"Komen Eten" edition Palo Alto

Tijdens een zoektocht naar keukengerief, heeft Olivier eindelijk een deftige mixer gevonden en dus kunnen we nu eindelijk mensen uitnodigen voor een etentje bij ons thuis. Bij ons bezoek in Belgie hebben we eraan gedacht om ook wat leuke kookboeken van thuis mee te brengen en kregen we ook toepasselijk een nieuwe schort als laat kerstkado.

Aangezien in Vlaanderen voor de moment het programma "Komen Eten" hoge toppen scheert, besloten we om onze eigen versie ervan te maken:

In plaat van iedere vrijdag uit te gaan eten op restaurant (wat we toch stilaan aan onze portemonnee en broeksriem beginnen te voelen), doen we een beurtrol onder vrienden om bij elkaar te gaan eten en vanavond houden we de eerste 'aflevering'  chez chef Olivier.

Het thema deze avond is "South American cuisine with a hint of Indian flavors" en onze slachtoffers zijn Steph en Nic. Aangezien we maar een simpele ikea tafel hebben en dus ook maar 4 stoelen om aan tafel te zitten, zijn we beperkt in ons entertainen en kunnen we helaas maar 2 mensen uitnodigen.

De dag begint uiteraard met een passage bij de dichtstbijzijnde supermarkt om ons karretje vol te laden met lekkere verse ingrediënten en drank. Voor sommige zaken moeten we even zoeken eer we het vinden, maar het lukt ons om alles voor de hele menu te vinden in dezelfde winkel.

Dan mag chef Oli aan de slag met zijn nieuw speelgoed :). Als voorgerecht maakt Olivier zijn wortel-curry soep klaar, die zo lekker blijkt te zijn, dat we er elk 3 borden van nemen. Als hoofdgerecht komt er visbrood met zalm in op tafel en als dessert de passievruchten mango mousse, die ook in de smaak valt.

Al bij al een zeer geslaagd etentje (OK ik ben wat bevooroordeeld aangezien ik dit al meerdere malen heb mogen eten en deel uitmaak van het organiserende koppel, maar het smaakte nog meer als anders omdat het alledaagse eten hier in Amerika toch slechter van kwaliteit is en het contrast dus enorm is).

Ongeacht het resultaat, hebben we ons zeker en vast geamuseerd en heeft Olivier zich een hele dag kunnen uitleven in een van zijn hobbies. We wachten nog steeds op de punten van de jury :) en de volgende aflevering worden de rollen omgedraaid en schuiven wij bij aan tafel in Casa Sergeant-Dupont...

Mavericks 2011

After the epic 2010 Mavericks, NO 2011 Mavericks :(

The Jay at Mavericks Big-Wave Invitational (Mavericks Surf Contest) die ieder jaar in de winter wordt gehouden in Half Moon bay gaat dit jaar helaas niet door omwille van La Nina...

lees hier mijn post van vorig jaar over de Mavericks.

The official waiting period for the annual Mavericks Surf Contest is usually between December 1st and February 28th. Each year, on just 24-40 hours' notice, top surfers from around the world descend upon the cold waters of Half Moon Bay — at Northern California's most famed surf break — for the chance to compete in the Mavericks Surf Contest and ride what many consider to be "the most dangerous waves in the world."

Mid-February 2010 and the first week of December 2007 will go down as "two of the best weeks ever" for surfing in Northern California.

Biggest Waves Ever! In 2010, giant waves reached 50+ feet (that's five stories high) — the biggest ever for a Mavericks Surf Contest!

en daar waren wij bij...
Spijtig genoeg was er deze week dit bericht in de kranten te lezen:

Mavericks surf contest could be wiped out by La Nina | Katie Worth | Bay Area | San Francisco Examiner

The waves at Maverick’s have been pretty puny lately. And if the trend keeps up, the annual contest at the fabled surf spot would be washed out this year.

So far this winter, the famous big-wave spot near Half Moon Bay has had just four swells. Last year, some 23 broke there.

