zaterdag 26 maart 2011

Florida part 2: the Everglades

Vrijdag 25 maart 2011

Dag 3: Everglades NP

Deze voormiddag verlaten we ons Motel in de South Beach area en rijden nog door Miami downtown op zoek naar breakfast. Olivier had even geyelpt en een paar adresjes opgezocht, maar bleek dat er een aantal out of business waren of dat we niet binnen konden aangezien het op de bovenste verdieping van een government gebouw ligt en we geen juist ID hadden om toegelaten te worden... Gelukkig kon de security agent ons wel doorverwijzen naar een Frans Cafe waar we echte croissants en lekker frans stokbrood en confituur voorgeschoteld kregen.

In de namiddag rijden we door naar de Everglades. Een subtropisch moeraslandschap dat over een uniek ecosysteem beschikt en wemelt van de krokodillen...

Een groot deel van deze wetlands worden beschermd in het Everglades Nationaal park en aangezien wij fervente bezoekers van de nationale parken zijn, konden we dit park niet aan ons voorbij laten gaan.


Het park is redelijk groot, maar het meeste ligt in het water en is enkel per boot of kano te bezoeken. Verder zijn er twee zones waar je met de auto terecht kan. Vandaag besluiten we om de oostkant van de everglades te verkennen en helemaal tot Flamingo te rijden.


We zijn nog maar pas het park binnen of we stoppen al een eerste keer aan het E F Coe visitorcenter om een beter overzicht te krijgen en rijden dan op aanraden van de ranger door naar Royal palms om zoveel mogelijk de fauna en flora van het park te kunnen bewonderen. Het is winter en dus droogseizoen waardoor er minder water is dan normaal en zowel de krokodillen als de vogels hun toevlucht zoeken tot de meertjes rondom Royal Palms.


We wandelen het anhinga trail af dat zich door het moeras slingert en overgaat in een houten overloop boven een van de poelen vol krokodillen. De lengte van het trail is niet noemenswaardig, maar op deze korte afstand krijgen we al een hele hoop alligators en exotische vogels te zien (o a de Anhinga (snakebird) waarnaar het trail genoemd is, een vogel die vooral in het water zwemt en dan een tijd lang met de vleugels staat op te drogen). We besluiten ook nog snel het gumbo limbo trail te volgen dat door een bosje met gumbo limbo's leidt, een tropische boomsoort die in de US enkel in Florida voorkomt.


We vervolgen onze weg naar Flamingo en amuseren ons met gekke bekken te trekken in de auto. In Flamingo toegekomen, kijken we eerst over de weidse baai met azuurblauw water met overal verspreid kleine eilandjes bestaande uit mangrove.


Dit is het verste punt dat we met de auto kunnen verkennen, dus informeren we achter bootexcursies en blijkt dat er twee opties zijn. Ofwel varen we in de bay en maken we kans om mooie vogels en dolfijnen te zien, ofwel nemen we een boottocht in de backcountry door de mangroves waar we dan meer kans maken op krokodillen en manatees te zien. We kiezen voor het laatste, aangezien we speciaal voor die dieren en deze natuur naar hier gekomen zijn.


De boottour brengt ons via een smal kanaal naar Coot bay en Whitewaterbay en we zijn nog niet lang aan het varen of we spotten al de eerste kroko/gator. Meteen wordt ons uitgelegd wat het verschil is tussen een krokodil en alligator en worden we ook meteen gerustgesteld dat we niet aangevallen zullen worden aangezien de enige gevaarlijke krokodillen niet hier in de US zitten, maar eerder in de Nijl in Egypte of in Australie... Natuurlijk moet ge het lot niet tarten en een beetje te dicht bijkomen, maar volgens de gids eten ze alleen maar zaken die even groot zijn als een lunchbox...


Een 30m verder spotten we een ander waterdier: de manatee, beter bekend als zeekoe. Deze dieren komen in heel de Golf van Mexico voor, maar worden met uitsterven bedreigd doordat ze in ondiepe wateren grazen en vaak door boten worden aangevaren. Overal zijn er dan ook waarschuwingsborden te zien en in het park zijn er speciale zones waar men heel traag moet varen... Het gebeurt niet vaak dat je een manatee ziet, maar wij hebben deze keer geluk en er komt er eentje uit curiositeit eventjes langs de boot naar boven.


