fauna in California

Er zijn nog andere mooie/gevaarlijke beestjes die we niet in het Leuvense tegenkomen maar hierin California wel zitten.

Ter land:

in rangorde van meest gevaarlijk tot mooi maar harmless:
Ratelslang, zwarte beer, mountain lion, coyote, zwarte weduwes,  tarantula's, bizon, bobcat en herten (wapiti).

 

 

Ter zee:

Witte haai, killer whale (orka), walvis, zee olifant, zeeleeuw.

En in de lucht:

Californische condor, bruine pelikaan, visarend (osprey), arend of adelaar (eagle), witte ibis, papegaaiduiker (puffin), papegaai, renkoekoek (roadrunner), blauwe gaai en Steller's gaai (blue jay en Steller's jay), kolibrie (hummingbird),

 

mountain lion op de campus

Als aardbevingen ons nog niet genoeg doen schrikken, dan is er wel een of ander beestje!

In de zomer zijn er de ratelslangen, in de herfst de tarantula's en nu blijkbaar ook de mountain lions beter gekend als puma's.(cougar of panther).

Het was mij al bekend dat de Stanford dishwalk los door mountain lion habitat gaat, maar dat ze in de buurt van Lake Lagunita ook al rondhangen is al minder rustgevend. (zie onderstaand persbericht). Zeker niet aangezien ik daar gisteren in het donker met mijn fietsje nog ben gepasseerd toen ik terugkwam van het international center dat daar in de buurt ligt...

Mountain lions komen veel in de bay area voor, vooral in de omliggende heuvels. Ongeveer de helft van Californië is prime mountain lion gebied. Dit feit is een verrassing voor vele bewoners en bezoekers. Af en toe is er eens een incident als ze zich in de bewoonde wereld wagen. In Berkeley hebben ze er nog meer last van dan hier op Stanford. Daar zijn "naar het schijnt" al mensen aangevallen op campus.

Zelf heb ik enkel nog maar één mountain lion gezien...  in de San Diego zoo.
Ondanks het feit dat het hele mooie dieren zijn, wil je niet oog in oog staan met eentje. Het zijn de gevaarlijkste dieren die wij hier in het wild hebben rondlopen. Ze zijn gevaarlijker dan de beren en ratelslangen die wij hier hebben. Normaal zie je ook geen bergleeuw, ook al zien ze jou wel. Ze houden zich vaak goed verborgen in de struiken. Mocht je er een zien, dan is het vaak te laat. Als ze zich laten zien, hebben ze vaak al een aanval op je ingezet en dit betekent maar een ding: een aanval overleef je niet.

'Mountain lion tracks spotted on west campus'
Tuesday, January 18th, 2011

Evidence has been found that a mountain lion was present over the weekend in an area near the Golf Driving Range, Junipero Serra Boulevard and Campus Drive West. Fresh tracks have been seen on dirt trails leading to Lake Lagunita, on the campus side of Junipero Serra.
The foothills and open spaces in and around the campus are known mountain lion habitat.  Members of the campus community are reminded to be alert to their surroundings, particularly when walking or jogging on trails in the early morning or early evening hours.

On Wednesday, January 5, 2011 at approximately 8:22 a.m., a mountain lion was sighted walking away from a building at the Lawrence Berkeley Laboratory.  In recent months several sightings of mountain lions have occurred in the hills above the Berkeley campus and carcasses of animals suspected to have been attacked by mountain lions have also been discovered.


Een aantal weetjes over mountain lions:

De bergleeuw, ook wel bekend als cougar, panter of poema, is beige gekleurd met zwarte getipte oren en staart.Ookal is hij kleiner dan de jaguar, toch is hij een van de grootste katten in Noord-Amerika. Volwassen mannetjes kunnen 2,7m groot worden, van de neus tot het einde van de staart, en in het algemeen wegen ze tussen de 60 en 70kg. Volwassen vrouwtjes kunnen 2,3m lang worden en wegen tussen de 30 en 40kg. De jongen zijn bedekt met zwartbruine vlekken en hebben donkere ringen rond hun staart. Die markeringen vervagen als ze volwassen worden.

