove the original lead-based paint (which was 68% red lead paste in a linseed oil carrier). The removal continued to 1995".

Maar als ik dan opzoek wat loodmenie is in wikipedia: "Red lead, is a bright red or orange crystalline or amorphous pigment. Red lead is virtually insoluble in water. However, it is soluble in hydrochloric acid present in the stomach, and therefore it is toxic when ingested." Best niet aan de Golden Gate brug likken dan :)

Na verder zoeken kom ik nog veel meer te weten over pigmenten, verven en kleuren:  Red lead/loodmenie is dus een pigment dat al van in de middeleeuwen werd gebruikt en de kleur is rood. Vaak werd het gebruikt als vervanging van het pigment vermiljoen omdat het goedkoper was. Het pigment is helder scarlet. Dus als red lead vervanger is van vermiljoen en het pigmet scarletachtig is,welke kleuren zijn dat dan? wikipedia vertelt mij meer: 
"Vermiljoen is een rood-oranjeachtig pigment. Sinds de 19e eeuw is vermiljoen vervangen door een variant van cadmiumrood"
"Cadmiumselenide is een zeer stabiel rood pigment dat voorkomt als een donkerrood poeder (cadmiumrood)."
"Scarlet  is a bright red color with a hue that is somewhat toward the orange. It is redder than vermilion."

--> DUS red lead is bijna hetzelfde als de kleuren scarlet/vermiljoen en cadmiumrood (allemaal rood dus) maar dan spreken we over het pigment. Als we het over de verf hebben is deze blijkbaar meer naar het oranje toe.

Ik kom op een forum voor schilders terecht waar men dezelfde vraag heeft en over de Golden Gate bridge beginnen. Is de kleur van menie eigenlijk rood of oranje?
"Ik ben vertrouwd met de fel oranje metaalgrondverf, maar in middeleeuwse miniaturen (waaraan het zijn naam gaf)schijnt het een uitgesproken rode verf te zijn.  Nog zoiets raars. Ik heb een paar jaar geleden de Golden Gatebrug gezien, die naar verluidt oranjerood van de loodmenie moet zijn (een uitgesproken keus van de brugontwerpers, 'international orange'). Toen ik de brug zag was hij veeleer roodbruin, oranje kon ik het niet noemen. Het was me onduidelijk of dat roodbruin de verweringskleur is van aan de lucht blootgestelde menie,of dat de kleur tegenwoordig anders is omdat echte loodmenie in de ban is gedaan.Er was loodmenie (oranje) en ijzermenie. (rood) IJzermenie is hematiet, Fe2O3, begrijp ik. IJzermenie lijkt me een goede verklaring voor de huidige kleur van de Golden Gate brug, want loodmenie hebben ze in Amerika al lang geleden verboden.


Mijn conclusie: aangezien er geen duidelijkeheid tussen echt rood of oranje en als alles toch terugverwijst naar rood is voor mij de brug ROOD (aangezien oranje een subkleur is van rood ben ik toch altijd juist :) en er is rood pigment gebruikt voor de kleur "international oranje" ) Bovendien kunt ge op de bovenstaande foto's zien dat lichtinval veel verschil maakt.

Mystery of missing sea lions in SF solved !


De welgekende attractie op Pier 39  is de laatste tijd een aantal keer in het nieuws geweest.
De zeeleeuwen waren immers voor een tijdje weg !!


ABC news wijdde er zelfs een topic aan: Mystery of the Missing Sea Lions

Aan Fisherman's wharf vreesden ze al voor de toeristische sector, nu de zeeleeuwen niet meer te zien waren.

Maar er is goed nieuws!
sinds eind februari zijn er terug een aantal gespot en beginnen er steeds meer terug te komen naar hun favoriete plaatsje om te zonnen.


Meer hierover is te zien in het clipje: Back at the Bay: Calif. Sea Lions Return - ABC News

Zelf waren we hier al eens gepasseerd in maart 2009 toen we San Francisco aan het verkennen waren en toen hebben we alleszins toch nog een redelijk aantal gezien...

maandag 8 maart 2010

Aanpassingen Blog

Hier een overzicht van recente aanpassingen aan de blog

Bovenaan zijn er de tabbladen blog, over ons, maps en reistips/links bijgekomen en in de rechterkolom de rubriek: "what's new"

Concept van de rubriek "what's new":
Diegene die via Facebook en Google Buzz volgen worden iedere keer op de hoogte gebracht van de laatste nieuwe post, maar als ge rechtstreeks naar de blog komt staat steeds het laatste qua datum vanboven en dat is niet perse het laatste gepubliceerde, waarvoor mijn excuses, maar ik heb gekozen om volgens dit systeem te werken ipv volgens postdatum. Om het jullie gemakkelijker te maken zal ik voortaan in de rubriek "what's new" een lijstje hebben staan met een overzicht van onlangs geposte verhalen per week.(indien nodig)

Aangezien de data niet overeenkomen met de publiceer data en ik wat achterop zit door de problemen door de bloghack,staan er hier nu een vijftal. Dus gewoon eerst "what's new" checken en op de link klikken.

via de nieuwe tab bovenaan "maps" kunt ge de kaartjes van de voorbije roadtrips zien en een aantal links en bijkomend info is te vinden via de tab "reistips /links"

De foto's van Death Valley en later zijn nog niet geupload in het fotoalbum dus hiervoor nog even geduld !