Gelukkig komen we niet in aanraking met de 3e grote diersoort in de Everglades: de birmese python.
Deze wurgslang is geen natuurlijk bewoner van de everglades, maar is hier terecht gekomen door orkanen en onverantwoordelijke mensen die een slang als exotisch huisdier kopen en daarna vrijlaten in de natuur. Aangezien ze geen concurrentie in de voedselketen hebben en een groot gebied hebben om te jagen in een perfect klimaat, floreren deze slangen hier te goed, waardoor de inheemse dieren zelfs bedreigd worden (Ja ze verorberen ook alligators). Men is nu in Florida bezig met premies te geven aan mensen die een python kunnen vangen om zo het ecologische evenwicht trachten te herstellen.


Verder varen we door een wirwar van kanaaltjes door de mangroves en krijgen we een eerste impressie van de wilderness waterway die je per kano of kayak kan afvaren in een aantal dagen (in het water zijn er speciale pontons voorzien om te kamperen aangezien er nergens vast land te vinden is). Olivier begint al wilde plannen te maken om dit ooit ook eens te doen, maar dan zal hij toch iemand anders moeten vinden om hem te vergezellen, want zo slapen op het water boven krokodillen en pythons, dat is niks voor mij!

Het is al laat op de middag wanneer we terug aan wal staan, maar de boottour was echt de moeite waard. We springen terug de auto in en rijden naar de Pa Hay Okee lookout waar we worden getrakteerd op een zonsondergang boven de 'rivier van gras'.


Eenmaal dat het donker is, gaan we op zoek naar eten en een bed in Florida City.


Zaterdag 26 maart 2011

Dag 4: Everglades NP Gulf Coast, Big Cypress NPres.

Vandaag trekken we opnieuw naar de Everglades, maar nu gaan we naar het gedeelte aan de Gulf Coast. Halverwege stoppen we aan Shark Valley, nog een ander deel van het park waar men een tram kan nemen of fietsen huren. We twijfelen even om te fietsen, maar het is midden op de dag en we besluiten dat het te warm is om nu te fietsen, dus stellen we het uit en hopen dat er nog veel meer te zien valt verderop.

Even verder komen we in Big Cypresse national preserve en we parkeren aan het Oasis visitorcenter. Al heel de tijd loopt er langs de weg een kanaal en hier aan het visitorcenter hebben we een houten boardwalk gemaakt om dichter bij het kanaal te komen dat wemelt van de krokodillen. Geen wonder dat deze zone 'alligator alley' wordt genoemd.


We vervolgen onze weg langs de kaarsrechte weg richting Everglades city aan de Gulf coast. Eenmaal toegekomen, blijkt er hier niet veel te beleven, tenzij we weer een boot opstappen.

Aangezien we helemaal tot hier gereden zijn, besluiten we om toch nog maar eens een boottour te doen. We kiezen de ten thousand islands tour in de bay. Deze tour is vergelijkbaar als de bay tour in Flamingo en aangezien we daar de backcountry in de mangrove hadden gedaan, is het toch een andere kant van het park dat we te zien krijgen. We varen tussen ontelbare eilandjes opgebouwd uit mangrove richting de Golf van Mexico. Tijdens deze tocht beloven ze ons dat we zeker dolfijnen of manatees te zien zullen krijgen, maar aangezien wij een reputatie hebben op dolfijncruises, stellen we onze hoop niet zo hoog in om effectief iets te zien te krijgen.

Maar het geluk blijft aan onze kant en we krijgen zowaar een school dolfijnen in het vizier die naar de boot toekomen en een paar keer vlak onder de boot doorzwemmen. We zien zelfs een babydolfijntje!
Terwijl de pelikanen vlak boven het water voorbij scheren, trakteren de dolfijnen ons op een aantal sierlijke salto's uit het water. Meer moest dat niet zijn en tevreden keren we terug met in ons achterhoofd de confirmatie dat onze vloek gebroken is :).


Halverwege de weg terug, passeren we een deel van de Everglades dat niet bij het nationaal park hoort en hier zijn er een aantal uitbaters die tochten met een airboat aanbieden. Iedereen heeft wel eens een foto gezien van de platte bootjes met een gigantische propeller achteraan die over het moeras scheren (zo niet, kijk dan maar eens naar de begingeneriek van CSI Miami :) ). Ookal zijn deze bootjes heel schadelijk voor de wetlands, toch kunnen we niet weerstaan aan de lokroep om ook eens de thrill mee te maken om door de everglades te zweven...