The fifth big swell of the year is expected to arrive today, and earlier this week, surfers were keeping a close eye on it, hoping it would shape up to be contest-worthy. Surfers invited to participate in the contest take a vote on each incoming swell to decide whether it merits the competition. In this case, the surf did not look large enough or consistent enough for competition.

If a swell does not come in by the end of February, the contest window will be closed. That would mark the third time in five years Maverick’s has been canceled.

The contest, which attracts the biggest names in surfing, has been held each year since 1999, with the exception of 2007 and 2009, when a swell never came in that was large enough to merit a competition. The lack of large waves this year is largely attributable to the La Niña weather pattern

La Niña weather patterns, which often follow El Niño years, reverse the trade winds in the tropical Pacific Ocean and result in fewer storms, “And less storms means less surf,”

“Last year’s contest was life or death, and that’s pretty much how [the surfers] want it for the contest. They want it to be a real proving ground for the world’s best big-wave surfers,”

The competition was historically called the Mavericks Surf Contest, but this year it was renamed The Jay at Maverick’s Big Wave Invitational in memory of late big-wave surfer Jay Moriarty.

Belgica skitrip

Dit weekend hebben we met de studentengroep Belgica een skitrip gepland naar Lake Tahoe.

Vrijdag 25 februari 2011

Vrijdags vertrekken we samen met Stephanie al wat eerder om als eerste er te zijn (een van de taken van de organisatoren), want we moeten nog de sleutel oppikken en de anderen ontvangen. Het heeft de laatste tijd heel veel gesneeuwd en ook vandaag passeert er nog een sneeuwstorm. We staan 6u lang in de file en om echo summit over te gaan moeten onze kettingen opgelegd worden. De weg is al redelijk dichtgesneeuwd vanaf Placerville en aan 20km/u duurt het toch wel redelijk lang om er te geraken. Gelukkig hebben we genoeg muziek op de ipod staan om een foute lijst op te stellen en mee te kwelen.

Wanneer we eindelijk aan onze chalet in Lake Village zijn, moeten we ons nog een weg banen naar de deur door 1m diepe sneeuw. We hebben de pech dat we aan de verkeerde kant van het gebouw geparkeerd staan en moeten dus helemaal rond. Tegen dat we de voordeur gevonden hebben en binnen zijn, zijn we verkleumd want onze broeken zijn doorweekt van het ploeteren door de sneeuw. Gelukkig is het binnen lekker warm.

Wat later begint de rest ook toe te stromen, maar een aantal mensen arriveren pas na middernacht. In het totaal zijn we met een groep van 13 Belgen, Vlamingen en Walen, die gezellig samen gaan skien dit weekend. We leren nog wat nieuwe belgen kennen, die pas in de Bay-area zijn toegekomen. Zo zijn er Julien en Sabine die in San Francisco wonen en Marc die aan UC Davis nabij Sacramento een postdoc doet. Wanneer de laatsten zijn toegekomen en alle kamers zijn ingedeeld gaan we pas tegen 2am slapen.

Zaterdag 26 februari 2011

De volgende dag is de zon van de partij, nochtans had men vandaag sneeuw voorspeld. Maar er staat wel een hele koude wind, dus de temperatuur ligt nog steeds tegen het vriespunt aan overdag. Het heeft de voorbije dagen wel heel veel gesneeuwd en gisteren is een groot deel van Heavenly dicht gebleven wegens teveel wind en een power outage van de liften. Er ligt dus een zalig maagdelijk poedertapijt op ons te wachten. Het lukt ons echter niet om vroeg uit ons bed te kruipen want om een of andere reden was het 's nachts een sauna en konden we niet goed slapen.

Eenmaal als we allemaal wat wakker zijn en aangekleed tegen de koude, vertrekken we naar de California kant (om de gehuurde skis en skipassen af te halen) en steken dan via daar door naar de Nevada kant. Op het skyline trail komen we Julien, Sabine en Mark tegen en dus blijven we de rest van de dag samen.
De anderen zijn in de diepsneeuw buitenpiste gegaan en we spreken af aan de nieuwe Tamarack lodge voor lunch. Het is echter blijkbaar niet zo gemakkelijk om er te geraken en het lukt dus niet om met z'n allen te lunchen. We komen wel Pierre, Fred, Nic en Steph tegen aan de lodge op het afgesproken tijdstip. Julien en Sabine geraken we kwijt onderweg naar de lodge. Dominique, Lieven en Tracy zien we de hele dag niet.