Bergleeuwen zijn zeer krachtig en jagen op grote dieren, zoals herten, bighornschapen en wapitis. Ze kunnen echter ook overleven met een dieet van kleine dieren. Meestal jagen ze in hun eentje 's nachts en verkiezen om hun prooi in een hinderlaag, vaak langs achteren aan te vallen. Ze doden hun prooi met een krachtige beet onderaan de schedel zodat de nek breekt. Doordat ze doorgaans eenzaam, geheimzinnig en onopvallend van aard zijn, is het mogelijk voor mensen om in bergleeuwgebied te wonen zonder ooit een bergleeuw te zien.

Bergleeuwen komen voor in de verschillende habitattypes in Californië, van woestijnen tot de vochtig beboste kustgebergtes, van de zeespiegel tot 10.000 voet hoogte. Maar ze zijn over het algemeen het meest overvloedig aanwezig in gebieden met veel herten. Een volwassen mannetjes territorium beslaagt vaak meer dan 260 km2. Vrouwtjes gebruiken over het algemeen kleinere gebieden, ongeveer 50 tot 150 km2. Aan de westelijke kant van de Sierra Nevada, waar de concurrentie voor een habitat groot is, kunnen er tien bergleeuwen in hetzelfde 260km2 gebied leven. In Californië zijn de bergleeuwen in aantal toegenomen. In 1920 waren er ongeveer 600, in 1970 2000 en vandaag zijn er naar schatting tussen de 4,000-6,000.

Wat moet je doen als je een bergleeuw tegenkomt?

- Niet ernaartoe gaan! De meeste poema's zullen proberen om een confrontatie te vermijden. Geef ze de ruimte om te ontsnappen .
- Loop niet weg van of keer je rug niet naar een leeuw toe: Hardlopen kan een poema's instinct om te jagen stimuleren. Blijf staan en maak oogcontact.
- Niet op je hurken gaan zitten of voorover buigen. Uit onderzoek blijkt dat een mens die rechtopstaat niet de juiste overeenkomsten heeft om als een prooi bestempeld te worden. Aan de andere kant, een persoon gehurkt of voorover gebukt lijkt veel op een vierpotige prooidier. Als je in bergleeuwgebied bent, vermijd hurken, knielen of bukken, zelfs voor het oppakken van je kinderen....
- oe er alles aan om groter lijken: hef je armen op,open je jas en neem kleine kinderen in je armen. Gooi stenen, takken, of eender wat je kunt bereiken zonder te hurken of je rug toe te keren. Het idee is om de bergleeuw ervan te overtuigen dat je geen prooi bent en dat je een gevaar voor hem kan zijn.
- Vecht terug als je wordt aangevallen: Gebruik alles wat kan helpen: stenen, stokken, petten, jassen, tuingereedschap en je blote handen. Aangezien een bergleeuw meestal probeert te bijten naar het hoofd of de nek, probeer recht te blijven staan met je gezicht naar het aanvallend dier gericht.

emergency kit

Naar aanleiding van de aardbevingen in december en januari was ik begonnen met een emergency kit samen te stellen zoals ge kon lezen in mijn vorige post over dit onderwerp.

Na wat research op de verschillende websites van FEMA tot en met California governement, is het mij gelukt om een eigen kit samen te stellen die zeker voldoende zou moeten zijn om even te overleven...

Een emergency kit, Wat en Hoe?

Wel blijkbaar zou ge zowel eentje in huis, in de auto als op het werk moeten hebben, maar dat vind ik teveel van het goede... en als ge met een groot gezin zou zijn, hebt ge al gauw een grote container nodig om alles in te kunnen steken. De meeste raden aan om een rugzak te gebruiken zodat ge het overal kunt meenemen, wat mij ook het interresantste leek.
Nu moet het lukken dat ik juist de ideale zak hiervoor heb liggen in huis: een opvallende gele, waterdichte duffelbag van The North Face met straps om hem op de rug te dragen... dat is al item nr. 1.

Nu de inhoud nog...