Vlak voor sluitingstijd stappen we dus nog Gator park (een kleinere versie van het bekende theme park Gator Land) binnen voor een wildlifeshow en airboat tour.
De wildlifeshow stelde niet veel voor, maar het is toch altijd spannend om toe te kijken hoe iemand zijn hand in de open bek van een alligator houdt etc.


Het leuke was dat we de kans kregen om ook eens een alligator vast te houden... Deze kans kon ik niet aan mij voorbij laten gaan.maar het was toch even vies wanneer ik de kleine gator toegestopt kreeg en de rubber-leerachtige koude huid in mijn handen voelde (even for the record: een slang vasthouden is me nog een brug te ver!!).


Daarna zijn we de laatste mensen die nog een half uurtje getrakteerd worden op het rondsjeezen in een airboat. Het is heel speciaal (en maakt veel lawaai) en vooral bij het avondgloren zeker interessant om een stukje dieper de everglades in te kunnen gaan, de natuur en vogels en dieren te bewonderen met wapperende haren in de wind. Het ritje was te snel voorbij, maar we rouwen er zeker niet om dat we deze late stop nog hebben gemaakt.


We ronden onze 2 dagen Everglades af met een smakelijke boot sushi (van al dat water hadden we goesting gekregen in rauwe vis hehe), en ondanks dat het veel en  lekker is, is het toch snel op want van zo'n dag rondtoeren hebben we reuzehonger gekregen.

Morgen laten we de Everglades achter ons en gaan we de onderwaterwereld van de Florida Keys verkennen...

Voor meer foto's, check de fotopagina van de blog...

donderdag 24 maart 2011

Florida part 1: Miami, B*tch

Deze maand trekken we voor een 10tal dagen naar warmere oorden: Olivier heeft een conferentie in Florida en dus maken we van de gelegenheid gebruik om deze staat wat beter te leren kennen.

Dinsdag 22 maart 2011

Ik vertrek een dagje vroeger dan Olivier en neem het vliegtuig naar Miami. Tegen half 10 's avond kom ik toe in Florida na twee lange vluchten via SF-Washington-Miami. Ik pik onze rental car op: een ford mustang cabrio (door Florida cruisen in stijl, kan natuurlijk alleen maar op deze manier :) ) en zoek de weg naar ons motel n de buurt van South beach Miami.


Het is hier 's avonds nog steeds warm en ik maak van de gelegenheid gebruik om nog even het zomers gevoel op te snuiven en beetje te lezen op het terras aan het zwembad, iets dat we in California niet kunnen doen aangezien het daar altijd tegen valavond begint af te koelen.


Woensdag 23 maart 2011

Dag 1: South beach, Miami.

Wat te doen als je in South beach zit: het dak naar omlaag van de cabrio en dan koers zetten naar het strand en cruisen op Ocean drive langs de art deco gebouwen om rond te zien en gezien te worden :). Zo staat het toch tenminste in mijn reisgids beschreven.


Ik parkeer me vlak bij Ocean drive en zet me op het terras van de Cardozo bar / grill, een van de art deco gebouwen, om te brunchen met uitzicht op Miami beach. Na een smakelijke omelet, besluit ik om te genieten van de eerste zonnestralen door mijn boek te gaan lezen op het strand ter hoogte van Lummus park.



Bij gebrek aan mijn galant ventje, slaag ik er duidelijk niet in om mij goed in te smeren en na een 2tal uurtjes begin ik op mijn rug stilaan zo rood als een kreeft te zien. Op zoek achter wat schaduw, wandel ik langs de Art Deco hotels totdat het tijd is om Olivier te gaan oppikken aan de luchthaven.

Donderdag 24 maart 2011

Dag 2: Key Biscayne, Sony Ericsson Open


Tijdens het boeken van onze hotels de voorbije weken, hadden we gemerkt dat het verdacht druk was in Miami en dat het moeilijk was om nog goedkope kamers te vinden online... de reden: deze week start het tennistoernooi van Key Biscayne!
Nadat we toch nog een plaats voor te slapen hadden gevonden, hebben we dan ook maar ineens tickets gekocht om de top 20 van het mannen- en vrouwentennis in actie te kunnen zien. Vandaag hebben we tickets voor zowel de dag als avondsessie. We vertrekken rond 10u richting het eiland Key Biscayne en proberen onderweg ook nog ons ontbijt te vinden, maar in het kleine dorpje is er geen breakfast te vinden, na minutenlang zoeken naar bakker of eetgelegenheid, besluiten we om dan maar met lege maag naar de tennis te gaan kijken en hopen we om daar ergens iets lekker te vinden om te eten.