 
Op de liften is het ijskoud en het doet even deugd om binnen op te kunnen warmen, maar de sneeuw ligt er zalig bij en het is echt genieten (helemaal anders dan het roetsjen op een ijspiste zoals tijdens ons vorige skiweekend). Door de koude en de verse sneeuw worden we ook getrakteerd op een idyllisch landschap, echt alles ziet wit!

Op het einde van de dag, nemen we nog de laatste lift en het lukt ons zowaar om elkaar beneden terug te vinden om tesamen terug te keren naar de cabin. Een deel van de groep gaat voor het eten nog even naar hottub. Ik slaag erin om mijn teen aan het scherpe ijs op de trappen te snijden en hou aan de ontspannende jacuzzi een diepe snee en bevroren voeten aan over.

In de cabin ligt het andere deel van de groep uitgeteld in de zetel bij het warme haardvuur hun avonturen van die dag te vertellen. Vervolgens eten we samen cheese fondue en wordt het een hele gezellige boel. We spelen voor het slapengaan nog een aantal spelletjes weerwolven, waarbij we iedereen wat beter leren kennen en sommigen een beetje teveel genieten van de wijn.

Zondag 27 februari 2011

Zondags keren er al een aantal terug naar huis. Met de rest gaan we nadat we de cabin hebben opgeruimd en ingepakt hebben, allemaal samen op pad. Het is vandaag zonniger en warmer en er ligt nog steeds zalige sneeuw, dus we leven ons goed uit. We genieten van het uitzicht en maken natuurlijk een obligate groepsfoto om dit weekend op de gevoelige plaat te vereeuwigen.

We skiën tot we niet meer kunnen en rijden dan nog 4u naar huis... Helemaal perte totale komen we rond 22u toe in Palo Alto, doodmoe duiken we meteen ons bed in en vallen als een blok in slaap na een fantastisch weekend waar we veel fun hadden en nieuwe vrienden hebben gemaakt.

Voor meer foto's van onze ski trips:

Facebook album ski Tahoe

NBA Warriors vs Celtics

Vandaag hebben we extra tickets aangeschaft om de verliezend finalist van vorig jaar te zien spelen, de Boston Celtics. Gelukkig kon Olivier deze tickets aan een goedkope prijs bemachtigen omwille van ons 10 game plan. We nodigen dus ook een paar vrienden uit die wel eens een basketwedstrijd willen meemaken.

Samen met Nicholas, Stephanie en Gemma op de achterbank, duiken we in het drukke verkeer. Ookal zijn we vroeg vertrokken, toch staan we meer dan anderhalf uur in de file. Het stadion zal wel uitverkocht zijn...

Door de drukte missen we helaas de openingsshow en de opworp, maar we zitten niet veel later op onze seats en zien mooi basketbal van beide teams. 

De eerste helft is het gelijkopgaand en aan de helft staat het 60-60 gelijk, maar dan duwen de Celtics in de tweede helft op het gaspedaal en maken de Warriors teveel fouten waardoor het op een sisser afloopt: 22 punten verschil!!

Ondanks het grote verschil is er op het einde toch nog wat ambiance in de zaal en hebben de 3 anderen zeker genoten van hun eerste (?) NBA basketgame.

Hier het verslag met alle statistieken van de wedstrijd:

"Kevin Garnett had a throwback game with 26 points, 12 rebounds, six assists and two blocks as the Boston Celtics broke away from the Golden State Warriors in the second half to win 115-93. Boston survived hot shooting from the Warriors early; the teams were tied at 60 at the half, but Golden State shot just 7-21 in the third quarter and 5-18 in the fourth. Boston's just vicious when they tighten the screws on defense. Dorell Wright led the Warriors with 19 points, and his game was indicative of his team's effort. Wright scored 11 in the first quarter and eight over the next three periods. No Warriors had more than six rebounds, and Boston earned offensive rebounds on more than 30 percent of their opportunities, which is too high but par for the course for Golden State. Stephen Curry was his efficient self, shooting 7-10 on his way to 18 points. The other famous shooter in this game, Ray Allen, hit 8-16 for 18 points. Rajon Rondo put up 19 points and 15 assists."