Heb verschillende checklists gevonden met een opsomming van items die ge zou moeten hebben. Naar mijn mening is de ene al luxueuzer dan de andere en ik heb dus maar de beste zaken van al die lijsten gehaald. (anders zou ik voor ons tweetjes ook al een hele grote container nodig hebben)

Het belangrijkste is dat ge minstens 3 dagen moet kunnen overleven, dus er moet genoeg eten en water zijn voor 3 dagen. Het eten moet lang bewaarbaar blijvenn,  dus het beste is om gedroogde voeding zoals gedroogd fruit, nutrition bars, instant zakjes ala de spaghetteria van Knor of eten in blik (enkel als ge tenminste nog water en een gasvuurtje voorhanden hebt) op te slagen.
Wat water betreft moet ge 1 gallon (3,7L) per persoon per dag voorzien. Persoonlijk drink ik zelfs op een gewone doordeweekse dag maar 1L water ,dus hebben we een bidon van 2,5 gallon (9,5L) staan, waar we wel een tijdje mee zullen voortkunnen (onder het motto: iets is beter dan niets). Alternatieven zijn natuurlijk zuiveringstabletten of een waterfilter en wij wonen hier in Oak Creek (zoals de naam doet vermoeden vlak naast een kreek) en hebben 'toevallig' voor het kamperen al een waterfilter aangeschaft dus watertekort zal er vermoedelijk niet zijn.

Buiten eten en drinken zijn er nog andere zaken zoals een EHBO kit en wat tools.
Hieronder een lijstje van de items die ikzelf nuttig vond en dus ook in de zak heb gestoken:
- first aid kit
- lucifers/aansteker en kaarsen
- opwindbare radio en zaklamp
- batterijen
- zakmes/blikopener
- ducttape
- fluitje
- natte doekjes en toiletpapier
- ons kampeergerief zoals waterfilter, gasvuurtje, drinkbus en gamellen en bestek
- dekentje of emergency blanket (dat spacy zilverpapier)
- vuilzak
- gsm en lader
- kopies van belangrijke documenten
- HEEL belangrijk cash geld...
- persoonlijke medicatie, lenzenproduct

Nog een aantal extra zaken die niet echt zo belangrijk zijn:
zo staat er in de lijst tandpasta en tandenborstel, ik vraag mij af of ge dat op die moment belangrijk vindt, tenslotte hebt ge juist een ramp overleefd, dus zult ge van een paar dagen uw tanden niet poetsen ook wel niet doodgaan... maar wij hebben vorige keer als we gestrand waren in de luchthaven van Chicago een kleine kit gekregen van de luchtvaartmaatschappij met daarin een t-shirt, een opplooibare borstel, een minitandenborstel en tandpasta, dus dat zakje heeft nu terug wat meer nut gekregen, net zoals het 'geleende' dekentje :)

Ge ziet als ge wat creatief zijt kunt ge al gauw een goedkope kit samenstellen met zaken die ge ergens vindt of toch al ergens hebt liggen.
Als ge toch te lui zijt, kunt ge ook altijd uw checkboekje bovenhalen en bestelt ge een samengestelde kit op het internet voor $100.

Er zijn nog een aantal items waarover ik twijfel om die al dan niet er nog bij te steken of die ik nog moet vinden zoals: tube tent, handschoenen, stofmasker, tarp for sheltering (een 'bache' zoals ze bij ons zeggen), extra auto sleutels, creditcards, lijst van dokters en een extra set kleren.

Sommige zaken heb ik er niet ingestoken vermits we hier toch vlak bij Stanford zitten en California is de noordpool niet... (slaapzak, extra donsdeken, jaja echt waar, stond in lijst) en sommige zaken zijn echt te absurd zoals suiker, peper en zout... Daar kan ik gerust een ganse maand zonder, deo en scheerschuim... lipbalsem... need I say more?! Boeken en speelgoed voor de kinderen...spel kaarten (voor als ge met vier ergens vastzit dat ge toch nog kunt wiezen???)
Die lijst waar dit opstond, lijkt eerder op 'Ik ga op vakantie naar het zuiden van Frankrijk en ik neem mee' kampeerlijst en het lijkt me plots precies plezanter om in een noodsituatie terecht te komen dan gewoon te gaan kamperen in het wild, met al die items dat ge in uw noodkit zou hebben :)

Met een beetje gezond verstand en ervan uitgaand dat ge enkel de hoogstnoodzakelijke dingen nodig hebt om te overleven (of ervan uitgaand dat ge een meerdagse trektocht onderneemt en een minimum aan overtollige kilo's wilt meezeulen), heb ik deze items maar links laten liggen.