Het toernooi is nog in zijn beginstadium (dag 4) en dus zijn er op alle courts meerdere matchen geprogrammeerd. Gewapend met het programmaboekje stippelen we onze route uit en zorgen we dat we zoveel tennisidolen te zien krijgen. We hebben een stoeltje in het stadium om Wozniacki te zien spelen, maar persoonlijk vond ik het leuker om op de andere banen te gaan kijken naar de rest, aangezien men hier net de neus bijna op het veld zit en de sterren vanop 3m afstand in actie ziet!


Een greep uit de spelers/speelsters die we hebben gezien: Daniela Hantuchova, Maria Sharapova, 'Woopie' Wickmayer, Olivier Rochus, Nadia Petrova, Anna Ivanovic en Caroline Wozniacki.


Het is snikheet op de courts en we maken er een sport van om zoveel mogelijk spelers te zien en dus iedere keer tijdens een break verhuizen we naar een ander veld en proberen tussendoor ook even wat te eten en te bekomen van de warmte. De tijd vliegt voorbij en tegen het einde van de dagsessie hebben we stukken van volgende matches gevolgd:
  • Tipsarevic vs Haase
  • Wozniacki vs Mattek-Sands
  • Seppi vs Zverev
  • Niculescu vs Jankovic
  • Vesnina vs Wickmayer
  • Oudin vs Hantuchova
  • Petrova vs Lisicki
  • Schnyder vs Safarova
  • Rochus vs Kavcic
  • Ivanovic/Petkovic vs Chuang/Rodionova
Natuurlijk hebben we wat meer tijd besteed aan onze Belgen en was het grappig om de Waalse en Vlaamse vloeken, commentaar en overwinningskreten te horen en te vertalen voor de Amerikaanse toeschouwers.


Wickmayer had helaas haar dagje niet, maar Olivier Rochus was wel in goed doen, ookal werd hij even afgeleid door een lijnrechter die door zijn stoel zakte! :)


Tijdens de avondsessie werd er alleen maar in het grote stadium gespeeld, maar de vrouwenmatch was nog een zeer interessante affiche: Martic vs Sharapova. Maria maakt echter in een paar korte sets komaf met haar tegenstandster en wij waren zo stilaan het tennis wel beu.


We lieten de laatste mannenmatch voor wat het was (toch geen bekende spelers voor ons) en keren terug naar het hotel.



Voor meer foto's, check de fotopagina van de blog...

zondag 20 maart 2011

einde van 2010-2011 ski seizoen


Dit weekend zijn we voor een laatste keer gaan skien in Tahoe. Het heeft deze maand zelfs nog wat bijgesneeuwd en ookal is het overdag al lekker warm, toch ligt er nog een aardig dik sneeuwtapijt. We doen echter wat kalmer aan en belanden pas tegen 2u in de namiddag op de pistes (aangezien we naar de Nevada kant rijden). Gelukkig was dit de goede keuze aangezien blijkbaar de liften aan de Californiakant gesloten zijn en er hier dus niet veel geskied kan worden. We beperken ons tot het gebied rondom de Stagecoach en Olympic lift, waar we nog niet echt veel geweest zijn. Ookal is dit maar een klein stukje van het skigebied, toch leven we ons uit met het skiën door de diepsneeuw tussen de bomen.

Voor een sfeerbeeld check deze video van die dag: Video Heavenly website: Powderday @ Heavenly, 19 march 2011

Op zondag keren we terug naar dezelfde kant, maar Olivier besluit om in de cabin te blijven en verder te werken aan een belangrijke paper. Ikzelf doe het ook wat rustiger aan want mijn knie begint het stilaan te voelen van al de bobbels op de ongereden pistes. Nicholas en Stephanie leven zich dan weer uit met hun nieuwe speelgoedje: een go-pro camera waarmee ge al uw acties kunt filmen. Tegen de avond, moeten we nog wat geduld uitoefenen want blijkt dat ze echo-summit, de pas die we moeten oversteken om terug in de bay area te geraken, hebben afgesloten wegens lawine gevaar. We beginnen al plannen te maken om een nachtje langer te blijven wanneer we tegen 21u toch het groene licht krijgen en we besluiten om toch nog deze nacht terug te keren aangezien we binnen 2 dagen richting Florida vertrekken en dit niet willen in gevaar brengen door in Tahoe te blijven vastzitten in een sneeuwstorm.