Warriors lose to celtics in 1st game since all star break - CBSlocal

Belgie, Belgie, Belgiiiiiieeeee

Op mijn verjaardag vliegen we terug naar België voor een blitsbezoek van 12 dagen.
Rond het einde van mijn 28ste levensjaar tot aan Valentijn zullen we ons te goed doen aan al het lekkers in België en genieten van het blijde weerzien van vrienden en familie.

Vlak voor ons vertrek komt er al een eerste kado toe, Heel hard bedankt Gwennie voor de chocolade en de mooie herinneringen aan onze reis!

Door de sneeuwstormen aan de Oost-kust dreigt het even mis te lopen, maar we kunnen gelukkig nog 2 seats versieren op de rechtstreekse vlucht van San Francisco naar Frankfurt. Zodat we toch niet heel ons schema moeten omgooien. Door het tijdsverschil kan ik zelfs tweemaal mijn verjaardag vieren terwijl we 10.000ft hoog in de atmosfeer hangen... Olivier heeft zelfs eraan gedacht om een kadootje door de security te smokkelen. (helaas zijn we vergeten om te informeren voor een gratis update... een jaartje ouder worden is toch wel een goede reden om economy plus te krijgen, niet?)

Ookal hebben we sinds half januari al onze nieuwe verblijfspapieren voor in de US, toch moeten we nog langs de Amerikaanse ambassade in Brussel om ons visum in ons paspoort te laten vernieuwen, anders mogen we de US niet meer binnen.
Met ons nieuw DS-2019 formulier zijn we legal aliens in de VS en is alles in orde zolang we binnen de grenzen blijven, eenmaal buiten de landsgrenzen hebt ge dan weer uw visum in paspoort nodig om terug binnen te geraken, een heel stomme affaire! Stel nu dat we vanuit Californië besluiten om op reis te gaan naar Zuid-Amerika, dan zouden we in het terugkeren eerst via een Amerikaanse ambassade moeten gaan in Mexico, Canada of België om paspoort in orde te maken alvorens terug naar Californië te mogen gaan... (dat zou wel een hele kostelijke affaire zijn qua tijd en geld).

We hadden dus op voorhand al een afspraak gemaakt en wouden deze zeker niet missen aangezien we maar voor een korte periode in het land zijn en deze procedure toch minimum 3 dagen vraagt. We nemen nog eens als vanouds de trein van Leuven naar Brussel en spontaan komt de slogan "met de NMBS is het altijd een beetje reizen" bij mij op. Gelukkig worden we niet geconfronteerd met de reputatie van de NMBS en verloopt deze keer alles heel vlot en spenderen we enkel de voormiddag om de administratie in orde te brengen.

Verder kwam het ook goed uit dat 2 van de families besloten hadden om de kerstfeesten niet tijdens de kerstperiode te houden, maar ze te verzetten naar februari waardoor we ineens iedereen nog eens kinnen zien.

De rest van ons verblijf in Belgie, zit de agenda vol met bezoeken aan familie, vrienden en collega's. Ookal hadden we voorgenomen om de agenda niet volledig vol te zetten komt het er toch op neer dat we zelfs meerdere afspraken per dag hebben staan en van hot naar her hossen.
Op sommige dagen was het zelfs zo erg dat we een ontbijt bij x, lunch bij y en diner bij z op het programma hadden staan.

Langs de ene kant is het wel leuk om iedereen nog eens te zien en te kunnen bijpraten en bovendien hebben we gratis een rondleiding in Gent gekregen by day en by night... dat was al een hele tijd geleden en wel eens leuk om als echte toerist in het centrum rond te wandelen.

