Woensdag 16 november 2011
Ookal vertrekken we hier in San Francisco airport rond 10u 's morgens, toch komen we pas tegen de avond 6u lokale tijd aan in Washington... na een vlucht van vijf uur en met de aanpassing aan de tijdzone zijn we eensklaps een ganse dag kwijt.
Het enige wat we vandaag doen is van de luchthaven naar ons hotel rijden, maar onderweg slagen we er wel in om in 3 verschillende staten te komen! De rit gaat vanaf Dulles airport in Virginia door Washington DC tot aan ons hotel in Maryland. Nu zoudt ge kunnen denken dat dit wel een hele lange rit moet geweest zijn, maar District of Columbia is echt een kleine staat, nl. Enkel Washington DC downtown. Een paar kilometer verder en je bent al in Maryland of Virginia.
We komen toe in het conferentie hotel dat een wel heel fancy, grote lobby heeft die helemaal is aangekleed voor kerstmis en waar er zowaar iedere avond een dreamworks show met Shrek te bewonderen valt.
Donderdag 17 nov 2011
Ik kom pas tegen de middag mijn bed uit want het regent toch buiten en met de jetlag doet het deugd om wat langer onder de wol te blijven liggen, zeker als het in een comfortabel hotelbed is.
Het is ijskoud buiten, een heuse aanpassing van het zachte herfstzonnetje in Californie! Nadat ik mij volledig heb ingepakt, meerder laagjes, sjaal, handschoenen, spring ik op de shuttle die me naar downtown brengt.
Wanneer ik een half uurtje later aan het Old Post office building wordt afgezet is het gelukkig gestopt met regenen. Met een toeristische foldertje met een plattegrond van de National Mall en center Washington DC in de hand begin ik aan mijn missie: zoveel mogelijk te verkennen en ondertussen massa's nationale park stempels verzamelen :) Gelukkig heb ik eerder al wat research gedaan op wikitravel en heb een 'gameplan' in mijn hoofd om zo efficiënt mogelijk overal te geraken zonder teveel koud te lijden...
Eerst neem ik de lift naar boven in de old post office tower. Hier krijg je meteen een mooi 360 graden overzicht van Washington DC met zichten op de National mall, Pennsylvania avenue, het Capitool, Washington monument,... Er staat echter een ijskoude wind die door merg en been snijdt, dus hou ik het na vijf minuten al voor bekeken en wacht huppelend van de kou op de lift.
Om het wat warmer te krijgen, besluit ik om te beginnen wandelen in de naburige straten richting Obama's stulpje. Zo kom ik onder andere langs het Ford's theater (NHS), de Hoover building van het FBI en de tentjes van 'occupy DC' op Freedom plaza alvorens te arriveren aan het Witte huis.
Ik wil wel even checken of Obama thuis is, maar mag natuurlijk niet binnen. Het is mogelijk om the White House te bezoeken, want het maakt deel uit van de National Park Service als historisch gebouw. Echter om binnen te geraken moet je een aanvraag indienen bij iemand van congres en dit 6 maanden op voorhand. Bovendien moet je als buitenlander ook nog eens je ambassade inschakelen... zoveel rompslomp had ik er nu ook niet voor over!
Ik beperk mijn bezoek tot het white house visitor center waar ik de stempel in mijn NP paspoort zet om te bewijzen dat ik toch het witte huis gezien en 'bezocht' heb, Ha!
Mijn wandeltocht gaat verder over de National Mall, het grote park in het midden van Washington waarrond al de memorials en belangrijke historische gebouwen gelegen zijn.
Het eerste wat in het oog springt is natuurlijk de grote obelisk, het Washington monument, maar helaas is het monument gesloten voor het repareren van de schade veroorzaakt door een 5.8 aardbeving in augustus dit jaar. Normaal kan men tot in het topje van de obelisk gaan om daar een fantastisch zicht te hebben op de national mall.
Het doet deugd om in de koude herfstlucht rond te wandelen en het park is gehuld in mooie herfstkleuren dus in plaats van een bus of taxi te nemen, wandel ik richting het westen en begin aan mijn 4 mijl hike langs de memorials van de national mall, ondertussen genietend van de prachtige display van rode en oranje herfstinten in de laagstaande zon..
Met het fototoestel in de hand, vereeuwig ik op mijn wandeltocht het World War II memorial, het DC War memorial, het splinternieuwe Martin Luther King Jr. memorial en het Korean War Veterans memorial. Natuurlijk stop ik ook aan iedere kiosk om een stempel te zetten in mijn NP paspoort, wat zo stilaan goed vol begint te staan.
Helaas is ook deze in verbouwing aangezien er blijkbaar een lek was, dus het enige wat ik te zien krijg is een bouwwerf en niet de alom bekende reflecties in het water van de obelisk.
Ondertussen is het weer wel opgeklaard en is het nog aangenaam vertoeven met een koude neus in de herfstzon. Ik wandel verder langs de zwarte muur met namen van het Vietnam Veteran memorial, langs de vijvers in de Constitution gardens met het 'Memorial to the 56 Signers of the Declaration of Independence' op het eilandje, terug richting Washington monument.
Wanneer ik terug aan de voet sta van de gigantische obelisk, heb ik al een kleine 2 mijl (3.2km) in de benen en heb ik nog maar de helft van de mall afgewandeld, de tocht gaat verder naar de oostkant richting Capitool.
Aan deze zijde van de mall liggen de verschillende musea van het Smithsonian institution met onder andere de national gallery of art, het national museum of natural history, het air and space museum, het American history museum en het Smithsonian Castle, het rode kasteel dat deze kant van de mall domineert.
Ik eindig aan de oostkant van de mall, aan de fontein voor het Capitool en maak van de gelegenheid gebruik om nog een paar foto's te maken van dit icoon bij ondergaande zon.
Van hieruit is het nog maar een korte wandeling tot aan Union station waar ik een shuttle terug naar het hotel kan nemen. Om 5pm plof ik me neer in de zetel van het shuttlebusje, mijn voeten doen zeer van het wandelen (heb ongepland toch een slordige 4 mijl / 6.5km afgehaspeld) en mijn verkleumde handen beginnen tintelend weer op te warmen. Met een glimlach kijk ik moe maar voldaan door het raam en geniet van dit unieke zalige herfstgevoel dat ik in California nog niet echt heb gehad.