Aangezien we de komende 14 dagen naar Florida trekken, zit het skiseizoen voor ons er waarschijnlijk wel op, tenzij onderstaand bericht waarheid wordt:

Eerder heb ik jullie al verteld over het epic mix systeem (zie post januari) en bij deze geef ik jullie onze stats van dit seizoen in Heavenly:

Allereerst ga ik jullie onze pasfoto's van onze skipas niet onthouden, hehe


Olivier heeft 10 dagen sneeuwpret gehad en hierbij 61.632 vertical ft overwonnen oftewel 18.489m op en neer gegaan in de bergen. Niet slecht voor zijn eerste seizoen op de latten. Hij heeft duidelijk de smaak te pakken gekregen en in 10 dagen tijd fameuze vorderingen gemaakt van complete beginner tot het parrallel skiën van blauwe pistes op zowel poedersneeuw als ijs.


Ikzelf ben in 11 dagen juist niet aan de 100.000ft (30.000m) geraakt, maar heb zo het vermoeden dat er nog een fout in het systeem zit en er een aantal keren niet goed geregistreerd is doordat ik mijn iphone bij mijn skipas had zitten of gewoon een te dikke, lekker warme skivest aanhad (les excuses sont faites pour s'en servir, niet waar?).


Het was alleszins een hele toffe winter en het kriebelt al om terug te gaan volgend seizoen.

UPDATE 26 MAART: Wanneer we in Florida zitten, krijgen we op het nieuws te horen dat er aan de West-kust weer een aantal winterstormen overtrekken en dat dit jaar eentje voor in de recordboeken is qua hoeveelheid sneeuw.

"we’ve had 7 feet of snow in the last seven days and it just keeps falling,”Continue reading on Examiner.com: Lake Tahoe ski resorts reporting epic snow totals in record-breaking season - San Francisco skiing | Examiner.com

Het officiële einde van het 2010/11 skiseizoen in Lake Tahoe / Heavenly is voorzien rond Pasen. Op 24 april 2011 sluit Heavenly aangezien het in natuurgebied ligt en ze verplicht worden om te sluiten om de beren de kans te geven rustig uit hun winterslaapplaats te komen en om zo weinig mogelijk schade aan de natuur te brengen...

UPDATE APRIL: Op de officiële website van Heavenly staat er een mooie afronding van het seizoen met deze boodschap en mooie compilatie video:

"This season is being marked the winter of all winters with the biggest winter on record, as we are nearing 700" mark, and the deepest snowpack in recorded history. We’re finishing off a record-breaking season with up to 529 inches of snowfall!"

zaterdag 19 maart 2011

deel van pacific Hwy 1 stort in zee

De meeste mensen die naar Californië komen hebben steevast op hun verlanglijstje de scenic drive staan langs de kust van LA tot San Francisco (of omgekeerd). Pacific highway 1 is dan ook één van de mooiste wegen aan de West-kust om de kust en natuur te bewonderen, liefst in een convertible met wapperende haren in de wind. Met het mooiste stuk langs Big Sur en over de bixby brug, waar men vanaf de kliffen kan turen over de blauwe oceaan op zoek naar passerende walvissen.


Helaas zal dit een tijdje niet meer mogelijk zijn... Op woensdag 16 maart stortte rond 5pm een stuk van de scenic highway 1 in zee.

Ongeveer 13 mijl ten zuiden van Carmel, juist voor de Bixby bridge ontstond een gat van 40ft (13m) doordat de grond onder de weg, volledig gesatureerd door de hevige regen, afbrokkelde in de oceaan.
De weg is volledig afgesloten voor het verkeer en het zal zeker tot eind april duren eer de weg tijdelijk hersteld is...



In de winter horen we wel vaker berichten in het nieuws dat er een grondverzakking is geweest langs de kust of dat er huizen dreigen in zee te vallen in de buurt van Pacifica na een tijd van hevige regenbuien en stormen. Op de highway is er ook het hele jaar door wegenwerken aan de gang om de weg terug berijdbaar te maken, dat is de tol die men betaald om dit stukje ruige kust te kunnen verkennen per auto.

"It's basically just nature"

Maar deze keer heeft moeder natuur stevig huis gehouden (of heeft de tsunami een handje geholpen?) met de volgende ravage tot gevolg:




Over een afstand van 2 mijl is de weg voorlopig afgesloten tot 23 april en er is wel een omleiding voorzien, maar die neemt uren in beslag en gaat via het binnenland, dus niet zo aantrekkelijk als de scenic highway zelf.  De mooie natuur in Big Sur (Andrew Molera state park en de waterval in Julia Pfeiffer state park) zal heel moeilijk bereikbaar zijn vanuit de Bay area, wat ook zeer spijtig is, aangezien dit een populaire plaats is om een daguitstap of een weekendje te wandelen.