Hopelijk hebben we de kit nog niet al te snel van doen en hopelijk werkt het zoals bij verzekeringen: Als ge er eentje hebt, gebeurt er niks... Hebt ge ze niet, dan zit ge garantie in de penarie...

Anyway..."Give it to me baby...Show me what you got, we are prepared!"

ski tahoe once more

Het is Martin Luther King weekend en op Stanford betekent dit dat Olivier maandag niet moet gaan werken. Ideaal dus om nog eens naar Heavenly te gaan.

We vertrekken pas zaterdags 'smorgens rond 8am, we hebben deze keer al onze skis gehuurd in de Bay area en na 3 en half uur rijden, kunnen we al direct de piste opgaan en nog een halve dag skiën.

Het is zeer mooi weer vandaag en lekker warm, ideaal skiweer. Olivier leert verder skiën en het begint al goed te gaan. We komen toevallig Arne tegen aan de lift en tegen het einde van de dag spotten we ook Nicholas en Stéphanie die allemaal al sinds deze morgen op de latten staan.

We houden samen apres ski in de Blue Angel bar, onze lokale hang-out en gaan dan elk onze eigen weg. We overnachten vanavond in een hotel dat we nog last minute hebben kunnen boeken want omwille van het verlengde weekend en de sneeuw is het heel druk dit weekend in Tahoe. De meeste hotels en ook de cabin van powderbound zaten overvol.We gaan uit eten in de Swiss chalet voor een lekkere kaas en vlees fondue. Eenmaal terug in onze warme hotelkamer vallen we als een blok in slaap in onze 'sauna' (verwarming stond vollebak en net iets te heet).

Zondagmorgen zitten we in de ontbijtzaal om 9u, maar alles is al op door de golf van toeristen die allemaal op het zelfde moment willen vertrekken, we bemachtigen nog wat brood en ei en hopen even dat het wafelijzer nog terug tot leven gewekt kan worden, maar helaas moeten we het met brood en fruitsap stellen. Om 10u staan we op de piste en het weer is nog beter dan gisteren. Terwijl we wat opwarmen op de eerste piste, komen Nicholas en Stéphanie ook toe. Steph is deze keer aan het snowboarden dus Olivier is niet de enige beginner meer. We gaan samen helemaal tot boven en steken direct door naar de Nevada kant.

Tijdens het oversteken van de stateline hebben we een prachtig zicht met aan de ene kant het blauwe meer van California en aan de andere kant de dorre woestijn van Nevada. Rond de middag stoppen we aan de East peak lodge en chillen in de zon en vullen onze reserves wat aan.

Terwijl we onze boterhammekes opeten zien we de ideale vrouw staan (toch volgens de mannen) Een serveerster met een biergordel. Door het uitzonderlijke lenteweer begint het hier stilaan op Saint-Tropez te lijken en blijkbaar hebben sommige mensen het echt al te warm en wandelen/boarden in bikini of bloot bovenlijf rond.

We eindigen de dag weer met de delicious clamshowder in blue angel cafe en verhuizen dan naar de Stanford cabin waar we voor deze nacht een 2-persoonsluchtbed ter beschikking krijgen in een kamer van 6. Voor dinner proberen we binnen te geraken in de hype in town: Fire and Ice: een teppaniaki grill waar ge a volonté moogt eten en na veel geduld, kunnen we tegen 21u aan tafel. Om 23u crashen we in ons bed, maar ik kan helaas niet goed slapen door het vele gesnurk en lawaai rondom.

Maandagmorgen is het pijnlijk om op te staan na maar een paar uurtjes effectieve nachtrust. We zijn dus in alles wat trager en minder enthousiast om terug op de latten te staan. Bovendien is het vandaag erg ijzig op de pistes wat het allemaal zwaarder maakt. We besluiten om direct over te steken naar Nevada op zoek naar betere sneeuw, maar daar is het in het begin nog erger.