Veel leesplezier,
Leen

zondag 7 maart 2010

Muir Woods

Het originele plan vandaag was om richting Point Reyes te gaan om walvissen te spotten , maar het is anders uitgedraaid. Door een nogal drukke skypesessie vertrekken we pas tegen 11u. Ons doel is aan de Noordzijde van de Golden Gate op verkenning te gaan.
Op de agenda staan dus Muir Woods en Muir Beach en verderop Point Reyes waar men blijkbaar het beste zicht heeft op de walvissentrek van januari tot eind maart en bovendien zijn er ook zeeleeuwen en zeeolifanten te spotten. Onderweg zou men ook de San Andreasbreuk kunnen zien, want deze scheidt Point Reyes van het Californisch vaste land. Vanaf het Earthquake Trail, zou men alleszins een stuk land kunnen zien waar tijdens de laatste grote aardbeving in 1905 de grond 5m opengescheurd zou zijn en dus heel Point Reyes zich 5 a 6m naar NW van het continent heeft verplaatst.


Onze eerste stop van de dag: Muir Woods national monument waar we de fameus hoge Redwood trees kunnen zien. Het is zondag vandaag en dat laat zich merken want het is heel druk, de twee parkings bij het park zijn volledig vol dus zoeken we een plaatsje down the road. Bij de inkom laten we fier onze jaarpas zien en moeten niks betalen, nog een paar bezoekjes en onze pas is al terugbetaald...


Muir Woods is een overblijfsel van de oude Redwoodwouden aan de kust en één van de eerste nationale beschermde sites.  De hoofdattractie zijn hier de Californian Redwoods, de grootst levende wezens op aarde! Ja, bomen zijn ook levende wezens :)
Figuurlijk staan deze bomen wat in de schaduw van de meer bekende Sequoia bomen, maar letterlijk is het juist andersom. Ze worden namelijk groter dan de sequoia's , maar de sequioa's hebben een veel bredere stam...

Enkele facts:
de hoogste Redwood ooit gemeten: 379,1ft oftewel 115m hoog en een diameter van 22ft/6,7m.
de hoogste Sequoia ooit gemeten: 311ft/94,7m en diameter van 40ft/12m.

Tijd om deze bomen eens in het echt te zien en ons te laten overweldigen door hun lengte !


We starten aan het visitor center en doen eerst het toeristisch gedeelte dat ons wel al direct bij één van de interessantste plekken van het park brengt. Er is een mooi aangelegd pad in hout dat ons langs Bohemian Grove en Cathedral Grove brengt waar de grootste bomen van Muir Woods staan met een max lengte van 77m. Ge krijgt er zowaar een stijve nek van door heel de tijd naar boven te kijken !

 

Als we op het einde van de toeristische trail zijn beslissen we om nog wat verder door te gaan en wat minder betreden paden te bewandelen.
We besluiten om een 'loop' te maken van 2,6 miles oftewel 4,2km via de Fern Creek, omhoog langs het Lost trail, terug naar af via Oceanview trail. Bij de info staat er steep sections en +/- duur van 2u. Wij doen er 1,5 over , maar kiezen de verkeerde weg, want via lost trail omhoog is het echt wel stijgen in korte tijd met veel trappen, terwijl het oceanview gedeelte eerder lopend is en dus was het interessanter geweest om langs daar omhoog te komen en rustig trappen af te dalen, maar ja, zo hebben we tenminste een stevige wandeling achter de rug :)

Korte beschrijving:



Fern Creek Trail - Beyond the end of the main paved loop, the Fern Creek Trail leads further up the valley beside a tributary of Redwood Creek, passing the fallen Kent Tree then joining the lower end of the Lost Trail. The route is only half a mile long and an easy walk. The creek does have ferns growing alongside though the scenery is not much different to the land nearer the visitor center, just with fewer people.



Lost Trail - This path starts along the Panoramic Highway a short distance north of the national monument, descends a little to a junction with the upper end of the Ocean View Trail then drops very steeply through pleasant, airy forest via many wooden steps, down to the upper end of the main valley, where it meets the Fern Creek Trail. All is just outside the monument boundary.



Ocean View Trail - Although no longer having a view of the Pacific Ocean (due to recent tree growth), the upper part of this path affords partial vistas over the surrounding hills. The trail climbs quite steeply up the east side of the Redwood Creek valley, winding around half a dozen side ravines, through thick, dark, cool woodland containing a mixture of Douglas fir, madrone, bigleaf maple and tan oak, with redwoods only at the lower end. It gains 600 feet in just over a mile, meeting the Lost Trail just outside the park boundary.