Normaal zou ook op 1 mei de populaire Big Sur International Marathon gehouden worden, waarbij de lopers 13 mijl ten zuiden van de Bixby Creek Bridge starten en noordwaarts lopen langs Highway 1 en eindigen in de buurt van Carmel, maar het is onmogelijk om iedereen aan de start te krijgen en langs de grondverzakking te lopen, dus is er een alternatieve route uitgestippeld tot grote teleurstelling van de deelnemers. (Yves, een vriend van Belgica, had hier al lang voor getraind en enorm naar uitgekeken, maar zal zich moeten tevreden stellen met het aangepaste parcours).

Voor de ramptoeristen onder ons, hier nog wat lectuur en footage :) :



Part of Highway 1 near Big Sur crumbles into the sea; road closed indefinitely - MercuryNews
Highway 1 closed indefinitely near Big Sur - The Californian
Slide closes Highway 1 in Big Sur for a month - Monterey Herald

Meer info over Highway 1 closures in google maps

donderdag 17 maart 2011

nuclear cloud

Na de aardbeving en Tsunami is er een derde disaster in Japan die een effect heeft hier in California: de kernramp in Fukushima.

Vandaag komt er het bericht dat een radioactieve wolk over de Pacific ocean onderweg is naar California... Door de jetstream zou die redelijk snel hier kunnen toekomen en men is nog niet zeker of er een risico aan verbonden is, of de radioactiviteit nog detecteerbaar en schadelijk kan zijn.

Radiation Plume Headed to California From Japan
Forecast shows a possible radioactive plume hitting California late Friday.


View more videos at: http://www.nbcbayarea.com.

Iedereen hier in de bay-area bereidt zich voor door jodiumpillen in huis te halen. Sinds het eerste nieuws van de problemen in de kerncentrale in Japan is er hier een stormloop geweest bij de apothekers.
In het straatbeeld beginnen we ook al rare taferelen te zien zoals mensen die een wandeling gaan maken met een gasmasker.
De staat heeft het aantal meetpunten verdriedubbeld en tot nu toe is het afwachten...

Ondertussen is er in de media ook het debat over de veiligheid van de Californische kerncentrales volop aan de gang, want ook hier liggen er een aantal vlak aan de kust en langs breuklijnen waardoor hetzelfde scenario hier ook mogelijk is, maar blijkt dat de veiligheid hier 'zogezegd' beter is dan in Japan.



Al bij al zijn de effecten van aardbeving/tsunami/kernramp stormen in een glas water vergeleken met de ellende en vernieling die in Japan te zien is...

For the record: wij zijn nog steeds OK, dus geen paniek aan het thuisfront...
Ookal vermelden ze een aardbeving vandaag in het Belgische nieuws,is er geen reden om u zorgen te maken want deze was zelfs niet voelbaar... (3.3 en de zwaarste hier gevoeld was 5.0) Ik ben wel content dat mijn emergency kit up to date is.

UPDATE 12.20pm: geen risico voor besmetting: AFP: US nuclear agency: Japan crisis no US health threat

zondag 13 maart 2011

Tohoku earthquake Japan

Op vrijdag 11 maart 2011 om  02:46:23 PM (epicenter), 06:46:23 AM - Belgische tijd, en donderdag 10 maart 2011 09:46:23 PM - Pacific time California, werd de wereld opgeschrikt door een van de zwaarste aardbevingen ooit geregistreerd. Aan de Oost-kust van Honshu, Japan, beeft de aarde voor een aantal minuten met een sterkte van 9.0 op de schaal van Richter, waarop een alles vernietigende tsunami  volgt, waarbij minstens 28000 slachtoffers vallen. Bij overmate van ramp is er ook enorme schade aan een aantal nucleaire kerncentrales waardoor er ook radioactiviteit vrijkomt en er een tijd lang schrik is voor een complete melt-down in Fukushima en de kans op een tweede Tsjernobyl-ramp.


De beelden die ons bereiken zijn devastating en er zijn geen woorden voor.