Na de middag vinden we eindelijk een stukje in de zon waar Olivier kan leren parrallel skiën en daarna steken we weer door naar California waar de sneeuw er wat beter bijligt door de zon. Bij Olivier is het vat af en bij mij is de pijp ook bijna uit. We keren rond 3u30 naar beneden, moe maar voldaan. We moeten nog 4u terug naar de bay rijden maar eerst nemen we nog snel een verfrissende douche en eten nog wat pasta om op krachten te komen alvorens terug te keren naar huis.

Sinds vorig weekend heb ik mijn hartslagmeter aan en dat is heel interessant: ik heb dit weekend in totaal 5066 kcal opgedaan. (vergeleken met +/- 300 kcal bij half uurtje lopen). Ik ben normaal geen fervente calorieën telster, maar geef toe, de numbers are motivating. Dus hier nog wat meer statistieken van epic mix: vertical ft. per dag: 5999ft- 8208ft - 9752ft  totaal weekend:  23.959ft

Voor meer foto's van onze ski trips:

Facebook album ski Tahoe

Joepie, post !

Vandaag staat er tegen de middag een groot pakket voor de deur...

Het is het lang verwachte kerstcadeau van Gretel en co. In de oversized doos steekt een fotokalender met foto's van Hanne, petekind van Olivier en de familie, en er zitten ook nog kerstkaartjes bij van Olivier zijn jongere zus en zijn ouders.

Het postpac was al de week voor kerstmis verstuurd en is nu dus pas toegekomen. Daarmee zet het een nieuw record en verbetert de tijd (of eerder verlengt de tijd) van het vorig pakket voor mijn verjaardag van Ann dat 20dagen onderweg was. Nochtans hier zaten geen chocotoffs in voor de douane, dus hadden ze deze keer geen reden om het langer bij te houden, maar de drukte met de kerstperiode en de verscherpte veiligheidsmaatregelen zullen er wel voor iets tussen zitten.
We mogen eigenlijk niet klagen, want ''beter laat dan nooit"

Ondertussen begint ook het nieuws door te sijpelen dat onze kerstkaartjes stilaan in de postbussen beginnen te vallen en blijkbaar zijn ze goedgekeurd :) Voor diegene die ze nog niet hebben gehad, een beetje meer geduld...

earthquakes a volonté

In drie dagen tijd zijn er twee grote bevingen van meer dan 4 magnitude in de Bay Area, meer bepaald in de South bay.


Op vrijdag is er eentje van 4.1 in San José, maar wij zaten in de file in Berkeley op weg naar Tahoe, dus deze hebben we niet gevoeld.

De tweede voelen we om 10 voor 1am vandaag in San Juan Bautista (4.6), waardoor het bed weer goed heen en weer schudde, maar Olivier beweert weer niks te merken, ookal zeg ik het hem direct, wanneer het nog bezig is :)

UPDATE 8:10pm

In San Juan Bautista is het menens, want volgens de gegevens van USGS zijn er meer dan 20 naschokken waarvan de laatste op zich al een stevige was (4.0) die ik dan ook weer voelde rond 8pm. Olivier was te geconcentreerd naar de Lakers aan het kijken om dit opnieuw voelen...

dit brengt de preparedness voor een major earthquake weer in de media en blijkt het toch niet zo stom dat ik vorige week begonnen was met een kit  samen te stellen.

Epic mix Heavenly

Heavenly heeft een leuke tool voor de fervente skiërs en snowboarders, Epic Mix, waarbij men kan zien wat men heel de dag in het resort heeft gedaan...

Epic mix is een kruising tussen Nike+ en Gowalla, en stelt gebruikers in staat om in te checken op de piste via Facebook. Men kan pins en beloningen voor diverse ski- prestaties verdienen, de locatie van vrienden en familie op de berg zien, skiroutes tracken en bekijken hoeveel vertical feet men heeft afgelegd en welke liften men heeft genomen.
Met behulp van een RFID-chip ingebed in de skipassen, wordt de dag van een skiër opgenomen door middel van scanners die aan iedere lift geïnstalleerd zijn. Een leuk concept in deze tijden van sociale media en wat mij betreft mag dit in ieder resort over heel de wereld stilaan zijn intrede doen.