Langs de andere kant is het zo vermoeiend dat we pas terug op ons effen kunnen komen, eenmaal we terug in Californië zijn. We hebben al half besloten om volgende keer enkel een afspraak vast te leggen op voorwaarde dat we worden rondgeleid in de stad van de gast, als echte Amerikaanse toeristen. Verder zullen we eerder genieten van ons verblijf in België in plaats van het hectisch gedoe om iedereen te kunnen zien door eens een paar daagjes in de Ardennen of aan de zee te blijven. Alle vrienden en familie zijn dan natuurlijk vrij om ons te vergezellen...

Ik hoop dat dit nu niet in het verkeerde keelgat schiet, we waren zeer opgetogen om iedereen nog eens 'in real life' te kunnen zien. Maar tram 3 staat nog maar pas voor de deur en we voelen ons na een bezoek in België eerder al een 60-plusser...dat kan niet gezond zijn!

Wanneer we op valentijn terug vanuit Zaventem vertrekken, krijgen we als verjaardag/valentijnsgeschenk van een collega van Tante Sofie bij United een gratis upgrade naar economy plus kado. Een welgekomen gift waardoor we heel relaxt, languit, benen gestrekt de hele terugvlucht kunnen slapen.

Addendum: Het loont om te reclameren en uren aan de lijn te hangen bij de klantendienst van United wanneer uw vlucht wordt gecancelt. Voor een goedkope prijs op de rechtstreekse vlucht naar Frankfurt geboekt en na een klachtenmail naar de klantendienst, liggen er ook nog eens 2 kortingsbonnen voor $100 in de bus. Zo is het nog maar eens bewezen dat in de US er in het spreekwoord: "De aanhouder wint" wel degelijk waarheid zit.

goede voornemens 2011

Het is weer een nieuw jaar en dan worden ook steeds goede voornemens gemaakt die al dan niet een lang leven beschoren zijn.

Mijn voornemen voor dit jaar is om wat meer te gaan lopen...

sinds mijn knie operatie in 2008 is mijn fysieke conditie zwaar achteruit gegaan en ik heb de voorbije paar jaar al een paar keer terug begonnen met lopen maar in de regen en de koude is dat minder evident. En bovendien heb ik er een hekel aan om gewoon te gaan lopen... vind dat ongelooflijk saai en heb liever wat afleiding zoals bij andere sporten, hockey, basketbal waarbij ik zonder het te beseffen heen en weer cross.
Ik had de nike + runningsensor kado gekregen tijdens mijn revalidatie, en ookal was het plezant om een 'mini-me' te creëren en allerlei statistieken te kunnen volgen op de nike website, toch lukte het mij maar een aantal keren om rond de vijver te gaan lopen in het provinciaal domein en zo 35km op de teller te zetten in 2009.

Hier in California was ik er vorig jaar ook terug mee begonnen, en dat was ook nodig want met al die 'gezonde' voeding hier zijn er al snel een paar kilootjes bijgekomen... maar met al dat bezoek het voorbije jaar moest ik telkens mijn loopschema on hold zetten en telkens opnieuw beginnen. Op het einde van het jaar krijgt ge steeds een overzicht (waar ik niet echt content mee mag zijn) en desondanks de vele tussenstops is het mij vorig jaar gelukt om toch 77km te lopen. (optimistisch bekeken is dit een verdubbeling tov 2009, wat toch al niet slecht is voor mijn doen).

Maar het is dus weer een nieuw jaar en dus weer een nieuw begin... Ik ben al een maand lang consequent gaan lopen, met mijn vriendin Evy (Gruyaert) haspel ik het start-to-run program af...

Om mij wat meer te motiveren heb ik mij ingeschreven bij een aantal challenges op de website en krijgt iedereen het te zien op facebook wanneer ik mijn sportschoenen uit de kast heb gehaald.
Het voordeel dit jaar is dat het voor de moment in California uitzonderlijk goed weer is en ik dus het gevoel heb dat ik bij een warm lentezonnetje aan het lopen ben.
Het nadeel is dat ik nog steeds last heb van mijn ademhaling door mijn neusbreuk, maar dit houdt mij natuurlijk niet tegen...