Het Rapport van de USGS geeft meer info en een plaatsing van hoe zwaar deze aardbeving is en de gevolgen ervan:

9.0 OFF THE EAST COAST OF HONSHU, JAPAN resulted from thrust faulting on or near the subduction zone plate boundary between the Pacific and North America plates


Modeling of the rupture of this earthquake indicate that the fault moved upwards of 30-40 m, and slipped over an area approximately 300 km long (along-strike) by 150 km wide (in the down-dip direction). The rupture zone is roughly centered on the earthquake epicenter along-strike, while peak slips were up-dip of the hypocenter, towards the Japan Trench axis. The March 11 earthquake was preceded by a series of large foreshocks over the previous two days, beginning on March 9th with a M 7.2 event approximately 40 km from the epicenter of the March 11 earthquake, and continuing with another three earthquakes greater than M 6 on the same day.


The Japan Trench subduction zone has hosted nine events of magnitude 7 or greater since 1973. 
The largest of these, a M 7.8 earthquake approximately 260 km to the north of the March 11 epicenter, caused 3 fatalities and almost 700 injuries in December 1994. 
In June of 1978, a M 7.7 earthquake 35 km to the southwest of the March 11 epicenter caused 22 fatalities and over 400 injuries. 

Large offshore earthquakes have occurred in the same subduction zone in 1611, 1896 and 1933 that each produced devastating tsunami waves on the Sanriku coast of Pacific NE Japan. That coastline is particularly vulnerable to tsunami waves because it has many deep coastal embayments that amplify tsunami waves and cause great wave inundations. The M 7.6 subduction earthquake of 1896 created tsunami waves as high 38 m and a reported death toll of 27,000. The M 8.6 earthquake of March 2, 1933 produced tsunami waves as high as 29 m on the Sanriku coast and caused more than 3000 fatalities. Unlike the recent magnitude 9.0 earthquake, the 1933 earthquake did not occur as the result of thrust faulting on the subduction-zone plate interface, but rather within the Pacific plate just seaward of the Japan Trench. 

The March 11, 2011 earthquake far surpassed other post-1900 plate-boundary thrust-fault earthquakes in the southern Japan Trench, none of which attained M8. A predecessor may have occurred on July 13, 869, when the Sendai area was swept by a large tsunami that Japanese scientists have identified from written records and a sand sheet.


list >6 main shock of 9.0 earthquake and pre/after shocks up till now:

MAG UTC DATE-TIME Region
6.0    2011/03/13 11:37:32  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.2    2011/03/13 02:23:37  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.2    2011/03/13 01:26:07  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN

6.1    2011/03/12 23:24:50  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.3    2011/03/12 22:12:46  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.0    2011/03/12 17:19:24  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.4    2011/03/12 13:15:42  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.1    2011/03/12 10:53:31  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.8    2011/03/12 01:47:16  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.2    2011/03/12 01:46:21  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.0    2011/03/12 01:34:10  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN

6.3   2011/03/11 20:11:23  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.6   2011/03/11 19:46:49  NEAR WEST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.1   2011/03/11 19:02:59  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.2   2011/03/11 18:59:15  NEAR WEST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.2   2011/03/11 15:13:15  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.5   2011/03/11 11:36:39  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.0   2011/03/11 10:10:35  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.1   2011/03/11 08:31:08  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.5   2011/03/11 08:19:24  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.2   2011/03/11 08:15:41  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.2   2011/03/11 08:12:05  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.1   2011/03/11 07:28:12  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.1   2011/03/11 07:25:33  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.3   2011/03/11 07:14:59  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.3   2011/03/11 06:57:15  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.3   2011/03/11 06:48:47  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
7.1   2011/03/11 06:25:51  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.8   2011/03/11 06:15:40  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.4   2011/03/11 06:07:22  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.4   2011/03/11 06:06:11  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
9.0   2011/03/11 05:46:24  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN

6.1   2011/03/09 21:22:18  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.0   2011/03/09 18:44:35  OFF EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
6.1   2011/03/09 18:16:15  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN
7.2   2011/03/09 02:45:20  NEAR EAST COAST OF HONSHU, JAPAN

zaterdag 12 maart 2011

Stanford campus & Tech tour

Julien en Sabine, twee Belgen van Aarlen die we tijdens het Belgica skiweekend hebben leren kennen, wonen nog maar pas in de bay-area en vandaag komen ze voor het eerst richting Stanford afgezakt om de silicon valley te verkennen.

Olivier en ik hebben voorgesteld om hen rond te leiden op de campus en ook een kleine tour te doen langs al de bekende bedrijven die de regio rijk is...