Voor meer info, lees onderstaand artikel (engels):

Resort Combines Facebook Places, Gowalla, Nike+ for Social Media Skiing

BY Austin Carr Mon Aug 30, 2010



This winter, skiers and snowboarders will be hitting the the slopes in a whole new way. Rather than just flying through moguls or sailing off half-pipes, mountain-goers might soon be "checking in."

Colorado-based Vail Resorts is launching a new location-based social media service at its many mountain destinations--some of which are the largest in the U.S. Called EpicMix, the service acts as a cross between Nike+ and Gowalla, and enables users to check-in on the slopes through Facebook Places to earn pins and rewards for various skiing accomplishments, view the location of friends and family on the mountain, and track ski routes and vertical feet traveled. Vail's EpicMix is an innovative use of social media, showing that it's not just a tool confined to big cities or national companies, but has a more intimate application too on a hyper-local level.



Using an RFID chip embedded into lift passes, a skier's journey is captured through every scan it receives on the mountain. No smartphones are required--check-ins are automatic and can be accessed at anytime online or through EpicMix's mobile app for the iPhone, Android, and other devices. Additionally, the app provides weather forecasts, traffic conditions, mountain updates, and snow reports. Wary of privacy concerns, the service is entirely opt-in (for free) and the RFID chip can be disabled at any time.
"Ultimately, it's about creating loyalty," says Rob Katz, CEO of Vail Resorts. "Our product is obviously very location-specific, so people can now take this app home with them," and continue to live their experience on the slopes virtually via Facebook, he explains. Roughly 70% of the resorts' guests have a Facebook account, based on survey estimates, according to Katz. Adding check-ins was a natural extension.
"We've taken real strides to make sure it's fun," says Mike Slone, director of interactive marketing. "I don't know how long it's been since I last received any type of new badge on Foursquare." To ensure a quality experience, Vail has conferred with Gowalla CEO Josh Williams, and has added hundreds of digital pins for any number of accomplishments. Skiers can earn rewards for being the first or last ones on the mountain; for visiting two mountains in one day or five in a season; they'll earn a "Pow Hound" pin for hitting slopes caked in powder; and a "Nightrider" trophy for tackling mountain trails at night.



Leader boards will also be available on Facebook to compete with friends, and Katz is planning for celebrity pins and pings from world-class skiers such as Olympic gold-medalist Lindsey Vonn, who trains at the company's resorts.
"This is about giving people a better experience, and allowing them to take that experience with them ven once they've left the mountain," says Katz. "We're going to have about 800,000 people able to opt-in. This is an app that's going to make it hard to go to another resort."

ski Tahoe

We gaan dit weekend opnieuw skiën aan Lake Tahoe en deze keer logeren we in de Powderboumd cabin van Stanford, waar we kunnen verblijven via Stéphanie en Nicholas. We vertrekken vrijdagavond pas tegen 4pm en zijn rond 22u ter plaatse.

Het is een hele mooie cabin, pas nieuw gebouwd, en dan komt daar een bende studenten in, als dat maar goed komt... We maken nog even kennis met al de anderen alvorens een kamer uit te kiezen en in onze slaapzakken te kruipen. De cabin is overvol aangezien het het eerste weekend van het seizoen is, dus delen we een kamer met Steph en Nic.

Zaterdag 8 januari 2011

We hebben wat moeite om vroeg op te staan, het is toch niet helemaal hetzelfde als thuis in ons eigen bed te slapen (ondanks de oordopjes tegen het lawaai van al diegene die zich klaarmaken om zo vroeg mogelijk op de piste te staan). Wij zijn echter niet echt gehaast, want onze season pas hebben we al bijna terug verdiend, dus is het niet nodig om van openings- tot sluitingstijd op de latten te staan (zoals bij een dagpas) om er het meeste uit te halen.