Voorlopig ben ik dus al goed bezig met mijn voornemen te volbrengen en heb ik 30km in 1 maand afgehaspeld wat al bijna een evenaring is met mijn totaal van 2009 ! (maar ik vrees ervoor dat wanneer ik naar Belgie ga het weer zal stilvallen aangezien het daar veeeeeel te koud is).

To be continued

Happy birthday BLOG

het is exact 1 jaar geleden dat ik begonnen ben met deze blog...

ik heb veel bijgeleerd, er is veel veranderd...
al doende leert men en ondertussen is er een gastenboek bijgekomen en picasa albums, de trip it badge en google translate zijn geïntegreerd.

De foto's en maps zijn op aparte tabs gezet en de posts worden gelinkt aan facebook via networkedblogs zodat het merendeel direct weet dat er een nieuw bericht gepost is.

 

en dus hier een aantal stats:

Er zijn 37 geregistreerde volgers via networked blogs
in een jaar tijd zijn er 2283 bezoeken van 820 unieke bezoekers geweest waarvan 1250 uit België en 737 vanuit California. ikzelf heb over de 130 posts gepubliceerd die blijkbaar met veel plezier gelezen worden.

De top vijf van populairste berichten zijn:

1.welke kleur heeft de golden gate bridge? (maart) met stip op nummer 1
2.eindejaarswensen (dec)
3.whale watching trip (maart)
4.snowboarding squaw valley (maart)
5.auto gekocht (jan)

gemiddeld is men 5 minuten aan het lezen op de site...
Jaja, big brother is watching you, met dank aan Google Analytics :)

nose job the sequel

Zoals jullie hebben kunnen lezen (post nose job), heb ik in november mijn neus gebroken bij het hockeyen.

Echter daar blijft de miserie niet bij... Zoals ge al kunt raden: Jawel problemen met de betaling van de factuur door de verzekering. Ookal hadden ze ons verzekerd bij de ER dat het allemaal in orde was, blijkt achteraf dat het een grote leugen is. Ik had nochtans mijn verzekeringgegevens doorgegeven aan de balie bij inchecken, maar dat was blijkbaar al teveel gevraagd aan de receptioniste om dit door te geven. In plaats daarvan stond er in vette letters 'uninsured' op mijn dossier en krijg ik dus een gepeperde rekening van $2000 voor ER en een paar hechtingen in de bus.

Er zit maar een ding op en dat is bellen naar de verschillende diensten om uit te zoeken waarom ik die rekening krijg.  Na veel geduld en vele menu's en opties later (daarbij vergeleken is de klantendienst van Mobistar peanuts, Basta! mag zich hier in de US ook eens komen uitleven), krijg ik eindelijk wat meer zicht op de zaak en kom ik dus te weten dat ze mijn insurance gegevens niet hebben. Met nog wat extra geduld spel ik mijn naam en gegevens meerdere malen voordat de operator aangeeft dat het allemaal on file staat en dat er twee mogelijkheden zijn: ofwel betaal ik het zelf en claim ik het bij mijn verzekering, ofwel sturen zij de rekening rechtstreeks naar de verzekeringsmaatschappij.
Gelukkig heb ik ervaring met verzekeringen door mijn achtergrond in de kinesitherapie en mijn persoonlijke waslijst van ongevallen en weet ik dat ge nooit zelf moogt betalen of ge ziet het nooit meer terug.

Een weekje later bel ik terug omdat ik het aan mijn theewater voel, dat deze zaak nog steeds niet in orde is. Dus na weer een operator aan de lijn te krijgen, kom ik te weten dat al mijn moeite voor niks was geweest, want blijkt dat ze weer niks 'on file' hebben staan. Kokend vanbinnen, leg ik heel de situatie van naaldje tot draadje nog eens uit en vraag langs mijn neus weg wat ze de vorige keer dan hebben gedaan met al mijn gegevens.
Buiten het feit dat ze mijn verzekeringgegevens niet meer hebben, blijkt ook dat ze de rekening niet kunnen aanbieden aan de verzekeraar omdat ze de authorizatie niet hebben gekregen van mijn dokter. Hierop volgt een heen en weer bellen (tot 4 maal toe) met de verschillende partijen en iedere keer opnieuw moet ik alle gegevens spellen en de situatie weer uitleggen. Uiteindelijk komt er wat schot in de zaak en krijg ik het hoofd van de dienst aan de lijn die aangeeft dat ze mijn factuur door hebben gestuurd naar de verzekering,  en dat de betaling 'pending' is... en ik mij er niks van moet aantrekken.