Rond de middag arriveren ze met de caltrain in Palo Alto, waar we ze staan op te wachten. Langs Palm drive rijden we richting de Oval om het meeste bekende zicht op de campus te hebben (Main quad) en om van daaruit onze tocht te voet verder te zetten.

Palm drive, Stanford University

Spijtig genoeg is wegens onderhoudswerkzaamheden de Hoovertower vandaag gesloten voor het publiek, maar dat houdt ons niet tegen om toch nog een dikke 2 uur rond te kuieren op de campus. De meest bekende plaatsen zoals de kapel met de prachtige fresco aan main quad, de memorial court met de standbeelden van de burgers van Calais, het pas heraangelegde engineering quad, het stamcelgebouw met een prachtig kunstwerk in de inkomhal, het ziekenhuis, alsook het gebouw waar Olivier werkt en de typische studentenhuizen komen aan bod. Typerend voor in het weekend, komen we op onze wandeltocht getrouwde koppels tegen die hier hun huwelijksfoto's komen maken. (Het is niet ongebruikelijk om aan main quad een aantal limo's geparkeerd te zien staan en 3 verschillende groepjes trouwers te spotten).

Julien heeft als een echte japanner alles op de gevoelige plaat vastgelegd. Ziehier een aantal van de sfeerbeelden van de rondleiding op Stanford campus:

Hoovertower
Fountain @ Memorial Hall
view to memorial court form main quad
gallerij Main quad
Engineering quad
Engineering quad
Stanford Hospital
Lucas building (Olivier)

Als afsluiter passeren we aan het Cantor Arts center met de Rodin sculpture garden, waar we de collectie bekijken met onder andere de hellepoort, Adam en Eva en de denker. Na de wandeling gunnen we onze voeten even rust en laven onze dorst op het terras van 'the Café'.


We hebben met de rest van Belgica afgesproken om te gaan eten in Palo Alto deze avond en om de tijd te vullen tot dan, springen we de auto terug in. Nadat we nog de sportfaciliteiten van Stanford hebben gezien, beginnen we aan de 'techtour' met een stop aan het hoofdkwartier van Facebook en HP die beiden vlak naast de campus gelegen zijn.

Voor de geïnteresseerden, begin 2010 hebben Olivier en ik ook al de techtour afgelegd en onder andere de geboorteplaatsen van Apple en HP gezien alsook de gebouwen van Apple, Sun, Intel, Microsoft, Linkedin, HP, Facebook etc. Het volledig verslag hiervan is hier op mijn blog is te lezen: techtour 2010.

Nadien rijden we richting Mountain View waar we langs Linkedin, Yahoo en Google passeren.

Vooral de campus van Google is de moeite. Officieel is deze niet open voor het publiek en wanneer we de parking oprijden, komt er al snel een security agent afgereden om ons weg te sturen. Zo snel laten wij ons echter niet doen... Ik zet Olivier, Julien en Sabine af en rijd een blokje om terwijl zij rustig rondwandelen als toeristen. We hoeven ons totaal niet schuldig te voelen, want ze komen onderweg een japans koppel tegen met een fototoestel om u tegen te zeggen die lustig alles aan het fotograferen zijn. Ge gaat mij niet wijsmaken dat dit ook geen toeristen waren.


 Google campus is echt een hele leuke omgeving, zo zijn er de leuke fietsen in felle google-kleuren die door werknemers worden gebruikt om van het ene gebouw naar het andere te rijden, het beachvolleybal veld in het midden van het complex om wat te ontspannen en overal zijn er zotte standbeelden te zien zoals het skelet van een dinosaurus etc.


Aan het hoofdgebouw is het misschien moeilijk om te stoppen, maar de Google campus bestaat uit meerdere gebouwen en heeft zelfs zijn eigen straat. Aan de overkant van het hoofdcomplex kunnen we wel even parkeren en ons uitleven met het rijden op de fietsen en het nemen van gekke foto's bij de standbeelden.


We hebben zoveel plezier, dat we de tijd uit het oog verliezen en ons nog moeten haasten om tijd terug in Palo Alto te zijn. Samen met Dominique, Pierre, Stephanie en Nicholas gaan we eten bij een Griek: Baklava maar ookal hebben we gereserveerd, toch duurt het zeker een dik uur eer we aan tafel kunnen met onze grote groep van 8 personen. Hierdoor zitten we om 22u nog aan tafel en moeten Sabine en Julien zich haasten om de laatste trein terug naar Daly City aka 'Fog-city' nog te kunnen nemen.

Bedankt aan Julien en Sabine voor de vele leuke en mooie foto's!