Eigenlijk is dit een redelijk normale mooie wandeling tussen torenhoge bomen, maar na 2 hockeymatchen is deze wandeling toch al vrij belastend. Maar hey we zijn zo ver gekomen dus moeten we het maar doen...
We zullen het wel voelen morgen, nu eerst genieten!


Uiteindelijk spenderen we meer tijd dan voorzien in Muir Woods met onze wandeling tot 4u. Onze volgende halte is aan Muir Beach, maar er staat zoveel wind dat we van het strand worden geblazen en de wind is ijskoud dus duiken we snel de auto weer in. Er blijkt ook nog een Beach overlook te zijn , dus rijden we hier ook eens langs. Onderweg zien weer een totaal ander natuur met hier en daar een kleuraccent zoals purpere heide, maar van de redwoods is er hier niet veel te zien. (terwijl we maar een paar mijl verder zitten, Muir Woods ligt goed verborgen in een canyon). We passeren op de weg nog een andere bezienswaardigheid (toch volgens één van onze reisgidsen en als ik het mij goed herinner had Peter ons dit ook al verteld) nl. het meest aantal postbussen op een rij.


De overlook geeft onze mooie zichten op de kust en de zee, maar Muir Beach zelf is van hieruit niet te zien. Er is wel een speciaal een pad aangelegd om helemaal tot aan de rand van de klif te kunnen gaan, dus we trotseren toch even de wind om tot aan het einde te gaan.

Het is al te laat om nog naar Point Reyes te gaan en bovendien is er nogal veel wind dus we keren al een stukje terug richting San Francisco.
Onze derde stop brengt ons aan het vista point aan battery Spencer waar ik met Steven en Dimitri vorige keer ben geweest. Ik wil Olivier tonen dat het zicht hier 10x beter is dan het gekende vista point beneden aan de brug. Vergeleken met vorige keer toen we de enige auto waren, staat ook hier weer alles volgeparkeerd (zondag) dus blijven we doorrijden tot we een plaatsje vinden. Als we omkijken, zien we het meest bekende gezicht op de brug en downtown die op menig postkaarten geprint staat.


Nog een plaatje van de "Golden Gate Bridge" oftewel dixit Nathalie: 'de oranje brug over naar de rode bomen...' Inderdaad oranje en niet rood zoals ik ook redelijk fout voorhad, maar ik word snel op mijn plaats gezet door Nathalie, blijkbaar is de brug in international orange geschilderd, maar later meer hierover (topic blog: Welke kleur heeft de Golden Gate Bridge?)

We sluiten de dag af met diner in Sausalito en lui in de zetel naar de Oscars uitreiking kijken. Na de show duiken we nog het zwembad in en achteraf een verdiende jacuzzi na nog 30 lengtes zwemmen om een beetje los te komen :)

De kaartjes van deze trip en volgende trips zijn voortaan te vinden onder de tab "maps"

vrijdag 5 maart 2010

NCFHA Spring league


Morgen gaat de spring league van start op het veld in Stanford.  Oftewel ook nog "the shorts" genoemd.
Normaal spelen ze hier hockey in de herfst van september tot december. Maar de rest van het jaar wordt er pick-up hockey georganiseerd om in vorm te blijven , ge kunt dit ook zien als een soort training. En in maart wordt er dus een mini league georganiseerd bestaande uit 6 zaterdagen waarop elk team 2 games speelt van elk 2x 25min.

"RAIN OR SHINE!" :)

Het is dus eigenlijk terug een beetje jong zijn , en volgens de regels van de miniemen spelen (op een half veld met 7 spelers)

Er zijn 4 teams die telkens onder elkaar wedstrijden spelen. De teams zijn zodanig ingedeeld dat de levels een beetje gelijk zijn want zowel beginnende hockeysters als oude rotten en ex-internationals doen mee.
Ieder jaar worden er andere namen gegeven aan de teams.

Het thema van dit jaar: Lentebloemen


Ik ben als nieuw lid ingedeeld bij de petunia's. Ben eens benieuwd hoe leuk het gaat worden.
Normaal krijgen we nog een T-shirt met teamnaam en vermoedelijk ook een roze kleur :)


Poppies ( de klaproosjes of papavertjes) Peonies (de pioentjes of pioenroosjes)
Eileen Adao
Shannon Berry
Nicole Cefalu
ariana chan
Jessica Chin
Rachel Flinn
Kristi Garrison
Margy Gentile
patricia korijn
Laura Oswald
Evelyn Buckley
Peggy Cawthon
Laura Cristiani
Janice Fung
Valerie Haas
Paola Luna
Heather Poespowidjojo
courtney robinson
Alexandra Shelley
Michelle Turkoglu

Pansies (de viooltjes) Petunias (de petuniaatjes)
sandra cleveland
Clemence Couteau
Brenda Doyle
Heidi Faith
Amy Gallo
Trish Intemann
Kimberly Keys
Bonnie Pang
Kat Thomas
Rutvi Trivedi
Michelle Bravin
Anna Cross
Moya Damberger
Leen De Meulenaer
Elzeth Hetzler
donna keith
Mairi Macdonald
Piper Phillips
Linda Swan
Emily Burton