Ik heb mijn lesje wel geleerd en noteer het tijdstip van mijn call, de naam en rechtstreeks telefoonnr van het hoofd van de dienst en informeer 2 dagen later naar de status van het dossier. Blijkt dat ze de rekening ZONDER het authorizatieformulier hebben gestuurd waardoor het mogelijk is dat de verzekering niet uitbetaald.  Deze keer maak ik mij echt kwaad en informeer naar het formulier waarvan ze beweren het niet te hebben gekregen (terwijl dit wel degelijk 2x gefaxt was door de administratie van mijn dokter en door yours truly). Het hoofd van de dienst van Palo Alto medical foundation laat mij dan weten dat het wel in orde komt en ik anders een bericht zal krijgen. Deze boodschap doet bij mij een alarmbelletje rinkelen en ik ben er al zeker van dat dit nog een vervolg gaat krijgen.

En effectief: ik krijg opnieuw de rekening gepresenteerd met de boodschap dat de verzekering geweigerd heeft (hoe voorspelbaar!). Ben helemaal terug bij af, maar ik laat mij niet kennen en bel direct naar madam 'hoofd van de dienst' om mijn gedacht eens goed te zeggen... Gelukkig hadden ze nu wel degelijk on file staan dat ik al 5x gebeld had en er een fout was gebeurd van hunnentwege en met een simpele fax zou alles in orde komen.

Uiteindelijk is het sinds gisteren in orde geraakt... en heb ik enkel mijn remgeld moeten betalen, terwijl er ondertussen aan mijn neus bijna niks meer te zien is. Het heeft dus een goeie 2 maanden geduurd om alles in orde te krijgen!

Wat hebben we hieruit allemaal geleerd:

- never take things for granted
- nooit geloven als ze zeggen dat het in orde is.
- noteer altijd de naam van operator en tijdstip van telefoongesprek (en laat eventueel uitschijnen dat ge het gesprek opneemt)
- check de status van uw dossier regelmatig

en last but not least:

Google Voice is heel handig om uren aan de lijn te hangen... GRATIS

nieuwjaarsrecepties

Zaterdag 22 januari 2011

Vandaag is het het nieuwjaarsfeest van het departement radiology van Stanford waar Olivier officieel werknemer is. Het feest gaat door in Redwood City in het Fox Theater. We worden tegen 6pm verwacht voor de apero...

Amerikanen zijn extremisten: toch op kledingsvak... Terwijl het compleet normaal is om in de week in uw roze pyjama te gaan shoppen, zijn ze voor speciale gelegenheden allemaal heel fel opgekleed en opgetut. Er worden zelfs foto's aan de ingang genomen alsof ge op de rode loper zijt, we voelen ons alsof we naar ons eerste prom gaan!
Na de cocktails, mogen we binnen in de theaterzaal, maar er zijn toch maar weinig tafels voorzien voor de 300 man die uitgenodigd zijn. Er is een grote dansvloer voorzien en de resterende plaats wordt gevuld met wat loungezetels en een 10 tal 4-persoons tafels. Dit wilt dus zeggen dat 2/3 rechtopstaand moet eten of in een van de zeteltjes van de zaal moet gaan zitten.
We ontdekken de Amerikaanse versie van buffet met de mash potato cocktail waarbij ge een glas vult met puree en hier dan nog andere ingrediënten bij mixt zoals spek, pesto, zure room etc. Een onbekend concept voor ons, maar wel lekker.

Na het eten wordt de dansvloer vrijgemaakt en de muziek al opgezet om 7u30 en iedereen staat meteen te shaken. tegen 10pm is het al ver gedaan.Vergeleken met België begint een party pas tegen 11u-11u30, hier zitten ze dan al in hun bed, maar ze hebben ongetwijfeld evenveel plezier.