Het is een druk weekend en wanneer we toe komen aan de California lodge staat er een hele lange rij bij de rental gear, gelukkig hebben wij een online reservatie gemaakt en worden we als VIPklanten behandeld, we mogen overal voorsteken en binnen de 10 min staan we terug buiten met skis, boots en helms.

Olivier heeft besloten om over te schakelen naar skiën ipv snowboarden. Ik was al eerder terug geswitched want we zijn allebei het tjaffelen en op ons gat vallen beu. Olivier heeft echter nog maar één enkele keer op de latten gestaan, maar gelukkig is Stéphanie ski monitrice en vind ze het heel leuk om les te geven, dus neemt ze Olivier in de voormiddag onder haar hoede.

Ondertussen trekken Nicholas en ik wat verder de berg op om wat pistes te verkennen. Tegen de middag keren we terug een stukje naar beneden richting Snow Beach waar we onze boterhammekes opeten in het zonnetje en eens kijken hoe Olivier het ervan afbrengt.

Hij leert snel bij en na de middag nemen we hem verder mee wat hogerop zodat hij ook van het uitzicht op het meer kan genieten en wat langer zijn bochtjes kan oefenen.

Ik heb voor de lol en uit nieuwsgierigheid mijn hartslagmeter aangedaan en blijkt dat ik vandaag in een dag bijna 2000 kcal heb opgedaan en maar liefst een maximale hartslag van 190 had. Dat is andere koek dan ff gaan lopen!

Terug in de cabin, laten we onze spieren wat relaxen door een duik in de hottub te nemen en spelen dan tot een stuk in de nacht de Beatles versie van monopoly. (dat weer klassiek eindigt op een sisser doordat iedereen bankroet gaat)...

Zondag 9 januari 2011

We komen nog wat later ons bed uit vermits we er maar laat in lagen. Het is gelukkig veel minder druk aan de skipiste en we vinden nog plaats op de hoofdparking waardoor we geen tijd verliezen met shuttles nemen en sleuren/wandelen met onze skis. De meeste mensen komen blijkbaar maar op zaterdag voor een dagje skiën en doen de zondag andere dingen of zijn al terug naar huis. Ons hoort ge niet klagen, want nu zijn de pistes tenminste niet bezaaid met beginnende snowboarders en self-made ongecontroleerde skiers.

Deze keer gaan we meteen helemaal naar boven met de Sky Express om Olivier op de blauwe pistes te zetten. Stéphanie bekijkt nog even of het goed gaat, voordat ze samen met Nicholas eens goed gaat door skiën. Ik probeer mijn job als interim skilerares goed in te vullen en we geraken zonder kleerscheuren de berg af. We oefenen nog een aantal keer op bekend terrein alvorens de lift terug naar beneden te nemen om ons gehuurd ski materiaal op tijd terug in te leveren.

Het was ons de vorige keren al opgevallen dat de meeste mensen hier direct na het sluiten van de laatste lift (rond 4u) in hun auto springen en naar huis rijden, waardoor er bij vertrek al een file staat om de pas over te rijden. Wij besluiten om even te wachten en pas tegen 8pm, door te rijden en achteraf blijkt dit de goede keuze te zijn geweest, want we zetten een nieuwe recordtijd neer op de afstand South lake tahoe - Palo Alto. In 3u en 30 min leggen we de weg af zonder in de file te staan. Als ge vroeger vertrekt doet ge er minstens 4u-5u over omwille van file over de pas, vertraging rond Sacramento en de drukte in de North bay (berkeley - bay bridge).

We gaan nog even langs het Nestle Tolhouse voor een warme choco en brownie, en passeren dan terug aan de Powderbound cabin om te eten en ons valies op te pikken en we maken van de gelegenheid gebruik om uit onze skikleren te kruipen en ons wat op te frissen voordat we de lange rit naar huis aanvatten.

Voor de geïnteresseerden: dit weekend heb ik in totaal 3061kcal verbruikt, die al wel gerecupereerd zijn met de warme chocomelk met slagroom en ander lekkers...

Voor meer foto's van onze ski trips:

Facebook album ski Tahoe

Happy 2011: vernieuwing Blog

Hey iedereen,

Het is ondertussen een jaar geleden dat we naar hier zijn verhuisd en de trouwe blogvolgers weten dat we zeker niet stil hebben gezeten!