Zondag 23 januari 2011

Tegen de middag rijden we langs Pacifica richting San Francisco. Het is een uitzonderlijk warme en heldere dag voor in januari, 20C en vooral geen mist in Pacifica ! We willen nog een paar stukken van het Golden Gate NRA bezoeken die rondom Pacifica liggen, maar het visitor center is gesloten en we worden om 5u verwacht in Berkeley voor de nieuwjaarsreceptie van BCNC. We passeren Sweeney ridge, Milagra ridge en Mori point maar doen geen wandeling.

We rijden verder door naar de Berkeley campus en vinden wonderwel meteen parkeerplaats wat geen evidentie is in Berkeley. (ookal hebben ze hier blijkbaar speciale parkeerplaatsen voor ons, nederlandstaligen, voorzien :) )

We wandelen nog even rond op de campus en gaan dan op het terras aan het International House Berkeley, waar de BCNC receptie doorgaat, nog even in het zonnetje zitten genieten met het zicht op de Golden Gate bridge in de verte.

Tegen 5u beginnen de meeste belgen toe te komen en we ontmoeten een aantal nieuwe landgenoten. Verder heb ik ook nog het geluk aan mijn kant want bij het verloten van een ipod nano wordt zowaar mijn naam getrokken!
Ik ben dus nu de trotse eigenaar van de laatste ipod nano en kan niet wachten om hem uit te proberen tijdens het lopen...en vol te zetten met nieuwe muziek met de giftcard die ik in december had gewonnen.

Naar Belgische traditie loopt de receptie ver uit en met het uitdoen van het licht worden we vriendelijk aangemaand om de zaal te verlaten, maar dat zorgt er alleen maar voor dat de conversaties in de hal worden verder gezet. Uiteindelijk verlaten we het International House tegen 21u en gaan met de resterende South Bay Belgians nog ergens wat eten en drinken in Oakland.

We vinden een goed bar waar we lekkere mosselen en clamchowder nog kunnen eten op dit late uur en de bierkaart wordt ook direct goedgekeurd als we zien welke bieren ze allemaal op het vat hebben staan.

Wanneer we tegen 11u naar huis willen vertrekken, hebben we nog een klein oponthoud want de plaats waar onze auto staat geparkeerd is omsingeld door politiewagens.  Oakland is niet echt de beste plaats wat criminaliteit betreft en met veel vertoon hebben ze juist naast onze auto een kerel aan de kant gezet waardoor heel de straat geblokkeerd wordt en wij niet kunnen vertrekken.
We besluiten dat het slimmer is van op een afstandje af te wachten en alvast een muntje te eten, alvorens naar de politie toe te gaan en te vragen of we weg kunnen. De rest staan als ramptoeristen te kijken of we niet worden opgepakt wegens verstoren van hun werk en openbare dronkenschap, en we hadden al deels afgesproken naar wie we onze enige call vanuit de cel zouden kunnen doen zodat ze onze borg konden komen betalen, maar gelukkig zijn ze te druk bezig met die andere kerel en laten ze ons zonder probleem vertrekken met nog hun excuses en bedanking voor ons geduld :)

Back in Belgium

Hey iedereen!

Aangezien het verrassinseffect weg is: binnenkort zijn we weer even in het land!
dus haal je agenda's maar boven en zoek een gaatje...

Van 3 februari tot 14 februari zijn we even terug op Belgische bodem. We waren eerst van plan om het stil te houden als surprise en plots aan de voordeur te staan, maar blijkbaar werkt de tamtam nog redelijk snel en zijn er een aantal enthousiastelingen die het van de daken willen schreeuwen :)
We zullen zeker op de uitgestelde kerstfeesten van de familie aanwezig zijn, dus aan de meeste lezers: tot dan!

Als er iemand nog iets nodig heeft vanuit de verre states, laat het mij dan op tijd weten, zodat ik een plaatsje in mijn valies vrij kan houden...


PS: wie weet kan ik er wel voor zorgen dat het record van Irak niet verbroken wordt...