We hebben zelfs zoveel gedaan, dat ik hopeloos achter ben met alles te vertellen.
Dus mijn een van mijn goede voornemens voor dit jaar is om alles in orde te brengen.
Ik ben er alleszins al in geslaagd om Olivier ook wat aan het schrijven te zetten met als resultaat een verslag van zijn tweedaagse in juli en wat NBA basketuitleg.

Hieronder een overzicht van de onlangs geposte NIEUWE berichten, deze post zal steeds geupdate worden en ik zal in rood de nadien bijgekomen berichten aanduiden.
Buiten het verslag van de grote familiereis in juli dat in vertraging is, aangezien dit een hele brok is om alles te beschrijven wat we in deze maand hebben gezien , is alles gepost tot en met oktober...

Er zijn ook een aantal aanpassingen gebeurd aan de lay-out:
1) nieuwe header van San Francisco ipv Stanford , die was ik wat beu gezien :)
2) fotoalbum zal op een aparte tab komen staan ipv in rechterkolom (zie bovenaan blog)
3) nieuwe tab: het gastenboek, laat maar naar believen een berichtje achter
4) de sectie "maps" is aangevuld tot oktober.
5) er is wat reclame opgekomen om een beetje geld te verdienen met mijn blog.

December:

• NBA Golden State Warriors
• Eindejaarswensen

November:
Oktober:

• Bezoek Gwen: camping Yosemite
• Verjaardag Olivier en bezoek Gwen
• Welcome BBQ Belgica

Juli:

• Ten Lakes naar Tenaya Lake trektocht

Orange Bowl

In november was het the big game tussen de Stanford Cardinals en de Cal bears en daaruit bleek dat dit jaar het football team heel goed bezig was.

Stanford beëindigde het reguliere seizoen met een 11-1 record, spijtig genoeg verloren ze eenmaal tegen conference kampioen Oregon, waardoor ze zich niet konden plaatsen voor the Rose Bowl, de oudste en meest prestigieuze bowl in college football (naast de NCAA kampioensmatch). Maar ze plaatsten zich wel voor één van de andere bowls: de Orange bowl.

De Orange Bowl is een jaarlijks American College Football Bowl wedstrijd die gehouden wordt in het Sun Life Stadium, home of the Miami Dolphins NFL football team in Miami Gardens, Florida. Samen met de Sugar Bowl en de Sun Bowl, is de Orange Bowl de tweede oudste bowl wedstrijd in het land, achter de Rose Bowl.
De Orange Bowl maakt deel uit van de Bowl Championship Series

Dit jaar werd de 2011 Discover Orange Bowl game gehouden tussen de Virginia Tech Hokies en de Stanford Cardinals op maandag 3 januari 2011.

De Stanford Cardinals (BCS #4) zouden normaal als Pac-10 runner-up geplaatst zijn om de Rose Bowl te spelen , maar aangezien de Pac-10 kampioen Oregon de finale van het national championship speelt en de Rose Bowl normaal een wedstrijd is tussen de winnaars van de Big Ten en Pacific-10 is er een soort regel dat Oregon vervangen wordt door de volgende automatic qualified team volgens de BCS ranking en dat was in dit geval de TCU Horned frogs (BCS #3) en niet Stanford, waardoor zij doorverwezen werden naar de Orange Bowl.

De Cardinals werden geleid door hun All Pac-10 Quarterback Andrew Luck (Aanvallende speler van het jaar), en Owen Marecic. Voor de football statistics fanaten: Luck gooide dit seizoen succesvol 245 van 349 passes over een totale afstand van 3,051 yards (254.2 yards per game), goed voor 28 touchdowns in 12 games.

Ze versloegen Virginia Tech met een verpletterende score: 40-12, hun eerste BCS bowl overwinning in Stanford football history in een vol stadium met 65,453 toeschouwers! Het dubbel van wat er in het Constant van de stock stadium van Anderlecht kan en zelfs meer als wat er in het Koning Boudewijn stadion kan.Miami was een beetje ver, maar we volgden het spel live op TV.